Стивен Брейер: АҚШ Жоғарғы Сотының бұрынғы судьясы

Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы 1994 жылдан 2022 жылға дейін (1938 жылы туған) Стивен Джеральд Брейер (ағылш. Stephen Gerald Breyer; 15 тамыз 1938 жылы туған) – 1994 жылдан 2022 жылға дейін АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы болып қызмет еткен американдық заңгер және юрист. Ол президент Билл Клинтон ұсынғанмен, қызметтен кеткен судья Гарри Блэкмунның орнына тағайындалды. Брейер көбінесе соттың либералдық қанатымен байланысты болды. Қазір Гарвард заң мектебінде әкімшілік құқық және процеске арналған Берн профессоры. Сан-Францискода туған Брейер Стэнфорд университетін және Оксфорд университетін Маршалл стипендиясы бойынша бітірді, ал 1964 жылы Гарвард заң мектебін тәмамдады. 1964–65 жылдары судья Артур Голдбергтың хатшысы болып жұмыс істегеннен кейін, Брейер 1967 жылдан 1980 жылға дейін Гарвард заң мектебінде профессор және лектор болып жұмыс істеді. 2022 жылдың 25 ақпанында Байден АҚШ Колумбия округінің апелляциялық сотының судьясы және Брейердің бұрынғы хатшыларының бірі Кетанжи Браун Джексонды оның орнына тағайындады. Сенат 2022 жылдың 7 сәуірінде 53 дауысқа 47 дауыспен Джексонды бекітті. Брейер 2022 жылдың 30 маусымына дейін Жоғарғы Сотта қызмет етті. Брейер «Маханой аймақтық мектеп округі Б. Л. ісі» және «Google v. Oracle» сияқты Жоғарғы Соттың маңызды істері бойынша көпшілік пікірін жазды, сондай-ақ «Glossip v. Gross» сияқты істерде өлім жазасының конституциялықтығына күмән келтірген маңызды қарсы пікірлер білдірді.

Ерте өмір және білім

Брейер 1938 жылғы 15 тамызда Сан-Францискода, Калифорния штатында, Анна А. (қызметтес Робертс) және Ирвинг Джеральд Брейер отбасында дүниеге келді. Брейердің әкесінің әкесі Румыниядан АҚШ-қа көшіп келіп, Огайо штатының Кливленд қаласында қоныстанды, сонда Брейердің әкесінің әкесі туған. Брейер орташа табысқа ие еврей отбасында өсті. Оның әкесі заңгер болды және Сан-Франциско қалалық білім беру кеңесіне заң кеңесшісі қызметін атқарды. Брейер мен оның кіші інісі Чарльз Р. Брейер, кейіннен федералды округ сотының судьясы болған, Американың скауттар ұйымында белсенді қатысып, «Игл Скаут» атағына ие болды. Брейер Лоуэлл орта мектебінде оқыды, онда Лоуэлл сот-медициналық қоғамының мүшесі болды және орта мектеп турнирлерінде, соның ішінде болашақ Калифорния губернаторы Джерри Браунмен және болашақ Гарвард құқық мектебінің профессоры Лоуренс Трибпен жиі пікір алмасты. 1955 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Брейер Стэнфорд университетінде философияны оқыды. 1959 жылы ол үздік дипломмен бакалавр дәрежесін алып, Phi Beta Kappa қоғамының мүшесі атанды. Содан кейін ол АҚШ-қа оралып, Гарвард құқық мектебінде оқыды, онда Гарвард құқық журналының мақалалар редакторы болды және 1964 жылы magna cum laude көрсеткішімен заң бакалавры дәрежесін алды. Брейер АҚШ Армиясының резервінде сегіз жыл қызмет етті, оның ішінде Армия стратегиялық барлау қызметінде алты ай активті қызметте болды. Ол капрал шеніне жетіп, 1965 жылы құрметпен запасқа шықты. 1967 жылы Брейер британдық аристократияның мүшесі, психолог, Джон Хейрдің кіші қызы, 1-ші Блэкенхэм виконты және Листовелдің 4-ші графы Ричард Хейрдің немересі, құрметті Джоанна Фреда Хейрге үйленді. Олардың үш ересек баласы бар: Епископальдық діни қызметкер Хлоя, Нелл және Майкл.

