Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Соты – АҚШ федералдық сот жүйесіндегі ең жоғары сот. Соттың рәсімдері АҚШ Конституциясымен, түрлі федералдық заңдармен және оның ішкі қағидаларымен реттеледі. 1869 жылдан бері Сотта бір бас судья және сегіз судья көмекшісі болып табылады. Судьяларды президент ұсынады, ал АҚШ Сенатының кеңесі мен келісімімен (бекітілуімен) президент тағайындайды. Тағайындалғаннан кейін судьялар өмір бойы қызмет етеді, егер олар отставкаға кетпесе, зейнеткерлікке шықпаса немесе қызметтен алынбаса. 1789 жылы Конституцияның III бабының 1-тармағына сәйкес құрылған, ол екі немесе одан көп штат арасындағы даулар және елшілерге қатысты істер сияқты шектеулі саладағы істер бойынша бастапқы юрисдикцияға ие. Бұдан өзге, ол конституциялық немесе заңдық мәселелерді қамтитын барлық федералдық және штаттық соттардың істері бойынша соңғы апелляциялық юрисдикцияға ие. Көбінесе Жоғарғы Сот төменгі соттардан келіп түскен шағымдарды қарастырады. Сонымен қатар, Сотта заңдық тексеру құқығы бар, яғни Конституцияның ережелерін бұзғаны үшін заңды немесе заңсыз болғаны үшін атқарушылық актіні жою мүмкіндігі. Дегенмен, ол тек өзінің юрисдикциясына жататын құқық саласындағы іс бойынша ғана әрекет ете алады. Сот саяси мәселелерге қатысты істерді шеше алады, бірақ сот шешіміне жатпайтын саяси мәселелер бойынша шешім қабылдауға құқығы жоқ.

Мерзімділік және отырыстар

Жоғарғы соттың кезеңі әр қазан айының бірінші дүйсенбісінде басталып, келесі жылдың маусым айына немесе шілде айының басына дейін жалғасады. Әр кезең шамамен екі апталық «отырыстар» мен «үзілістер» периодынан тұрады. Төрешілер отырыстар кезінде істерді тыңдайды және қаулы шығарады, ал үзіліс кезінде істерді талқылайды және пікір жазады.

Апелляциялық сот төрелігі

Жоғарғы Сот қараған дерлік барлық істе, Сот Конституцияның III бабында берілген апелляциялық юрисдикцияны жүзеге асырады. Бұл өкілеттік Сотқа төменгі сатыдағы соттар мен трибуналдардың қабылдаған шешімдерін бекітуге, өзгертуге немесе жоюға мүмкіндік береді. Жоғарғы Сотқа іс салу рәсімі уақыт өте келе маңызды өзгерістерге ұшырады. Бүгінде істер Жоғарғы Сотқа бірнеше тәсілмен жеткізіледі, олардың алғашқы екеуі шешілген істердің басым көпшілігін құрайды:
- Біріккен Штаттардың апелляциялық соттарының бірі немесе Біріккен Штаттардың Қарулы Күштер Апелляциялық Соты шешкен іс бойынша тараптардың сертификат алу туралы өтініші арқылы.
- Барлық штаттық шағымдар қаралып болғаннан кейін, штаттық немесе аумақтық соттың шешіміне қатысты, егер федералдық конституциялық немесе заңдық мәселе туындаса, сертификат алу туралы өтініш арқылы. Бұл бұйрық әдетте штаттың жоғарғы сотына (Колумбия округінің, Пуэрто-Риконың, АҚШ Виргин аралдарының, Гуамның, Солтүстік Мариан аралдарының және Америка Самоасының жоғарғы соттарын қоса алғанда) беріледі, бірақ кейде штаттың жоғарғы соты сертификат беруден немесе қайта қараудан бас тартқан жағдайда, аралық апелляциялық сотқа да берілуі мүмкін, осылайша шағымды тыңдаудан бас тартады.
- Сотқа үкім шығарылғанға дейін сертификат алу туралы өтініш арқылы, бұл Сотқа Біріккен Штаттардың апелляциялық сотындағы істі апелляциялық сот шешім қабылдағанға дейін қарауға қабылдау арқылы жеделдетуге мүмкіндік береді. Алайда Жоғарғы Соттың 11-қағидасы бойынша, Сот төменгі сатыдағы сот шешім шығарғанға дейін істі қарауға алуға болады, «егер бұл іс қалыпты апелляциялық тәжірибеден ауытқуға және осы Сотта дереу шешім қабылдауға қажеттілік тудыратын маңызды қоғамдық мәнге ие болса ғана».
- Конгресс немесе штаттық заң шығарушы округтердің қайта бөлінуіне қатысты немесе нақты заңда рұқсат етілген жағдайларда, Біріккен Штаттардың округтік соттарының белгілі бір шешімдеріне шағымдану арқылы.
- Біріккен Штаттардың апелляциялық соттарының бірінен заң мәселесі жөніндегі сертификатталған сұрақ немесе ұсыныс арқылы, яғни апелляциялық сот Жоғарғы Соттан істі қалай шешуге қатысты нұсқау беруді сұрайды. Бұл рәсім бұрын кең таралған, бірақ қазір сирек қолданылады; соңғы рет қарау үшін қабылданған сертификат 1981 жылы болды.
- «Ерекше жарлық» (мандат), «қорғау жарлығы» немесе «хабеас корпус» сияқты өтініш арқылы. Бұл жарлықтарды Жоғарғы Сот сирек қабылдайды, бірақ төменгі соттар жиі қабылдайды.

