Алистер Кромби: Ғылым тарихындағы австралиялық зоолог және зерттеуші
Alistair Cameron Crombie
Алистер Кромби – австралиялық ғалым, тарихшы (1915-1996). Зоологиямен айналысып, ғылым тарихына үлкен үлес қосты. Биологиядағы бәсекелестік зерттеулерімен белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық зоолог және ғылым тарихшысы (1915–1996)
Australian zoologist and historian of science (1915–1996)
Алистер Кэмерон Кромби (4 қараша 1915 – 9 ақпан 1996) – австралиялық ғылым тарихшысы, мансабын зоолог ретінде бастаған. Ол тарих саласына қадам баспас бұрын, түрлер арасындағы бәсекелестік туралы зерттеулерге қосқан үлесімен белгілі болды.
Alistair Cameron Crombie (4 November 1915 – 9 February 1996) was an Australian historian of science who began his career as a zoologist. He was noted for his contributions to research on competition between species before turning to history.
Ерте өмір және білім
Австралияның Брисбен қаласында туған Кромби Англия шіркеуінің грамматикалық мектебінде және Джилонг грамматикалық мектебінде білім алған. Содан кейін ол Мельбурн университетінде ғылым саласында жоғары білім алды, онда 1935 жылдан бастап Тринити колледжінде тұрды. Мельбурнда оқып жүрген кезінде ол Ботаникадан бірінші Брунинг жүлдесін (1935) және Зоологиядан III көрме жүлдесін (1937) жеңіп алды. Кромби Кембридж университетінің Иисус колледжінде аспирантурада оқыды және 1942 жылы популяциялық динамика саласында докторлық диссертациясын қорғады. 1943 жылы Нэнси Хейге үйленді және бес баласы болды. 1941 жылдан бастап Лондон университетінің колледжінде оқытушы болып тағайындалғанға дейін ол Ұлыбританияның Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігі үшін Кембридж зоологиялық зертханасында зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1947 жылы Ұлыбритания ғылым тарихы қоғамын құруға қатысты (1964-1968 жылдар аралығында президент болды) және Британдық ғылым философиясы журналының алғашқы редакторларының бірі болды. 1952 жылы жарық көрген «Августиннен Галилеоға: Ғылым тарихы, 400–1650 жж.» атты оқулығынан кейін, 1953 жылы Кромби Оксфордта ғылым тарихы пәнін енгізу үшін таңдалды. Сиэтлдегі Вашингтон университетінде бір жыл қонақ профессор болып жұмыс істегеннен кейін, ол 1954 жылы Оксфордта лекция оқуға кірісті. Кромби Оксфордта қызмет еткен кезеңде ғылым тарихы Оксфорд тарих факультетінің аспирантура бағдарламасына қосылды.
Born in Brisbane, Australia, Crombie was educated at the Church of England Grammar School and Geelong Grammar School. He then undertook tertiary study in Science at the University of Melbourne, where he was a resident from 1935 at Trinity College. During his studies in Melbourne, he won the First Brunning Prize in Botany Part I (1935) and the Exhibition in Zoology Part III (1937). Crombie undertook postgraduate study at Jesus College, the University of Cambridge, receiving his doctorate in 1942 in the area of population dynamics. He married Nancy Hey in 1943 and had five children. He undertook research at the Cambridge Zoological Laboratory for the British Ministry of Agriculture and Fisheries from 1941 until he was appointed as lecturer at University College London in 1946. Involved in the establishment of the British Society for the History of Science in 1947 (President from 1964 to 1968), he was an early editor of the British Journal for the Philosophy of Science. Following the publication in 1952 of his textbook Augustine to Galileo: The History of Science A. D. 400–1650, in 1953 Crombie was selected to establish the teaching of History of Science subjects at Oxford, and after a year as visiting professor at the University of Washington, Seattle, he took up his lectureship at Oxford in 1954. During Crombie's tenure at Oxford, the history of science was added to the graduate level offerings of Oxford's history faculty.
