Кіріспе
Бавариядағы Фельдафинг босқындар лагері азат етілген еврей концлагері тұтқындарының пайдалануына арналған алғашқы босқындар лагері болды. Кейіннен ол Ресей бақылауындағы еврей аймақтарынан келген еврей босқындарына да қызмет етті. Лагерь Фельдафингтің Хёэнберг аймағында және одан тыс жерлерде орналасқан.
Шолу
Лагерь 1945 жылдың 1 мамырында АҚШ әскері тарапынан ашылды, негізінен мажарлық еврейлерді орналастыру үшін шұғыл шара ретінде құрылды. Олар мал вагондарында болған және Тутцинг теміржол станциясының жанындағы теміржол бұйынында босатылған кезде. Пойыз Мюльдорф-Меттенхайм концентрациялық лагерінен шыққан, Миттергарстың, Мюльдорф Вальд Лагерінің (Амфинг) және Мюльдорф-Меттенхайм концентрациялық лагерінен жиналған еврей тұтқындарын Тироль тауларында күтіп тұрған SS-ке тапсыру үшін тасымалданған. Соғыс аяқталуға жақын болғанда, хабардар Вермахттың көлік командирі АҚШ әскерінің алдыңғы бөлімдері босатуына дейін пойызды кешіктіріп отырды. Немістер американдықтар тұтқынға алғанға дейін пойызды күзетіп тұрды, бірақ күзетшілердің ең жамандары қашып кетті. Кейбір тұтқындар дереу ауруханаға жатқызылды, ал тұтқындар пойзы Фельдафингтегі (Тутцингке жақын қала) Гитлер жастар мектебінің үстіндегі теміржолға жеткізілді, онда тұтқындар түсті. Неміс пойыз командирі мен екі әйел күзетші тұтқындардың аман қалуына көмектескендері үшін босатылып, босатылған тұтқындармен бірге тұруға рұхсат етілді. Лагерьге бірінші лейтенант Ирвинг Смит басшылық етті, ол еврей сарбазы және бейбіт уақыттағы адвокат, армияның азаматтық істер жөніндегі басқармасында қызмет еткен. Фельдафинг DP лагері Рейхсшуле Фельдафинг аумағында құрылды, ол жеті үлкен екі қабатты ғимараттан, кемінде ондай уақытша ғимараттан және алты немесе жеті үлкен вилладан тұрды, бұл Хохенбергтегі виллалық ауданда және Фельдафингте көлдің кең көрінісі бар Гитлерюгендтің элиталық мектебі болды. Виллалар нацистік билік тарапынан әртүрлі жолдармен сатып алынған, мәжбүрлеп сатылған немесе тәркіленген, көбінесе еврей иелерінен. Кейбір казармалар бірнеше айдан кейін елдеріне қайтарылған ресейлік соғыс тұтқындары үшін концентрациялық лагерь ретінде пайдаланылды. Ресейлік тұтқындар ұрлық, төбелес, зорлау әрекеттері тұрғысынан қауіпсіздікке қауіп төндірді. Босатылған тұтқындардың қалғандарының барлығы еврейлер, көбінесе Венгриядан. Еврей емес адамдар осы пойызға мүлде кірмеген. Үлкен лагерь ғимараттары неміс жаралыларын қабылдауға дайын аурухана кешені ретінде құрылды. Олардың әрқайсысының шатырына үлкен қызыл крест салынған. Казармалардың бірі көптеген ауру және жаралы немістерді емдеуге арналған аурухана ретінде дереу пайдалануға берілді. Басқа ғимараттарда да жеңіл жағдайларда емдеуге арналған құралдар болды. Жаралылар Поингтегі қырғыннан және одақтастардың қателесіп атқан ұшағынан келді. Фельдафингте білім беру және діни өмір гүлденді. Фельдафингтің зайырлы бастауыш және жоғары мектептерінен басқа, лагерьдегі діни қауым бірнеше мектептерді құрды, соның ішінде Талмуд Торасын (діндік бастауыш мектеп), ешиваны (дін академиясы) және Бета Медраш Лита (Литва) және Бета Медраш Унгария (Мажарстан) сияқты бірнеше семинарияларды. Фельдафингте діни кеңсесін қолдаған раввин кеңесі де болды, бұл кеңес лагерь ішінде айтарлықтай ықпалға ие болды. Лагерьдегі кітапханада да көрнекті діни кітаптар жинағы болды. Ересектерге арналған білім беру кешкі мектепте, кәсіптік оқу мектебінде және медбикелік мектебінде ұсынылды. 450 бала мен жасөспірімді қамтитын жеке балалар блогында орналасқан Фельдафингтің көптеген жастары Эрец Израильге алияға қызығушылық танытқан "кибуц" топтарына бірікті. Бұлардың ішінде "Шайерет Цви" және "Зерубабель" сияқты зайырлы кибуцтар мен "Чафетс Хаим" және "Охел Сара" сияқты діни кибуцтар бар. Фельдафингте бірнеше газет, соның ішінде Dos Fraje Wort (Азат сөз) және Dos Jiddishe Wort (Еврей сөзі), сондай-ақ Feldafinger Magazin сияқты қосымша журналдар жарық көрді. "Партизандар" және "Хабима" сияқты театр труппалары лагерь тұрғындарына ойын-сауық ұсынды. Лагерь тұрғындары оркестр ұйымдастырды. "Амчу" театры лагерьдегі еврей жұмысшыларының комитетімен демеушілік етті. 1945 жылдың қыркүйегінде генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр Фельдафингтегі тұру жағдайларын жеке тексерді. Аурухана, сондай-ақ қосымша тұрғын үй Харрисонның есебі мен Эйзенхауэрдің лагерьге сапарының тікелей нәтижесі болды. Эйзенхауэрдің сапарынан алынған кадрларда Эйзенхауэрді аман қалғандардың көп тобы қоршап тұрғаны көрінеді, олар сионистік көшбасшылар Дәуіт Бен-Гурион лагерьге келгенде істегендей. Бен-Гурионның 1945 жылдың қазан айында лагерьге алғашқы сапары Фельдафинг халқының және оның орталық комитетінің сенімін арттырды. АҚШ аймағындағы тұңғыш еврейлік DP лагері ретінде Фельдафинг сонымен қатар алғашқы сайланған еврей лагері комитетінің орналасқан жерін белгіледі. Фельдафинг лагерінің комитеті бірнеше кеңсеге бөлінді, соның ішінде тұрғын үй, азық-түлік, экономика, санитария, мәдениет және құқықтық мәселелер бойынша бөлімдер. Лагерь соты 1946 жылы лагерь үшін заңдарды кодификациялау жобасын бастады және АҚШ Германия аймағындағы барлық Sh'erit ha Pletah үшін заңды стандарттауға қозғалыс бастады. Сот лагерьде тұратын бірнеше бұрынғы каполарға қатысты шешімдер шығарды. Фельдафинг соты 1946 жылғы Кельце погромының жасаушыларын тергеуге көмектесті және литвалық еврейлердің нацистік қатқарылуына кінәлілер туралы ақпаратты жариялады. 1946 жылы Фельдафингте шамамен 4000 еврей тұрды, ал 1951 жылғы Пасхаға дейін лагерьде 1585 еврей DP қалды. Лагерь 1951 жылдың 1 желтоқсанында неміс әкімшілігіне берілді және 1953 жылдың наурызында жабылды.