Кіріспе
Ноннингтон (әртүрлі жазылулары: Ноннингтон, Нуннингтон, Ноннингтон және Нуннингтон) – Кент графтығының шығысындағы азаматтық приход және ауыл, тарихи Кентербери қаласы мен Дувр портының арасындағы ортасында орналасқан. Азаматтық приходқа Исол көшесі, Холт көшесі және Фрогам шағын ауылдары кіреді. 2021 жылғы халық санауы бойынша приходта 920 адам тұрады. Исол көшесі 9 ғасырда Оезевалум, ал «Соңғы сот кітабында» Эсвальт деп аталған. 1800 жылы Эдвард Хастед Ноннингтон шіркеуінің Уингхем шіркеуіне қарасты ежелгі шағын шіркеу болғанын, бірақ 1286 жылы архиепископ Пекхемнің колледжін құру арқылы жеке приход шіркеуіне айналғанын атап өтті. Хастед Ноннингтон приходының аумағын «жақсы, кең далалық жер, өте құрғақ және денсаулыққа пайдалы» деп сипаттады. Ноннингтон приходы 1894 жылдан 1974 жылға дейін Истри ауылдық округінің құрамына кірді. 1951 жылы Ноннингтон приходынан Айлшем жеке приходы құрылды. Бөлінуге дейін 1936 жылы жарық көрген Кент графтығының Виктория тарихының ІІІ томында Ноннингтон приходының ауданы көрсетілген.
География
Natural England бұл аймақты Солтүстік Даунс ұлттық ерекшелік аймағының (NCA 119) бір бөлігі деп белгіледі. 2004 жылғы Кент округі кеңесіне жасалған есепте Нонингтон Солтүстік-Шығыс Кенттің Шығыс Кент егістік белдемі сипаттамалық аймағына жатқызылды. Фредвиллдегі саябақ "уединенный" және "өте әдемі" деп сипатталады, онда шаған, каштан ағаштары және жайылымдар бар. Айналасындағы жер көбінесе егістікке жарамды, ірі және ұсақ егістік алқаптары "тірі қоршаулар мен шоқтармен бөлініп, қиялап өтетін жолдармен кесіп өтеді". 2020 жылы жарияланған Довер аудандық кеңесінің Ландшафттық сипаттаманы бағалау есебінде Нонингтон маңындағы жергілікті ландшафт Ашық егістік шағалы егістік жері және саябақ ретінде жіктеледі. Парокияның негізгі тау жынысы – ақ бор. Жер бетіндегі геологияға Сент-Олбанс және Фредвилл саябақтары арқылы өтетін қиыршін топырағының жолағы кіреді.
Қасиетті Мария шіркеуі
Қауымдық шіркеу I санаттағы "Ағылшын Мария шіркеуі" болып табылады. Шіркеу ғимараты кремний тастан салынған, жамылғысы қарапайым черепицамен жабылған және екі қабатты мұнарасы бар. 1858 жылы жарық көрген Мюррейдің саяхатшылар нұсқаулығында шіркеу "ерте ағылшын стилінде, бірақ аса қызықты емес" деп көрсетілген. Шіркеу 1887 жылы қайта жаңартылды; негізгі және солтүстік бөлімдері қайта жабылып, ағаш қабырғалары ашық қалды, тик ағашынан жасалған орындықтар орнатылып, мұнараның ішкі бөлігінде киім ауыстыратын бөлме салынды. Шіркеудің ағзасы Норман мен Берд жасаған орган 1906 жылы орнатылып, қауым мүшелері мен достарының естелігі ретінде қайтыс болған Уильям Оксенден Хаммонд пен Чарльз Джон Пламптрге арналды. 1913 жылғы наурызда "Кентіш Экспресс" газетінде жарияланған мақалада ерте ағылшын, безенді және тік бұрышты стильдегі терезелер "Ағылшын Мария шіркеуінің ең маңызды ерекшелігі" деп сипатталды; шіркеудің ішкі жағы Сент-Олбанс үйінің Хаммондтары мен Фредвиллдің Пламптрлерінің ұрпақтары жерленгендіктен "естелік тақталармен толы" деп айтылған.
