Кіріспе

1977 жылы шыққан Iggy Pop студиялық альбомы. Lust for Life – американдық музыкант Игги Поптың 1977 жылдың 9 қыркүйегінде RCA Records лейблы арқылы шыққан екінші жеке студиялық альбомы. Бұл оның ағылшын музыканты және досы Дэвид Боуимен жасаған екінші ынтымақтастығы болды, алғашқысы – сол жылдың наурызында шыққан The Idiot альбомы. Боуи қаңтар айында өзінің Low альбомын шығарғаннан кейін, Поп The Idiot альбомын насихаттау үшін Боуидің клавишником ретінде қатысқан гастрольдік сапарға шықты. Сапар аяқталған соң, Поп пен Боуи Берлинде Поптың келесі жеке альбомын жазу үшін қайта жиналды. Lust for Life альбомы 1977 жылдың мамыр-маусым айларында Батыс Берлиндегі қабырғаның жанындағы Hansa Studio-да жазылды, продюсерлік жұмысын Боуи, Поп және инженер Колин Турстон бірлесіп атқарды. Поптың гастрольдік тобы – Боуи, гитарист Рикки Гардинер, сондай-ақ бас гитарада Тони Фокс және барабанда Хант Сейлс ағайындылары альбомның негізгі құрамын құрады. The Idiot альбомын көбінесе Боуи жазғаннан кейін, Поп Lust for Life альбомына көбірек бақылау жасауға талап етті, тіпті "Sixteen" әнінің аранжировкасын өзі жасады. Бұл оның The Stooges тобымен бұрынғы стиліне жақын хард-рок және прото-панк дыбысын құрады. Поп Боуидің кейбір әндердің, соның ішінде танымал атау трекінің аранжировкаларын да пайдаланды. Альбом шыққаннан кейін RCA лейблы оны көп насихаттамады, бірақ ол Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 28-орынға жетті және 2016 жылғы Post Pop Depression альбомына дейін Поптың осы елдегі ең жоғары көрсеткіші болды. Сондай-ақ ол Нидерландыда 8-орынға, ал АҚШ Billboard Top LPs & Tape тізімінде 120-орынға ие болды. Сынақшылар Lust for Life альбомын жақсы қабылдады, көптеген адамдар Поптың энергиялық орындауын және The Idiot альбомымен салыстырғандағы үлкен рөлін жоғары бағалады. Кейіннен ол оның ең жақсы туындыларының бірі саналды және көптеген үздік альбомдар тізіміне енді. Бұл Поп пен Боуидің 1980 жылдардың ортасына дейінгі соңғы бірлескен жұмысы болды.

Өмірбаян

Есірткіге тәуелділік кезеңінен кейін Игги Поп 1976 жылы досы Дэвид Боуиге қосылып, оның Isolar Tour-ына қатысты. Содан кейін, жақсы болу үмітімен ол Боуимен бірге Еуропаға көшті. Францияның Hérouville қаласындағы Château d'Hérouville-ге қоныс аударғаннан кейін Боуи Поптың алғашқы жеке альбомын өндіруді шешті. 1976 жылдың маусымынан тамызына дейін жазылған "The Idiot" альбомы, Поптың 1974 жылы бұрынғы тобы "The Stooges" тарағаннан кейінгі алғашқы шығармасы болды. Музыканың көп бөлігін Боуи жазса, Поп лириканың көп бөлігін, көбінесе жазылып біткен музыкаға жауап ретінде жазды. Боуидің оның жасалуына зор ықпалы болғандықтан, "The Idiot" альбомы "The Stooges" тобының прото-панк дыбысынан айырылып, арт-рок стиліне жақын болды. Альбом аяқталғаннан кейін Боуи өзінің "Low" альбомын жазды, ол "The Idiot" стилінде жасалған. Боуидің RCA Records лейблі "Low" альбомын 1977 жылдың қаңтарында шығарды, ал күтпеген коммерциялық сәттілігіне байланысты Боуи RCA-ны "The Idiot" альбомын наурыз айында шығаруға көндірді. Альбомға дейін Поптың ең үлкен коммерциялық жетістігіне айналды, ол АҚШ және Ұлыбритания чарттарында топ 40-қа енді. Боуи "Low" альбомын жарнамалаудан бас тартып, оның орнына Попты жеке турнесінде қолдау көрсетуді жөн көрді. Ол клавишада ойнап, Рикки Гарднер гитарада, ал ағалары Тони Фокс пен Хант Сейлс тиісінше бас гитара мен барабанда ойнаған топты құрды. 1977 жылдың ақпан айының ортасында репетициялар басталды, ал наурыз айының басында турне өтті. Концерттерде "The Stooges" тобының танымал өлеңдері, "The Idiot" альбомынан бірнеше тректер, сондай-ақ "Lust for Life" альбомында болатын "Tonight", "Some Weird Sin" және "Turn Blue" сияқты әндер орындалды. Боуи Поптан назарды бұрудан қалысқан жоқ, көбінесе клавишаның артында тұрып, көрермендерге тікелей сөйлемеді. Турне 16 сәуірде аяқталды. "The Idiot" альбомы мен турне Попқа "The Stooges" тобымен ешқашан қол жеткізбеген атақ пен жетістіктерді сыйлады. Алайда, сұхбаттарда оған көбінесе Боуи туралы, өзінің жұмысы туралы емес, сұрақтар қойылды. Бұл Попты ашуландырды және олардың келесі бірлескен жобасында оның көбірек бақылауды қолға алуы керектігін түсінуге жеткізді.

