Кіріспе
Англия королевасы Елизавета I-нің Уэльс адмиралы, адмирал сэр Уильям Уинтер (шамамен 1521 – 20 ақпан 1589) 1549 жылдан 1589 жылы қайтыс болғанға дейін 40 жыл бойы Теңіз флотының суреттеушісі және rigging жұмыстарын басқарды. 1557 жылдан бастап ол Теңіз артиллериясының бастығы қызметін де атқарды. Елизавета I тұсында Теңіз кеңесінің адмиралы және бас офицері болды, сонымен қатар 1585-1604 жылдардағы ағылшын-испан соғысында патшалыққа қызмет етті. Ол Елизаветаның тұсында төрт рет парламентке сайланды. Бристоль қаласының саудагері және теңіз капитаны, Теңіз флотының екінші қазынашысы (1544-1545) және Томас Кромвельдің досы болды. Оның анасы – Ирландияның Корк қаласынан шыққан Уильям Тирридің қызы Элис.
Admiral Sir William Wynter (c. 1521 – 20 February 1589) held the office of Surveyor and Rigger of the Navy for 40 years, from 1549 until his death in 1589, and combined that with the office of Master of Navy Ordnance from 1557. He was an admiral and principal officer of the Council of the Marine under Queen Elizabeth I of England and served the crown during the Anglo Spanish War (1585–1604). He was returned four times to parliament in Elizabeth's time. a merchant and sea captain of Bristol and second Treasurer of the Navy (1544 1545), a friend of Thomas Cromwell's. His mother was Alice, daughter of William Tirrey of Cork, Ireland.
Теңіз мансабы
Уильям әскери-теңіз флотында тәлім алған. Ол 1544 жылы Лейт пен Эдинбургті өртеп жіберген 260 кемелік экспедицияға қатысты, ал 1545 жылы лорд Лизлдің канал флотында қызмет етті. 1546 жылғы шілдеде ол Депфорд Страндтағы Корольдің қоймасының сақтаушысы лауазымын атқарды. 1547 жылы ол протектор Сомерсеттің Шотландияға жасаған экспедициясына және Пинкидегі жеңіске, ал 1549 жылы Гернси мен Джерсиге жасаған экспедицияға қатысты. 1549 жылғы сәуірде Винтер теңіз флотының геодезигі болып тағайындалды, ол әріптесі Бенджамин Гонсонның орнына теңіз ісі қазынашысы болып тағайындалды. Гонсон 1577 жылы қайтыс болғанға дейін, ал Винтер 1589 жылға дейін осы лауазымда болды, сондықтан бұл серіктестік XVI ғасырдың үшінші ширегінде теңіз әкімшілігінің тұрақты ерекшелігіне айналды. 1550 жылы ол Портсмуттан Гиллингхэмге, Темза сағасына кемелерді көшіруді қадағалады; Эдуард VI оған 1552 жылы Ирландияға сапар үшін 471 фунт стерлинг берешегі болды, ал 1553 жылы ол Левантқа сапарға шықты. 1554 жылы Винтер бірнеше ай Лондон мұнарасында Томас Уайттың Англия королевасы Мэриге қарсы көтерілісіне қатысы бар деген күдікпен ұсталды, қараша айында ол кешірім алды. 1558 жылғы 22 мамырда Винтер Дюнкерктен Доверге, Портсмутқа қарай жүзіп бара жатқан кемелерді алып келді. Ол 1558 жылғы шілдеде Ле Конкеттің өртелуіне қатысты. Ол 1558 жылы қайтыс болған Мскви компаниясының жетекші өкілі, лорд-мэр сэр Эндрю Джудтың үшінші әйелі болды: кейін ол Лондонның кенті, азамат және маташы Джеймс Алтхаммен үйленді. Мэри Лэнгтонның қарындасы (Винтердің қарындасы) Джейн Лэнгтон - Джон Барнның ұлы, әйгілі саудагер және лорд-мэр Джордж Барнның (1558 жылы қайтыс болды) ұлы. 1560 жылы Уильям мен Мэридің тұңғыш ұлы Эдвард Винтер дүниеге келді. 