Кіріспе

1975 жылы Дэвид Боуидің "Young Americans" әні, ағылшын әнші-әндер авторы Дэвид Боуидің тоғызыншы студиялық альбомымен аттас туындысы. Ән негізінен 1974 жылдың тамызында Филадельфиядағы Sigma Sound Studios студиясында жазылды және келесі айда Soul турнесінде тұңғыш рет орындалды. Әнге сол кезде танылмаған әнші Лютер Вандросс үлкен үлес қосты, ол қосымша вокалдық аранжировканы жасады. R&B және Филадельфия соулының ықпалымен жазылған ән, сол кездегі Американың ағылшынның көзқарасымен жасалған импрессионистік бейнесін көрсетеді, әртүрлі кейіпкерлерді және американдық символдар мен оқиғаларға сілтемелерді қамтиды. RCA Records лейблымен 1975 жылдың 21 ақпанында жетекші сингл ретінде жарық көрген ән Ұлыбританиядағы синглдер тізімінде 18-орынға жетті, бірақ АҚШ-та сәттілікке ие болды, бұл Боуидің Billboard Hot 100 тізіміндегі екінші ең жоғары көрсеткіші болды – 28-орын. Ол 1974 жылдың қарашасында "The Dick Cavett Show" және келесі жылы "The Cher Show" бағдарламаларында осы әнді таныстырды. Боуи 1980-ші жылдардағы концерттік турларында осы әнді орындады, содан кейін 1990 жылғы Sound+Vision турынан кейін орындауын тоқтатты. Көптеген басылымдар бұл әнді Боуидің ең жақсы әндерінің қатарына қосты, ал сыншылар "Young Americans" әнін артисттің глэм-рок шығармаларынан кейін соул музыкасына жасаған табысты өткел деп бағалады. Бұл ән содан бері бірнеше жинақ альбомдарға енді және 2016 жылы "Who Can I Be Now?" (1974–1976) жинағы үшін қайта жаңартылды.

Музыка және әндер

"Young Americans" Дэвид Боуи үшін маңызды музыкалық өзгеріс болды. Глэм-рок пен хард-рок жанрындағы жылдардан кейін, "Young Americans" өлеңдерінің жылдам лирикасы "20 ғасырдағы Американың ағылшын импрессионистік суреті" ретінде көрінеді. "Матрикс" командасының продюсерлері "Американы" "жасөспірім сияқты: энергия мен қиялға толы, кейде шектен шығып кетеді, бірақ әрқашан үлкен мүмкіндік сезімімен" деп сипаттады. Әннің атауы емес, тек "жас америкалық" әр түрлі мифтерді аралап, соңында қайсысына сенедін немесе ілеседін білмейді. Автор Питер Доггет әнді бір жағынан "фантазияның портреті: өмір алдыңызға жайылып жатқан молшылық елінде болу сезімін қалай сезінудің жаһандық арманы" деп түсіндіреді. Ұсынылған өлеңнің алғашқы шумағы "олға бірнеше минут, ал оған ешқандай әсер етпеді" деген суық сексуалдық кездесуді сипаттайды. Перон бұл оқиға тыңдаушыларға сексуалдық және "эмоционалдық әлсіздік" мәселелерінің қоғамның негізгі ағымында да, сыртында да бар екенін көрсетеді, ал қосымша шумақтар американдық қоғамдағы нәсілдер мен әлеуметтік топтар арасындағы кемсітушіліктерді ашады. Боуидің бұрынғы "Diamond Dogs" (1974) альбомының фрагменттелген бейнелерінен айырмашылығы, "Young Americans" Брюс Спрингстиннің туындыларынан шабыттанған және бақылауға негіделген лирикалық стильде жазылған; Қосымша жазулар қараша айында өтті. Тони Висконти продюсерлік етіп, Карл Паруоло инженерлік жұмыстарды атқарды, топ құрамында Боуи, гитарада Карлос Аломар, бас-гитарада Уилли Уикс, фортепианода Майк Гарсон, барабанда Энди Ньюмарк, альт саксофонда Дэвид Санборн және конгаларда Ларри Вашингтон болды. Әнші Ава Черри, Аломардың әйелі Робин Кларк және сол кезде танылмаған әнші Лютер Вандросс қосымша вокалмен қатысты. Sigma Sound студиясында жазылған басқа әндерден айырмашылығы, әннің құрылымы сессиялар басталғанға дейін дайын болған. Вандросс Кларктің көмегімен евангелие және соул вокалын әрлеумен айналысты, ал Боуи оны қуана қосты. Боуи ортаңғы бөлімді 1974 жылдың көктемінде Нью-Йорктегі түрлі клубтарды аралап, диджейлердің Эдди Кендрикстің "Girl You Need a Change of Mind" сияқты үзілістері бар синглдерді ұнататынын білгеннен кейін жазды. "Young Americans" үшін бұл бөлім бастапқыда Аломардың фазалық гитара солосын қамтыды. 2009 жылдың қыркүйегінде әннің 13 тамыз 1974 жылғы Sigma Sound лентасының үшінші нұсқасы желіге тарады. Бұл нұсқада барлық сөздер бірдей, бірақ саксофон мен қосымша вокал жоқ, ал Боуидің вокалдық орындалуы соңғы нұсқаның фанк және синкоптық сезіміне қарағанда дәстүрлі.