Заң мансабы

Заңгерлік оқуын аяқтағаннан кейін Брейер 1964-1965 жылдары АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Артур Голдбергтің кеңсесінде заң кеңесшісі болып қызмет етті. Ол Уоррен комиссиясында қысқа мерзімге фактілерді тексеруші болып жұмыс істеді, содан кейін екі жыл АҚШ Әділет министрлігінің монополияға қарсы бөлімінде Бас прокурордың көмекшісінің арнайы көмекшісі ретінде қызмет етті. 1967 жылы Брейер Гарвард заң мектебіне ассистент-профессор болып оралды. Ол 1980 жылға дейін Гарвард заң факультетінде сабақ берді және 1977 жылдан 1980 жылға дейін Гарвард Кеннеди мектебінде бірнеше лауазымды бірге атқарды. Гарвардта Брейер әкімшілік құқық саласындағы маман ретінде танымал болды. Ол дерегуляция тақырыбында екі аса маңызды кітап жазды: «Зар шеңберді бұзу: тиімді тәуекелді реттеуге қарай» және «Реттеу және оның реформасы». 1970 жылы Брейер «Авторлық құқыққа қатысты күмәнді жағдай» деген мақала жазды, ол авторлық құқық туралы сын тұрғысынан қараған ең көп сілтеме жасалған зерттеулердің бірі. Брейер Австралияның Сидней қаласындағы Заң колледжінде және Рим университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді.

Гарвардта сабақ берген кезеңде Брейер АҚШ үкіметінде жұмыс істеу үшін бірнеше рет демалысқа шықты. 1973 жылы ол Уотергейт ісі бойынша арнайы тергеу тобында арнайы прокурордың көмекшісі болып қызмет етті. Брейер 1974-1975 жылдары АҚШ Сенатының сот мәселелері жөніндегі комитетінің арнайы кеңесшісі, ал 1979-1980 жылдары комитеттің бас кеңесшісі болды.

АҚШ Апелляциялық соты (1980-1994)

Президент Джимми Картердің әкімшілігінің соңғы күндері, 1980 жылғы 13 қарашада, қайта сайлануда жеңілгеннен кейін, Картер Брейерді бірінші округке, жаңадан құрылған орынға ұсынды, ал АҚШ Сенаты оны 1980 жылғы 9 желтоқсанда 80–10 дауыспен бекітті. Ол 1980 жылғы 10 желтоқсанда қызметке кірді. 1980 жылдан 1994 жылға дейін Брейер АҚШ-тың бірінші округтік апелляциялық сотының судьясы болды; ол 1990 жылдан 1994 жылға дейін соттың бас судьясы қызметін атқарды. Брейер 1990–1994 жылдар аралығында АҚШ Сот конференциясының және 1985–1989 жылдар аралығында АҚШ Соттау комиссиясының мүшесі болды.

Жоғарғы Сот (1994-2022)