Бастапқы құзыреті

Төменгі сатыдағы сот қараған жоқ кейбір істерді Жоғарғы Сот бастапқы юрисдикция деп аталатын тәртіппен бірінші сатыда қарауы мүмкін. Жоғарғы Соттың осы мәселедегі өкілеттігі Конституцияның III бабынан туындайды, онда Жоғарғы Соттың «елшілерге, басқа мемлекеттік министрлерге және консулдарға, сондай-ақ мемлекет тарап болып табылатын барлық істерде» бастапқы юрисдикциясы болады делінген. Соттың бастапқы құзыреті осы заңда көрсетілген. Бұл заңда екі немесе одан көп мемлекет арасындағы даулар кезінде Жоғарғы Соттың бастапқы және ерекше құзыреті бар екендігі, ал төменгі соттар мұндай істерді қарауға құқылы емес екендігі, ал төменгі федералдық соттар басқа да істерде, мысалы, тараптардың біреуі ғана мемлекет болатын жағдайларда, бірдей құзыреттілікке ие және әдетте мұндай істерді бірінші болып қарайды. Соттың қарауындағы бастапқы юрисдикцияға жататын істердің саны аз; әдетте бір сессияда тек бір немесе екі іс қаралады. Жоғарғы Соттың құрамындағы тоғыз судья сотқа дейінгі іс жүргізуді немесе сот отырысын өткізуге тиімді болмағандықтан, Сот қабылдаған бастапқы юрисдикцияға жататын істер әдетте білікті заңгерге немесе төменгі сот судьясына, арнайы сарапшы ретінде тағайындалып, іс жүргізуді жүргізу үшін және Сотқа ұсыныстар беру үшін жіберіледі. Содан кейін Сот арнайы сарапшының баяндамасын қабылдауға немесе баяндамаға қатысты келіспеушіліктерді қанағаттандыруға шешім қабылдайды. Теориялық тұрғыдан Соттың бастапқы юрисдикциялық істерінде қазылар алқасымен сот отырысын өткізу мүмкін болғанымен, 1794 жылғы «Джорджияға қарсы Брайлсфорд» ісінен бері мұндай жағдай болған жоқ. 1950 жылы «АҚШ-қа қарсы Луизиана» ісінде Луизиана штаты қазылар алқасымен сот отырысын өткізуді сұрады, бірақ Сот бұл өтінішті қабылдамады, бұл талап-арыз заңдық емес, әділеттік сипатта болды және сондықтан қазылар алқасымен сот отырысын өткізуге қатысты жетінші түзетудің кепілдігі қолданылмайды деп шешті. Дегенмен, егер сотқа заңдық сипаттағы талап-арыз келіп түссе, қазылар алқасы құрылып, сот судьяларымен бірге істі тыңдайтын болар еді.