Шығару және жылжыту

Боуи "Young Americans" әнін 1974 жылдың 2 қыркүйегінде Лос-Анджелестегі Soul турының ашылу концертінде тұңғыш рет орындады, оны "The Young American" деп таныстырды және ол турдың қалған бөлігінде үнемі орындалды. Қарашаның 2-сі күні Дик Каветт Шоуында орындалған тікелей нұсқасы промо-материал ретінде пайдаланылды, ол 1975 жылдың 21 ақпанында BBC-дің Top of the Pops бағдарламасында көрсетілді, содан кейін Боуи мен Дик Каветт Шоуының DVD жинақтарына және 2007 жылғы "Young Americans" альбомының CD/DVD қайта шығарылымына енгізілді. Ән, сол кездегі жаңа альбомының атау трегі, жетекші сингл ретінде таңдалып, RCA Records лейблымен 1975 жылдың 21 ақпанында жарық көрді. Ұлыбританиядағы сингл (RCA 2523) альбомынан алынған толық бес минуттық нұсқаны қамтыды, ал АҚШ-тағы сингл (RCA JB 10152) екі куплетті және рефренсіз 3:11 минутқа дейін қысқартылды. 7 наурызда шыққан альбомда "Young Americans" ашылу трегі ретінде келді. Кейіннен, сол жылдың 23 қарашасында Боуи The Cher Show бағдарламасында пайда болды, онда ол Шермен бірге "Young Americans" әнімен басталып, аяқталатын американдық классикадан құралған попурри орындады.

Сыни қабылдау

"Young Americans" әні музыка сыншылары тарапынан жағымды пікірлермен қарсы алынды, көпшілігі музыканы жоғары бағалады. Cash Box журналының бір жазушысы сингл туралы былай деді: "Боуи өз дауысын R&B бағытындағы әуенге қарсы қояды және дыбыстың мықты негізінің арқасында ол әлеуметтік саналы өлеңдерін граффитидей еркін лақтырып, өзін сенімді сезінеді". Record Mirror журналының мақалашысы Сью Байром оны "фанки" саксофон мен "керемет" қосымша дауыстарды ерекше атап, оны оның "ең коммерциялық" әндерінің бірі деп сипаттады. "Young Americans" альбомында жарық көргеннен кейін Billboard бұл әнді ең жақсы әндердің бірі деп атады. Әлгі альбомды Record Guide кітабында жаппай сәтсіздік деп бағалаған Роберт Кристагау "Young Americans" әнін ғана жоғары бағалады, онда "ауырсыну қайырлылықты тудырады". Rolling Stone журналына берген сұхбатында Джон Ландау әнді "оның классикалық туындыларының бірі, әлеуметтік мәселелерге толы, ағылшын поп және американдық соул музыкасының ерекше үйлесімі" деп мақтады. Канадада The Gazette журналының Билл Мэн "Young Americans" әнін Боуи жазған ең үздік әндердің бірі деп атады. NME журналының жыл соңындағы тізімінде "Young Americans" 1975 жылғы ең жақсы синглдардың жетіншісі деп танылды. Бірақ Melody Maker журналының мақалашысы Майкл Уоттс әнді "жақсы, бірақ естен кетпейтін дискотекалық ән" деп сипаттады. Доггеттің сөзінше, кейбір сыншылар ән мәтінінің кейбір бөліктерін түсінбеді, мысалы, "анаңның" "құрысуы" немесе "қышымасы" бар екені туралы. Автор бір аты-жөні аталмаған "әдепсіз" британдық газеттің соңғысы Дэвидтің әйелі Энжи Боуиге қатысты деген болжам айтқанын жеткізеді.

