Израильдік саясаттанушы Эхуд Адивтің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Израильдік саясаттанушы және оқытушы (1946 жылы туған)

Эхуд "Уди" Адив (21 маусым 1946 жылы туған) – израильдік саясаттанушы, бұрын Израильдің Ашық университетінде оқытушы болып жұмыс істеген. Жастық шағында ол солшыл, сионизмге қарсы белсенді болды, нәтижесінде мемлекетке опасыздық жасады және жау ұйымының құрамында болды деген айып тағылып, он жылдан астам түрмеде жазасын өтеді.

Өмірбаян

Ехуд "Уди" Адив Ган Шмуэль кибуцында туып өсті. Оның ата-анасы екеуі де сабралар, яғни сол кездегі Британдық мандаттық Палестинада туған яһудилер, ал әкесі де Ган Шмуэльде кибуцтің негізін қалаушылардың бірі болып дүниеге келген. Адив солшыл саяси ортада өсті. Ол Израиль қорғаныс күштеріне шақырылып, парашютшілер бригадасында қызмет етті. Ол Алты күндік соғыста қатысты. Иерусалим үшін болған шайқаста соғысқан жауынгерлердің бірі болды. Соғыс кезіндегі тәжірибесі оны көңілі қалып, саяси радикализмге жетеледі. Әскери қызметтен босатылғаннан кейін Адив Тель-Авив университетінде философия және Таяу Шығысты зерттеу мамандықтары бойынша білім алды. 1970 жылдардың басында ол өте солшыл ағымға қосылып, Израильдің социалистік ұйымы "Мацпен" конференцияларында сионистерге қарсы белсенділікке қатысты. 1971 жылы Хайфа университетінде оқып жүргенде, ол "Революциялық коммунистер альянсы – Қызыл майдан" деп аталатын марксистік-лениндік ұйымға қосылды. Адив сириялық барлау қызметімен байланыс орнатып, Афинада Хабиб Кавахжимен кездесті. Кавахжи бұрын Израиль азаматы болған, Израильге қарсы ұлтшылдық қызметі үшін түрмеде отырғаннан кейін эмиграциялаған және араб барлау қызметі үшін жұмыс істейтін болған. Оның көмегімен Адив сириялық барлау қызметімен байланыс орнатып, Джордж Хоури есімімен Сирия паспорты алып Дамаскқа жіберілді. Ол сириялық барлау агенттерімен кездесіп, оларға Израиль қоғамы, әскери базалар және жұмылдыру кодтары туралы ақпарат бергені айыпталды, сондай-ақ Израилге қайтқанға дейін саботажға қатысқан деген күдік туды. "Қызыл майданның" басқа мүшелері, олардың кейбіреулерін Адив өзі тартқан, бұл жоспарға да қатысты. Израильдің ішкі қауіпсіздік қызметі "Шин Бет" бұл туралы біліп, ұяшықтың мүшелерін, соның ішінде Адивті 1972 жылдың желтоқсан айында тұтқындады. 1973 жылы ұяшықтың мүшелері сотталып, айыпты деп танылып, түрлі мерзімге сотталды. Адив өзінің іс-әрекеттеріне өкінгенін білдірмегендіктен 17 жылға бас бостандығынан айырылды. Оның өтініші бойынша ол палестиналық қауіпсіздік тұтқындары ұсталатын түрменің бір бөліміне орналастырылды. 1975 жылы әлі түрмеде отырғанда Адив Маркус Клинбергтің қызы Сильвия Клинбергке үйленді. Кейіннен Маркус Клинберг Израильдің биологиялық қарулар туралы құпияларын Кеңес Одағына өткізгені үшін тұтқындалып, сотталды. Той рәсімі Айалон түрмесінде өтті. Олар үш жылдан кейін ажырасып кетті. 1981 жылы ол тұтқындалғанға дейін сүйіктісі болған Леяға үйленуге рұқсат беруді сұрады, сондай-ақ бала сүю үшін оларға бірге болуға рұқсат сұрады, бірақ оның өтініші қабылданбады. Президентке кешірім сұраған өтініші де қабылданбады. 1985 жылдың мамыр айында он екі жылдан астам түрмеде отырғаннан кейін Адив "Джибрил келісімі" аясында шектеулі шарттармен босатылды. 1985 жылдың тамызында ол Леяға үйленді. Олар балалы болуға жасы келгендіктен, бала асырап алуға рұқсат сұрады. Әлеуметтік қызметкерлер бастапқыда олардың өтінішін қабылдамады, бірақ кейін шарттар қойып қабылдады. Бостандыққа шыққаннан кейін Адив саясаттануды оқуға кірісті. Бостандыққа шыққаннан кейін үш жыл өткен соң, ол Лондон университетінде (Сами Зубайданың жетекшілігімен) "Саясат және жекелік: Израиль тарихнамасы мен саяси ой-пікірінің сыни талдауы" атты докторлық диссертациясын қорғады. Бұл диссертациясы сионистік тарихнамаға, әсіресе 1948 жылғы тарихнамаға арналған еді. Содан кейін ол Израильдің Ашық университетінде саяси ғылымдар оқытушысы болып тағайындалды. Сондай-ақ, ол Назареттегі Араб Палестиналық кино мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді.