Істерді таңдау

1925 жылғы Сот жүйесі туралы заңнан ("Кейбір мәтіндерде «Сертиорари актісі» деп аталады) бастап, Жоғарғы соттың юрисдикциясының көп бөлігі дискрециялық болып табылады. Жыл сайын сотқа шамамен 9 000–10 000 өтініш келіп түседі, олардың шамамен 1% (80–100 шамасында) ауызша дәлелдемелермен толық қарауға қабылдалады, ал тағы 50–60 өтініш толық қараусыз қарастырылады. Сертиорари ордерін алу туралы өтініш, төменгі сатыдағы соттың шешімінен кейін 90 күн ішінде ұсынылуы керек. Тиісті округ судьясынан 60 күндік мерзімді ұзартуды сұрауға болады, бірақ судьялардың ұзартуға келісуге дайындығы әртүрлі. Сот, мұндай үлкен істерді басқару үшін, сертиорари өтініштерін дайындау және уақтылы ұсыну талаптарын қатаң сақтайды. Бұл кейде қатал салдарға әкеледі, 2007 жылғы сот судьясы Томас өз пікірінде былай деп мойындады: «Жақында ғана, осы Соттың 13.2-ші қағидасына сәйкес, кеңсе қызметкері Райан Хит Диксонның өтінішін қабылдаудан бас тартты, себебі ол бір күн кешіккен еді. Диксон 2007 жылдың 26 сәуірінде өлім жазасына кесілді, ал оның өтінішін осы Соттың ешбір мүшесі көрген жоқ. Диксонның осы Сотқа ұсынған алғашқы өтініші қабылданбады, және өтінішті қабылдамау алдын ала шешілген нәрсе болды ма деп болжауға болады». Сертиорари ордерін алу туралы өтініш берілгеннен кейін, жауапкер тарап 30 күн ішінде өтінішке қарсы пікір білдіруге құқылы (оған да мерзім ұзартуға болады). Теория бойынша, әр судьяның кеңсе қызметкерлері судьяға қарастырылып жатқан мәселелерді баяндайды және сертиорари беруге қатысты ұсыным береді. Бірақ іс жүзінде, көптеген судьялар (қазіргі соттың барлық мүшелері, Алито мен Горсучтан басқа) кеңсе қызметкерлерін сертиорари жинағына қатыстырады. Көрсетілген кеңсе қызметкерлерінің баяндамалары мен ұсынымдары негізінде Бас судья апталық конференцияда талқылауға лайық деп санайтын өтініштерді күн тәртібіне қосады, ал басқа судьялар да талқылау үшін өтініштер қоса алады. Егер ешбір судья істі талқылауға белгілемесе, ол автоматты түрде қарастырылмайды. Судья істі кейінірек конференцияда талқылау үшін «қайта тізімге» қою туралы шешім қабылдауы мүмкін, мысалы, егер Сот өтінішті қанағаттандыру туралы Америка Құрама Штаттарының Бас прокурорынан пікір сұраса. Конференциядағы төрт судьяның дауысы (төрт судьяның қағидасын қараңыз) сертиорари беруге және істі соттың күн тәртібіне енгізуге жеткілікті. Соттың сертиорари өтініштерін қабылдауы немесе қабылдамауы әдетте түсіндірмесіз, бір ғана шешім түрінде жарияланады. Егер Жоғарғы Сот сертиорари берсе (немесе куәландырылған сұраққа немесе басқа да ерекше бұйрыққа), тараптарға белгілі бір көмек түрін қолдау немесе қарсылық білдіру үшін пікір білдіру кестесі жасалады. Жалпы алғанда, судьялар келіп түскен барлық істердің шамамен 1% үшін сертиорари береді (1980 және 1990 жылдары әрбір мерзімде қабылданған және шешілген істердің саны жылына 150-ге жуық болды, бірақ соңғы жылдары қабылданған істердің саны жылына 100-ден аспайды). Соттың бастапқы юрисдикциясына кіретін істер тікелей Жоғарғы Сотқа шағым беру арқылы басталады және әдетте сот тағайындаған арнайы сарапшыға дәлелдерді қарау және ұсынымдар беру үшін жіберіледі, содан кейін сот пікір білдірулерді қабылдап, апелляциялық іс сияқты ауызша дәлелдер тыңдай алады.