Мұра

Боуи "Young Americans" әнін, көбінесе акустикалық гитарамен жабдықталған, 1983 жылы "Serious Moonlight", 1987 жылы "Glass Spider" және 1990 жылы "Sound+Vision" концерттік турларында орындады. 1983 жылдың 12 қыркүйегінде түсірілген "Serious Moonlight" қойылымы 1984 жылы бірге шыққан концерттік DVD-ге, кейіннен "Serious Moonlight (Live '83)" концерттік альбомына қосылды. Ол 2018 жылы "Loving the Alien" (1983–1988) жинағымен бірге және келесі жылы жеке шығарылды. "Glass Spider" орындаушылығы да 1988 жылы DVD-де пайда болды. 1983 жылдан кейін Боуи әннің мәтінін қазіргі заманға сай етіп жаңартуға тырысты, мысалы, "Никсонды" "Рейганға" және "Бушқа" ауыстырды. "Sound+Vision" үшін ән көбінесе "Jailhouse Blues" сияқты блюз және джаз стандарттарының үзінділерімен толықтырылған, созылған блюз джеміне айналды. Бас-гитарист Гейл Энн Дорсидің 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басында әнді ойнату туралы жиі сұраныстарына қарамастан, Боуи "Sound+Vision" концертінен кейін "Young Americans" әнін тікелей эфирде орындаудан тоқтатты. Толық альбомдық нұсқасы бірнеше жинақ альбомдарға енді, соның ішінде "Changesonebowie" (1976), "The Best of Bowie" (1980), "Fame and Fashion" (1984), "Sound + Vision" жинағы (1989), "Changesbowie" (1990) және "The Singles Collection" (1993). АҚШ-тағы синглдің редакциясы "Rare" (1982) альбомында, "The Best of David Bowie 1974/1979" (1998), "Best of Bowie" (2002) американдық/канадтық нұсқасында және "Bowie Legacy" (2016) альбомының 2 CD және винил нұсқаларында жарық көрді. 2016 жылы екі нұсқасы да қайта жаңартылып, "Who Can I Be Now?" (1974–1976) жинағына қосылды. Жинақты қарап шыққан PopMatters журналының Крис Джерард АҚШ-тағы синглді "ең күрт өңдеулердің бірі" деп атады. Rolling Stone журналының жазушысы Роб Шеффилд әнді Боуидің ең жақсы әндерінің бірі деп атап, "ритмі оның жанкүйерлеріне арналған ең құштар (және мейірімді) махаббат хатына шабыттандырды" деді. Доггет Боуидің вокалдық орындауын және әнге деген жалпы берілгендігін жоғары бағалады. NME журналының Терри Стаунтон оны 1991 жылы ең жақсы синглі деп атады. Бірнеше сыншы Боуидің соул музыкасына сәтті ауысуын және стильді толыққанды меңгеруін мақтады, ал Rolling Stone журналының бір жазушысы оны "шыңы" деп атады. 2016 жылы Боуи қайтыс болғаннан кейін Rolling Stone журналы "Young Americans" әнін Боуидің 30 ең маңызды әнінің бірі ретінде тізімге енгізді. Ән сондай-ақ The Telegraph, NME (4), The Guardian және Mojo (7), Consequence of Sound (13) және Uncut (17) журналдары жасаған Боуидің ең жақсы әндерінің тізімінде де пайда болды. NME оқырмандары оны 2018 жылы Боуидің 20 ең жақсы әнінің тізімінде 14-орынға қойды. 2016 жылы Боуидің барлық синглдерін бағалаған Ultimate Classic Rock және Slant Magazine журналдары "Young Americans" әнін сәйкесінше үшінші және бесінші орынға қойды. Біріншісі әнді "70-ші жылдардың ортасын бес минутта суреттейді" десе, екіншісі оны онжылдықтың көк көзді соул музыкасының "үздік мысалы" деп атады. Ән басқа да үздік әндер тізіміне де енді. 2003 жылы Blender журналы "Young Americans" әнін "Қазір жүктеуге болатын 1001 ең жақсы ән" тізіміне қосты, ал 2021 жылы жаңартылған тізімде 204-орынға көтерілді. 2016 жылы Pitchfork журналы оны 1970-ші жылдардың ең жақсы 200 әнінің тізімінде 44-орынға қойды.

Бұқаралық ақпарат құралдарындағы жарияланымдар

Вандросс 1975 жылдан кейін әнді сахнада жиі орындаған, ал Guns N' Roses гитарисі Слэш оның музыкант ретінде қалыптасуына осы әннің әсері туралы айтқан. Сонымен қатар, ол Ларс фон Триердің «АҚШ – Мүмкіндіктер елі» трилогиясының алғашқы екі фильмі – «Мандерлей» (2005) және Николас Кейдждің «Соғыс патшасы» (2005) фильмінде шағын эпизодта ойнады.