Сент-Олбанс соты
Сент-Олбанс-корт – I дәрежелі санаттағы сарай, 1870 жылдары сәулетші Джордж Девидің жобасымен салынған. Клиенті – Уильям Оксенден Хаммонд, 1863 жылдан бастап «Хаммонд & Co» Кентербери банктік фирмасының аға серіктесі. Ол жарамды спортшы, суретші және саясатта «берік консерватор» болған. Оңтүстік-батыстағы Ескі Сент-Олбанс-корт ортағасырлық поместье үйінің бөліктерін қамтиды. Бас ғимарат пен ескі үй, сондай-ақ тағы бір «Тюдор коттеджі» 50 акр жерді құрайтын поместье құрады. Бұл поместье Реформациядан бастап 1937 жылға дейін Хаммонд отбасының үйі болды. Содан кейін поместье отбасы аукционға қойды, оны Англия гимнастика қоғамы (EGS) сатып алды, оның батыл пионері – Глэдис Райт ханым. Поместьеде EGS бас кеңсесі және әйелдер дене шынықтыру (ДШ) пәнінің мұғалімдерін даярлайтын жаңа оқу орны ашылды. Колледж 1938 жылы Ноннингтон дене шынықтыру колледжі (NCPE) ретінде ашылды. Соғыс жылдары колледж Бромсгроувтағы Графтон Манорға эвакуацияланды, ал ғимараттар әскерилер «соғыс аяқталғанға дейін» пайдаланды. Соғыс аяқталғаннан кейін колледж Сент-Олбанс-кортта оқу процесін қайта бастады және 1952 жылы негізін қалаушы зейнеткерлікке шыққанға дейін жалғасты. Кейіннен Ноннингтон колледжі Кент графтық кеңесіне берілді, бірақ сол атаумен және сол мақсаттармен жұмыс істеді: әйелдер ДШ пәнінің мұғалімдерін даярлау және әйелдер мен қыздар үшін ДШ дамыту. 1966 жылға қарай ол аралас білім беретін колледжге айналды, бірақ жаңа спорт залы мен бассейнмен бірге елдегі жетекші ДШ колледждерінің бірі болып қала берді. Туу көрсеткіштерінің төмендеуі 1986 жылы оның жабылуына себеп болды, ал осы орын бірнеше жыл бойын бос тұрды, әртүрлі ұсыныстар талқыланды. Бүгінде Сент-Олбанс-корт Брудерхоф қауымының «Бич-Гроув» аталған пансиондық мектебі ретінде пайдаланылуда.
Фредвилл
Фредвилл – Довер қаласының иелігіндегі Нонингтон приходындағы ежелгі иелік. 1485 жылы иелік көршілес Гуднестон ауылынан келген Бонингтонның Уильям Бойзға өтті. Уильям 1507 жылы қайтыс болғаннан кейін Фредвилл оның ұлы Джонға тиді, ол 1529 жылы Реформация Парламентіне Сандвичтен Парламент мүшесі болып сайланды. Иелік Бойз отбасының бірнеше буындары арқылы өтті, соның ішінде сэр Эдвард Бойз 1614 жылдан 1646 жылға дейін түрлі сайлау округтерінен Парламент мүшесі болды. Оның ұрпақтары 1673 жылы Фредвиллді Дензил Холлске сатты. Томас Холлс, Ньюкасл герцогы, оны 1745 жылы сэр Брук Бриджестің қарындасы Маргарет Бриджеске сатты. 1750 жылы ферма үйінің орнына Адам стилінде Фредвилл сарайы салынды. Маргарет 1750 жылы Ноттингемдік Джон Пламптрге тұрмысқа шықты, бірақ 1756 жылы баласыз қайтыс болды, соның салдарынан Фредвилл оның күйеуіне өтті. Джон Пламптр қайтадан үйленді және өмірінің соңғы жылдарында Фредвиллде тұрды. Ол 1791 жылы қайтыс болғаннан кейін иелік оның ұлы, сондай-ақ Джон Пламптр атына тиді. Чарльз Джон 1877 жылы Кенттің жоғары шерифі болып тағайындалды. Ол Хаммонд, Пламптр және Ко. банкінің серіктесі, Шығыс Кент полкінің 1-ші ерікті батальонындағы құрметті подполковник және саяси тұрғыдан "берік консерватор" болды. Генри Уэстерн Пламптр 1905 жылы әкесі Чарльз Джон Пламптрдің қайтыс болуынан кейін Фредвиллге мұрагерлік етті. Ол отбасымен бірге 1921 жылға дейін Фредвилл сарайында тұрды, содан кейін саябақтағы "Кішкентай Фредвилл" деп аталған, жаңа салынған кіші үйге көшіп кетті. Сарай 1920-30 жылдары қыздар мектебі ретінде пайдаланылды, бірақ 1941 жылы өрттен ауыр зақым көрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл жерді Канада армиясы пайдаланды. 1945 жылы иесі Джон Хантингдон Пламптр сарайды бұздырды. Якоб Струт "Сильва Британика" немесе "Ормандағы ағаштардың суреттері" атты еңбегінде олардың көнелігі, көлемі немесе сұлулығы үшін ерекшеленген ағаштарды бейнеледі, сондай-ақ "Мейджести" тақтасын қосып, оның айналасын жерден 8 фут биіктікте 28 фут деп көрсетті. Струт Стейтлиді "өте асыл келбетті" деп сипаттады, оның тік діңі 70 фут биіктікте болды. Ол үш еменді " . кереметтігі мен сұлулығымен, мұндай табиғаттағы басқа ешбір ағаштан кем емес топ; көрерменнің санасында орман пейзажының еркіндігі мен ұлылығының, сондай-ақ өсірілген өмірдің қауіпсіздігі мен жарасымдылығы туралы ең жағымды ойларды оятады" деді. 1901 жылы "Довер экспрессі" газеті "Испан қастанының әдемі үлгілерінен артық сұлулық жоқ" және "шапақтан ағашының" таралуы "бірнеше сарбазды жабуға жетеді" деп мәлімдеді. 1994 жылы Фредвиллге келген Томас Пакенхам "Мейджести" еменінің негізгі діңінің 30 футқа созылып кеткенін айтты.