Жазу

Турне аяқталғаннан кейін Поп пен Боуи Берлинге оралып, жазуды бастады. Өзінің жеке басын одан әрі қалыптастыру үшін Поп Боуи мен оның ассистенті Коко Швабпен бірге тұрған пәтерден шығып, сол ғимараттағы жеке пәтерге көшіп өтті. Екеуі 1977 жылғы мамыр айында Гардинер қосылғанға дейін бірнеше апта бойы жазуды жалғастырды, ол «онда бірқатар идеялардың болғанын» еске алды. Үштік «The Passenger» және «Lust for Life» сияқты әндерді жасау үшін бірнеше апта жұмыс істеді. Мамыр айының соңында олар жазуды бастау үшін қабырғаның жанындағы Ханса студиясына көшіп барды. Хант пен Тони Сейлс барабан мен бас-гитарада, ал гитарист Карлос Аломарды Боуи музыкалық директор ретінде шақырды. Боуи «The Idiot» альбомындағы рөлін едәуір қысқартты, тек турдағыдай клавишалармен ғана айналысты. Гардинер олардың «турда шыныққан топ» болғандықтан, «The Idiot» альбомына қарағанда тректерде көбірек «жанды» дыбыс сезілгенін айтты. «Менің махаббатыма ғашық бол» әнін импровизациялық түріде орындау үшін топ аспаптарды ауыстырды: Хант бас-гитарада, Тони Фокс гитарада, ал Гардинер барабанда ойнады. Боуи, Поп және продюсер-инженер Колин Турстон «Lust for Life» альбомын «Bewlay Bros.» псевдонимімен шығарды, бұл ат Боуидің 1971 жылғы «Hunky Dory» альбомының соңғы әнінен алынған. Поп оны жасау кезінде көбінесе ұйықтамады, «Боуи өте жылдам жігіт екенін түсіндім, болмаса бұл кімнің альбомы болар еді?» деді. Ол Сейлс ағайындармен және Гардинермен жиі жұмыс істеді, тіпті Боуи ұсынған бірнеше тректердің музыкалық аранжировкаларын, соның ішінде «Success» әнін қабылдамады. Поп ән айту алдында тек ән мәтінінің фрагменттерін дайындап, микрофон алдында импровизациялап айтты. Осы спонтанды лирикалық тәсіл Боуиді келесі студиялық альбомы «Heroes» (1977) үшін өзінің сөздерін импровизациялауға шабыландырды. Поптың сөзінше, альбомның барлық материалы сегіз күн ішінде, мамыр айында басталып, маусымда аяқталды.