1993 жылы Оррин Хатчтың ұсынысы бойынша президент Билл Клинтон Брейер мен Рут Бадер Гинзбургті Байрон Уайттың бос қалған орнына қарастырды. Клинтон ақырында Гинзбургті тағайындады. 1994 жылы Гарри Блэкман зейнеткерлікке шыққаннан кейін Клинтон бастапқыда зейнеткерлікке шығатын Сенаттағы көпшілік көшбасшысы Джордж Митчеллге кандидатура ұсынды. Митчелл бас тартты. 1988 жылы президенттікке кандидат болған және сол кезде Ішкі істер министрі қызметін атқарған Аризонаның бұрынғы губернаторы Брюс Бэббитке де бұл қызмет ұсынылды, бірақ ол әйелі Харриет К. Бэббитпен көбірек уақыт өткізуді қалағанын айтып, бас тартты. Ол Америка мемлекеттері ұйымындағы АҚШ-тың 12-ші елшісі болып қызмет етіп жатқан еді. Бэббит кейіннен егер сотқа бекітілсе, әйелінің отставкаға кетуіне тура келетінін және ол оған келіспейтінін айтты. Екеуі де Клинтонның президенттігінің 2001 жылғы қаңтарда аяқталуына дейін өз қызметтерін атқарып тұрды. Клинтон содан кейін Миссури штатының бұрынғы вице-губернаторы және АҚШ Сенатына екі рет Демократиялық партиядан кандидат болған Харриетт Вудсқа кандидатура ұсынды. Вудс Ұлттық әйелдер саяси кокусының президенті болып қызмет етті. Ол да бас тартты және Брейерді, сондай-ақ АҚШ өкілі Барбара Джорданды ұсынды. Содан кейін Клинтон Арканзас штатының бұрынғы өкілі және Арканзас губернаторы Дейл Бамперстің бас кеңесшісі Ричард С. Арнольдқа жүгінді. Президент Джимми Картер Арнольдты Сегізінші апелляциялық сотқа ұсынған еді, және Сенат оны 1980 жылғы 20 ақпанда бекітті. Ол 1990 жылға дейін қызмет етті. Одан кейін ол АҚШ-тың бас судьясы және Сот кеңесінің мүшесі болды. Клинтон бұрын да Арнольдты тағайындауға жақын болған, ол Гинзбургтен кейін екінші орында тұрған еді. Арнольд Клинтонға жоспарланған тағайындау туралы хабарлаудың алдындағы күні "ауыр денсаулық мәселелеріне" байланысты "осы құрметті ұсыныстан бас тартуға" мәжбүр болғанын айтты. Бастапқыда Клинтон Брейерде "жан мен құштарлықтың" жетіспейтінін сезінген. Бірақ сенаторлар Тед Кеннеди мен Том Харкиннің ықпалды лоббилеуінен кейін Клинтон Брейермен қайта кездесіп, 1994 жылғы 17 мамырда оны АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы етіп тағайындады. Брейерді Сенат 1994 жылғы 29 шілдеде 87-9 дауыспен бекітті және 3 тамызда өкілеттілік алды. 2015 жылы Брейер судьялардың өзі, олардың жұбайлары немесе кәмелетке толмаған балалары компанияға қатысы бар істерді қарауға тыйым салатын федералды заңды бұзды. Оның әйелі Брейердің ауызша пікірталасқа қатысқаннан кейін бір күн өткен соң Johnson Controls акцияларын шамамен 33 000 долларға сатты. Бұл оны заң талаптарына сәйкес етуге мүмкіндік берді және ол FERC v. Electric Power Supply Ass'n ісінде Johnson Controls енген компанияның мүддесіне пайда келтіретін шешімді қабылдауда көпшілікке қосылды. Брейер өзінің 28 жылдық мансабында 551 пікір жазды, бұйрықтарға немесе "көлеңкелік істерге" қатысты пікірлер есепке алынбады.

