Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия радио хабаршысы (1879–1963)
New Zealand broadcaster (1879–1963)
Мод Руби Башам (Тейлор; 30 тамыз 1879 – 14 шілде 1963), көбінесе Дейзи Башам немесе кәсіби тұрғыдан Дейзи әпке деп танылды, 1930 жылдан 1963 жылға дейін Жаңа Зеландия радиосында хабар таратты. Оның көптеген лақап атының ішінде "Жаңа Зеландия радиосының бірінші ханымы", "Баршаның әпкесі" және "Қуатты атом" болды – бұл оның радиодағы белсенділігімен қатар, бойының кішкентай екендігіне де сілтеу болатын.
Maud Ruby Basham (née Taylor; 30 August 1879 – 14 July 1963), usually known as Daisy Basham or professionally as Aunt Daisy, was a New Zealand radio broadcaster from 1930 to 1963. Her various nicknames included "New Zealand's First Lady of the Radio", "Everybody's Aunt" and "The Mighty Atom" due to her 'radio activity' but also a comment on her small stature.
Ерте өмір
Ол Лондонда, Англияда Роберт және Элиза Тейлордың отбасында дүниеге келді. Әкесі оның тууынан кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал анасы 1891 жылы Нью-Плимут қаласына көшіп кетті. Ол Орталық мектепте және Нью-Плимут орта мектебінде оқыды, хорға қатысты, концерттерге, қойылымдарға және пікірсайыстарға белсенді түрде қатысты. 1904 жылы Фредерик Башамға тұрмысқа шықты, және олардың үш баласы болды. Оның күйеуі Нью-Плимут қаласында инженер болып жұмыс істеді, бірақ депрессия кезінде жұмысынан айырылды. Оның жұмыссыз қалуы Дейзидің отбасын күтіп бағу үшін жұмыс іздеуіне себеп болды.
She was born in London, England, to Robert and Eliza Taylor. Her father died shortly after she was born and her mother soon emigrated to New Plymouth in 1891. She went to Central School and New Plymouth High School, and was active in a choir, concerts, play performances and debating contests. She married Frederick Basham in 1904, and they had three children. Her husband worked as an engineer in New Plymouth but lost his job during the depression. His unemployment led to Daisy seeking work to support their family.
Мансап
Дейзидің алғашқы радио жұмысы Оклендтегі 1YA стансасында ән айту арқылы басталды. 1920 жылдары ол композиторлардың өмірі туралы бағдарламалар жасады, оларды әндермен көркемдеді. 1929 жылы 2YA стансасында толық уақытты хабаршы болып жұмыс істеді, бастапқыда станция бұл күндері хабар таратпағандықтан "сәрсенбі күндерін толтыру" үшін қабылданды. 1931 жылы 2YA стансасы мемлекеттік меншікке өтіп, мемлекеттік қызмет ережелеріне сәйкес әр стансада бір ғана әйел жұмыс істеуге рұқсат етілді, бұл ер адамдарға көбірек жұмыс беру мақсатында жасалды. Дейзи кішкентай жеке 2ZW стансасына ауысты. Ұлттық стансалар көбейген сайын Дейзи және басқа да қызметкерлер жеке стансаларға көшіп отырды. 1933 жылы Дейзи Оклендтегі жеке "Достық жол" стансасы 1ZB-де жұмыс істеді, оны Колин Скримгеур (Uncle Scrim) басқарды. 1936 жылы үкімет радио хабарларын мемлекеттендіріп, Ұлттық коммерциялық радио хабарларын тарату қызметін құрғаннан кейін, ол жаңа желіге көшіп, кейін Веллингтонға барды. Оның 30 минуттық күнделікті таңғы бағдарламасы 1933 жылдан 1963 жылға дейін жалғасты. Оның негізгі міндеті – демеушілердің өнімдерін жарнамалау болды, ол анекдоттар мен ұсыныстарды еркін, жылдам әңгіме түрінде беріп, қазіргі заманғы инфорекламаның алғашқы үлгісін жасады. Тыңдаушылар ол өзі қолдамайтын өнімдерді ешқашан ұсынбайды деп сенді және оның (көбінесе әйел) тыңдаушыларымен тығыз байланыс орнатылды. Ол өнімдерді жарнамалаумен қатар, уағыздар оқыды және кеңес берді (мысалы, 1950 жылғы бағдарламасында неке туралы айтты). Ол сондай-ақ тыңдаушылардың проблемалары туралы хаттарға жауап берді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде халықтың рухын көтеруге көмектесті деп есептеледі. Оның танымалдылығының арқасында үкімет Дейзиді Әскери-теңіз күштері, Әуе күштері және Армия базаларына жіберіп, ондағы әйелдермен кездесіп, олар туралы радио бағдарламасында айтты. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Зеландия үкіметінің насихаттық шараларының бір бөлігі болды. 1944 жылы Дейзи Жаңа Зеландияны таныстыру үшін АҚШ-қа сапар шекті. Ол АҚШ-тың бірінші ханымы Элеонора Рузвельтпен шай ішті, онда Жаңа Зеландиядағы американдық әскерлер мен медбикелерден хабарламалар жеткізді. Ол АҚШ-та көргендері туралы Жаңа Зеландиялықтарға айтатын таңғы бағдарламаларын түсіруді жалғастырды. Оның американдық гастрольдерінің нәтижесі "Дейзи әпке мен Сэм аға" кітабында жарияланды. 