Ehud "Udi" Adiv was born and raised on Kibbutz Gan Shmuel, one of four children born to Uriel (Uri) and Tova Adiv. Both of his parents were sabras, or native born Jews in what was then British Mandatory Palestine, and his father was likewise born on Gan Shmuel to one of the founders of the kibbutz. Adiv grew up in a left wing political environment. He was conscripted into the Israel Defense Forces and served in the Paratroopers Brigade. He fought in the Six Day War. He was among the soldiers who fought in the battle for Jerusalem. He became disillusioned and politically radicalized by his wartime experiences. Following his discharge from active service, Adiv enrolled at Tel Aviv University and pursued undergraduate studies in philosophy and Middle Eastern studies. In the early 1970s, he joined the extreme left and became involved in militant anti Zionist activities at conferences of the Israeli socialist organization Matzpen. In 1971, while studying at the University of Haifa, he joined a Marxist–Leninist group called the Revolutionary Communiust Alliance Red Front. Adiv established contact with Syrian intelligence, and met Habib Kawahji, a former Israeli Arab who had emigrated from Israel after serving prison time for anti Israeli Arab nationalist activities, and who was believed to be working for Arab intelligence agencies, in Athens. Through him, he established contact with Syrian intelligence and was sent to Damascus, having been given a Syrian passport in the name of George Khoury. He was accused of having met with Syrian intelligence agents, and allegedly giving them information about Israeli society, military bases, and recruitment codes among other things, as well as allegedly undergoing sabotage training before travelling back to Israel. Other members of the Red Front, some recruited by Adiv himself, were also involved in the plot. The Israeli internal security service, Shin Bet, discovered this, and the cell's members, including Adiv, were arrested in December 1972. In 1973, the members of the cell were tried, convicted, and given varying prison sentences. Adiv, who had refused to express remorse for his actions, was sentenced to 17 years in prison. At his request, he was placed in the same wing of his prison that Palestinian security prisoners were held in. In 1975, while still imprisoned, Adiv married Sylvia Klingberg, the daughter of Marcus Klingberg, who would later be arrested and convicted for passing Israeli biological warfare secrets to the Soviet Union. The ceremony was held in Ayalon Prison. They divorced three years later. In 1981, he petitioned that he be allowed to marry Leah, who had been his girlfriend prior to his arrest, and that they be allowed conjugal visits to have a child, but his request was refused. His appeal to the president for an amnesty was also rejected. In May 1985, after more than twelve years in prison, Adiv was released from prison under restrictive conditions as part of the Jibril Agreement. In August 1985, he married Leah. As they were too old to have a biological child, they requested permission to adopt a child. At first, welfare authorities refused their request, but later accepted it, subject to conditions. Following his release, Adiv turned to political science studies. Three years after his release, he completed a doctoral thesis entitled Politics and Identity: A Critical Analysis of Israeli Historiography and Political Thought at the University of London (under the supervision of Sami Zubaida) on Zionist historiography and particularly 1948 historiography. He was then appointed as a lecturer of political science in the Open University of Israel. He also was accepted as a teacher at the Arab Palestinian Film School in Nazareth.

Дау

1973 жылдың ақпан айында Дауд Түркі, Уди Адив және Дан Вередтің сотына қатысты дау туындады. Сотта куәлік бергендерге сәйкес, Адив Афина арқылы Дамаскқа Палестина Азаттық Ұйымының (ПАҰ) қарсылық күштерінің басшыларымен кездесу үшін жасырын түрде сапар шеккен. Израильдік баспасөз бұл істі "Сириялық тыңшылар ісі" деп атады. Уди Адив пен Дауд Түркі он жеті жылға бас бостандығынан айырылды. 1974 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясында Ясир Арафат "Тапанша мен зәйтүн бұтағы" сөйлесінде Адивті атап өтті. Арафат былай деді: "Израильдік әскери сотта тұрған еврей революционері Эхуд Адив: "Мен террорист емеспін, мен осы жерде демократиялық мемлекет болуы керек деп сенемін". Адив қазір өз сеніміндегілермен бірге сионистік түрмеде отыр. Оған және оның әріптестеріне шын жүректен тілектестігімді білдіремін". Адив өзінің басынан өткендері туралы былай деді: "Мен үшін де, көптеген жастар үшін де 1967 жылғы соғыс және оның салдары нағыз дүрбелең тудырды. Мен Мапамның екіжүзділігін, оның ұлтшылдығын және палестиналықтармен кез келген ынтымақтастықтан бас тартуын көрдім. Студент кезімде олармен тікелей байланыс орнатуға тырыстым. Содан кейін бірнеше құпия кездесуден кейін, ақымақтықпен Дамаскқа келдім. Әрине, мен сириялықтарға ешқандай ақпарат берген жоқпын".