Музыка және тақырыптар

Lust for Life көбінесе Боуидің The Idiot альбомына қарағанда поп-музыкалық туынды деп есептеледі, себебі ол аз эксперименттік және көбірек рок-н-ролл рухына ие. Жалпы алғанда, сыншылар Lust for Life-ты гараж-рок, хард-рок, прото-панк және жаңа толқын жанрларында сипаттады. Дегенмен, оның кейбір тақырыптары да сол сияқты қараңғы, мысалы, NME редакторы Рой Карр мен Чарльз Шаар Мюррейдің Поптың «ең әсерлі» тректерінің бірі деп атаған «Жолаушы», сондай-ақ «Tonight» және «Turn Blue» әндері, олардың екеуі де героинге тәуелділік туралы айтады. Ал «Success» және «Lust for Life» сияқты әндер көтеріңкі көңіл-күймен ерекшеленеді, соңғысы Rolling Stone журналында Поптың «халыққа жол тартатын үміт сыйлайтын хабары» деп сипатталды. Поптың сөзінше, Боуидің «Lust for Life» әніндегі мәшһүр рифтің шабыты Берлиндегі American Forces Network жаңалықтарының Морзе кодымен ашылуынан туды. Әннің әртүрлі бөлімдерінде бүкіл топ мелодияны қайталай орындайды; Аломардың айтуынша, «Оған қарсы ырғақ қою мүмкін емес, тек соңынан ілесу керек». Joy Division тобының барабаншысы Стивен Моррис: «Lust for Life альбомында барабандар үлкен емес, бірақ құдіретті естіледі! Адамзат таныған ең қатты тарелкалар, сол риф! Мен де солай дыбыстағым келеді, қазір де солай ойлаймын». «Жолаушы» әнінің шабыты Поптың бұрынғы қатыны Эстер Фридманнның айтуынша, Джим Моррисонның «қазіргі заманғы өмірді көлікпен саяхат ретінде» қарастырған өлеңінен және Берлин S Bahn пойызбен жасаған саяхаттардан туды. Әннің мәтіні «Иггидің Боуидің мәдени вампирлігіне қатысты білгіш пікірі» ретінде де түсіндірілді. Музыканы Гарднер жазған. AllMusic журналы оны «тамаша, бекерге жұмсалған туынды» деп, ал Rolling Stone журналы «жұқпалы, бекерге жұмсалған туынды» деп сипаттады. «Success» әні – шақыру мен жауап беру стиліндегі жеңіл ән. Жеті минутқа жуық созылатын «Turn Blue» Lust for Life альбомындағы ең ұзақ ән, оның тарихы Боуи мен Поптың 1975 жылдың мамыр айында жасаған сәтсіз жазбаларға дейін жетеді, сол кезде Поп есірткіге тәуелділіктің ең төменгі деңгейінде болды. Бастапқыда «Moving On» деп аталған әнді Боуи, Поп, Уолтер Лейси және Уоррен Пейс жазған. «неопанк» тобы «Neighborhood Threat» болды; Тёрстон Поптың The Stooges тобымен гастрольде болған кездерінен гөрі кәсіби екенін еске алды; ол мұны оның 30 жасқа толуымен байланыстырды. Тёрстон мен Поп тур кезінде жақын дос болды, бірақ Поп әлі де алкоголь мен кокаинге тәуелділік және қаржылық қиындықтардан зардап шекті. Тур аяқталғаннан кейін Сальс ағайындыларын Поп жұмыстан босатты.

