Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Етқоректілер түрі Кіші гризон (Galictis cuja) – Оңтүстік Америкаға тән мустелидтердің бір түрі.
Species of carnivore
The lesser grison (Galictis cuja) is a species of mustelid from South America.
Сипаттама
Кіші грюсонның денесі ұзын, жұқа, аяқтары қысқа, ал құйрығы қалың. Олардың мойны ұзын, басы кішкентай, маңдайы жалпақ, құлақтары дөңгелек. Олар жақын туысқан үлкен грюсоннан кіші, денесінің ұзындығы және құйрығының ұзындығы тиісінше. Ересектердің салмағы әртүрлі, аналықтары еркектерге қарағанда кішірек және жұқа болады. Басының жоғарғы бөлігі, арқасы, қабырғалары және құйрығында жұмсақ түкке жабысқан қара сақшы шаштарының қоңыр ұштары бар, бұл оларға сұрғылт сұр түс береді. Дененің қалған бөлігі қара немесе қараға жуық, тек маңдайдан иыққа дейін сұр түкті аймақтың төменгі жиегімен созылатын ақшыл қоңыр жолақтан басқа. Аяқтары қанатты, бес саусағында өткір, иілген тырнақтары бар. Олар қазылқандарды, оның ішінде жабайы теңіз шошқаларын, сондай-ақ ұялайтын су қаздығын аулайтын маңызды жыртқыштардың бірі. Олар жартылай табанмен жүреді, аяқ табандарымен қозғалады және қанатты болғанына қарамастан, жүгіруге және өрмелеуге көбірек бейімделген. Оларда жағымсыз иіс шығаратын, бірақ бәсең болатын, сканкстің иісіне ұқсас анальдық иіс бездері бар. Олар бір жұпты, екі-бес балаларын өсіргенде бірге аң аулайды.
Lesser grisons have a long, slender body, short legs, and a bushy tail. They have a long neck and a small head with a flattened forehead and rounded ears. They are smaller than the closely related greater grison, with a head body length of and a tail long. Adults weigh anything from Females are slighter smaller and more slender than males. The top of the head, the back and flanks, and the tail have coarse black guard hairs with buff coloured tips over a softer undercoat, giving them a grizzled greyish colour. The remainder of the body is black or nearly so, apart from a pale buff coloured stripe running from the forehead to the shoulders along the lower margin of the grey furred area. The feet are webbed, with five toes ending in sharp, curved, claws. They are among the major predators on cavies, including wild guinea pigs, and also of nesting grebes. They are semi plantigrade, walking partly on the soles of their feet, and, despite the webbing, their feet are adapted more for running and climbing than for swimming. They possess anal scent glands that spray a noxious chemical similar to, but probably weaker than, that of skunks. They are monogamous, hunting together when raising their litters of two to five young.
Адамдармен қарым-қатынас
Кіші грюсонды жас кезінен өсірсе, оны қолға үйретуге болады. Бұрын олар жабайы шиншиллаларды аңдау үшін пайдаланылған, оларды тоңдарға қуғанда, мысықтар сияқты, бірақ қазір шиншиллалар өте сирек болғандықтан мұндай аң ауу мүмкін емес. Олар кейде фермаларда кеміргіштерді бақылау үшін де ұсталады. Бразилияда жол апатынан қаза тапқан сүтқоректілердің арасында ең көп кездесетін түрлердің бірі екені хабарланды. Боливияда кіші грюсонның денелері сиқырлы талисман ретінде қолданылады, олардың терілері жүнмен толтырылып, Пачамамаға арналған рәсімдерде пайдаланылатын ленталар мен қағаздармен әшекейленеді. Аргентинадағы бір құрбандық жерлеуі шамамен 1420 жыл бұрын жасалған. Ол адам қалдықтарымен бірге жерленген, әсем жағасы бар, жануар терісіне жатқызылған және көптеген басқа да жерлеу заттарымен және тышқан денелерімен байланысты болған.
Lesser grisons can be tamed if raised from a young age. They were used in the past to hunt wild chinchillas, pursuing them down burrows in a similar manner to ferrets, although chinchillas are now too rare for this to be viable. They are still sometimes kept to control rodents on farms, They have also been reported to be amongst the most frequent species among mammalian roadkill in Brazil. The bodies of lesser grisons have also been used as magical charms in Bolivia, where their pelts are stuffed with wool and decorated with ribbons and paper to be used in ritual offerings to Pachamama. One apparent sacrificial burial from Argentina has been dated to 1,420 BP. It was interred together with human remains, wearing a decorated collar, placed on an animal pelt and associated with numerous other funerary goods and bodies of mice.