1559 жылы Шотландияға француздық әскерлердің қонбауына қарсы қорғау үшін Винтер флотқа басшылық етті, сонымен қатар шотланд протестанттарына көмек көрсету үшін ағылшын әскерін жіберу туралы дипломатиялық келіссөздер жүргізілді. Гиллингхемдегі брифингтен кейін 27 желтоқсанда Винтер Лиондағы Куинбородан кетіп, 14 қаңтарда 12 әскери кемемен, сондай-ақ жабдықтау кемелері "Булл" және "Сакер" кемелерімен Лоустофт теңіз жолынан жолға шықты. 16 қаңтарда Фламбороу бастауындағы дауылдан кейін флот таратылды, зақымдалған "Сваллоу", "Фалькон" және "Джерфалькон" Тайнемут қаласында қалдырылды, ал флоттың қалған бөлігі Бэмбороу қамалынан Бервик-апон-Твидке өтті, онда 600 қол атқышы ұшып кетті. Ол шотланд королевасы Мэридің жартылай бауыры, Колдингэмнің комендаторы лорд Джон Стюартпен бірге болды. Сегіз кеме, соның ішінде "Антилопа" мен "Лион" 1560 жылғы 21 қаңтарда Форт теңізінің сағасына қарай Инккит аралына қарай жүрді. Винтердің блокадасы Эдинбургтен Дунбар замонындағы француз гарнизонына теңіз арқылы қатынасты тоқтатуға бірден әсер етті. Ол қалағандай көп нәрсе жасай алмаса да, оның шағын десанттық қайықтары дауылда жоғалып кеткендіктен, қару-жарақпен толы екі француз кемесін басып алды. Бастапқыда француздар Винтердің флотын көбірек әскер әкелетін француз кемелері деп ойлады, сондықтан олардың жауабы Сент-Эндрюске қарай алға жылжушы Анри Клеутинге оқ-дәрімен толы қайықтарды жіберу болды. Оның орнына Клеутин Стирлингке құрлық арқылы оралуға мәжбүр болды, ал Грандж Уильям Кирккалди оны Девонның Туллибодидегі көпірін кесіп, кешіктірді. 1560 жылғы 24 қаңтарда Винтер шотландтық Snawdoun Herald Джон Паттерсонды керней хабаршысы Джеймс Драммондпен бірге Лионға жіберді, ол шотланд суларындағы оның ісін білуге талап етті. Винтер Снаудунға Бервикке баратынын айтып, Фортқа халықтар татулықта болғандықтан "достық көңіл көтеру" күтіп келгенін айтты. Француз форттары оған оқ атқандықтан және ол Шотландиядағы саяси жағдай туралы естігендіктен, ол қауым иелеріне "француздардың зұлым іс-әрекеттеріне" қарсы көмек көрсетуді өз мойнына алды, сондықтан Англияның Елизавета I бұл туралы ештеңе білмеді. Паттерсон мен Драммонд ағылшын флотына төрт рет барды. Винтердің іс-әрекеті мен Геральдқа сөйлеген сөзі Англияның құпия кеңесіне хабарланды. Бұл жалғандықты сақтау үшін оған ол тұтқындаған кемелерді Англияға әкелмеуді, протестанттардың қолында болған Дунди мен Сент-Эндрюстің достас порттарына тоқтатуды тапсырды. 16 ақпанда 1560 жылы Норфолк шестерлік Геральдты Уильям Флоуэрді Мэри Гизге жіберді, ол ағылшын флотының Фертке кездейсоқ келгенін мәлімдеді. Ол қауым иелері Винтердің миссиясын алдын ала білетінін және онымен қарым-қатынаста екенін мәлімдеді. Гүл кемелер мен хаттар туралы білмейтінін айтты. Бұл тиімсіз дипломатия жалғасып жатқанда, қауым иелері Норфолкпен Бервик шартын жасасты, ол ағылшынның араласуына шарттар қойды. Жетекші протестанттардың ұлдары келісімді кепілдік беру үшін кепіл ретінде берілді, және осы ұлдар Винтерге тапсырылды.
