Кіріспе

Герман Гессенің әдеби шығармасы «Бала жаны» («Kinderseele») – Герман Гессенің қысқа әңгімесі. Ол оны 1918 жылдың соңы мен 1919 жылдың басында, 41 жасында жазды. Ол кезде Гессе Швейцарияның Берн қаласында тұрып, 1916 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, сондай-ақ әйелі мен үш ұлының бірі ауыр сырқатқа шалдыққандықтан осы қалаға көшіп келген еді. Одан бөлек, ол өзі де психиатрлық ем алуда болды. «Бала жаны» 1919 жылдың қараша айында «Die deutsche Rundschau» журналында Эмиль Синклер атты псевдониммен жарияланды. Кейін 1920 жылы «Klingsors letzter Sommer» антологиясында өз атымен жарық көрді. Бұл әңгіме Гессенің повестьтері мен әңгімелерінен құралған антологияға да атын берді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Бір күні он бір жасар Эмиль Синклер мектептен қайтып келді. Үйде ешкім болмағандықтан, ол жоғары қабатқа көтеріліп, әкесінің бөлмесіне кірді де, оның шкафынан қантталған және кептірілген инжирлерді ұрлады. Ісіне өкініп, көп ойланса да, әкесіне мойындамайды. Синклер инжирлерді Калв қаласындағы кондитерлік дүкеннен сатып алғандай болады. Сондықтан әкесі оны сол дүкенге апарып жазалайды; бірақ дүкенге кірмес бұрын, бала олардан ештеңе алмағанын айтады. Үйде ол ақыры инжирлерді ұрлағанын мойындайды. Кітап мына сөздермен аяқталады: "Төсекте жатқанда, ол мені толық және күллі кешіргеніне сенімді болдым – мен оны кешіргеннен де артық." Гессе өзінің қарындасы Адельге жазған хатында кітабына түсініктеме беріп, "Балалық жан" (Kinderseele) еңбеңінде суреттелген жолдың өте тура психология мен шындыққа құштарлықпен байланысты екенін айтты.