«Ер адам әйелге» комедиялық очерктері

Кіріспе

2005-2007 жылдар аралығында түсірілген британдық телекомедиясы.

"Man Stroke Woman" – Ричард Кантор режиссерлік еткен, Эш Атала продюсерлік еткен, Аманда Эббингтон, Бен Кромптон, Дейзи Хаггард, Мередит МакНилл, Николас Бернс және Ник Фрост қатысқан британдық комедиялық скетч-шоу. Біріккен Корольдіктегі цифрлық BBC Three арнасында көрсетілгеннен бөлек, барлық эпизодтар BBC веб-сайтында онлайн көруге қолжетімді болды. 2-ші маусым 2007 жылдың қаңтар айында басталды және оны да BBC веб-сайтынан онлайн көруге болады. Барлық эпизодтар PlutoTV желісінде қолжетімді.

Формат

"Man Stroke Woman" сериалының әр эпизодында қарым-қатынастар, кездесулер немесе секс тақырыбындағы бірнеше эскиздер болады. Басты актер құрамының барлығы ақ нәсілді және жас ересектер. Олардың бесеуі британдық, ал МакНилл – канадалық. Студиялық көрермендер де, күлкіні күшейтуші дыбыс та жоқ. Николас Бернс бұл шоуды "Кіші Британияға керісінше" деп сипаттап, "біз көбірек реалистік нәрсе жасағымыз келді, сондықтан жай ғана телеарнаны ауыстырып алсаңыз, қызықты драма көріп отырсыз деп ойлауыңыз мүмкін" деді. МакНилл "Man Stroke Woman" форматы оның кейінірек "Baroness von Sketch Show" жұмысындағы шабыт көзі болғанын айтты.

Қабылдау

Крис Райли The Daily Telegraph газетінде шоуды "отызға толған адамдардың күнделікті қате ойлары мен көңіл көншіліктерін, кейде тепе-тең емес болғанымен, көбінесе қызықты зерттеу" деп сипаттады.

