Кіріспе
House of Cards телесериалындағы Ұлыбританияның ойдан шығарылған премьер-министрі, ойдан шығарылған саясаткер Фрэнсис Юэн Уркхарт – 1990 жылғы британдық телесериал және Майкл Доббстың «House of Cards» романдарының үш кітабынан тұратын трилогияның басты, жағымсыз кейіпкері. Телесериалда оны консервативтік партия мүшесі Иан Ричардсон сомдайды. Уркхарт – консервативтік партияның бас қамшысынан Ұлыбританияның премьер-министріне дейін көптеген қастандықтар, алдаулар мен кісі өлтірулер арқылы көтерілген, қатал саясаткер ретінде танымал. Ол Элизабет Уркхартқа үйленген, ол күйеуіне үлкен ықпал ететіндей көрінеді, оның ізгілік қасиеттерін және жоғары қабілеттерін жиі атап көрсетеді немесе оған тиімді жағдайды өз пайдасына қолдануға көмектеседі. Басты кейіпкердің бірінші сериалда Мэтти Сторинмен, ал екінші сериалда Сара Хардингпен құпия қарым-қатынасы болған. Уркхарттың әулеті шотланд аристократиясына тамыр жасайды, ол үш жыл бойы Кипрдегі британдық армияда қызмет еткен. Комиссиясынан кеткеннен кейін Уркхарт Оксфорд университетінде білім алған. Кейін саясатқа қадам басқан Уркхарт консервативтік партияға қосылып, 1974 жылы Нью-Форест сайлау округінің депутаты болды. 1987 жылы бас қамшы болудан бұрын бірнеше министрлік лауазымдарда қызмет етті. Сериалдағы Уркхарттың кейбір сөздері көрермендерге тікелей үндеу түрінде беріледі, бұл «төртінші қабырғаны бұзу» деп аталатын повестволеу тәсілі. Мұндай повестволық аралықтар, ең алдымен, телесериалға тән жаңалық, себебі кітапта үшінші тұлғадан баяндау қолданылған. Уркхарт – макиавеллизмге, социопатияға бейім және саяси жемқорлықтың символы ретінде сипатталған. Сериал барысында ол өз мақсаты үшін достарының ішінде көптеген адамдарды манипуляциялап, жоқ етеді. Ол өзінің күрделі схемаларының сәтті аяқталуын қамтамасыз ету үшін кез келген құралға, тіпті кісі өлтіруге де дайын екені көрсетілген. Бірінші сериалда ол бас қамшы болып, Ұлыбританияның премьер-министрі болу арқылы өзінің амбициялық мақсатына жетеді. «To Play the King» (1993) және «The Final Cut» (1995) сериалдары Уркхарттың премьер-министрлік қызметіне баса назар аударады, ол Маргарет Тэтчердің соғыстан кейінгі ең ұзақ қызмет еткен премьер-министрі ретіндегі рекордын бұзғанша лауазымынан бас тартпайды. Уркхарттың кейіпкері сонымен қатар Кевин Спейси сомдаған «Карточкалар үйі» американдық нұсқасының басты, жағымсыз кейіпкері Франк Андервудқа да үлгі болды.
