Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық журнал Proceso (lang es) – Мексика қаласында жарық көретін солшыл мексикалық жаңалықтар журналы. Оны 1976 жылы журналист Хулио Шерер Гарсия құрған, ол 2015 жылы қайтыс болғанға дейін журналының президенті қызметін атқарды. Proceso дәстүрлі түрде солшыл журналистикасымен белгілі болды.
Mexican magazine
Proceso (lang es) is a left wing Mexican news magazine published in Mexico City. It was founded in 1976 by journalist Julio Scherer García, who additionally served as its president until his death in 2015. Proceso was traditionally renowned for its left wing journalism.
"Экселсиорға" саяси қысым
Журнал 1976 жылғы 6 қарашада, президент Луис Эчеверрия Альварес өкімдігі кезінде, саяси қысым салдарынан Шерердің "Excélsior" газетінің бас редакторы лауазымынан қуылтылуынан кейін жарық көрді. Суретшілер мен зиялылар Comunicación e Información, S. A. (CISA) журналын басып шығаратын компанияны қаржыландыру үшін аукционға қойылатын суреттер, керамика, мүсіндер және фотосуреттерді сыйға берді.
The magazine debuted on November 6, 1976, during the term of President Luis Echeverría Álvarez, after political pressure caused Scherer to be expelled from his position of editor of Excélsior. Artists and intellectuals donated paintings, ceramics, sculptures and photographs to be auctioned to finance Comunicación e Información, S. A. (CISA), the magazine's publishing company.
Қор
Шерер және басқа да бұрынғы тілшілер мен репортерлер CISA редакторы атынан Proceso журналын құрды. Журналдың алғашқы жылдары қиын болды және басқарма қызметкерлеріне жалақы төлеуде мәселелер туды. Бір жыл өткен соң Proceso директоры Мигель Анхель Гранадос Чапа Unomásuno газетіне жұмыс істеуге кетті. Кейін, тілші Гастон Гарсия Канту Proceso журналында оның Ұлттық антропология және тарих институтының директоры лауазымына тағайындалуына қатысты күмәнді мақала жарияланғаннан кейін журналдан кетіп қалды. Жозе Лопес Портильо (Шерердің туысы) президенттігі кезінде журналмен жақындасу болды, бірақ ол Лопес Портильоның ашуымен аяқталды, ол "Мен өз басыма соққы жеңу үшін ақша төлемеймін" деп айтты және үкіметтік жарнамаларды алып тастау арқылы журналға қысым көрсетті. 2000 жылы журналдың негізін қалаушылардың бірі және ең белгілі тілші Франсиско Ортис Пинчетти өзінің ұлы Франсиско Ортис Пардомен бірге, ол да тілші, Висенте Фокс президенттік науқанын жариялады. Олардың бір мәтіні редакция тарапынан Fox-ты жағымсыз жағдайда көрсету үшін өңделді және бұрмаланды. Журналда жария түрде түзету жарияланғаннан кейін екеуі де түсіндірмесіз журналдан қуылды. Оқиға El fenómeno Fox: la historia que Proceso censuró кітабында толық жазылған.
Scherer and other ex columnists and reporters founded Proceso, edited by CISA. The first years of the magazine were difficult and the board had problems issuing paychecks to its staff. A year later, the director of Proceso, Miguel Ángel Granados Chapa, quit to join the newspaper Unomásuno. Then Gastón García Cantú, a columnist, left the publication because of an article published in Proceso questioning his appointment as director of the National Institute of Anthropology and History. During the presidency of José López Portillo (a cousin of Scherer) there was a flirting with the magazine that finished with López Portillo's anger, saying No pago para que me peguen ("I don't pay to be beaten") and pressuring the magazine by withdrawing governmental advertisements. In 2000, Francisco Ortiz Pinchetti, one of the magazine's founders and best known reporters, along with his son, Francisco Ortiz Pardo, a reporter himself, covered Vicente Fox's presidential campaign. One of their texts was changed and mutilated by editorial board, to present Fox in a negative light. After a public correction was published in the magazine, both were expelled without explanations. The story was explained in the book El fenómeno Fox: la historia que Proceso censuró.