In 1993, on the recommendation of Orrin Hatch, President Bill Clinton considered both Breyer and Ruth Bader Ginsburg for the seat vacated by Byron White. Clinton ultimately appointed Ginsburg. After Harry Blackmun retired in 1994, Clinton initially offered the nomination to George Mitchell, the Senate Majority Leader, who was retiring. Mitchell declined. Former Governor of Arizona Bruce Babbitt, who ran for president in 1988 and was serving as Secretary of the Interior, was then offered the nomination, but also declined, saying he was looking forward to spending more time with his wife, Harriet C. Babbitt. She was serving as the 12th United States Ambassador to the Organization of American States. Babbitt later said that had he been confirmed to the court, she would have been compelled to resign and that he did not want to cause that. Both served in their positions to the end of Clinton's presidency in January 2001. Clinton next offered the nomination to Harriett Woods, a former lieutenant governor of Missouri and two time Democratic nominee for U. S. Senate. Woods was serving as president of the National Women's Political Caucus. She also declined, and recommended Breyer and U. S. Representative Barbara Jordan. Clinton then turned to Richard S. Arnold, a former Arkansas state representative and chief of staff to Arkansas Governor Dale Bumpers. President Jimmy Carter had nominated Arnold to the United States Court of Appeals for the Eighth Circuit, and the Senate confirmed him on February 20, 1980. He served till 1990. After that, he was serving as chief judge and a member of the Judicial Conference of the United States. Clinton had almost nominated Arnold before; he was the runner up to Ginsburg. Arnold told Clinton the day before the planned announcement of his nomination that due to serious "health concerns", he had to "defer this honorable nomination". Initially, Clinton had felt Breyer lacked "soul and passion". But after heavy lobbying by Senators Ted Kennedy and Tom Harkin, Clinton met with Breyer again and proceeded to nominate him as an associate justice of the United States Supreme Court on May 17, 1994. Breyer was confirmed by the Senate on July 29, 1994, by an 87 to 9 vote, and received his commission on August 3. In 2015, Breyer broke a federal law that bans judges from hearing cases when they or their spouses or minor children have a financial interest in a company involved. His wife sold about $33,000 worth of stock in Johnson Controls a day after Breyer participated in the oral argument. This brought him back into compliance and he joined the majority in ruling in favor of the interests of a Johnson Controls subsidiary which was party to FERC v. Electric Power Supply Ass'n. Breyer wrote 551 opinions during his 28 year career, not counting those relating to orders or in the "shadow docket".

Аборт

2000 жылы Брейер Stenberg v. Carhart ісі бойынша көпшілік пікірін жазып, Небраска штатының жартылай тудыру арқылы жасалатын абортты тыйым салған заңын жоққа шығарды. Бұл шешім Луизиана штатының аборт жасайтын дәрігердің 50 шақырым радиустағы ауруханада емдеуге қабылдау құқығын міндеттейтін заңын да жойды. Брейер Whole Woman's Health v. Hellerstedt ісінде қалыптасқан "пайда мен зиянды бағалау" тестісін қайта бекітті, бұл Техас штатындағы шамамен осыған ұқсас аборт заңын жойды. 2022 жылы ол Dobbs v. Jackson Women's Health Organization ісіндегі қарсы пікірін білдірді, бұл Roe v. Wade шешімін күштен шығарды.

Санақ

Сауда департаменті Нью-Йоркке қарсы (2019) ісінде Брейер 5–4 көпшілікті құрады, ол тұрғындарды санау бюросы азаматтық мәселе бойынша сұрақ қоюда дұрыс процедураны сақтамағанын анықтады. Ол сондай-ақ азаматтық мәселе бойынша сұрақ конституцияға қайшы деп таныған төрт судьяның бірі болды. Көбінесе келісетін пікірде ол былай деп жазды: "Дегенмен, бұл шешім бірнеше өте маңызды жағынан дұрыс емес болды. Министр өзінің шешімінде маңызды болуы керек мәселелерді, мысалы, санаудың жетіспеуінің жоғары ықтималдығын, сұрақ арқылы азаматтық туралы дәл деректер алудың төмен ықтималдығын және азаматтық туралы дәл деректерге мұндай қажеттілік болмағанын тиісінше қарастырмады. Министрдің осы маңызды мәселелерді қарастырмауы оның шешімін негіссіз етеді". 2020 жылдың 18 желтоқсанында Брейер Трамп Нью-Йоркке қарсы істе үш қарсы пікір білдірушінің бірі болды. 20 беттік қарсы пікірде ол соттың істен жаңылмауы және талапкерлердің пайдасына шешім шығаруы керек екенін айтты, олар Трамп әкімшілігінің құжаттары жоқ иммигранттарды санаудан шығаруға жасаған соңғы әрекеттерін тоқтатуды сұрады. Уақыт жетіспеуі және кейіннен 13986-шы атқару бұйрығы шығарылуына байланысты санаудан құжаттары жоқ иммигранттар алынбады.