the fictional politician
Francis Ewan Urquhart is a fictional character, the villainous main protagonist of the 1990 British television serial Michael Dobbs's House of Cards trilogy of novels. In the television series he is portrayed by Ian Richardson, who is a member of the Conservative Party, Urquhart is known to be a ruthless politician who rises from Chief Whip of the Conservative Party to Prime Minister of the United Kingdom through much treachery, deception and murder. He is married to Elizabeth Urquhart, who appears to uphold a great deal of power over her at the time husband, and often identifies his virtuous powers and overriding abilities, or persuades him to use a given situation to his advantage. The protagonist had an unknown sexual relationship with Mattie Storin in the first serial and one with the character Sarah Harding in the second serial. Urquhart's family has roots in the Scottish aristocracy, he also served in the British Army in Cyprus for three long years. After resigning his commission, Urquhart went on to study at the University of Oxford. Turning to politics later, Urquhart joined the Conservative Party and became the MP for the constituency of New Forest in 1974. He served in several ministerial positions before becoming Chief Whip in 1987. Some of Urquhart's dialogue throughout the series is presented in a direct address to the audience, a narrative technique that breaks the fourth wall. These narrative asides are notably an invention of the television adaptation, as the book used third person narration throughout. Urquhart has been described as conniving, Machiavellian, sociopathic, and a symbol of political corruption. Throughout the series, he manipulates and destroys several people, including those he calls friends, for his own ends. He is depicted as being willing to go to any lengths, even murder, to see that his intricate schemes paid off. During the first serial, he is the Chief Whip, before achieving his ambitious goal, becoming Prime Minister of the United Kingdom in the season finale. The follow up serials To Play the King (1993) and The Final Cut (1995) focus on Urquhart's premiership, as he refuses to relinquish his position until he has beaten Margaret Thatcher's record as longest serving post war prime minister. Urquhart's character also inspired Frank Underwood, the villainous main protagonist of the American adaptation of House of Cards and portrayed by Kevin Spacey.
Даму және қабылдау
Майкл Доббс Уркхарт кейіпкеріне шабыттанған идея Маргарет Тэтчермен болған шиеленісті кездесуден кейін, бассейн жанындағы ішімдік ішу кезінде туғанын, ол қасақана "FU" әріптерімен байланысты кейіпкер жасағанын айтты. 1990 жылы Иэн Ричардсонға BBC телеарнасының "Карточкалар үйі" сериалында Уркхарт рөлі ұсынылды, ол оны дереу қабылдады: "Мен алғашқы сценарийлерді оқыған сәттен бастап, бұл менің Шекспир сахнасындағы рөлдеріме берілген ең үлкен актерлік мүмкіндік екенін ғана емес, сонымен қатар, телеарнада ерекше жұмыс болатынын сезіндім". Ричардсон кейіпкерді сомдау үшін Жапониядағы Корольдік Шекспир труппасымен гастрольде жүргенде кездескен Британ Кеңесінің өкілінің бейнесін алды. Уркхарт рөлі оған жедел түрде танымалдық әкелгенін мойындаған Ричардсон, шотланд пресвитерианы болғандықтан, кейіпкердің "макиавеллилік алаяқтығы" мен тартымдылығын "шын мәнінде, өте жағымсыз" деп тапты. Ричардсон Уркхарт рөлін ойнағаны үшін жағымды пікірлер алды және BAFTA сыйлығына ие болды. Кейіпкер сонымен қатар, консервативті партияның ықпалды уәкілі Тристан Гарел Джонс сияқты заманауи консервативті саясаткерлерден де шабыт алды. Лос-Анджелес Таймс газетінің журналисі Хауард Розенберг Уркхартты "Ричард Никсонды әлсіз, адал емес адам ретінде көрсеткен" деп бағалады.
From the moment I read the first scripts, I felt that not only was it the biggest acting opportunity to come my way since my Shakespeare days, but probably was going to be something rather special on the box. Richardson based his portrayal of the character on a representative of the British Council whom he met whilst touring with the Royal Shakespeare Company in Japan. While acknowledging that playing Urquhart brought him immediate public recognition, Richardson stated that as a Scottish Presbyterian, he found the character's "Machiavellian deviousness" and sex appeal "really rather revolting". Richardson received positive reviews for his portrayal of Urquhart, and won a BAFTA award for his performance. The character also took inspiration from contemporary Conservative politicians, including the fearsome Conservative Party whip Tristan Garel Jones. Howard Rosenberg of the Los Angeles Times praised Urquhart as making "Richard Nixon look like a guileless wimp."
