Кіріспе

Нормандық ақсүйек. Жеңімпаз Вильгельмнің кеңесшісі.

Роджер де Бомонт (шамамен 1015 – 1094 жылдың 29 қарашасы), Нормандиядағы Бомонт-ле-Роджер және Понт-Одемердің феодалдық иесі (французша: seigneur) – ықпалды Нормандық ақсүйек және Жеңімпаз Вильгельмнің жақын кеңесшісі болған.

Шығу тегі

Роджер Хамфри де Вьельдің (Нормандия герцогинясы Гуннордың шөбересі) және оның әйелі Альбреда де ла Хей Оберидің ұлы болды. Осылайша ол Вильгельм Басқыншының екінші туысы еді. Оның норманды феодалдық иелігінің орталығы мен қамалы Бомонт-ле-Роджерде, Нормандиядағы Ризль өзенінің жоғарғы ағысында, герцогтықтың астанасы Руаннан оңтүстік-батысқа қарай 46 шақырым жерде орналасқан. Ол сондай-ақ Понт-Одемердің феодалдық иегері болды, бұл қоныс Ризль өзенінің сағасынан жоғары ағысындағы алғашқы көпірдің маңында, Сене өзенімен бірге салынған.

Сыртқы келбеті

Роджерді Ла Барбе (латынша Barbatus) ("Сақалды") деп атаған.

Мансап

Планше оны «Нормандияның ең асыл, ең бай және ең батыл сеньоры, және даниялық (яғни, норман) әулетінің ең жақын және сенімді досы» деп сипаттады. Оның жоғары дәрежедегі лауазымына түсінік ретінде, жас герцогқа ешқашан қарсылық көрсетпеген үлкен туысы ретінде, Вильгельм Нормандияны басқаруда және жиі болатын көтерілістер мен басып алуларға қарсы күресте сүйенген ақсүйектердің туыстық байланысының бір бөлігі болғаны айтылады. Тарихшы Фрэнк Маклинн Вильгельмнің анасының туыстарына, атап айтқанда, оның жартылай бауырлары епископ Одо мен Робертке, күйеу балаларына, сондай-ақ герцогиня Гуннордың қарындастарынан тараған туыстарына көп сенгенін атап өтті, өйткені оның әкесінің тарапынан келген туыстарының сенімсіз екені анықталды. 12 ғасырдың тарихшысы Уэйс былай деп жазды: «Англияға жасалған шапқыншылық кезінде Роджер өзінің даналығы үшін Лилебоннадағы үлкен кеңеске шақырылды, бірақ ол жасының үлкендігіне байланысты жорыққа қатыспады». Роджер соғыса алмаса да, ол шығындардың үлкен бөлігін көтеруге тартынбады және әскерді арна арқылы тасымалдау үшін өз қаражатында алпыс кемені ұсынды. Сонымен қатар, оның үлкен ұлы мен мұрагері Гастингсте батырлықпен шайқасқандығы бірнеше заманауи деректерде көрсетілген. Осының нәтижесінде Роджердің үлкен ұлдары Англияда кең аумақтармен сыйланып, Жеңімпаздың ұлдары оларды ағылшын графтары етіп тағайындады. Осылайша, Уэйстің мәлімдемесі Роджердің Гастингсте той жасап отырған Бейе гобеленінде бейнеленген болу мүмкіндігіне күмән тудырады. Дегенмен, ол герцогтің кеңесінің құрметті мүшесі ретінде қызметін жалғастыру үшін арнаны кесіп өтіп, әскери тактика бойынша кеңес берген болуы мүмкін, бірақ шайқас желісінен шалқап қалған.

Неке және балалылық

Роджер шамамен 1048 жылы Меландық Аделинаға (1014-1020, 8 сәуір 1081) үйленді, ол Ода де Контевильдің Валеран III, Мелан графының қызы еді. Олардың тірі қалған балалары: Роберт де Бомонт, 1-ші Лестер графы, Мелан графы (шамамен 1049 – 1118), үлкен ұлы және мұрагері. Ол әкесінің жерлерінің көп бөлігін мұраға алды және 1066 жылы Гастингс шайқасында шайқасқан Жеңімпаз Вильгельмнің сенімді серіктерінің бірі болды. Генри де Бомонт, Уорвик графы (шамамен 1050 – 1119) Уорвик қамалына жауапкершілікпен тағайындалды.

Өлім және жерлеу

Роджер Сен-Пьер-де-Прео аббаттығында жерленді.