Мия Славенска: Хорват балеринасының өмірі мен шығармашылығы
Mia Slavenska
Мия Славенска – хорват-американская балерина, солистка Русского балета Монте-Карло. Биография, обучение в Загребе у известных педагогов и ранние успехи на сцене.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мия Славенска, туған Чорак (20 ақпан 1916 – 5 қазан 2002) – 1938–1952 және 1954–1955 жылдары Монте-Карлоның орыс балетінің хорват-американдық солисі болған.
Mia Slavenska, née Čorak (20 February 1916 – 5 October 2002) was a Croatian American soloist of the Russian Ballet of Monte Carlo in 1938–1952 and 1954–1955.
Өмірбаян
Мия Славонски-Брод қаласында хорват отбасында дүниеге келді. Қызы бір жасқа толғанда, отбасы Загребке көшті. Загребте Мия «Жозефин Вайс мектебінде» балет және Большой театрының балеринасы, Дягилевтің «Орыс маусымы»-ның эмигранты Маргарита Фроманнан сабақ алды. Бес жасынан сахнаға шығып, он алты жасында Загребтегі ХНК балет труппасының прима-балеринасы болды. Біраз уақыт Венада Лео Дюбуамен оқыды. Сербия монархиясы тұсындағы Югославия Корольдігінің королистік диктатурасының салдарынан туған Хорватиясында өнер көрсетуіне тыйым салынды, бұл оны 1935 жылы анасымен бірге Берлинге көшіруге мәжбүр етті. Бір жылдан кейін, 1936 жылғы Берлиндегі Би олимпиадасында үлкен жетістікке жетті. Анасы оны «Миа Славенска» деген жаңа псевдониммен тіркеді, себебі хорват бишілері Югославияның туы астында заң бойынша өнер көрсетуге міндетті болды. Байқауда жеңіске жеткеніне қарамастан, Югославия Корольдігі оның Хорватияда билеуіне тыйым салды. 1937 жылы Парижге көшіп келген ол сол жылы Марсель Л’Эрбиермен «От түні» және Жан Бенуа Леви мен Мари Эпштейнмен «Өлі лебедь» фильмдерінде түсті. Бронислава Нижинская және басқа орыс ұстаздарынан сабақ алды. 1938 жылы Монте-Карлоның орыс балетіне қабылданды. Маркова, Данилова және Туманова балериналарымен бірге труппаның жетекші балеринасы болды. 1944 жылы Голливудта өзінің «Ballet Variante» атты труппасын құрды, ол біраз уақыт бойы жұмыс істеді. 1950 жылдардың басында (1952), Монте-Карло балеті жұмысын тоқтатқанда, Фредерик Франклинмен бірге «Slavenska Franklin Ballet Company» ұйымдастырды, ол үш жыл бойы жұмыс істеп, экономикалық себептерге байланысты жабылды. Олардың ең маңызды қойылымы – Теннесси Уильямстың осы аттас пьесасы бойынша (1952, хореограф Валерия Беттис, Монреальдегі «Ежесі театры») «Жылау деп аталатын трамвай» балеті болды, онда Мия Бланш Дюбуа рөлін сомдады. Франклин импресарио Серж Денхемнің өтініші бойынша орыс балетінің труппасын қайта құрғаннан кейін, ол біршама уақыт бойы биледі, бірақ Денхем Нина Новакты белсенді түрде насихаттауды бастады. 1950 жылдардың екінші жартысында ол Антон Долин мен Алисия Марковамен бірге Лондон фестиваль балетінде биледі. Оның серіктестері Олег Тупин, Фредерик Франклин және Милорад Мишкович болды, олар сол кездегі танымал балет жұбы еді. Мия Чолок доктор К.Нойманға үйленген. 2003 жылдың 5 қазанында Лос-Анджелесте қайтыс болды. Оның кремацияланған күлі Загребтегі Мирогой зиратына жерленді. Оның жерлеу рәсіміне арналған рим-католик шеруінің бейнежазбаларын оның қызы түсірген «Миа: Бишінің саяхаты» атты деректі фильмінен көруге болады.