Авторлық құқықтар

2003 жылғы 15 қаңтарда қабылданған Элдред пен Эшкрофт ісі бойынша Брейер және Джон Пол Стивенс жеке-жеке келіспеушілік пікірлерін білдірді. 28 беттік қарсылық сөзінде Брейер авторлық құқықтарды 20 жылға кері қайтару туралы заң, яғни Авторлық құқық мерзімін ұзарту туралы заңмен (CTEA) бекітілгені, Конституцияның авторлық құқықтар туралы ережесін, Бірінші түзетулерді ескере отырып, бұзумен тең мәңгілік авторлық құқық беруге әкеп соқты деп мәлімдеді. Ол бұл ұзарту мәңгілік қорғаныстың 99,8 пайызынан астам мерзімін қамтиды және көптеген авторлар өз шөберелері авторлық құқықты алатынын білгенде шығармалар жасауға көбірек бейімделеді деп санайды. Сондай-ақ, әділ пайдалану қорғанысы да тиімсіз болады, себебі ол "электрондық дерекқорларда жоқ материалды алуға ниеттенгендерге", мысалы, онлайн-да сабақта қолдануға жарамды материалды таба алмайтын мұғалімдерге көмектесе алмайды, себебі ол материал өшірілген. 2012 жылы ол 1994 жылғы Уругвай келісімдерінің 514-тармағын қолданудың конституциялықлығын растаған Голанның Холдерге қарсы ісіндегі келіспеушілік пікірінде де осыған ұқсас ойды білдірді. 2005 жылы MGM Studios, Inc. v. Grokster, Ltd. ісінде бірауыздан шешім қабылдаған сотқа қатысып, Брейер Grokster және Streamcast компанияларына, өндіріс етуге итермелегендігі үшін peer-to-peer файл алмасу компанияларына қарсы Sony доктринасы бойынша қорғалатындығы туралы қосымша пікір жазды. American Broadcasting Cos., Inc. v. Aereo, Inc. ісі 2014 жылғы 25 маусымда шешілді, онда Брейер көпшілік пікірін білдіріп, Aereo компаниясы, абоненттерге интернетке қосылған құрылғыларда эфирдегі телеарналарды тікелей көруге мүмкіндік береді, кабельдік операторларға өте ұқсас жұмыс істейді және телеарналардың авторлық құқықтарын бұзады деп шешті. Google v. Oracle ісі 2021 жылғы 5 сәуірде шешілді, онда Брейер 38 беттік көпшілік пікірін жазып, Google-дің 11 500 жолды Java декларациялық кодын көшіруі (барлық Java кодының 0,4 пайызы) әділ пайдалану болып табылады деп мәлімдеді, себебі "осы пакеттердің үшеуі Java тілін пайдалану үшін негізгі болды". Брейер түсіндірді: "Осы пакеттер үшін бірдей декларациялық кодты пайдалану арқылы Android платформасын пайдаланатын бағдарламашылар белгілі бір тапсырмаларды шақыру үшін оларға бұрыннан таныс әдіс шақыруларына сүйене алады (мысалы, екі бүтін санның қайсысы үлкен екенін анықтау); бірақ Google-дің өзінің іске асыру бағдарламалары осы тапсырмаларды орындайды. Егер бұл көшірме болмаса, бағдарламашылар бірдей тапсырмаларды орындау үшін мүлдем жаңа жүйеге үйренуі керек болар еді".