Бірінші серия

Күйеуінің (Бёрнс) алдында бір күлкілі киім (мысалы, басынан алты дюйм жоғары жүретін бас киім немесе "WHORE" сөзін жазған қызыл жарықтармен таңбаланған үстіңгі жағы) бар ансамбль киген әйел (Аббингтон). Ол күйеуінен өзінің қалай көрінгені туралы сұрайды, ал күйеуі оған киімнің не екенін мүмкіндігінше сыпайы түрде айтып беруге тырысады: "Кебім біршама қатты шықты ма?" Сонда ол: "Менің әдемі екенімді ешкім айта алмайды, солай ма?" - деп жауап береді. Жақында қызына (Хэггард) тастап кеткен жігіт (Кромптон). Ол оны әр түрлі жерлерде көреді және онымен әңгімелесуді бастағаннан кейін жылап, жылап-сықтап түсінбейтін сөйлей бастайды. Қалған бөлімде бұрынғы қыз жігіттің не айтып жатқанын білуге тырысқан кездегі скетчті қайталаймыз. Бір дүкендегі косметика дүкенінде жұмыс істейтін екі жұмысшы (Хэггард пен Эббингтон) және олардың бастығы (МакНилл). Бірде бір клиент кассаға келіп, көмек сұрайды. Саудагерлер өте әдепсіз мінез-құлық танытады (мысалы, клиенттің айтқандарын қайталайды немесе жасырын түрде қолмен әдепсіз ым-ишара жасайды), ал күлімсіреген кезде күлімсіреуге тырысады. Клиент тоқтап қалуды сұрайды, ақырында менеджерін көруді сұрайды, ол келіп, клиент кеткенше дәл сол күйінде әрекет етеді. Жас әке (Бёрнс) өзінің кішкентай ұлы Джошпен (камерадан тыс) олар қазір атқарып жатқан іс-әрекет туралы сөйлеседі (мысалы, қуырылған күрішті пісіру, өлі мысықты көму, бөтелкелерді бөтелке банкіне қою). Кейін оның әйелі (Хэггард) пайда болады және Джош қайда екенін сұрайды. Содан кейін біз сәбиді күтетін жерде (мысалы, түрткіш / жоғары орындық) бастапқы іс-әрекетті орындайды деп күтетін нысан (мысалы, пісірілмеген күріш, өлі мысық, бөтелкелер үйірмесі, регби добы) екенін көреміз. Әкесі қатты ашуланып, бірден ауысып кетеді. Екі дос (Кромптон мен Фрост) жұртшылық арасында кездеседі, онда олар мүлдем қалыпты іс-әрекетке (мысалы, балық аулау, билеу) кезігеді. Кромптон бұл әрекеттің не екенін сұрайды, ал таңғалған Фрост оны түсіндіреді, оның досының осы негізгі әрекетті білмеуі анық. Кромптон әрқашан бұл қашан басталды деп сұрайды, жауап міндетті түрде "келісімен" болады. Әңгіме барысында Фрост осы іс-әрекетпен байланысты есімді атап өтеді, ол әлі күнге дейін өте қарапайым (мысалы, музыка, балық) болып табылады, оған Кромптон "қалай [есім]?!" деп жауап береді. Сөйлесу қысқа уақытқа созылады, содан кейін Кромптон: "Мен ақымаққа ұқсаймын ба? ", - деп күлімсірейді. Әр досы екіншісін алдап жүр деп ойлайды, ал Фрост досының тек шалақтап жатқанына көңілі жетеді. Содан кейін бірінші әрекетті қамтитын бір нәрсе болады (балық ұсталады, би билеуді көреді) және Кромптон шынайы таңғалумен жауап береді. Екі дос (Кромптон мен Фрост) өздері орынсыз болып көрінетін кейбір жағымсыз іс-әрекетке қатысады (мысалы, аэробика, сумо күрес). Бір қызығы, Кромптон Фростқа айыптап қарап: "Бұл жерде қыздар болады деп айттыңыз ғой!" - дейді. Бір адам (Бёрнс) жиі сұралады нәрселер, ол бергісі келмейді (мысалы, соңғы сандары үшін оның шебері (Аббингтон) есептен ол жасамаған, немесе оның мобильді телефонынан раздражающей қыз (Макнил)). Ол 4 санын дұрыс санға жеткенше қайталайды. Екінші тарап оның өтірік айтып жатқанын ешқашан түсінбеген сияқты. Бір кеңсе қызметкері (Кромптон) оған бұрын айтқан нәрсеге сүйене отырып, қызықтырғысы келетін әйел әріптесіне (Хэггард) күлкілі сыйлықтар әкеледі. (мысалы: ол менстрельді ұнатады, немесе факстан шаршады.) Қазіргі уақыт әрқашанда осыған байланысты абсурдты, мысалы, өте үлкен менстрель немесе бір қораптағы жойылған факс машинасы. Жас жұп (Бернс пен Хаггард) үйлену тойына арналған дүкендерді сатып алуда. Олар бір өнімге қызықса, Бёрнс бағасын сұрайды. Алайда, сатушы (MacNeill, Abbington және Frost and Crompton кезекпен) өнімнің үйлену тойына қажеттілігін анықтаған кезде, олар оны әлдеқайда қымбат "түйелену тойы өнімдеріне" ауыстырады. Бернс той өнімдері кәдімгі өнімдермен бірдей екенін айтады және Хаггард той өнімдерін қалайтынын айқайлағанға дейін сатушымен күресуді жалғастырады. Сатушы Хаггардқа жанашырлықпен қарайды. Ер адам (Фрост) қарапайым көрінетін тапсырманы орындауға тырысады (мысалы, итті тамақтандыру, теледидарды баптау), ал оның қызы (Макнилл) оған осындай тапсырмаға арналған нұсқауларды ұсынады. Ол нұсқауларды оқып, тапсырманы орындай бастағаннан кейін, мұндай тапсырманы ешқандай нұсқаусыз орындау қаншалықты оңай болатынын айтып, бәрі күтпеген жерден бұрыс болады (ит жарылады, теледидардан су ағып шығады). МакНилл Фростқа қарап, оған тағ...

