Кіріспе

Француз философы (1906–1985)

Фердинанд Алкие (alkje; 18 желтоқсан 1906 – 28 ақпан 1985) – француз философы және 1978 жылдан бері Моральдық және саяси ғылымдар академиясының мүшесі. 1931–1945 жылдары ол түрлі провинциялық және париждік лицейлерде сабақ берді, содан кейін Монпелье және Сорбонна университеттерінде профессор болып жұмыс істеді, 1979 жылы зейнетке шыққанға дейін еңбек етті.

Мансап

Алкидің мансабында ондаған жылдар бойы өзінің картезиандық ұстанымы мен бәсекелесі Марсиал Герульттің спинозалық көзқарасы арасындағы қақтығыс басым болды. Ол философиялық монизмнің барлық түрлеріне қарсы шықты және адам өмірінің әртүрлі дуализмдермен толы екенін сезінді. Ол тоталитаризмге де, марксизмге де қарсы болды; Андре Бретонның жақын досы болғандықтан, сюрреализм жобасын қолдады. Ол Жиль Делездің ұстазы болды, Майкл Хардттың сөзіне сүйенсек, ол Делезді философияны ескермей, биология, психология және басқа салаларға ден қойғаны үшін айыптады. Делез Алкиемен келісіп, одан әрі, өзінің басты қызығушылығы ғылымға қажетті метафизика екенін, философияға қажетті ғылым емес екенін айтты. Алки Делездің "Философиядағы экспрессионизм: Спиноза" атты екінші дипломдық жұмысын басқарды. Сорбоннадағы студенттерінің арасында фин феминистік философы және Декарт маманы Лили Аланен де болды. Алки Декарт, Кант және Спиноза туралы көптеген кітаптар жариялады, сондай-ақ Николас Малебраншқа арналған кітабы да бар. Ол суретші Андре Бретонмен жақын байланыста болды және 1955 жылы "Сюрреализм философиясы" атты еңбегін жазды, онда сюрреализмді санасыз сананың құлшыныс әлеуетін бағалайтын гуманизм түрі ретінде қарастырды.

Шығармалары

Философия сабағы, 2 том, Дидье, 1931 1951. Декарт философиясының қағидаларының бірінші бөлігі туралы жазбалар, Chantiers басылымы, 1933. Әдептік проблема, Chantiers басылымы, 1933. Өкілдіктердің күйлері, Chantiers басылымы, 1934. Қимылдар мен іс-әрекеттер, Chantiers басылымы, 1934. Жалпы философия жоспарлары, Chantiers басылымы, 1934; қайта басылым La Table Ronde, "La Petite Vermillon", 2000. Ғылым, Chantiers басылымы, 1934. Міндеттер және рухани өмір (арнайы моральдық жоспарлар), Chantiers басылымы, 1935. Жалпы психология түсініктері, Chantiers басылымы, 1935. Ұмтылыстар мен ақыл, Chantiers басылымы, 1935. Математикалық ғылымдар, материя және өмір ғылымдары, Chantiers басылымы, 1936. Өкілдік синтездер, Chantiers басылымы, 1936. Эмоционалдық күйлер, Chantiers басылымы, 1937. Интеллектуалдық операциялар, Chantiers басылымы, 1937. Мәңгілікке құштарлық, PUF, 1943. Таза ақыл-ойды сынға алуға кіріспе, PUF, 1943. Декартта адамның метафизикалық ашылуы, PUF, 1950. Болуға деген ностальгия, PUF, 1950. Декарттың ғылым және метафизикасы, Сорбонна курстары, CDU, 1955. Сюрреализм философиясы, Flammarion, 1955. Декарт, адам және туындысы, Әдебиетті тану, Hatier, 1956. Тәжірибе, PUF, 1957. Спинозаның Этикасынан таңдалған мәтіндерді басып шығару, PUF, 1961. Декарттың философиялық шығармаларының басылымы, 3 том, Garnier, 1963 1973. Спиноза философиясындағы табиғат және шындық, Сорбонна курстары, CDU, 1965. Ақылдың жалғыздығы, Le Terrain vague, 1966. Метафизиканы Канттың сынауы, PUF, 1968. Сюрреализм туралы әңгімелер, W. de Gruyter, 1968. Философияның мәні, Hachette, 1971. Малебранштің картезиандығы, Vrin, 1974. Малебранш және христиандық рационализм, Seghers, 1977. Эмоционалды сана, Vrin, 1979. Спинозаның рационализмі, PUF, 1981. Спинозада құлдық және бостандық, Сорбонна курстары, CDU. Канттың моралі, Сорбонна курстары, 1957. Канттың философиялық шығармаларының басылымы, 3 том, Gallimard, Bibliothèque de la Pléiade, 1980, 1984, 1986. Картезиандық зерттеулер, Vrin, 1983.