Сыни қабылдау

Шығарылғаннан кейін Lust for Life музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды. Заманауи шолуда Rolling Stone сыншысы Билли Альтман «тек өзінің өлшемдерімен алғанда Lust for Life сәтті альбом», бірақ Поптың «жаңа ұстанымы тым қиынға соқпайды және сақтықпен толған» деп шағымданады. Кейін ол екеуінен Lust for Life-ты артық көретінін айтты, «өйткені ол жылдам және сенімдірек – бұл, басқа нәрселермен қатар, нигилистік сатира музыканың қарқынды дамуымен тежеледі дегенді білдіреді». ZigZag журналынан Криc Нидс Lust for Life-ты алдыңғы альбомындай «тұрақты» емес деп ойлады. Дегенмен ол осы альбомды 1977 жылғы өзінің сүйікті альбомдарының бірі деп санады, оны «күндізгі» жазба деп тапты, ал алдыңғысы «түндегі» жазба болды. Sounds журналында Пит Маковски осы жазбаны «керемет» деп мақтап, топтың орындалуын және Поптың вокалын «сәл қисық, бірақ күшті» деп бағалады. Lust for Life оң пікірлерді жинауда жалғасты. AllMusic үшін жазған Марк Деминг Lust for Life-ты Поптың ең жақсы жеке жұмысы деп атап, осы жазбамен ол «The Stooges-пен жасаған жұмысының агрессивті күшін The Idiot-тың интеллектуалдық және терең ойлау қабілетімен үйлестіріп, екі әлемнің де ең жақсысын жасады» деді. RCA-дан кеткеннен кейін Поп Arista Records-пен келісімшарт жасады; олар үшін шығарған алғашқы альбомы New Values Уильямсон продюсерлігімен 1979 жылдың күзінде жарық көрді. Боуи сұхбаттарында 1978 жылы Поппен үшінші рет жұмыстануды жоспарлағанын айтса да, Lust for Life екеуінің соңғы ресми ынтымақтастығы болып, 1980-ші жылдардың ортасына дейін сақталды. Поп Боуимен 1984 жылғы Tonight альбомына бірге әндер жазды, ал Боуи Поптың 1986 жылғы Blah Blah Blah альбомын бірлесіп жазып, продюсерлік жасады. Tonight үшін Боуи Поптың үш әнін, соның ішінде Lust for Life-тан екеуін: «Neighborhood Threat» және «Tonight» (оны әнші Тина Тернермен дуэтке түсіріп, есірткіге қатысты жолдарды алып тастады) және New Values-тан «Don't Look Down» әнін қосты. Siouxsie and the Banshees 1987 жылы Through the Looking Glass альбомында «The Passenger» әнін қола аспаптармен орындады. Поп оны мақтап, «Ол орындағанда мен ойлаған бір нәрсені қосты, ол оны жақсартты [ ] Қола аспаптардың дыбысы жақсы» деді. Боуи 1989 жылы Сальс ағайындыларымен бірге хард-рок тобы Tin Machine құрғанда қайта байланыс жасады. Атаулық трек 1996 жылғы британдық комедиялық фильмі Trainspotting-те пайда болғаннан кейін 1990 жылдардың соңында қайта танымал болды. Ән фильмнің жарнамалық кампаниясында және саундтрек альбомында кеңінен қолданылды, нәтижесінде қайта шығарылғаннан кейін Ұлыбританиядағы жаңа хит-парадта 26-орынға көтерілді. Синглдің сәттілігі Поптың сол кездегі Virgin Records лейблін Nude & Rude атты жинақ альбомын шығаруға түрткі болды. Амброуз бұл әннің Франсис Форд Копполаның 1979 жылғы Apocalypse Now фильміндегі The Doors-тың «The End» (1967) әніне ұқсас жаңа өркендеуге ие болғанын жазды. 1999 жылы Поп әннің қайта танымал болғанын еске алды: «Lust for Life» әнін жасағанда, мен Американың осы әнге қатты әуеленетінін ойладым. Бірақ 20 жыл күттім, бұл өте ұзақ уақыт. Менің ойымша, менің сәттілікке жетуіме кедергі келтіретін жүйе болды, мен осы жүйеден асып түстім. Фильмдер мен жарнамалар Америкадағы радионың ықпалын азайтты, енді адамдар музыканы тыңдауға басқа мүмкіндіктер пайда болды. Бірнеше жыл бұрын, Trainspotting шыққанда, мен көшеде келе жатып, барлардан Raw Power әнінің естілгенін анықтадым. Lust for Life көптеген басылымдардың үздік әндер тізіміне енді. Sounds және Mojo журналдары 1986 және 1995 жылдары альбомды барлық уақыттағы 100 ең үздік альбом тізімінде 21- және 44-орындарға қойды. Pitchfork 2004 жылы Lust for Life-ты 1970-ші жылдардың ең үздік 100 альбомы тізімінде 64-орынға ие етті. 2013 жылы NME альбомды барлық уақыттағы 500 ең үздік альбом тізімінде 217-орынға қойды. Ол сондай-ақ Роберт Димеридің 2018 жылғы 1001 Albums You Must Hear Before You Die кітабының жаңа басылымына енгізілді.

2020 жылы шыққан

2020 жылдың 10 сәуірінде Поп "The Idiot" альбомынан "China Girl" әнінің басқаша араластырылған нұсқасын жаңадан шығарып, жақын арада шығатын "The Bowie Years" жеті дискілік люкс-жинағын жарнамалады. Бұл жинаққа "The Idiot" және "Lust for Life" альбомдарының кеңейтілген, жаңадан өңделген нұсқалары, жазылған материалдар, баламалы араластырулар және 40 беттік кітап кіреді. 29 мамырда жарық көрген жинақта екі альбомның да жаңадан өңделген нұсқаларымен қатар, жазылған материалдар, баламалы араластырулар және 40 беттік кітап бар. Екі түпнұсқа альбом да жеке-жеке қайта шығарылды, әрқайсысы жеке-жеке екі дискілік люкс-басылым жасау үшін қосымша концерттік материалдармен жұптастырылды.