In Eldred v. Ashcroft, decided on January 15, 2003, Breyer and Justice John Paul Stevens filed separate dissenting opinions. In his 28 page dissent, Breyer argued that the 20 year retroactive extension of existing copyright granted by the Copyright Term Extension Act (CTEA) amounted effectively to a grant of perpetual copyright that violated the Copyright Clause of the Constitution, read in light of the First Amendment. He argued that the extension would produce a period of protection worth more than 99.8% of protection in perpetuity and that few artists would be more inclined to produce work knowing that their great grandchildren would receive royalties. He also wrote that the fair use defense came to no avail either, as it could not help "those who wish to obtain from electronic databases material that is not there", e. g. teachers who can find from online no ideal material to be used in the class as it has been deleted. In 2012, he expressed a similar idea in his dissent in Golan v. Holder, which affirmed the constitutionality of the application of Section 514 of the Uruguay Round Agreements Act of 1994. In 2005, while joining a unanimous Court in MGM Studios, Inc. v. Grokster, Ltd. against peer to peer file sharing companies Grokster and Streamcast on the ground of inducement liability, Breyer wrote a concurrence that the companies would be protected under the Sony doctrine without evidence of inducement. In American Broadcasting Cos., Inc. v. Aereo, Inc., decided on June 25, 2014, Breyer delivered the majority opinion, ruling that Aereo, allowing subscribers to view near live streams of over the air television on Internet connected devices, operated so overwhelmingly similar to the cable companies that it violated the right of public performance of the networks' copyrighted work. In Google v. Oracle, decided on April 5, 2021, Breyer wrote the 38 page majority opinion, holding that Google's copying of 11,500 lines of Java declaring code (0.4% of all Java code) constituted fair use because "three of these packages were fundamental to being able to use the Java language at all". Breyer explained, "By using the same declaring code for those packages, programmers using the Android platform can rely on the method calls that they are already familiar with to call up particular tasks (e. g., determining which of two integers is the greater); but Google's own implementing programs carry out those tasks. Without that copying, programmers would need to learn an entirely new system to call up the same tasks."

Өлім жазасы

2015 жылы Брейер «Глоссипке қарсы Гросс» ісіндегі дауысқа қатысып, 5-4 дауыспен қабылданған шешімге қарсылық білдірді. Осы шешімге сәйкес, өлім жазасын күдіксіз деп талап ететін тұтқындар, өлім жазасының әдісіне шағымдану алдында «белгілі және қолжетімді» өлім жазасы әдісін ұсынуы керек. Гинзбургпен бірге Брейер өлім жазасының конституциялықтығына күмән келтірді. Ол былай деп жазды: «Менің бұл пікірімде келтірген себептерге сәйкес, өлім жазасы Конституцияның сегізінші толықтыруын бұзады деп санаймын. Міндетті түрде, Сот негізгі мәселе бойынша толыққанды ақпарат алуды талап етуі керек». 2020 жылдың шілдесінде Брейер бұл ұстанымын қайталап, «Бұрын жазғанымдай, шешім осы Соттың өлім жазасы Конституцияны бұза ма деген мәселені тікелей қарауы болуы мүмкін» деп жазды.