Ыңғайлылықтар
Нонингтон ауыл залы 1923 жылдың желтоқсан айында он бес айлық қаржы жинаудан кейін Рождестволық жәрмеңке және базармен ашылды. 1820 жылы мектеп салынғанға дейін білім беру Нонингтон приход шіркеуінің солтүстік бөлігінде жүргізілді. Ол 1861 жылы кеңейтілді. Бұл шіркеу Эйторн баптистік шіркеуімен байланысты. Нонингтон Фредвилл саябағындағы "Мейджестий дуа" ағашы үшін Гиннес рекордтар кітабына енгізілді, ол Ұлыбританиядағы ең үлкен жабайы емен ағашы. Ауыл сонымен қатар Шахташылар жолында орналасқан. Бұл жол Шығыс Кенттегі көмір өндіруші аудандарды байланыстырады.
Қоғамдық көлік
Сноудаун темір жол станциясы - бұл қауымның батыс шекарасының сыртында орналасқан. Пойыздар Кентербери және Чатем арқылы Довер мен Лондон Викторияға қатынайды.
Қорғалатын аумақтар
Қауымда үш ескерткіш аймақ бар: Нонингтон, Черч-стрит және Нонингтон, Исол-стрит екеуі де 1973 жылы, ал Фрогам 1989 жылы белгіленді. 2023 жылдың тамыз айына қарай Нонингтон қауымында елуден астам тізімдегі ғимараттар/құрылыстар бар.
Еасол көшесі
1704 жылы салынған Сандвич жолындағы Ескі Сырахана кірпіштен және ағаш қаңқасынан тұрғызылған, биік тік бұрышты және сабанмен жабылған шатыры бар. Ерекшелігі – сабанмен қапталған көтеру құрылғысының шатыры. Бастапқы ғимаратқа 19 ғасырдың басында кірпіштен салынған үйлер қосылған, олардың шатырлары плиткамен және қызыл плиткамен жабылған. Милл-лейнмен қиылысатын жерде 19 ғасырдың басындағы Лайм-три коттеджі орналасқан, оның қабырғалары ағашпен қапталған және алдыңғы жағы ескі тасқа ұқсас қаптамамен безендірілген. Милл-лейнде архитектор Джордж Деви Уильям Оксенден Хаммонд үшін салынған екі шатырлы коттедж бар. Биік шатырлар мен Брамли коттеджі 1878-1879 жылдары тас пен қызыл кірпіштен, көк түсті ромб пішінді өрнекпен салынған; жоғарғы бөлігі сыланған және алдыңғы қасбеті ағашпен ашық қалдырылған. Сол стильдегі Қызыл плиткалар Бошампс-лейнінде орналасқан, қазір ол бір тұрғын үйге айналдырылған. Саутдаун коттеджі 13 ғасырға дейін сақталған және ІІ* санаттағы ескерткіштер тізіміне енген. Ол зал-үй түрінде салынған, гипстен жасалған панельдермен және ағаш қаңқасымен құрылған, ал шатыры сабанмен жабылған.
Викарейдж-лейн
Викаредж-лейнде 15-шы ғасырға дейін немесе одан да ертерек салынған Толь-коттеджі тұр. Оның ағаш қаңқасы сылақпен толтырылған және шақпа тас пен кірпіш негізде орналасқан.