Кіріспе

Бишопстоун – Уилтширдегі, Англиядағы Эббл аңғарында, Солсбериден оңтүстік-батысқа қарай шамамен 9 шақырым жерде орналасқан ауыл және азаматтық приход. Приход графтық шекарасында, Гэмпширмен шектеседі және кішкентай Краушестон ауылы мен Питтс шағын ауылын (қазір Питтс Роуд) қамтиды.

Тарих

Бұл аймақ тарихқа дейінгі дәуірде қоныстанған. Краучстон Даун Фермасының жанында ыдыс пішінді оба болды, ал Гримнің қазығы – тарихқа дейінгі қорғаныс құрылысы – приходтың оңтүстік шекарасын құрайды. Ескі Сарумнан Дорчестерге дейінгі римдік жол Тхроупқа жақын жерде өзенді кесіп өтеді. 10 ғасырдан бұрын, қазіргі приходты құрайтын жердің көп бөлігі Даунтон деп аталатын үлкен иелікке кірген. 10 ғасырдың басында қазіргі Бишопстондағы усадьба Винчестер аббаттығына ерте сыйлық ретінде берілді; сол кездегі өзен бойындағы барлық аймақ Эббсборн деп аталды, ал ауыл да солай аталды. Ауылды сол аңғардағы басқа ауылдан ажырату үшін кейде "Бишоп" префиксі қолданылды, ал орта ғасырдың соңында приход Бишопстоун деп танылды, ал екінші ауыл Эббсборн Уэйк аталды. 1086 жылғы "Domesday Book" Чалк аңғарын сегіз иелікке бөлді: Chelke (Чалк – Broad Chalke және Bowerchalke), Eblesborne (Ebbesbourne Wake), Fifehide (Fifield Bavant), Cumbe (Coombe Bissett), Humitone (Homington), Odestoche (Odstock), Stradford (Stratford Tony және Bishopstone) және Trow (шамамен Alvediston және Tollard Royal). Приходта, мүмкін сакс дәуірінен бері, өзенмен шектелген алты ежелгі қалашық болған. Өзеннің солтүстігінде Бишопстоун (приход шіркеуімен), Неттон және Фламстон, ал оңтүстігінде Тхроуп, Фаулстон және Краучстон орналасқан. 1328 жылы иелік Томас Бентонға (1358 жылы қайтыс болған) мұра болып өтті, оның ұрпақтары Baynton немесе Bayntun тегін алып жүрді. 1475 жылы Теуксбери шайқасында Генрих VI-ны қолдағандығы үшін сер Роберт Бейнтоннан иелік тәркіленді және Джон Чейнеге, кейіннен барон Чейнеге берілді, бірақ 1503 жылы сер Роберттің ұлы Джонға (1516 жылы қайтыс болған) қайтарылды. 1573 жылы Изабель қайтыс болғаннан кейін, иелік кіші ұлы Генриге мұра болып өтті, ол бірнеше Уилтшир сайлау округтерінен депутат болды, бірақ "үйдің іс-қимылдарында ешқандай із қалдырмады". Генри 1577 жылы Чарльз Вонға сатты, ал оны 1584 жылы оның шөбересі Уолтер Вон (шамамен 1572–1639 жж.) мұра етті. Ол бір рет парламентке сайланды, 1599–1600 жылдары жоғары шериф болды, кейіннен лейтенант орынбасары болды. Иелік оның кіші ұлы Джорджқа (1643 жылы рыцарь атағы берілді) көшті, ол Лансдаун шайқасында роялист кавалерия полкіне қолбасшылық етті. 1645 жылы Уилтшир парламентарийлердің бақылауына өткеннен кейін, олар сер Джорджтың үйін басып алып, оны "Фалстоун Хаус Комитетінің" отырыс орны ретінде пайдаланды, ол 47 Уилтшир роялистерінің жақтастары төлеуге тиіс айыппұлдарды анықтады. Қазір Бишопстоун үйі деп аталатын ректория 1820 жылы Бат сәулетшісі Джон Лоудердің жобалары бойынша сары кірпіштен салынды; ол 1950 жылдары жеке меншікке сатылды. Манор фермасы 19 ғасырдың басында Уилтон иелігі үшін салынды, үйі қызыл кірпіштен, ал кейінірек салынған шаруашылық ғимараттары ерекше жолақты кірпіш пен тас араласқан. Неттон қазіргі Питтс-Лейн және Неттон-стрит бойындағы сызықтық ауыл ретінде дамыды. Неттон ескі ферма үйі, сабан шатырымен қапталған, екі қабатты, қатпарлы кремень мен әктас араласқан, 1637 жылғы күн тақташасы бар. Батысында 18 ғасырдағы бұрынғы Үш атқыштар қонақ үйі орналасқан. Сондай-ақ, бұл аймақта 1885 жылы салынған және 1921 жылы кеңейтілген шіркеу залы бар. Шатыр жолында бұрынғы методист шіркеуі орналасқан. Оңтүстіктегі "Ескі жақтаулар" – 16 ғасырдағы ағаштан жасалған коттедж, тағы да кірпіш, кремень және сабаннан салынған, кейінгі ғасырларда өзгертілген. Өзеннің жанында 1990 жылға дейін қолданылған және 13 ғасырда тіркелген диірмен орнында болуы мүмкін жүгері диірмені орналасқан. Фаулстонда орта ғасырларда фермалар тасталып, тек иелік үйі мен оның фермасы қалды. Қазіргі Фаулстон үйі 1800 жыл шамасында әктаспен және тақтаймен қапталған шатырымен қайта салынған. XVII ғасырдың басында салынған, конус тәрізді шатырының астында әктас таспен қапталған биік көгершін үйі ІІ дәрежелі* болып саналады; ол бұрынғы үйдің қорғаныс құрылысының бөлігі болған болуы мүмкін. Фаулстонның төменгі ағысында орналасқан және 1940 жылдарға дейін қолданылған жүгері диірмені мен үйі болды, ол Төменгі диірмен деп аталды. ХІІ ғасырдағы ғимараттың іздері соқпақтың қираған қабырғаларында және норман бас бар кішкентай бос аркада табылды. Кенесарының оңтүстік жағындағы діни қызметкердің есігінің терең көмбелі қалпағы бар, оның үстінде огольді қақпақ және крекет парапеті бар. Ғимараттың ішінде үш қабатты седилия орнатылған, оның үстіне оюлы күмбездер мен шыңдар орнатылған. Орбах баспахана мен оңтүстік трансепттің күмбезді шатырларын жоғары бағалады.