Мансап
Кромби 1962 жылы «Ғылым тарихы» журналын құрушылардың бірі болды, ал 1964 жылы Пизадағы Domus Galileana Галилео сыйлығымен марапатталды. Кромби 1968 жылдан 1971 жылға дейін Халықаралық ғылым тарихы академиясының президенті қызметін атқарды. 1970 жылы Оксфордтың Тринити колледжінің мүшесі болды, бірақ 1971 жылы Оксфордта ғылым тарихы кафедрасы құрылғанда, ол бұл қызметке ие бола алмады. 1983 жылы зейнеткерлікке шығып, Массачусетс штатындағы Смит колледжінде Ренессанс кезеңі бойынша Кеннеди профессоры болып жұмыс істеді, және 1983 жылдан 1985 жылға дейін ол жерде ғылым және медицина тарихы профессоры болды. Ол сонымен қатар Францияда, Германияда және Жапонияда көптеген шақырылған профессорлық қызметтер атқарды. 1990 жылы Британ академиясының аға мүшесі атанды, сондай-ақ 1994 жылы Рим Папасының ғылым академиясының және Германияның Галле қаласындағы Леопольдина академиясының мүшесі болды. Ол Александр фон Гумбольдт қорының «Forschungspreis» (зерттеу сыйлығы), Дурхам (1978), Париж, X Нантер және Сассари университеттерінен құрметті докторлық дәрежесін, сондай-ақ Еуропалық «Premio Dondi» (1995) сыйлығын алды. Ғылым тарихшысы ретіндегі мансабында Кромби еуропалық ғылыми көзқарастардың дамуындағы тақырыптық байланыстарды немесе «стильдерді» анықтады. Ол 1994 жылы өзінің идеяларын «Еуропалық дәстүрдегі ғылыми ойлау стильдері: математикалық және биомедициналық ғылымдар мен өнердегі дәлелдер мен түсіндірулер тарихы» атты үш томдық еңбегінде жариялады. Батыс ғылымы тарихындағы ғылыми ойлаудың алты ерекше стилі туралы негізгі аргумент 1995 жылғы «Еуропалық ғылыми ойлаудың міндеттемелері мен стильдері» атты қысқа мақаласында да жарияланды. Өзінің қызметі барысында ол бірнеше студенттерді басқарды, олардың ішінде Роберт Фокс (Оксфорд университетінің ғылым тарихы профессоры), Дэвид М. Найт (Дурхам университетінің ғылым тарихы мен философиясы профессоры), Герман Э. Берриос (Кембридж университетінің психиатрия эпистемологиясы профессоры) және Тревор Левере (Торонто университетінің ғылым тарихы профессоры) бар.
Crombie was one of the founders of the review journal History of Science in 1962, and was awarded the Galileo Prize by the Domus Galileana in Pisa in 1964. Crombie served as President of the Académie Internationale d’Histoire des Sciences from 1968 to 1971. He became a fellow at Trinity College, Oxford, in 1970, but was passed over for the Chair in history of science when it was created at Oxford in 1971. He retired in 1983 and took up a half time appointment as Kennedy Professor in the Renaissance at Smith College, Massachusetts, and was Professor of History of Science and Medicine there from 1983 to 1985. He also held many visiting professorships in France, Germany and Japan. He was made a Senior Fellow of the British Academy in 1990 and was also made a member of the Pontifical Academy of Sciences (1994) and the Academia Leopoldina in Halle, Germany. He received the Forschungspreis (Research Award) of the Alexander von Humboldt Foundation, honorary doctorates from Durham (1978), Paris, X Nanterre and Sassari, and the European Premio Dondi (1995). During his career as a historian of science, Crombie identified thematic threads or "styles" in the development of European approaches to science. He published his ideas in 1994 in a definitive 3 volume work, entitled, Styles of Scientific Thinking in the European Tradition: The History of Argument and Explanation especially in the Mathematical and Biomedical Sciences and Arts. The main argument about six distinct styles of scientific thinking in the history of Western science was also published in the brief 1995 article Commitments and Styles of European Scientific Thinking. During his tenure he supervised several students, including Robert Fox (Professor of the History of Science, Oxford University), David M Knight (Professor of the History and Philosophy of Science, Durham University); German E Berrios (Professor of the Epistemology of Psychiatry, University of Cambridge) and Trevor Levere (Professor of the History of Science, University of Toronto).