Лейттің қоршауы
Уинтер теңіз тасымалын қиындатуды жалғастырды, содан кейін Бервик шарты бойынша Лейт қамалына келтірілген ағылшын әскерін қолдады. Ол д'Эльбуфтың басқаруындағы жеті кемені өртеп жіберді; одан әрі, Францияға барлық жабдықтаулар тоқтатылды. Ол қалаға теңізден шабуыл жасады. 1560 жылғы 7 мамырда, сенбі күні, Уинтер Лейт суымен жоғары қарай жүзуге және "Жағалау" деп аталатын кемежайға 500 сарбазды түсіруге сигнал күтті, бірақ ағылшынның қабырғаларға жасаған шабуылы сәтсіз аяқталғандықтан сигнал келмеді. Қамалда 1560 жылғы Эдинбург шарты бойынша келіссөздер жүргізіліп аяқталды, бұл "Ескі Одақтың" тиімді аяқталуы болды. Лорд Бергли Патшалық Кеңеске барлығы Уинтердің әрекеттерін жақсы бағалағанын және оны "құрметпен қарау керек" екенін хабарлады. Шілдеде Уинтер флоттың Гиллингхэмге жөндеуге оралуын талқылады, бірақ "Адмиралтействоның ең тәжірибелі офицерлері" флотты Портсмутқа белсенді қызметке жіберді, олар француз әскерін Шотландиядан Калеға эвакуациялайтын кемелерге сүйемелдеді.
Бейбітшілік және жобалар
1560 және 1562 жылдар аралығында Винтер Глостерширдегі Лидни сарайын өз резиденциясы ретінде сатып алды. Мүлікке Лидни Уорвик, Лидни Шрусбери және Пуртон иеліктері кірді. Уинтер Лондон епископ сарайын өрттен құтқаруға көмектесті, ол Лондон мэрі Уильям Харпурға 1561 жылдың 4 маусымында шіркеуге шаңқаяқ соққаннан кейін өрт шыққанда, Әулие Павел соборының солтүстік бөлігінің шатырын бұзуды кеңес берді. 1561 жылдың қыркүйегінде Уинтер мен Бенджамин Гонсон, сэр Уильям Гаррард және саудагерлер Энтони Хикмен мен Эдвард Кастелинмен бірге Джон Лок басқаратын (ол 1554 жылы «Гвинеяға алғашқы сапарды» жасаған) Гвинеяға сапар ұйымдастыруды ұсынды. Сапар мақсаты – Гвинея жағалауының картасын шығару және оны зерттеу, теңіз шығанақтары мен бейіштерін, ішкі аймақтарын және ресурстарын анықтау, сондай-ақ Хабаан патшасының елінде бекініс орнатуға қолайлы орынды табу болды. Бұрынғы сапарда Бенинде қалған саудагерлер туралы ақпарат іздеу қажет еді. Желтоқсан айында Лок ұсыныстан бас тартты, өйткені «Миньон» кемесінің жағдайы нашар еді, бірақ Гаррард, Хикмен және Кастелин кейіннен сэр Уильям Честермен және Томас Лоджбен бірігіп, 1562-63 жылдарғы Гвинея сапарын ұйымдастырды.