A woman (Abbington) who appears in front of her husband (Burns) wearing an ensemble which includes one ludicrous item of clothing (e. g. a hat which floats six inches above her head or a top emblazoned with red lights spelling out the word "WHORE"). She asks her husband how she looks and he tries to tell her—as tactfully as possible—what is wrong with the outfit: "The dress is just a little loud?" She then responds, "You can never just say I look nice, can you?" A man (Crompton) who has recently been dumped by his girlfriend (Haggard). He sees her in various locations and, after starting a conversation with her, bursts into tears, and begins to speak unintelligibly through his sobs. The rest of the episode cuts back to this sketch as the ex girlfriend tries to guess what he's saying. Two workers at a cosmetics counter in a department store (Haggard and Abbington), and their boss (MacNeill). A customer will walk up to the counter and ask for assistance. The women behind the counter behave very rudely in a childish fashion (e. g. by repeating what the customer says, or by surreptitiously making rude hand gestures) while trying to hold back their laughter. The customer asks them to stop, and eventually asks to see their manager, who appears and behaves in exactly the same way until the customer walks off. A young father (Burns) who is talking to his baby son Josh (who is off camera) about the activity that they are currently undertaking (e. g. cooking a roast turkey, burying a dead cat, putting bottles in a bottle bank). His wife (Haggard) then appears and asks where Josh is. We then see that in the place where you would expect a baby (e. g. push chair/high chair), is the object that you would expect the initial activity to be performed on (e. g. an uncooked turkey, a dead cat, a pile of bottles, a Rugby ball). The dad then shifts nervously. Two friends (Crompton and Frost) are together in public, where they encounter some totally normal activity (e. g. fishing, dancing). Crompton enquires as to what the activity is, and the surprised Frost explains it, clearly disconcerted by his friend's lack of knowledge of this basic activity. Crompton invariably asks when this started, the reply inevitably being, "while back". Further in the conversation, Frost mentions a noun related to this activity, still very mundane (e. g. music, fish), to which Crompton replies "what the fuck is a [noun]?!" The conversation continues for a short while, before Crompton says, "Do I look like an idiot? ", and Frost smiles. Each friend thinks the other has been pulling his leg, and Frost is relieved that his friend was just kidding. Then something involving the first activity happens (fish is caught, dancing seen), and Crompton responds with genuine astonishment. Two friends (Crompton and Frost) are participating in some unsavoury activity in which they seem out of place (e. g. aerobics, sumo wrestling). After a particularly unpleasant or dull incident, Crompton looks accusingly at Frost and says, "You said there'd be girls here!" A man (Burns) who is often asked for things that he doesn't want to give (such as the final figures for his boss (Abbington) from a report he hasn't done, or his mobile number from an annoying girl (MacNeill)). He ends up repeating the number 4 until the right number of digits has been reached. The other party never seems to understand that he is lying. A male office worker (Crompton) who brings ridiculous presents to a female co worker he is hoping to impress (Haggard), based on something she has previously told him. (Such as: she likes minstrels, or she's sick of the fax machine.) The present is invariably something absurd, relating to this, such as an absolutely huge minstrel, or the destroyed fax machine in a box. A young couple (Burns and Haggard) who are shopping for their wedding. When they see a product that they like, Burns asks the price. However, when the vendor (MacNeill, Abbington and Frost and Crompton in turn) discovers that the product is required for a wedding, they swap it for an identical 'wedding product' that is a lot more expensive. Burns argues that the wedding product is exactly the same as the ordinary product, and continues to fight with the vendor, until Haggard screams that she wants the wedding product. The vendor then looks sympathetically at Haggard. A man (Frost) attempts to perform an apparently simple task (e. g. feeding the dog, tuning in a TV set) while his girlfriend (MacNeill) offers him the instructions provided for such task. After he refuses to read the instructions and starts performing the task, claiming how easy it will be for him to perform such task without any instructions, everything goes unpredictably wrong (the dog explodes, the TV starts leaking water). MacNeill looks back at Frost, handing him out the instructions once more. Frost then says "I think I better have a look at that". A woman (played by Haggard, MacNeill and Abbington in turn) is being admired by several men in a particular situation. The woman mentions people who are involved with whatever they are talking about, and eventually mentions her boyfriend, at which point all the men instantly leave (or, on one occasion, faint.) Two security guards (Frost and Crompton) who work in a shopping centre and contact one another via their walkie talkies. In the sketches, Frost contacts Crompton only to clarify that he has his walkie talkie. After Crompton responds that he also has one, Frost says, 'We are the fucking boys. Over and out.'