1946 жылы Дейзи Канадаға да лекция оқу үшін АҚШ-қа оралды. Ол Жаңа Зеландияның ландшафты мен жануарлар дүниесі туралы айтып, табиғатты бағалауды қанағаттандырды. 1956 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде ол ойын-сауық және радио хабарларын тарату саласындағы еңбектері үшін Британ империясы орденінің мүшесі болып тағайындалды. Оның қызы Барбара Башам редакциялаған "Дейзи әпкесінің үй шаруасына арналған кеңестермен" атты рецепт кітабы оның бағдарламасының танымалдылығының табиғи нәтижесі болды. Ол бірнеше рет қайта басылды. Оның тағы жеті аспаздық кітабы да жарық көрді. Кітап 1977 жылы қайта басылып шықты, оны Барбара Башам редакциялап, Ходдер мен Стоутон баспасы шығарды. 2010 жылы кітаптың 22-ші басылымы жарық көрді, бұл Дейзи әпке қайтыс болғаннан кейін шамамен 50 жыл өткен соң болды. 1963 жылы Дейзи әпке 83 жасында қайтыс болды. Ол соңғы күндеріне дейін хабар таратқан.
Daisy's first radio work was for the 1YA station in Auckland through singing engagements. This expanded during the 1920s as Daisy broadcast programmes on the lives of composers illustrated with song. In 1929 she became a full time announcer on the 2YA station initially to "fill up Wednesdays" as the station previously had not broadcast on these days. In 1931 she was fired when 2YA became nationalised and public service rules decreed only one woman was allowed to be employed at each station in an attempt to provide more work for men. Daisy moved to a smaller private station 2ZW. Daisy continued to shift stations as more became nationalised and she and other staffers moved to private stations. In 1933 Daisy began work at the private "Friendly Road" station 1ZB in Auckland run by Colin Scrimgeour (Uncle Scrim). When the government nationalised broadcasting and set up the National Commercial Broadcasting Service in 1936, she moved to the new network, eventually moving to Wellington. Her 30 minute daily morning show ran from 1933 to 1963. Her role was primarily to promote sponsors' products by interspersing anecdotes and recommendations into a free form, fast flowing patter, a predecessor of the modern infomercial. Audiences believed she would never recommend products she did not personally endorse and a deep rapport was established with her (largely female) listeners. As well as cheery product promotions she read homilies and gave advice (such as a piece about marriage in this programme from 1950). She also answered letters with listeners' problems, and is credited with helping to boost morale during World War II. Owing to her popularity, the government sent Daisy to Navy, Air Force and Army bases to visit women stationed there and report back on them in her radio show. This was part of New Zealand government propaganda efforts during World War II. In 1944 Daisy went to the United States to promote New Zealand. She was invited to a tea with the first lady, Eleanor Roosevelt, where she passed on messages from the American troops and nurses stationed in New Zealand. She continued to record morning shows informing New Zealanders of what she encountered in the United States. The results of her American tour were published in Aunt Daisy and Uncle Sam. In 1946 Daisy returned to the United States to deliver a lecture series which extended to include Canada. She spoke on New Zealand's landscapes and wildlife and advocated for the appreciation of nature. In the 1956 New Year Honours, she was appointed a Member of the Order of the British Empire, for services in the fields of entertainment and broadcasting. A recipe book, "The Aunt Daisy Cookbook with Household Hints", was a natural result of the popularity of her show, edited by her daughter Barbara Basham. It ran to several editions. Seven others of her cookery books were also published. The cookbook was reprinted in 1977, edited by Barbara Basham and published by Hodder and Stoughton. 2010 saw the 22nd reprint of the book, almost 50 years after Aunt Daisy's death. In 1963, Aunt Daisy died at the age of 83 years. She was still broadcasting up to a few days beforehand.