Mia was born in Slavonski Brod in the Croatian family of the pharmacist Milan Čorak and his wife, housewife Gedwiga Čorak. When their daughter was one year old, the family moved to Zagreb. There Mia studied ballet at the "Josephine Weiss school" and the Russian émigré, ballerina of the Bolshoi Theater and Diaghilev's Russian Seasons Margarita Frohman. Taking the stage from the age of five, at the age of sixteen she became the prima ballerina of the ballet troupe of the HNK in Zagreb. For some time she studied in Vienna with Leo Dubois. Due to the royalist dictatorship of the Kingdom of Yugoslavia under a Serbian monarchy, she was banned from performing in her native Croatia which prompted her and her mother to relocate to Berlin in 1935. One year later, she would perform to great acclaim at the 1936 Berlin Dance Olympics. Her mother enrolled her under a new pseudoyn, Mia Slavenska, where the Croatian dancers were legally bound to perform under the banner of Yugoslavia. Despite the prestige of winning the event, the Kingdom of Yugoslavia continued to refuse her to dance in her Croatian homeland. Having moved to Paris in 1937, in the same year she starred in two films with Marcel L'Herbier in "Nights of Fire" and with Jean Benoit Levy and Marie Epstein in "The Dying Swan". She studied with Bronislava Nijinska and other Russian teachers. In 1938 she entered the Russian Ballet of Monte Carlo. Together with ballerinas Markova, Danilova and Tumanova she was the leading ballerina of the troupe. In 1944, she organized her own troupe Ballet Variante in Hollywood, which existed for some time. In the early 1950s (1952 ), when the Monte Carlo Ballet ceased operations, together with Frederic Franklin organized the Slavenska Franklin Ballet Company, which existed for three years and closed for economic reasons. Their most significant production was the ballet A Streetcar Named Desire, based on the play of the same name by Tennessee Williams (1952, choreographer Valerie Bettis, Her Majesty's Theater, Montreal), in which Mia played the role of Blanche Dubois. After Franklin, at the request of the impresario Serge Denhem, reassembled the troupe of the Russian Ballets, she danced there for a while, until Denhem began to vigorously promote Nina Novak. In the second half of the 1950s she danced at the London Festival Ballet with Anton Dolin and Alicia Markova. Among the partners were Oleg Tupin, Frederic Franklin and Milorad Mišković, with whom she was a famous ballet couple of that time. Mia Čolak was married to Dr. K. Neumann. She died in Los Angeles on 5 October 2003. Her cremated ashes are interred at the Mirogoj Cemetery in Zagreb. Video footage of the Roman Catholic procession for her funeral can be seen in the documentary created by her daughter titled "Mia: A Dancer's Journey".
Педагогикалық қызмет
1938 жылы Монте-Карлоның орыс балеті Калифорнияда гастрольде болғанда, ол Лос-Анджелесте жеке балет студиясын ашты. Сол жерде Мария мен Марджори Таллчифтер оның шәкірттері болды. Соғыстан кейін (1960 жылдан бастап) Нью-Йоркте шағын студиясы болды, онда Люсинда Чайлдс та оның шәкірттерінің бірі болды. Чайлдс Славенсканы "орыс мектебінің тамаша ұстазы" деп сипаттап, "бізбен қаталдықпен айналысты, талапшыл болды және оның барлық нұсқауларын дәл орындауымызды қалады" деді. Лос-Анджелеске көшкеннен кейін ол Калифорния университетінде (1969-1983) және Калифорния өнер институтында (1970-1983) сабақ берді. Сонымен қатар, ол үш жыл бойы Техас Форт-Уорт қалалық балетіне жетекшілік етті.
In 1938, while the Russian Ballet of Monte Carlo was touring California, she opened her own ballet studio in Los Angeles. There, among her students were sisters Maria and Marjorie Tallchief. After the war (since 1960) she had a small studio in New York, where Lucinda Childs was among her students. The latter called Slavenska “a wonderful teacher of the Russian school”, who “dealt with us seriously, was strict and demanded that we exactly follow her instructions”. After moving to Los Angeles, she taught at the University of California (1969 1983) and at the private California Institute of the Arts (1970 1983). She also directed the Texas Fort Worth Civic Ballet for three years.
Балет мансабы
Төрт жасынан бастап биші болған ол Загребте Жозефина Вайспен оқыды және 1924 жылы қазіргі Хорват ұлттық театрында Барановичтің "Лицитарско сердце" балетінде тұңғыш рет сахнаға шықты. 17 жасында Загреб операсының прима-балеринасы атанды. 1936 жылы Олимпиада ойындарымен бірге өткен Берлиндегі би олимпиадасында хореография және би саласындағы жүлдеге ие болды. Ол Загребтен Венаға кетіп, Л. Дубуа, Г. Краусс және Л. фон Вайденнің жетекшілігімен биледі, ал Парижде Любов Егорова, Матильда Кшессинска және Ольга Преображенскаядан сабақ алды. Ол көп жыл бойы әйгілі "Балет Рус де Монте-Карло" балет труппасының жетекші балеринасы болды және Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда олармен бірге АҚШ-қа көшті. Францияда ол киноға жұмыс істей бастады. Жан Бенуа Левидің "Балерина" (1937) фильмінде түскеннен кейін және оны АҚШ-та насихаттағаннан соң, ол мұғалім және биші ретінде онда қалды. 1947 жылы ол АҚШ азаматы болды.
A dancer since the age of four, she studied in Zagreb under Josephine Weiss and made her debut in Baranović's ballet Licitarsko srce in 1924, at what is today the Croatian National Theatre. She became the prima ballerina of the Zagreb Opera at the age of 17. At the 1936 Berlin dance Olympics, coinciding with the Olympic games, she won the choreography and dance award. She left Zagreb for Vienna, where she danced under L. Dubois, G. Krauss and L. von Weiden; and Paris under Lubov Egorova, Mathilde Kschessinska and Olga Preobrajenska. For many years she was the leading ballerina of the famous Ballet Russe de Monte Carlo and with whom she moved to U. S. in the outset of the World War II. In France she started working on film. After appearing in Jean Benoit Levy's film Ballerina (1937) and promoting it in the U. S., she remained there as a teacher and dancer. She became an American citizen in 1947.