Екінші серия

Карен (Хэггард) есімді әйел полицияға телефон соғып, оның досы және пәтердесі Наташа (Аббингтон) жұмыс істейтін полицияға телефон соғып, полицияға мұқтаж болып көрінеді. Содан кейін ол әңгімені баяндайды - әдетте, жұқа маскаланған ертегі - Аббинтон оны түсінген кезде күліп құлап қалар алдында: "Бұл Карен, солай емес пе?". Содан кейін Эббингтон басқа телефонға қоңырау шалады. Бір жұп (Фрост және МакНилл) жыныстық рөлдік ойындарға қатысады, әр скетчте әйел әр түрлі қиял-ғажайып киім киеді. Өкінішке орай, әйел өзінің рөлдік ойынына тым қатты мән береді (мысалы, медбике рөлдік ойыны кезінде ол оған қатерлі ісігі бар екенін айтады), бұл еркекті "Дженни, біз енді рөлдік ойындар ойнамауымыз керек деп ойлаймын" деген тұжырымға әкеледі. Бір кеңсе қызметкері (Кромптон) ерекше идея туралы маңызды презентация жасайды, әрине, бұл оның сұрауы. Оның әріптестері ақырында оны тура жолға салады, бірақ ол өзінің жоспарын іске асырғанын мойындағаннан кейін ғана. Джек (Фрост) есімді алкоголик адам 12 жасар немере інісімен бірге шығып, адам сонша мас болғандықтан, немере інісінің қанша жаста екенін білмейтін және машинасының жағына несеп шашу немесе стриптиз клубы сияқты орынсыз орындарға бару сияқты орынсыз әрекеттерді жасайды. Екі адам (олардың бірі - Аббинтон) балалары ойнап жатқан ойын алаңында. Эббингтон басқа адамның баласына қатысты бірдеңе байқап, оған жылы сөйлейді (мысалы, "Бұл сіздің кішкентай ұлыңыз ба, жалғыз ойнайтын ба?"). Екінші ата-ана қатты алаңдайтын көрінбейді, бірақ Эббингтон бала үшін өмірдің қандай болатынын түсіндіреді, мысалы, достасу қиын болған бала өлімге ұшырайды, жасөспірім кезінде өзін-өзі өлтіреді. Екінші ата-ананың қорқынышын көріп, Аббинтон кейіпкері "немесе ол жақсы болады!" деп артқа шегінеді. Көркем топтың еркек фронтмэні (Бёрнс) әнді концертте таныстырады, бұл әннің жазу процесі әрқашан қараңғы бұрылысқа ие болып көрінеді. Көпшілік оның шабыттанған сөзінің қаншалықты күмәнді екенін байқамайды, тіпті ол әнді бірде өзінен өтіп, өлтірген адамға арнап жазғанын айтса да. Бір ер адам (Кромптон) әйелдерге (Хэггардқа және бір жағдайда МакНиллге) әр түрлі жағдайларда көмектесуді ұсынады, мысалы, тамақтан кейін ыдыстарды жуу немесе жәндікті алып тастау. Әйел одан қайтқан кезде, ол ризашылықпен монологты бастайды: "Көптеген ер адамдар осы үшін бір нәрсе күтеді, яғни SEX. Сен емес, сен - нағыз доссың". Бұл сызықта оның артында мазохистік/БДСМ киім киіп, тыныш жүріп жүрген Кромптон тұншығып, кейін қашып кетеді. Екі дос (Фрост және Кромптон) пабта немесе клубта отыр. Фрост еркектердің кейбір мінез-құлқының кейбір жақтарын түсіндіреді, ол әйелдер тартымды деп санайды (мысалы, оларға қарапайым қарайды, өзіңіздің қараңғы құпияңыз бар сияқты әрекет етеді). Ол Кромптонды осындай мінез-құлықты таныта отырып, әйелге жақындауға көндіреді, оған міндетті түрде тартатынын айтады. Кромптон кейін тым қашықтыққа шығады, мысалы аяғына әйелді атып өлтіреді немесе оған кісі өлтіргенін айтады. Ол өзінің қателік жасағанын түсінгеннен кейін, Фростқа қайта оралып, "Түбегейлі қатыгез бе? " деп жауап береді. " Өте қара ниет! " деп жазылған.