Құжаттарды тапсыру

Ауызша тартысқа дейін, іс бойынша тараптар өз аргументтерін баяндайтын заңдық материалдар ұсынады. Егер сот рұқсат берсе, amicus curiae да істе белгілі бір нәтижеге қолдау білдіретін қысқаша хабарлама ұсына алады. Осы материалдардың барлық жағын реттейтін формальды ережелер бар; Бас судья Уильям Ренквист ережелерді былай сипаттады: Ережелер материалда қамтылуы тиіс ақпаратты, қағаздың форматы мен шрифт түрін анықтайды және беттер санын шектейді. Тіпті материалдың мұқабаларының түсі де белгіленген: талапкердің материалы көк, ал жауапкердің материалы қызыл болуы керек. Сонымен қатар, сот кейбір істер бойынша amici curiae-ден (Соттың достарынан) материалдар жиі алады, олардың мұқабалары жасыл болуы тиіс. Бұл түс коды, егер сізде бір іс бойынша сегіз немесе он материал болса, өте ыңғайлы, себебі әрқайсысының мұқабасын оқымай, қажетті материалды түсі арқылы табуға болады.

Ауызша сөйлеу

Бұдан кейін, егер Сот отырыс өткізуді шешсе, әр тараптың өз позициясын ауызша баяндауға отыз минут уақыты болады. Бірақ, ерекше және күрделі жағдайларда бұл мерзім ұзартылуы мүмкін. Соттың алғашқы жылдары адвокаттар бір істі сағаттап, тіпті күндер бойы талқылайтын; алайда сот жүктемесі артқан сайын, пікірталасқа берілген уақыт шектелді. Марқұм бас судья Ренквист пікірталас уақытын қатаң сақтағанымен белгілі болды. Адвокаттың өтініш беруі немесе іс бойынша пікірталас жүргізуі үшін, ол Соттың адвокатурасының мүшесі болуы керек. (Адвокаттық алқаға қабылдаудың басты шарты – адвокаттың соңғы үш жылдың ішінде штаттың немесе аумақтың жоғарғы сотында қызмет етуге рұқсат алған болуы тиіс.) Судьялар адвокаттың сөзін үзуге және оған сұрақ қоюға құқылы, әсіресе 1986 жылы Антонин Скалия келгеннен кейін, мұны жиі істейді. 2019 жылғы сессияның басында Сот адвокаттарға кіріспе сөздеріне екі минуттық үзіліссіз уақыт беру туралы ереже қабылдады. Ауызша пікірталастарға қатысу әдетте судьялармен және іс бойынша тараптардың өкілдерімен шектеледі, сондай-ақ жұртшылық өкілдері үшін шамамен 50 орын бөлінеді. Сот 1955 жылдың қазан айында ауызша пікірталастарды жаздыра бастады. 2010 жылдың қазан айынан бастап Жоғарғы Сот өзін-өзіңің сайтында өткен аптадағы ауызша пікірталастардың жазбаларын және транскрипцияларын жариялауды бастады. C-SPAN телеарнасына берген сұхбатында бұрынғы судья Скалия өз тарапынан айта келіп, судьялар тараптар мен сарапшылардың материалдарын оқығаннан кейін ауызша пікірталастарды тыңдағанда, пікірталастар барысындағы талқылаулардың оның позициясын өзгертуі «өте сирек, бірақ мүмкін емес емес» екенін атап өтті. Алайда, ол сондай-ақ, ауызша пікірталастарға әлі шешімін қабылдамаған күйде келуінің «жиі кездесетін жағдай» екенін, себебі істер көбінесе өте қиын және күрделі болады, және мұндай жағдайларда шебер адвокаттың әрекеті оның шешіміне әсер ете алатынын айтты. 2020 жылдың басында коронавирус пандемиясының салдарынан, вирустың таралуын болдырмау үшін әлеуметтік арақашықтықты сақтау қажет болды, сондықтан Жоғарғы Сот наурыз және сәуір айларында бірнеше ауызша пікірталастарды тоқтатты және кестедегі үлкен жиналуды болдырмау үшін 2020 жылдың мамыр айында онға жуық іс бойынша телеконференция арқылы ауызша пікірталастар өткізді. 2019–20 оқу жылында қабылданған барлық қалған істер 2020–21 оқу жылында ауызша пікірталастарға қайта тағайындалды. Телеконференцияларға барлық тоғыз судья және істер бойынша заңгерлер қатысты, ал Сот үшін бұл алғашқы рет, барлық қатысушылар тікелей эфирде тыңдай алатын болды.