Қоршаған орта

Friends of the Earth, Inc. v. Laidlaw Environmental Services, Inc. (2000) ісінде Брейер 7–2 көпшілік құрамында болды, ол Солтүстік Тайгер өзенін демалыс мақсатында пайдаланатын, бірақ ластану салдарынан мұны істей алмайтын адамдардың өнеркәсіптік ластаушыларды сотқа беруге құқылы екенін анықтады. 2020 жылдың 23 сәуірінде Брейер County of Maui v. Hawaii Wildlife Fund ісі бойынша көпшілік пікірін жазды. Сот Мауи округінің теңізге жер асты суларының ластануын шығару үшін Таза су туралы заңға сәйкес рұқсат алуы керек деп шешті. Бұл шешім 9-шы апелляциялық округінің шешімінен гөрі тар болғанымен, қоршаған ортаны қорғау ұйымдары оны Таза су туралы заңның жеңісі және расталуы деп қарады. 2020 жылдың 31 шілдесінде Брейер Жоғарғы Соттың 5–4 дауысымен АҚШ-Мексика шекарасындағы қабырға құрылысын тоқтату туралы 9-шы апелляциялық округінің шешімін күштен шығарудан бас тартқанда қарсы пікір білдірді. Sierra Club қабырғаның қоршаған ортаға зиян келтіретінін, оның ішінде жануарлар дүниесіне қауіп төндіретінін және Сонора шөлінде су ағынын өзгертетінін мәлімдеді. Брейер: «Соттың құрылыс жұмыстарын жалғастыруға рұқсат беруі, менің ойымша, «фактически соңғы шешім ретінде» әрекет етуі мүмкін», - деп жазды. Гинзбург, Сотомайор және Каган оның қарсылығына қосылды. 2021 жылдың 4 наурызында Брейер United States Fish and Wildlife Serv. v. Sierra Club, Inc. ісінде қарсы пікір білдірді, оған тек Сотомайор қосылды. Бұл іс Sierra Club-тың Ақпарат алу туралы заңға сәйкес өнеркәсіптік жабдықтарды салқындату үшін қолданылатын су асты құрылыстарын реттейтін ережелерге қатысты «жоба пікірлерін» алу туралы сұранысына қатысты. Sierra Club бұл құжаттарға қол жеткізуге құқылы екенін мәлімдеді. Көпшілік пікір бойынша, қоршаған ортаны қорғау ұйымдарының мемлекеттік құжаттарды алу мүмкіндігі шектелді. Брейер өзінің қарсылығында: «Агенттік практикасы көрсеткендей, ЭҚА-ны қызметтердің қауіп-қатерлер және баламалар туралы қорытындыларымен таныстыратын және ЭҚА ішінде осы қорытындылар бойынша не істеу керектігін шешу процесін іске қосатын – соңғы емес, жобалық биологиялық пікір болып табылады. Егер соңғы биологиялық пікірді FOIA бойынша табуға болады, барлығы келісетіндей, онда бірдей қызметтердің қорытындыларын қамтитын және ЭҚА-ны бірдей төрт таңдаумен қалдыратын жобалық биологиялық пікірді табуға болмауының себебі неде?» деп жазды. Hollyfrontier Cheyenne Refining v. Renewable Fuels Association ісінде Брейер мұнай өңдеу зауыттарын қолдады, қаржылық қиындықтарға тап болған мұнай өңдеу зауыттарына 2011 жылдан бері жыл сайын жаңаруды қажет етпейтінін айтқан көпшілік пікірге қосылды, федералды жаңаруына қатысты саясаттан босату үшін.

In Friends of the Earth, Inc. v. Laidlaw Environmental Services, Inc. (2000), Breyer was in the 7–2 majority that held that people who use the North Tyger River for recreational purposes but could not do so due to pollution had standing to sue industrial polluters. On April 23, 2020, Breyer wrote the majority opinion in County of Maui v. Hawaii Wildlife Fund. The Court ruled that the County of Maui must have a permit under the Clean Water Act in order to release groundwater pollution into the ocean. Although the ruling was less broad than the 9th Circuit's ruling, environmentalist groups saw the ruling as a win and an affirmation of the Clean Water Act. On July 31, 2020, Breyer dissented when the Supreme Court, in a 5–4 decision, refused to lift a stay on the 9th Circuit ruling that halted construction of the wall at the U. S. Mexico border. The Sierra Club argued that the wall would harm the environment unduly, including threatening wildlife and changing the flow of water in the Sonoran Desert. Breyer wrote, "The Court's decision to let construction continue nevertheless, I fear, may 'operat[e], in effect, as a final judgment.'" Ginsburg, Sotomayor, and Kagan joined his dissent. On March 4, 2021, Breyer dissented in United States Fish and Wildlife Serv. v. Sierra Club, Inc., joined only by Sotomayor. The case concerned the Sierra Club's request under the Freedom of Information Act (FOIA) for "draft opinions" concerning rules governing underwater structures that are used to cool industrial equipment. The Sierra Club argued that it had the right to access the documents. The majority opinion limits environmental groups' ability to obtain government documents under FOIA. Breyer wrote in his dissent, "Agency practice shows that the Draft Biological Opinion, not the Final Biological Opinion, is the document that informs the EPA of the Services' conclusions about jeopardy and alternatives and triggers within the EPA the process of deciding what to do about those conclusions. If a Final Biological Opinion is discoverable under FOIA, as all seem to agree it is, why would a Draft Biological Opinion, embodying the same Service conclusions (and leaving the EPA with the same four choices), not be?" In Hollyfrontier Cheyenne Refining v. Renewable Fuels Association, Breyer ruled for oil refineries, joining the majority opinion, which held that oil refineries struggling financially did not need a continuous exemption every year since 2011 in order to be granted an exemption from federal renewable fuels policy.

