Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның діни немесе азаматтық қауымдық аумақтарынан тыс географиялық аймағы.
Geographic area of England outside any ecclesiastical or civil parish
Құрылу
Англияның әр округінде түрлі себептермен қосымша приходтық аумақтар құрылды. Көбінесе олар халық тұрмайтын шалғай аймақтар немесе жалпы пайдаланудағы жерлер, ормандық және батпақты жерлер сияқты белгілі бір ресурстармен жабылған аймақтар болды. Новер (Норфолк), Номансленд (Девон) және No Man's Heath (Уорвикшир) сияқты бұрынғы қосымша приходтық аумақтардың аттары олардың оқшауланғандығын көрсетеді. Ауруханалар, қайырымдылық үйлері және мәжбүрлі емдеу орындары сияқты алғашқы мекемелер, сондай-ақ ақсүйектердің үйлері, халқы азайып қалған ауылдар, соборлардың жабық аумақтары, қамалдар, Оксбридж колледждері және сот үйлері де қосымша приходтық деп есептелді. Кейіннен, полицияны қоса алғанда, приходтық басқарудың жоқтығы қосымша приходтық жерлерді конформист емес діни жиналыстар мен чартистердің жиналыстары үшін пайдалануға себеп болды. Мысалдарға Честер қамалының аумағы, Вестминстер аббаттығы және Виндзор қамалы; сондай-ақ Лунди аралы (2013 жылдан бастап өз шіркеулік приходы) және Скокхолм кіреді. Басқалары жеке себептермен құрылды, мысалы, Тамплиерлер қолданған Ротли ғибадатханасы және тастап кетілген елді мекен болған Ескі Сарум.
Extra parochial areas formed in every county in England for a number of reasons. Often they were remote areas without population or areas covered by a particular resource such as commons, woodlands and fenlands. The names of some former extra parochial areas such as Nowhere, Norfolk; Nomansland, Devon; and No Man's Heath, Warwickshire point to their isolation. Early institutions such as hospitals, almshouses and leper colonies were often made to be extra parochial, as were houses of the gentry, depopulated villages, cathedral closes, castle grounds, Oxbridge colleges, and the Inns of Court. Later the lack of parochial administration, including policing, would cause extra parochial places to be used for the non conformist religious congregation and Chartism meetings. Examples include the precincts of Chester Castle, Westminster Abbey and Windsor Castle; and the islands of Lundy (since 2013 its own ecclesiastical parish) and Skokholm. Others were created for individual reasons such as Rothley Temple which was used by the Knights Templar and Old Sarum which was an abandoned settlement.
Қиындықтар
Ескі кедейлер заңының қолданылуы қауымдық емес аумақтарда тұратын немесе мекендеген адамдар үшін ерекше қиындықтар туғызды. 1662 жылғы Кедейлерге көмек көрсету туралы заңға сәйкес, кедейлерге көмек тек адамның туған жері немесе әдеттегі тұрақты жері болып табылатын приходтан ғана алуға болатын. Бұл қауымдық емес жерлердің тұрғындарын әлеуметтік көмек жүйесінен шығарды. Кейбір жағдайларда көмек округтік салымынан қаржыландырылды, басқа жерлерде көршілес приход қолдау көрсетті, ал өте шектеулі қауымдық емес жерлерде бақылаушылар арқылы кедейлерге көмек көрсетілді. Дегенмен, осы аумақтардың кедейлерге көмек көрсетуге қатысты заңдық мәртебесі белгісіз болып қалды. Жаңа кедейлер заңы басқа да проблемаларды тудырды, себебі приходтар кедейлер заңы одақтарына біріктірілді, сонда қауымдық емес аумақтардан қандай және қанша үлес түсуі керек екені белгісіз болды. Сондай-ақ, бейбіт судьялардың қорғаншылар кеңесінде қандай құқықтары бар екені де түсініксіз болды. Осы аумақтардағы кедейлерге көмек көрсетумен байланысты проблемалар одан әрі ушықты, себебі қауымдық емес сипаты осында бала тудыру арқылы заңсыздықтан, тіркеу шығындарынан және балаларының приходқа тіркелуінен құтылуды қалайтын жалғыз әйелдер сияқты осал адамдарды тартты. Кедейлер заңы мен азаматтық басқарудан басқа, қауымдық емес жерлердің ерекшелігі басқа да проблемаларды тудырды, мысалы, жалға алу бағасы тым жоғары болды. 1850 жылғы есепте округтік салық төлеуге жауаптылар тізімделген.
The administration of the Old Poor Law caused particular problems for people from or resident in extra parochial areas. The Poor Relief Act 1662 meant that poor relief could only be received from a parish of settlement, where a person was born or normally located. This excluded residents of extra parochial places from the welfare system. In some cases relief was funded from the county rate, elsewhere a neighbouring parish provided support, and in a very limited number of extra parochial places, there was provision of poor relief by overseers. However, the legal status of these areas regarding poor relief remained ambiguous. The New Poor Law presented different problems as parishes were grouped into poor law unions it was unclear what and how a contribution should be made from extra parochial areas. It was also unclear what rights the justices of the peace had to sit on a board of guardians. The problems of these areas relating to the administration of poor relief were exacerbated as the extra parochial nature of the places attracted vulnerable people such as single women who wished to give birth there in order to avoid illegitimacy law, registration costs and parish settlement of their children by birth. Aside from the Poor Law and civil administration, the nature of extra parochial places caused other problems, such as rents being disproportionately high. An 1850 report listed those which were liable to the county rate.
Қауымдарға айналу
Қоғамдық аймақтардың діни қызметтен немесе жергілікті басқарудың қалыпты құрылымдарынан тыс қалғандығы мәселе тудырғандықтан, қосымша приходтық аудандарды приходтар сияқты жұмыс істеуге немесе көршілес приходқа қосылуға талаптар туды. Кейбір қосымша приходтық аудандардың мәртебесі күмәнді, даулы немесе кем дегенде анық емес болды. Халық санының өзгеруіне байланысты, ежелгі приходтарды бөлу, біріктіру және басқаша өзгерту қажеттігі туды, сондай-ақ олар діни және азаматтық мақсаттар үшін ерекшеленді. Осы процестің нәтижесінде кейбір қосымша приходтық аудандар жаңа приходтардың құрамына енді. Ішкі ғибадатхана және Орта ғибадатхана басқа жағдайларда приходтар саналса да, кедейлер одағына біріктірілмеді.
Because it was problematic for communities to be without religious provision or the usual structures of local governance there were demands to make extra parochial areas operate in the same way as parishes or for them to become part of an adjoining parish. The status of some extra parochial areas was called into question, contested or at least ambiguous. Because of shifts in population, it had become necessary to divide, merge and otherwise alter ancient parishes and for them to diverge for ecclesiastical and civil purposes. Some extra parochial areas were absorbed by new parishes as part of this process. Inner Temple, and Middle Temple could not be grouped into any poor law union, although they were otherwise considered to be parishes.