Конференция: пікірлер беру

Апта соңында сотта ауызша жарысқаннан кейін, судьялар істерді талқылау және жаңа кассациялық өтініштерге дауыс беру үшін конференция өткізеді. Судьялар істердегі даулы құқықтық мәселелерді талқылайды. Сот қызметкерлеріне қатысуға рұқсат жоқ, бұл істі жақсы білмейтін судьяның қатысуын өте қиын етеді. Осы конференцияда әр судья – ең жоғарыдан ең төменгі лауазымға дейін – іс бойынша шешім қабылдау негізін айтады және алдын ала дауыс беріледі. Бұрынғы судья Скалия мазмұнды талқылаудың аздығына наразы екенін айтты, ал бұрынғы бас судья Ренквист бұл конференцияны тиімдірек етеді деп жазды. Дауыстар саналып, іс бойынша пікір жазу жауапкершілігі көпшілік дауысқа ие судьялардың біріне жүктеледі. Көпшілік дауыс берген ең жоғары лауазымды судья (бірақ бас судья көпшілікте болса, міндетті түрде ол) тапсырма береді.

Пікірлер жобаларын тарату және пікірлерді өзгерту

Сотқа қорытынды жазатын судья қорытынды жобасын әзірлеп, басқа судьяларға жібереді. Бұл кезеңде әр сот төрелігінің заң қызметкерлері қатыса алады. Қазіргі заманғы Жоғарғы Сот тарихында бұрынғы судья Антонин Скалия сияқты бірнеше судья ғана өздерінің алғашқы жобаларын үнемі жазып отырады. Қарау жобасының қаралуынан кейін қалған судьялар оған өзгерістер енгізуді ұсына алады. Бұл өзгерістердің қабылдануы заң шығарушылардың заңдық философиясына, сондай-ақ конференция барысында жиналған пікірдің қаншалықты көпшілігіне байланысты. Сотталушы бұл жағдайда түсініктемесіз пікірге қосылуы мүмкін. Конференциядағы дауыс беру алдын ала болып табылады; пікірлер таратылып жатқан кезде, әділдіктің жағын өзгертуі естілмеген нәрсе емес. Сотталушы пікірдің немесе қарсы пікірдің сендіретіндігіне (немесе оның жоқтығына) немесе даудағы құқық мәселелерін ой жүгірту мен талқылау нәтижесінде әсер етуі мүмкін. Сот төрешілерінің пікірлерінің жобалық пікірлер айналымы кезінде дамуы істің нәтижесін өзгерте алады; көпшілік пікір ретінде басталған пікір келіспеушілікке айналуы мүмкін және керісінше. Planned Parenthood v. Casey ісі бойынша конференцияда судья Кеннеди бастапқыда бас судья Рехнквистпен дауыс берген, бірақ кейін Рехнквисттің пікір жобасына қосыла алмай, ойынан айныды. Әділет департаментіне жұмыс істеген кезде қазіргі Бас судья Джон Робертс - бұрынғы Рехнквист заң кеңсесі - Wallace v. Jaffree ісіне талдау жасады, онда ол Рехнквисттің қарсылығы сотқа пікір ретінде басталғанын, бірақ көпшілігін жоғалтты деген сенімін (ұзындығы мен құрылымына негізделген) көрсетті; Kelo v. New London ісіндегі О'Коннордың қарсылығы туралы ұқсас болжамдар жиі естіледі. Сотта Кеннеди конференциядан кейін ойын өзгерткенімен, ал Томас көпшілікті жоғалту үрдісімен танымал. Сот төрешілері Соттың қорытындысын шығаруға дейін кез келген уақытта тараптарын өзгерте алады. Жалпы алғанда, Соттың шешімі - судьялардың көпшілігі (бес немесе одан да көп) қосылған пікір. Кейде, Сот төрт немесе одан да аз судьялардың бір пікірде келіскенін, ал басқалары бір пікірде келісе алмайтынын байқауға болады. Бұл жағдайда, шешімнің қандай екенін анықтау үшін, заңгерлер мен судьялар пікірлерді талдап, көпшілік қай тармақтарда келісетінін анықтайды. Көпшілік пікір бойынша шешілген істің мысалы - Hamdi v. Rumsfeld. Көпшілікпен дауыс берген судья келісетін пікір жаза алады; бұл судья көпшіліктің өз ойын ұстауына келіскен, бірақ ол көпшілік пікірде қамтылмаған істің құқықтық элементтері туралы пікір білдіргісі келген жағдайда. Көпшілік қабылдаған шешіммен келіспейтін судьялар да өзгеше құқықтық көзқарастар білдіретін қарсы пікірлерін білдіре алады. Қарсы пікірлер заңдық салмақ немесе прецедент емес, бірақ олар болашақ істер үшін дәлел бола алады. Джон Маршалл Харланның Plessy v. Ferguson ісіндегі қарсы пікірі кейіннен Brown v. Board of Education ісінде көпшілік пікіріне негіз болды. Әдетте, Жоғарғы Соттың ауызша дәлелдемелерін тыңдаған кезде отырған жоқ судьялар қорытынды жасауға қатыспайды. Сондай-ақ, сот төрешісінің сот отырысынан шығып кетуі, ал ол сот отырысында пікір білдірмеген жағдайда, ол Сот отырысының қорытындысына қатыспайды. Егер Соттың құрамы талқыланып жатқан істің нәтижесіне айтарлықтай әсер етсе, судьялар істі қайта қарауды жоспарлауға шешім қабылдайды.

