Кіріспе

2300–675 б.з.д. ежелгі Таяу Шығыс тайпалары тобы

Луллуби, Лулуби (: Lu lu bi, : Lu lu biki "Луллуби елі"), көбінесе Луллу деп танылатын, б.з.д. 3-мыңжылдықта, қазіргі Ирак мемлекетінің Сулеймания провинциясындағы Загрос тауларындағы Шаразор жазығында орналасқан Луллубум аймағынан шыққан қола дәуірінің тайпалар тобы болды. Луллуби Хуриттік Симурум мемлекетімен көрші және кейде одақтас болды. Фрэйн (1990) олардың Лулубуна немесе Лулубан қаласын қазіргі Халабжа қаласымен байланыстырды. Луллуби тілі куәландырылмағандықтан жіктелмеген тіл деп саналады. Дегенмен, Луллуби термині семиттік немесе әлі аймаққа келмеген үнді-еуропалық емес, хуриттік шығу тегін көрсетеді, ал оның белгілі билеушілерінің аттарында хуриттік, ал сирек жағдайда семиттік ықпалы байқалады.

Аңыздар

Ертедегі шумерлік аңыз "Лугальбанда және Анзуд құсы" Урук патшасы Энмеркардың тұсында, "Лулуби тауларында" орын алады. Аңыз бойынша, Лугальбанда кейіпкері Араттаны қоршауға бара жатқан Энмеркар әскерінің қалған бөлігін іздеу кезінде алып Анзу құсына кездеседі.

Нео-Шумер империясы

Гутиан кезеңінен кейін, Нео-Шумер империясының (Ur III) билеушісі Шулги Лулубиге кем дегенде 9 рет шабуыл жасады делінеді; Амар Син тұсында лулубилер Ур әскерінің құрамында бөлім құрды, бұл аймақ сол кезде Нео-Шумер бақылауында болғанын көрсетеді. Луллубия патшасы Анубаниниді ассириялық-вавилондық Иштар қасынан тұтқынмен бейнелейтін тағы бір танымал жартас мүсіні қазір Үр III кезеңіне жатады деп саналады; алайда, кейіннен Вавилон жырлары Саргон Ұлының ерліктері туралы айта келіп, Анубаниниді оның қарсыластарының бірі ретінде еске алады.

Бабыл мен Ассирияның өзара әрекеттесуі

Келесі (екінші) мыңжылдықта "Луллуби" немесе "Луллу" термині "таулық аймақтың тұрғыны" деген жалпы Вавилон/Ассирия терминіне айналған сияқты, ал Луллубидің бастапқы аймағы Замуа деп те белгілі болды. Дегенмен, "Луллуби елі" б.з.д. 12 ғасырдың соңында қайта пайда болады, бұл кезде Бабылдың Набуходоносор I (б.з.д. шамамен 1120 ж.) және Ассирияның Тиглат-Пилесер I (б.з.д. 1113 ж.) оны бағындырғанын мәлімдейді. Келесі ғасырлардағы Жаңа Ассирия патшалары да Луллубум / Замуа аймағындағы жорықтар мен жаулап алуларды тіркеді. Ең қызықтысы, Ашур-насир-пал II б.з.д. 881 жылы Лулуби / Замуа басшыларының көтерілісін басуға мәжбүр болды, олар Ассириялықтарды тоқтату үшін Базиан өткелінде (қазіргі Киркук пен Сулеймания арасында) қабырға салған, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Олардың елінде 19 қамалданған қаласы, сондай-ақ Ашур-насир-палдың алып кеткен көптеген жылқылары, малдары, металдары, маталары және шараптары болған. Замуа аймағының жергілікті басшылары немесе билеушілері Есархаддонның билігінің соңына дейін (б.з.д. 669 ж.) айтылып келді.

Луллуби жартастағы рельефтері

Сар-э-Поль-э-Зохаб аймағында түрлі лулубиан рельефтерін көруге болады, олардың ең жақсы сақталғаны – Анубанини тас рельефі. Олардың бәрі де билеушінің дұшпанын басып жатқанын бейнелейді, ал көбісі билеушіге қарама-қарсы тұрған құдайды көрсетеді. Тағы бір рельеф 200 метрдей қашықтықта, Анубанини рельефімен ұқсас стильде табылады, бірақ бұл жолы сақалсыз билеуші бейнеленген. Бұл рельефтің нақты қай билеушіге тиесілі екені әлі анықталған жоқ.