Кіріспе

Мысықтарда споротрихоз кездеседі, сондай-ақ целлюлит дамуы мүмкін. Жұқтырған жануарларды оқшаулау – профилактикалық шаралардың бірі. Жұқтырған мысықтардан адамға инфекция таралу қаупін тиісті биологиялық қауіпсіздік шаралары арқылы, оның ішінде споротрихоз күдікті мысықты қарағанда жеке қорғаныш құралдарын кию және мысықтың соңынан қол, қару және киімді жуу арқылы азайтуға болады. Ауызға қабылданатын калий йодиді.

Калий йодиді – терідегі споротрихозды емдеуде кеңінен қолданылатын құрамында саңырауқұлаққа қарсы әсері бар препарат. Көп қолданылуына қарамастан, осы тәжірибені қолдауға немесе оған қарсы жоғары сапалы деректер жоқ. Споротрихозды емдеуде ауызға қабылданатын калий йодидінің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау үшін қосымша зерттеулер қажет. Итраконазол (Споранокс) және флуконазол.

Бұл – саңырауқұлаққа қарсы препараттар. Қазіргі таңда итраконазол басымдыққа ие және флуконазолға қарағанда әлдеқайда тиімді. Флуконазол итраконазолға төзбейтін пациенттерге ғана тағайындалуы керек. Амфотерицин B.

Бұл саңырауқұлаққа қарсы препарат тамырға жіберіледі. Алайда, көптеген пациенттер Амфотерицин B-ні қабылдауға шыдамайды, себебі оның ыстық, жүрек ауруы және құсу сияқты жағымсыз әсерлері болуы мүмкін. Амфотерицин B-нің липидтік формалары амфотерицин B дезоксихолатынан гөрі жақсырақ қабылданады, себебі олар жағымсыз әсерлердің азаюын қамтамасыз етеді. Амфотерицин B жүктілік кезінде ауыр инфекция жағдайында қолданылуы мүмкін. Жалпыланған немесе ауыр жағдайы бар балаларға алдымен амфотерицин B дезоксихолаты, содан кейін итраконазол тағайындалуы мүмкін. Споротрихоздық менингит жағдайында пациентке Амфотерицин B және 5-фторцитозин/флуцитозин комбинациясы берілуі мүмкін. Тербинафин.

Тербинафиннің тәулігіне 500 мг және 1000 мг дозалары 12-24 апта бойы терідегі споротрихозды емдеу үшін қолданылған. Жаңа триазолдар.

Бірнеше зерттеулер көрсеткендей, позаконазолдың амфотерицин B және итраконазолға ұқсас in vitro белсенділігі бар, сондықтан ол баламалы ем ретінде үміт береді. Алайда, вориконазолға сезімталдық әртүрлі болуы мүмкін. In vitro деректері мен клиникалық жауап арасындағы байланыс анықталмағандықтан, қазіргі уақытта споротрихозды емдеу үшін позаконазолды немесе вориконазолды ұсынуға жеткілікті дәлелдер жоқ.

Басқа жануарлар

Споротрихоз үй жануарларында және жабайы сүтқоректілерде кездесе алады. Ветеринарияда ең көп көрінетіні мысықтар мен жылқыларда. Мысықтарда тері споротрихозының ерекше ауыр түрі болады. Жұқтырған мысықтарда іріңді бездер, целлюлит немесе антибиотиктермен емдегенде жазылмаған жаралар пайда болуы мүмкін. Споротрихоз адамға жануарлардан жұғады (зооноз). Жұқтырған мысықтардың тері зақымдарынан көп мөлшерде Sporothrix микроорганизмдері бөлінеді, сондықтан оларды ұстаған адамдарға инфекция жұғуы мүмкін. Мысықтар инфекцияның ең көп таралған көзі болғанымен, бұл ауру иттің, егеуқұйрықтың, батпақ тышқанының және армадилланың арасынан да адамға жұққан жағдайлар бар.