Қажеттіліксіз берілген (DIG) ретінде босату

Сотқа куәлік беру туралы бұйрық бергеннен және істі қарауға қабылдағаннан кейін, судьялар істі одан әрі қараудан бас тартуы мүмкін. Мысалы, Сот ауызша жарыссауда кезінде ұсынылған іс конституциялық мәселелерді нақты түрде көрсетпеді деп шеше алады және осы мәселелерді сотқа қолайлы жағдай туғанда қарауды кейінге қалдыру орынды деп санайды. Мұндай жағдайда, куәлік беру туралы бұйрық "жарқын оймен берілмеген" (DIGged) деп танылады, яғни Сот бұл істі қабылдамауы керек еді дегенді білдіреді. Куәлік беруге келісу немесе бас тарту сияқты, бұл бас тарту да көбінесе түсіндірмесіз шығарылады, әдетте, егер Сот ауызша жарыссауда тыңдаған болса, бір ғана сөйлемді curiam шешімімен беріледі.

Дауыс берудің теңдігі және кворумның болмауы

Егер тоғыз судьяның бәрі бір іске дауыс бермесе немесе Сотта бос орын болса, дауыс тең болуы мүмкін. Егер мұндай жағдай туындаса, төменгі соттың шешімі күшінде қалады, бірақ бұл іс міндетті прецедент ретінде қарастырылмайды. Нәтижесінде, бұрынғы жағдайға оралыс болады. Мұндай жағдайда пікірлер (немесе дауыс беру нәтижелері) жарияланбайды, тек «шешім тең дауыспен бөлінген Сот тарапынан бекітілді» деген бір ғана сөйлем айтылады. Omega S. A. v. Costco Wholesale Corp. осындай жағдайдың мысалы. Сот, мүмкіндігі шектес, тең дауыс беруді болдырмауға тырысады. Жаңа судья тағайындалғанда, әдетте, ауызша тартыс өткен істерді қалған сегіз судья ғана қарастырады. Бірақ қатысушы судьялардың арасында теңдік болған жағдайда, іс жаңа судьямен қайта қаралуы мүмкін. Мысалы, 2006 жылы судья О’Коннор зейнеткерлікке шыққаннан кейін 4:4 есебімен бөлінуі мүмкін болған үш іс болды, бірақ олардың барлығы жаңа тағайындалған Сэмюэл Алито шешуші дауыс беруіне мүмкіндік беру үшін қайта қарастырылды. Істі тыңдау және шешім қабылдау үшін судьялардың кворумы алты адамды құрайды. Егер судьялардың қайта қарауы немесе бос орын болғандықтан, іс бойынша алтыдан кем судья қатыса алса және білікті судьялардың көпшілігі келесі сессияда істі қарау мүмкін емес деп шешсе, төменгі соттың шешімі, Сот тең дауыс бергендей күшінде қалады. Бірақ, егер мұндай жағдай АҚШ округтік сотынан тікелей Жоғарғы Сотқа шағым түскен сирек жағдайларда туындаса, іс тиісті апелляциялық сотқа, толық құрамымен немесе ең жоғары үш белсенді судьядан тұратын алқаға соңғы шешім шығару үшін жіберіледі.