Қауым

1264 жылы шіркеуде ректор мен викарий болды, бірақ 1584 жылдан бастап екі лауазымға да бір адамды тағайындау қалыпты жағдайға айналды. 1815 жылы екі бенефис ректоратта біріктірілді. 1972 жылы Эббл аңғары үшін бірлескен қызмет құрылды, ал қазіргі күні бұл шіркеу, басқа он екі шіркеумен бірге, Чалке аңғарындағы шіркеулердің кеңейтілген игілігінің құрамына кіреді. 1636 жылғы шіркеулік тіркемелер Уилтшир және Суиндон тарих орталығында, Чиппенхемде сақталады. Оның ұлы, Фрэнсис есімді де, 1847 жылдан бастап дін қызметкері (курат) болды, ал 1850–1914 жылдары ректорлық қызметін атқарды, содан кейін 1875 жылдан 1913 жылға дейін Солсбери архидиаконы болды.

Басқалар

1833 жылы Краучстон ауылында примитивті методистік шіркеу ашылды және 1978 жылға дейін пайдаланылды.

Ыңғайлылықтар

1843 жылы Питтс-роудта мектеп салынды және 1932 жылға дейін барлық жастағы балаларды білім берді, содан кейін бастауыш мектепке айналды. Оқушылар санының азаюына байланысты 1977 жылы жабылды. Бишопстонда ауылдық клуб бар. Сондай-ақ, "Ақ Буын" аталған паб та бар. Ал бұрын, 18 ғасырда салынған ғимаратта "Үш жылқынің ізі" деген тағы бір паб болған.