Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Георг Шуманн (28 қараша 1886 – 11 қаңтар 1945) – неміс коммунисі және нацистік режимге қарсы тұрған күрескер.
German resistance fighter
Georg Schumann (; 28 November 1886 – 11 January 1945) was a German communist and resistance fighter against the Nazi regime.
Германия империясы
Шуманның әкесі социалист болған. 1905 жылы Германияның Социал-демократиялық партиясына (СДП) қосылып, 1907 жылы Йенада цех басқарушысы болып сайланды. 1912 жылы Йенадағы Социал-демократиялық партия мектебінде оқыды, онда Роза Люксембург оның журналистік қабілетін ашты. 1913 жылы СДП партиясы оны «Лейпциг халық газетіне» редактор болып жұмысқа орналастырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шуман Люксембург, Карл Либкнехт және Клара Цеткин құрған «Gruppe Internationale» (Спартакистік лиганы қараңыз) ұйымына қосылып, «Лейпциг жұмысшы жастары» (Leipziger Arbeiterjugend) ұйымында соғысқа қарсы үгіт жүргізді. 1916 жылы әскерге шақырылды, әскерде Спартакистік лига үшін заңсыз жұмыс істегені үшін қатаң еңбекке кесіліп, 12 жылға түрмеге жабылды, бірақ қараша революциясы оны босатып жіберді. Оның күзетшілерінің бірі – кейіннен коммунист революционер болған Макс Хольц еді, оған Шуман социализмнің негіздерін түсіндірді.
Schumann's father was a socialist. The skilled toolmaker joined the Social Democratic Party of Germany (SPD) in 1905, and was chosen to be shop steward in Jena in 1907. In 1912, attended the Social Democratic Party School in Jena, where Rosa Luxemburg discovered his journalistic gift. The SPD posted him at the Leipziger Volkszeitung newspaper in 1913 as editor. During World War I, Schumann joined the Gruppe Internationale (see Spartacist League) founded by Luxemburg, Karl Liebknecht and Clara Zetkin and agitated in the Leipziger Arbeiterjugend (Leipzig Working Youth) against the war. In 1916, he was conscripted, and for doing illegal work for the Spartacist League within the army, he was sentenced to hard labour, imprisoned for 12 years but freed by the November revolution. One of his soldier guards was the later Communist revolutionary Max Hoelz, whom Schumann acquainted with socialism's fundamentals.
Веймар Республикасы
1918 жылы қарашада Шуман Лейпцигтегі Спартакисттер лигасына жетекшілік етті, 1919 жылы Германия Коммунистік партиясының (КПД) Лейпциг округінің саяси жетекшісі, ал 1921 жылы КПД-ның Галле-Мерзебург округінің саяси жетекшісі және жергілікті Пруссия Ландтагының депутаты болып сайланды. 1923 жылы партия съезі оны партияның Орталық комитетіне мүше етіп сайлады. 1923 жылы КПД-ның «қазан жеңілісі» деп аталатын жеңілісінен кейінгі фракциялық күрес кезінде Шуман «Орталық топқа» қосылды. 1924 жылы ультрасолшылдар оны қайтадан Орталық комитетке сайлаған жоқ, соның салдарынан 1924 жылдың мамырында жеңіп алған Рейхстаг мандатынан бас тартуға мәжбүр болды. 1924 жылдың соңында оның Ландтаг мандаты және оның иммунитеті тоқтатылды. КПД Орталық комитетінің мүшесі болғандықтан, ол полиция тарапынан қуғынға ұшырады. 1925 жылдың басында Мәскеуге эмиграциялады. 1926 жылдың наурыз айында Германияға оралып, Галле-Мерзебургте партия басшысы болып қайта тағайындалды, бірақ оның орнына тұтқындалып, сотқа дейінгі тергеу изоляторында бір жылға жуық уақыт өткізді. 1927 жылы ол қайтадан Орталық комитетке сайланды, Батыс Саксонияның (Лейпциг) саяси жетекшісі болды, ал 1928 жылы Рейхстаг депутаты болды. 1929 жылғы фракциялық күрес кезінде ол қайтадан «Орталық топтың», келісімшіл фракцияның жағына шықты. Эрнст Тельманның жеңіске жеткен сол қанаты наразылық толқындарына қарамастан, оны Батыс Саксониядағы жетекші лауазымынан шеттетуге мәжбүр болды. 1929 жылдың соңында ол Тельманның саясатына бағынды. 1930–1933 жылдары ол тағы да Рейхстаг депутаты болды және ең алдымен жұмыссыз жұмысшылардың коммунистік қозғалысымен айналысты.