Фокс төрағалығы
2003 жылы аргентиналық автор Ольга Ворнат президент Висенте Фокстың әйелі Марта Сахагун мен оның ұлдары туралы «Ла хефа» («Басшы әйел») атты кітап жариялады. Федералды депутат Рикардо Шеффилд федералды үкіметтен Ворнат көтерген сыбайлас жемқорлық туралы айыптауларды тергеп қарауды сұрады. 2005 жылы Ворнат Сахагун мен оның ұлдары туралы екінші кітабын – «Крони́кас малди́тас» («Күрсінген жылнамалар») жариялады. Сол жылдың 27 ақпанында Proceso журналында Сахагунның алғашқы некесінің таратылуы туралы мақала жарияланды (оның бұрынғы күйеуіне қатысты отбасылық зорлық-зомбылық туралы шағымдар түсті) және Сахагунның ұлдарының «күмәнді» бизнесі туралы ақпарат берілді. Сол жылдың 3 мамырында Марта Сахагун Ворнат пен Proceso-ға қарсы «әдепсіздік» және жеке өміріне қол сұғу туралы Tribunal Superior de Justicia del Distrito Federal (Федералды округтің Жоғарғы соты) алдында азаматтық сотқа шағым түсірді. Мартаның ұлы Мануэль Бибриска Сахагун Ворнатқа қарсы жеке сот процесін бастады. 2005 жылдың 27 қарашасында Proceso «Амистадес пелигросас» («Қауіпті достастықтар») атты мақала жариялады, онда есірткі саудагерлерін қорғаған адвокат Ракуэнель Вильянуэва 2003 жылы Мартаның ұлы Фернандо Брибиеска Сахагунды өзінің клиенті Хайме Вальдес Мартинеспен кездестіргенін мәлімдеді. Бас прокуратура Вальдезді есірткі картелінің басшысы Хоакин «Эль Чапо» Гусман Лоэраның өкілдерінің бірі деп санайды. Қазіргі уақытта Депутаттар палатасы Брибиеска ұлдарын тергеп отыр. Папа Иоанн Павел II қайтыс болғаннан кейін Proceso әйгілі мұқабасын (2005 жылғы сәуір, 1484 нөмірі) шығарды, онда күйеуі папаның жерлеу рәсімінен кейін баспасөз мәслихатында болғанда қара киім киген, кең жұлдырықтап күлімдеген Марта Сахагунның суреті бейнеленген (Марта мен Фокс екеуі де өзінің сенімді христиан екенін мәлімдеді және жерлеу рәсіміне қатысты).
In 2003, Argentine author Olga Wornat published La jefa ("She chief") about the wife of President Vicente Fox, Marta Sahagún, and her sons. Federal deputy Ricardo Sheffield asked the federal government to investigate the claims of corruption raised by Wornat. In 2005, Wormat published a second book, Crónicas malditas ("Cursed chronicles"), about Sahagún and her sons. An article was published in Proceso on February 27 of the same year about the dissolution of Sahagún's first marriage (claims of domestic violence were made against her then husband) and about the "suspicious" businesses of Sahagún's sons. On May 3 of the same year, Marta Sahagún filed a civil lawsuit before the Tribunal Superior de Justicia del Distrito Federal (Supreme Tribunal of Justice of the Federal District) against Wornat and Proceso for "moral damages" and breach of privacy. Manuel Bibriesca Sahagún, son of Marta, filed a separate lawsuit against Wornat. On November 27, 2005, Proceso published an article titled Amistades peligrosas ("Dangerous friendships"), wherein Raquenel Villanueva, a lawyer who has defended drug kingpins, declares she met Fernando Bribiesca Sahagún, son of Marta, in 2003 with Jaime Valdez Martinez, a client of hers. The Procuraduría General de la República considers Valdez one of the representatives of drug cartel leader Joaquín "El Chapo" Guzmán Loera. Currently, the Chamber of Deputies is investigating the Bribiesca sons. Shortly after the death of Pope John Paul II, Proceso had the famous cover (April 2005, issue 1484) of a broadly smiling Marta Sahagún dressed in black while her husband was in a press conference after attending the pope's funeral (both Marta and Fox declared themselves devout Christians and traveled to the funeral).