Кіріспе

Оңтүстік Америка гаучо пышағы, "жалған" бекон.

Факон – Аргентина, Бразилия және Уругвайда Оңтүстік Америка далаларында (пампада) гаучоның басты құралы және қаруы ретінде кеңінен қолданылатын, соғысқа және тұрмыста пайдалануға арналған пышақ. Көбінесе әсем безендірілген металл сапты және қабығы бар факонның жалпақ, ауыр жүзі 25 см (10 дюйм) бастап 51 см (20 дюйм) дейін жетеді.

Тарих

Факон – португалдық факаодан туындаған, португалдық зерттеушілер мен эмигранттар Бразилияны мекендеген және зерттеген кезде бірге алып жүрген үлкен жалпақ ұрыс және тұрмыстық пышақ. Әртүрлі бұйрықтармен қылыш тағу мүмкіндігінен айырылған Оңтүстік Америкадағы испан кавалериясы факонды қабылдады, әсіресе Уругвай, Бразилия және Аргентина елдерінде. 1828 жылы испан тілінде сөйлейтін қарақшылардың әртүрлі тобын тасымалдаған «Лас Дамас Аргентина» атты қарақшылық кемесін ұстау туралы есепте, факонға өте ұқсас пышақтардың тасымалдануы айтылады: «Бұл [қарулар] арасында испандықтар өте шебер қолданатын көптеген ұзын пышақтар болды. Олар шамамен ағылшынның әдеттегі кесу пышағының мөлшерінде, бірақ жапырақтың бірнеше дюймы екі жағынан да кесе алатын». Қанды тарихының нәтижесінде факон және оған ұқсас пышақтар Уругвайда, Аргентинада және Бразилияда көп жылдар бойы жиі тыйым салынды, бірақ бұл көпке көрініс бермеді.

Сипаттама

1830 жылы жарияланған мақалада сол дәуірдегі гаучоның алып жүрген факоны он төрт дюймдік жүзі бар "кесу пышағы" деп сипатталған; ол былғары қабылда сақталатын, оны белдігіне немесе шалбарына тығып алып жүретін. Факонның көптеген мысалдарында әсемдемелер қарапайым және жинауы нашар. Чарльз Дарвин факонды киіп, қолданған ерекше адамдар туралы былай деді: "Көптеген жанжалдар туды, олар пышақпен шайқасудың қалыпты жорасынан туындап, көбінесе өлімге әкеп соқты".