Өкілеттілікте бәсекелестік
1560 жылғы қарашада Уинтердің ағасы Джордж Уинтер Кемелердің тікелей хатшысы болып тағайындалды және 1581 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды иеленді. Бірақ 1577 жылы ол Хокинстің пайдасына Теңіз флотының қазынашысы лауазымынан бас тартылды. Хокинс пен Уинтер екеуі де өз лауазымдарын сақтап қалды, ал сэр Уильям мен оның ағасы Джордж 1577 жылы сэр Фрэнсис Дрейктің саяқатына салған инвестицияларынан мол пайда тапты. Араларында татуласудың белгілі бір кезеңдері болғанымен, Уинтер кейін Хокинске қарсы адалдықсыздық айыптарын қолдады және оның жайлы Уильям Сесилге сын айтып хат жазды. Шамамен 1575 жылы аудармашы Ричард Иден (1576 жылы қайтыс болды) өзінің Латын тіліндегі «Үздіксіз қозғалыстар туралы трактат» аудармасын (Петрус Перегрин де Марикур және Джанбатиста Бенедетти еңбектерінен Жан Тейсниер жинақтаған және 1562 жылы Кельнде жарияланған) сэр Уильям Уинтерге арнады. Бұл аударма оның досы Ричард Джагге (1577 жылы қайтыс болды), Патшалық баспашысының ұсынысы бойынша жасалған еді. Уинтермен ұзақ жылдардан бері таныс екенін мәлімдеген Иден арнау сөзінде, «өзінің атағы, билігі және беделі жаман тілдерден қорғайтын лайықты тұлғаға оны бағыштауға тырысқанын» айтты. Сондықтан (икемді Мырза Уинтер), сіздің тамаша қызметтеріңіз бен ханшайым мен елге көрсеткен құрметті қызметіңіздің атағы мен беделі барлық адамдардың пікірінше жоғары бағаланады. Осы кітапты мен сізге арнағанды жөн көремін, әрине сізге емес, басқа біреуге емес?» 1578 жылы Уильям Борн өзінің «Саяхатшылардың қазынасы» атты кітабын Уинтерге арнады. Бұл кітап астролябия және басқа да құралдарды қолдану, ендік және бойлық бойынша қашықтықты есептеу, беттер мен көлемді денелерді өлшеу, суда кемелердің салмағын анықтау, сондай-ақ жағалау топографиясы мен жердің пайда болуына әсер ететін табиғи факторлар туралы мәліметтерді қамтиды. Өзінің Уинтерге арналған хатында Борн: «Бұл елде теңіздегі әскери істерде, кемелерді жабдықтау және оларға қамтамасыз ету мәселелерінде сіздей білім мен шешім қабылдауға қабілетті адам жоқ. Сіздің батылдығыңыз, қайраттылығыңыз және даналығыңыз әлемге мәлім» деп жазды.
Ирландияға қарсы операциялар
1571 жылы Десмонд көтерілісінің біріншісі кезінде ирланд көтерілісшісі Джеймс Фицморис Фицджеральд Уинтердің кемелерінің бірін Кинсальде тартып алды. 1579 жылы ол Ирландиядағы Смервик жағалауында эскадрильяға қолбасшылық етті, теңіз жолдарын бөгеп, папаның басқыншы әскерлерінің кемелерін басып алды, олар Фицморис пен Николас Сандерс бірге екінші Десмонд көтерілісін бастау үшін жағаға шығарды; осы науқан барысында ол Карригафойл қамалын қоршауға көмектесті.
Испандық армада
1588 жылы 21 шілдеде сэр Фрэнсис Дрейк Лорд Говардтың өтініші бойынша Лорд Генри Сеймур мен сэр Уильям Винтерге испан армадасының жақындап келе жатқанын хабарлаған хат жазды. Винтер Каледен Лорд Говардтың бас флотына қосылып, испандықтарды бекіністерінен ығыстыру үшін өрт кемелері жоспарын ұсынды. Ол 29 шілдеде Гравелин шайқасына қатысты, бұл оның өміріндегі ең қиын шайқас болған жалғыз оқиға еді. Шайқас барысында, жартылай зеңбірек құлағанда жамбасына ауыр соққы алды. Ол әскери-теңіз күштерінің қорғанысын толыққанды түсінген жалғыз адам болды, Лейттегі тәжірибесінен қарсыластың әскерін тасымалдау үшін 300 кеме қажет екенін болжады, ал Говард пен Дрейк теңіз шайқасында армадаға тигізген жеңіліске қарамастан Англияға шабуыл әлі де болуы мүмкін деп ойлады. Оның портреті Армада гобелендеріне енгізілді.