A woman, Karen (Haggard), who phones a police call centre where her friend and flatmate Natasha (Abbington) works, and pretends to need the police. She then recounts a story — usually a thinly disguised fairy tale — before collapsing in giggles as Abbington figures it out—"This is Karen, isn't it?". Abbington then goes on to another call. A couple (Frost & MacNeill) participate in some sexual roleplay, with the woman wearing a different kinky uniform in each sketch. Sadly for him, the woman takes her roleplaying all too seriously (e. g. during a nurse roleplay she informs him that he has cancer), which leads the man to conclude "Jenny, I don't think we should do roleplay any more." An office worker (Crompton) is giving a serious presentation about an outlandish idea, apparently under the impression that this is what he's been asked to do. His co workers eventually put him straight, but not before he's admitted to having already put his plan into action. An alcoholic man called Jack (Frost), is out with his 12 year old nephew, the man is so drunk that he doesn't realise how old the nephew is, and does inappropriate things, such as urinating against the side of his car or goes to inappropriate places such as a stripclub. Two people (one of whom is Abbington) are at a playground where their children are playing. Abbington notices something about the other person's child, and comments on it amiably (e. g. "is that your little boy, the one playing on his own?"). The other parent doesn't seem too concerned — until Abbington gives an insight into what life could be like for the child, such as explaining a boy who finds it hard to make friends will go on a killing spree, ending in suicide as a teenager. Upon seeing the look of horror in the other parent's face, Abbington character backtracks, saying "Or — he'll be fine!" A male frontman of a fictional band (Burns) is shown introducing a song in a gig, which always seems to have a dark twist about its writing process. The crowd doesn't seem to notice how dodgy his inspiration is, even if he reveals the song to have been written for a man he once ran over, and killed. A man (Crompton) is seen offering to help women (Haggard, and in one case, MacNeill) out in various circumstances, e. g. washing the dishes after a meal, or removing a spider. Whilst the woman is facing away from him, she begins a grateful monologue along the lines of, "Most men would expect something in return for this – i. e. SEX. Not you, you're a true friend." This punchline sees Crompton, who has been walking quietly up behind her dressed in a kinky masochistic/BDSM outfit, freeze, then slip away. Two friends (Frost & Crompton) are sitting in a pub or club. Frost explains some aspect of male behaviour that he believes women find attractive (e. g. treating them meanly, acting as though you have a dark mystery). He persuades Crompton to approach a woman while exhibiting this kind of behaviour, telling him he's certain to pull. Crompton then goes entirely too far, e. g. shooting a woman in the leg, or telling her that he's committed a murder. Upon realising that he has made a faux pas, he returns to Frost and asks "Too mean? ", to which a shocked Frost fervently agrees "Too mean! ".