Владимир Солоухин: Өмір және шығармашылығы

Кіріспе

Владимир Алексеевич Солоухин (14 маусым 1924 - 4 сәуір 1997) – орыс жазушысы және ақыны.

Өмірбаян

Ол қазіргі Владимир облысы Собинский ауданындағы Алепино ауылында дүниеге келіп, шаруа отбасында өсті. Владимир авиамеханикалық колледжінде механик мамандығын оқыды. Ол кезде алғашқы өлеңдерін жергілікті "Призыв" (Шақыру) газетінде жариялады. Әскери қызметтен кейін, 1942-1945 жылдары Кремль күзетінде қызмет еткен соң, әдеби мансабын бастады және 1951 жылы Максим Горький атындағы әдебиет институтын бітірді. 1958 жылдан 1981 жылға дейін танымал "Молодая гвардия" (Жас гвардия) газетінің редакциясында және "Наш современник" (Біздің замандасымыз) әдеби журналында жұмыс істеді. 1950 жылдардың екінші жартысы мен 1960 жылдардың басында жариялаған мақалаларында орыс патриоты ретінде танылып, ұлттық дәстүрлерді сақтау қажеттігін баса көрсетті, сондай-ақ Ресей өнерін дамыту жолдары туралы ойлармен бөлісті. Перестройканың соңғы жылдарындағы журналистік пікірлерінде революцияға дейінгі Ресейді идеалдады. "Ленинді оқу" мақаласында Солухин Ресейде Лениннің тарихындағы рөлін қайта қарау туралы алғашқылардың бірі болып ашық сұрақ қойды. Ол кезде кең таралған (жақсы білгендей, билік тарапынан да қолдау тапқан) тезис бойынша, сталиндік дәуірдегі қылмыстар "лениндік принциптерді бұзудың" салдары болды, бірақ Солухин сталинизмді Ленин саясатының логикалық нәтижесі деп түсіндірді. Солухиннің туындыларының басты тақырыбы – Ресей шаруашылығы, оның бүгіні мен болашағы. Оның шығармалары ұлттық дәстүрлерді сақтау қажеттігін көрсетуге және этникалық орыс өнерін одан әрі дамыту жолдарын іздеуге бағытталған. Владимир Солухин "ауылдық проза" бағытындағы жазушылардың ірі өкілі саналады. 1975 жылы "Москва" журналында оның "Приговор" ("Үкім") атты автобиографиялық әңгімесі жарияланды, онда басты кейіпкерге рак диагнозы қойылып, хирургиялық операциядан өтеді, мәнінде, автор өлім жазасын алған адамның ойларын сипаттайды. Бүкіл таралым екі күнде сатылып бітті. Оның шығармаларында автобиографиялық проза ерекше орын алады, онда автор ХХ ғасырдағы Ресей тарихы туралы ой жүгіртеді. Солухин православиелік христиандық ұлтшылдық көзқарастарды ұстанады, атеистік, интернационалистік, либералдық және коммунистік идеяларды сынады. Солухиннің "Россияда иконаларды іздеу" кітабында оның иконалар жинау хоббиі туралы айтылады. 1950-1960 жылдары елді аралап, иконаларды іздеді. Кейде ол 16 ғасырға тән әдемі иконаларды, олардың үстіне жабысқан кір мен бояудың астынан тапты, ал кейде ескі иконалар қирап, шіріген күйде кездесті. Ол революцияға дейінгі орыс өнері мен сәулетін сақтау үшін күш жұмсады. Илья Глазунов оның портретін салған. 1997 жылдың 4 сәуірінде Мәскеуде қайтыс болды және туған ауылына жерленді.

Born in Alepino, a village in what is now in Sobinsky District, Vladimir Oblast, he was raised in a peasant family. He attended Владимирский авиамеханический колледж, where he studied to be a mechanic. At that time, he published his first poems in a local newspaper; Prizyv (The Call). After his military service, from 1942 to 1945 in the Kremlin guard, he began his serious literary career, and in 1951 graduated from the Maxim Gorky Literature Institute. From 1958 to 1981, he worked in the editorial offices of the prominent newspaper Molodaya Gvardiya (Young Guard) and in the literary journal Nash Sovremennik (Our Contemporary). In articles he published during the second half of the 1950s and the beginning of the 1960s, he manifested himself as a Russian patriot, and stressed the need to preserve national traditions; pondering the ways to develop the Russian arts. His journalistic expressions of opinion during the later years of perestroika idealized pre revolutionary Russia. In his article "Reading Lenin", Soloukhin was one of the first in Russia to publicly ask for revising the role of Lenin in the history of Russia. At that time, a thesis was popular (and, indeed, was furthered by the authorities), claiming that the crimes of the Stalinist era were a result of "violating Leninist principles", whereas Soloukhin interpreted Stalinism as the logical consequence of Lenin's policies. The main theme of Soloukhin's work is the Russian countryside, its present and future. His works strives to demonstrate the necessity of preserving the national traditions, and ponders the ways to further develop ethnic Russian art. Vladimir Soloukhin is considered to be a leading figure of the "village prose" group of writers. In 1975, the journal Moskva published his autobiographical story “Verdict” («Приговор»), where the protagonist is diagnosed with cancer and undergoes surgical operation; in essence the author is describing thoughts of a person who has received death sentence. The whole edition was bought in two days. Within his works, autobiographical prose takes a distinct position, where the author reflects on the history of Russia during the 20th century. Soloukhin represents Orthodox Christian nationalist positions, criticizing atheist, internationalist, liberal and communist views. Soloukhin's book "Searching for Icons in Russia" describes his hobby of collecting icons. He traveled throughout the countryside in the 1950s and 1960s searching for icons. In some instances he discovered beautiful 16th century icons underneath layers of grime and over painting yet he also finds ancient icons chopped into bits and rotting away. He was known for his campaign to preserve prerevolutionary Russian art and architecture. Ilya Glazunov painted a portrait of him. He died on 4 April 1997 in Moscow and was buried in his native village.