Денсаулық сақтау

Брейер 2010 жылы қабылданғаннан бері «Қолжетімді денсаулық сақтау туралы» заңды қолдауға көбінесе дауыс берді. Ол 2021 жылдың 17 маусымындағы «Калифорния – Техас» ісі бойынша 7-2 көпшілік пікірін жазды, онда Техас штаты мен басқа штаттардың «Қолжетімді денсаулық сақтау туралы» заңның жеке міндеттемесіне қарсы сотқа шағымдануға құқығы жоқ екені айтылды. Брейер былай деп жазды: «Сондықтан талапкерлер өздерін қолдайтын сот шешімдерін келтіре алмайды деп таң қалдырмайды. Керісінше, біздің сот практикамызда заңның қолданылуының нақты немесе болжамды салдарынан туындаған зиянды дәлелдеу қажеттігі туралы үнемі айтылып келеді, бұл қазіргі күні де, болашақта да осылай».

Партиялық жаңжал

2004 жылғы 28 сәуірде Брейер Vieth v. Jubelirer ісінде келіспеді, онда Сот жақтастық gerrymandering сот қарауына жатпайтын мәселе деп шешті. Брейер өз қарсы пікірінде былай деп жазды: "Кейде таза саяси "герримандерлік" ешқандай нақты демократиялық мақсатқа жете алмайды, сонымен бірге демократияға елеулі зиян келтіру қаупін тудырады. Ал мұндай жағдайда соттар тең құқықтарды бұзуды анықтап, оны түзету шараларын қолдануға болады". 2006 жылы Брейер 5-4 дауыспен 2003 жылғы Техас штатының аудандастыру жоспарының 23-ші округі дауыс беру құқығын шектеуге алып келгенін анықтады. Әділет Джон Пол Стивенспен бірге Брейер де Техастың жалпы штаттық жоспарының конституцияға қайшы жақтастық gerrymandering екенін талапкерлердің мәлімдемесін қолдаған болар еді. 2019 жылғы маусым айында Брейер Rucho v. Common Cause ісінде келіспеді, онда Жоғарғы Сот 5-4 дауыспен gerrymandering сот қарауына жатпайтын мәселе деп шешім қабылдады.

Дауыс беру құқығы

Брейер Алабама заң шығарушы қара нәсілдік фракциясының Алабама штатына қарсы ісіндегі көпшілік пікірін жазды, ол нәсілдік округтерге бөлу туралы талаптарды округ бойынша қарау керектігін және Алабама штатының төрт сенаттық округін конституцияға қайшы нәсілдік округтерге бөлу деп таныды. Брейер Шелби округі – Холдер ісінде Гинзбургтің қарсылығына қосылды. 5–4 көпшілік дауыс беру құқығы туралы заңның 4(b) бөлімінің конституцияға қайшы екенін шешті. Брейер RNC v. DNC ісінде Гинзбургтің тағы бір қарсылығына қосылды, ол Висконсин штатындағы алғашқы сайлауда төменгі соттың дауыс беру мерзімін ұзартуын жоққа шығарды. Төменгі сот 7 сәуірге дейін пошта арқылы бюллетень алмаған азаматтар COVID-19 пандемиясының салдарынан пошта арқылы дауыс беруі үшін мерзімді ұзартты. Брейер қазан айында Висконсин штатындағы ұқсас іс бойынша қарсылық білдірді; талапкерлер соттан Висконсин штатының сайлау күнінен кейін алты күнге дейін келіп түскен бюллетеньдерді санауын талап етті, бірақ Брейер, Сотомайор және Каганның қарсылығымен Сот талапкерлердің мерзімді ұзарту туралы өтінішін қабылдамады. Брейер 2021 жылғы Brnovich v. DNC ісінде Каганның қарсылығына қосылды, бұл Аризона штатының бюллетеньдерді жинауға және сайлау учаскесінен тыс берілген бюллетеньдерді санаудан бас тартуға тыйым салған іс. Ең үлкен қарсылық білдіруші ретінде Брейер пікірді Каганға жүктеген болуы мүмкін.