In November 1918, Schumann led the Spartacist League in Leipzig and in 1919 was elected Political Leader of the Communist Party of Germany (KPD) Leipzig District, and in 1921 Political Leader of the KPD Halle Merseburg District and the local Prussian Landtag member. In 1923, the Party Congress chose him for a position in the Party's Central Committee. In the factional struggles after the KPD's so called "October Defeat" in 1923, Schumann joined the so called Middle Group. The ultraleftists did not choose him again for the Central Committee position in 1924, and he had to give up the Reichstag mandate that he had won in May 1924. In late 1924, his Landtag mandate expired, and along with it, his immunity. Since he had been a member of the KPD Central Committee, he was persecuted by the police. He emigrated in early 1925 to Moscow. In March 1926, he returned to Germany to become Party leader in Halle Merseburg once again, but instead he was arrested, and spent almost a year in pre trial custody. In 1927, he was chosen to be in the Central Committee again, and he became Political Leader in West Saxony (Leipzig), and in 1928, a Member of the Reichstag. In the factional struggles in 1929, he once again sided with the Middle Group, the Conciliator faction. The victorious left wing about Ernst Thälmann therefore removed him from his post as Leader in West Saxony over storms of protest. In late 1929, he submitted to the Thälmann line. In 1930–1933, he was once again a Member of the Reichstag, and busied himself above all with the Communist jobless workers' movement.
Нацистік Германия
Шуман, Отто Энгерт және Курт Крессемен бірге Шуман-Энгерт-Крессе тобы деп танылған, ең белсенді коммунистік қарсылық топтарының бірін құрды. 1944 жылдың жазында Шуман мен Энгертті гестапо тұтқындап, тергеу кезінде қатты түрде азаптады. Шуман "мемлекеттік қасақаналыққа дайындалу" қылмысы үшін өлім жазасына кесіліп, 1945 жылдың 11 қаңтарында Дрезденде атты. Соғыстан кейін оның күлі қарсылық тобының басқа жетекші мүшелерімен бірге Лейпцигтің оңтүстік зиратындағы басты жолдың орталық осіндегі көрнекті жерге қойылды. Оның ұлы Хорст Шуман 1959 жылдан 1967 жылға дейін FDJ төрағасы болды.
Schumann co founded one of the most active communist resistance groups that known as the Schumann Engert Kresse Gruppe, along with Otto Engert and Kurt Kresse. In the summer of 1944 Schumann and Engert were arrested by the Gestapo and severely tortured during interrogation. Schumann was sentenced to death for "preparation for high treason" and executed in Dresden on January 11, 1945. After the war, his urn was buried together with those of other leading members of the resistance group in Leipzig's southern cemetery in a prominent position on the central axis of the main path. His son Horst Schumann was chairman of the FDJ from 1959 to 1967.
Құрметтер
1945 жылдан бері Лейпциг қаласындағы басты көше, Шкеудиц және Галле қалаларына қарайтын тас жол, Bundesstraße 6 бөлігі Георг Шуман көшесі деп аталады. 1972 жылдан 1991 жылға дейін Лейпцигтің Мёкерн ауданындағы Шығыс Германияның Ұлттық халық армиясының казармасы Георг Шуман казармасы деп аталды. Сол жерде Шуманға қойылған ескерткіш те болған, ол кейін бұзылыпты. Дегенмен, сол қарсылық топтың ескерткіші Уолтер Арнольд жобалаған түрде бейіште сақталған. Лейпцигте Георг Шуман мектебі деген атпен әлі де мектеп бар. 1976 жылы ГДР оның құрметіне 10 пфенигтік пошта маркасын шығарды. Георг Шуманның атылған бұрынғы сот ғимараты мен жақын жердегі көше әлі де оның атымен аталады. Бүгінде Георг Шуман ғимараты – Дрезден техникалық университетінің ғимараты, онда нацистік режим және ГДР кезіндегі әділетсіздіктің құрбандарына арналған музей орналасқан. Бұрынғы рейхстаг депутаты болғандықтан, Рейхстагтың қаза тапқан мүшелеріне арналған мемориал да оны еске алады.
Since 1945, a main street in Leipzig, the highway leading towards Schkeuditz and Halle, part of Bundesstraße 6 has borne the name Georg Schumann Straße. From 1972 until 1991, a barracks of East Germany's National People's Army in Leipzig's Möckern neighbourhood bore the name Georg Schumann Kaserne. Also here was a memorial to Schumann, which has since been torn down. Still, there is a memorial for the whole resistance group at a cemetery, designed by Walter Arnold. There is a school in Leipzig which is still called Georg Schumann Schule. In 1976, the DDR issued a 10 Pfennig postage stamp in his honour. The former court building where Georg Schumann was executed as well as a nearby street are still named after him. Today the Georg Schumann Bau is a university building of TU Dresden with a museum dedicated to victims of injustice during the Nazi regime and the GDR. As a former Reichstag member, the Memorial to the Murdered Members of the Reichstag also commemorates him.