Пікірлер жариялау

Сот өзінің шешімдерін мерзім бойы, бірақ көбінесе мерзімнің соңғы айларында – мамыр, маусым және қажет болған жағдайда шілде айларында жариялайды. Соттың шешімі кейіннен жарияланады, ең алдымен қорытынды түрінде, содан кейін АҚШ Баяндамаларында. Соңғы жылдары шешімдер Жоғарғы Соттың веб-сайтында және басқа да құқықтық веб-сайттарда жарияланған күні таңертең қолжетімді болады. Сот залында дыбыс жазу құралдарына тыйым салынғандықтан, маңызды істер бойынша шешімдерді баспасөзге жеткізудің ең жылдам жолы бұрын "Интерндер жүгіруі" болатын, бірақ сот шешімдерді соттан жариялағаннан кейін дереу онлайн жариялай бастағаннан бері бұл практика азайды. Сот шешіміне әдетте авторы қол қояды; кейде Жоғарғы Сот қол қойылмаған шешімді *per curiam* түрінде шығаруы мүмкін. Соттың бірыңғай шешімін шығару тәжірибесі 19 ғасырдың басында Бас судья Джон Маршаллдың кезінде басталды. Бұл әдет бұрынғы тәжірибеге ауысты, онда әр судья, көпшілік немесе азшылықта болғандықтан тәуелсіз пікір білдіретін. Бұрынғы тәжірибе әлі де АҚШтан тыс көптеген ортақ құқық жүйелеріндегі апелляциялық соттарда қолданылады.

Істерді баяндау және келтіру

Жоғары соттың шешімдері әдетте келесі мысалда келтіріледі: "Roe v. Wade, 410 U. S. 113 (1973)". Соттың цитаты қарсы тараптардың аттарынан, томның нөмірінен, "U. S." (АҚШ-тың есептері, Жоғарғы Сот шешімдерінің ресми баяндамашысы) белгісінен, шешім басталған беттің нөмірінен және іс шешілген жылынан тұрады. Қарсы тараптардың аттары "Арыз берушіге қарсы жауапкер" немесе "Апелляциялық шағым берушіге қарсы шағым алушы" форматында жазылады. Сот шешімдерін жариялаушы Сот шешімдерін жариялауға жауапты. Тағы екі кеңінен қолданылатын цитаталау форматы бар: Жоғарғы Сот Репортері және Адвокаттар басылымы, олар шешімдердің екі жеке жинағына сәйкес келеді. Жоғарғы Сот Репортеріндегі істерге сілтемелер мынадай форматта жасалады: Snowden v. Hughes, 64 S. Ct. 397 (1944). Адвокаттар басылымындағы істерге сілтемелер келесідей болады: Snowden v. Hughes, 88 L. Ed. 497 (1944). Сот пікірлерінде көбінесе үш дереккөзден (АҚШ есептері, Жоғарғы Сот Репортері және Адвокаттар басылымы) цитаталар кездеседі, мысалы: Martin v. Texas, 200 U. S. 316, 26 S. Ct. 338, 50 L. Ed. 497 (1906). 1930 жылдан бері, осы баяндамаларда шешімдер жарияланбастан бұрын, олар АҚШ заң апталығынан (U.S.L.W.) қолжетімді болды. Соңғы жылдары пікірлер Lexis немесе Westlaw сияқты коммерциялық сайттарда, FindLaw сияқты интернет-сайттарда және Соттың өзінің веб-сайтында пайда болғаннан кейін дерлік электрондық түрде қолжетімді болды. Сот шешімдерін жариялаушы – Соттың шешімдері мен бұйрықтарын жариялауға жауапты сот қызметкері. Қазіргі таңда осы лауазымды 2020 жылдың желтоқсанында тағайындалған Ребекка Энн Воммельдорф атқаруда. Жоғарғы Соттың шешімдері – барлық төменгі соттарды, федералдық және штаттық соттарды міндеттейтін прецеденттер. Жоғарғы Сот әдетте өзінің прецеденттерін сақтайды, бірақ кейбір жағдайларда оларды жоққа шығарды.