Тұлғасы мен тарихы
Уркхарт саясаттан басқа көп қызығушылықтары жоқ адам ретінде бейнеленген, бірақ ол итальяндық Ренессанс поэзиясы мен Елизавета және Яков дәуірінің драмасын жақсы оқиды, Джон Вебстер мен Сирил Турнер оның сүйікті авторларының бірі. Ол Уильям Шекспирді, әсіресе «Макбетті» жиі цитаталайды. Бірінші роман оның әкесінің өзін-өзі өлтіргенін, ал анасының оның отбасының мүлкін сақтап қалудың орнына саясатқа түсуді шешкеннен кейін одан бас тартқанын көрсетеді. Уркхарт Феттесте білім алған (дегенмен, BBC бейімделуінде ол көбінесе Ескі Этон галстугін тағады), ол аса дарынды болмаса да, еңбекқорлығымен және жақсы оқуымен танылған. Ол 18 жасында Британ армиясына қосылып, үш жыл Кипрде қызмет етті, онда ол EOKA террористерін ұстап, сұраққа алудағы батылдығы үшін мақталып, награда алды. Уркхарт әріптесінің бір күдіктіні қазақстандық түрде өлтіргені үшін әскери сотқа тартылғаннан кейін қызметтен кетіп, Оксфорд университетіндегі тарих мамандығына бөлінген орынын алды, онда ол үздік диплом алуға шамалы жетпеді. Кейін ол университетте Ренессанс дәуірінің итальян тарихын оқытып, Медичи мен Макиавелли сарапшысы болды. 1960 жылы ол виски өндіруші Уильям МакКаллоның үлкен қызы Элизабет МакКаллоға үйленді. «Карталар үйі» уақытына қарай Уркхарт академиялық қызметтен саясатқа ауысып, бірте-бірте Бас қамшы лауазымына көтерілді. Уркхарттың сыртқы саясаты англоцентрикалық; ол Ұлыбританияның әлемге, әсіресе Еуропаға, одан көбірек үйрете алады деп санайды. Ол Еуропалық Одақтың қалған бөлігінің ағылшын тілінде сөйлейтінін қалайды, бұл сыртқы істер министрі Том Макепистің наразылығын тудырады. Бұдан басқа, оның тәртіпке және заң үстемдігіне деген берік сенімі Кипрдегі сыртқы саясатын анықтайды, онда ол әскери көліктерді тоқтатып тұрған мектеп оқушыларына күш қолдануға рұқсат береді.
Басқа инкарнациялар
House of Cards трилогиясының АҚШ-тағы қайта түсірілімінде Уркхарттың орнын Оңтүстік Каролина штатының 5-ші округінен сайланған Демократ партиясының өкілі және Палатаның көпшілік қамшысы Фрэнсис "Фрэнк" Андервуд (Кевин Спейси) иеленеді. Ол АҚШ Президенті болу үшін қастандықтар жасап, кісі өлтіруге дейін барады. Сериал продюсері Бо Уиллимонның сөзіне қарағанда, тегінің өзгеруі "Диккенс стиліндегі" сезім мен "Андервуд" есімінің "шынайы американдық" дыбысталуымен байланысты. Уркхарт туғаннан аристократ болса, Андервуд өзін-өзі жасаған адам, ол оңтүстіктегі кедей отбасында, ішімші әкесімен дүниеге келген. Уркхарт телеарналардағы алғашқы антигеройлердің бірі болды, ал Андервуд "Сопранолар" сериалынан Тони Сопрано, "Breaking Bad" сериалынан Уолтер Уайт және "Dexter" сериалынан Декстер Морган сияқты жаңа буын антигеройлерге жатады. Дегенмен, көптеген басқа антигеройлерден айырмашылығы, Андервуд жағдайға (Уайт), туған тегіне (Сопрано) немесе тәрбиесіне (Морган) байланысты зұлымдыққа мәжбүр болмайды. Slant Magazine журналынан Алан Джонс 2-ші маусымды қарастырған рецензиясында Андервудтың өз қалауымен зұлым екенін жазды. Андервуд BBC сериалының басты кейіпкеріне негізделгенімен, 2-ші маусымды жазу және түсіру кезіндегі сұхбаттарында, сериалдың авторы және шоураннері Уиллимон Линден Б. Джонсонды "Карточкалар үйі" сериалындағы тақырыптар мен мәселелердің шабыт көзі ретінде пайдаланғанын айтты. Оңшыл Уркхарттан айырмашылығы, ол Консервативтік партияны басқарса, Андервуд Демократиялық партияның мүшесі, бірақ өзінің саяси ықпалын және билігін арттыру үшін идеологияға емес, "күнәсіз прагматизмге" ден қояды.