Кіріспе

Валахия румын ақыны және тарихшысы Иенэчице Вакареску (1740 – 11 шілде 1797) – Валахия румын ақыны, тарихшысы, филолог және Вакареску әулетіне жататын бояр. Ол көп тілді білгендіктен, ежелгі және қазіргі грек, ескі шіркеу славян, араб, парсы, француз, неміс, итальян және түрік тілдерін меңгерген.

Өмірбаян

Вăкареску 1787 жылы румын грамматикасы туралы алғашқы баспа кітаптарының бірін жазды, бұл басылымда прозодияны зерттеуге арналған бөлім де болды; ол «Румын грамматикасының ережелері мен құрылысы туралы байқаулар немесе ескертулер» ("Observaţii sau băgări de seamă asupra regulilor şi orânduielilor gramaticii româneşti") деп аталды. Сондай-ақ ол грек грамматикасына арналған «Толық грек грамматикасы» (Gramatica greacă completă) еңбегін аяқтады. Вăкарескудің лирикалық туындылары Анакреон мен халық мұрасынан шабыттанды, және олардың тақырыбы – романтикалық махаббат. Оның ең танымал өлеңдері – «Көңілсіз кептер» ("Amărâta turturea") және «Бақта» ("Într o grădină") атты шағын өлеңі. Бұдан басқа, ол «Барлық құдіретті Осман императорларының тарихы» ("Istoria Preaputernicilor Împăraţi Otomani") атты кітаптың авторы болды. Бірнеше рет Иенакице Вăкареску Валахияның дипломаты ретінде шетелдегі миссияларда қызмет етті, соның ішінде 1782 жылы Венаға қашқаннан кейін принц Александр Ипсилантистің ұлдарының оралуы үшін Габсбургтер мемлекетімен келіссөздер жүргізді; ол император Иосиф II-мен кездесіп, сөйлесті, сондай-ақ француз елшісі барон де Бретейльмен достық қарым-қатынас орнатты. Оның итальян тілін тамаша білуі 1929 жылы тарихшы Николае Йорганың «Иенакице Вăкареску итальян тілін қайдан үйренді?» ("De unde a învăţat italieneşte Ienăchiţă Văcărescu") атты зерттеуінің тақырыбы болды.