Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ульрих Вильгельм Граф Шверин фон Шваненфельд (21 желтоқсан 1902 – 8 қыркүйек 1944) – неміс жер иесі, офицер және нацистік режимге қарсы күрескен. Оның есімі көбінесе Шверин деп қысқартылады.
Ulrich Wilhelm Graf Schwerin von Schwanenfeld (21 December 1902 – 8 September 1944) was a German landowner, officer, and resistance fighter against the Nazi régime. His name is commonly shortened to Schwerin.
Өмірбаян
Граф Шверин фон Шваненфельд Данияның астанасы Копенгагенде дүниеге келді. Ол неміс дипломаты Ульрих Граф фон Швериннің (1864–1930) және оның әйелі Фреда фон Бетман-Голлвегтің ұлы, сондай-ақ канцлер Теобальд фон Бетман-Голлвегтің туысы. Шверин әулеті, Мекленбург астанасының атымен аталып, алғаш рет 12 ғасырда тарихқа енген; отбасы Бранденбургтің Укермарк аймағында және оған жақын Мекленбург-Штрелиц жерлерінде кең аумақтарға ие болды. Швериннің отбасы ол он екі жасқа келгенде Дрезденге көшті. 1921 жылы Тюрингиядағы Рослебен монастырындағы мектепті бітіріп, Мюнхендегі Техникалық жоғары оқу орнында агрономияны оқыды. 1923 жылғы сыра залы төңкерісінің куәгері болған ол нацизмді христиандық және әлеуметтік нанымдарына қайшы санады (ол 1933 жылы қабылданған Протестанттық Сент-Джон орденінің Әділет Шерігі болды). Шверин 1926 жылы Бреслаудан бітіріп, отбасының Гёрендегі (қазіргі Вольдегк, Мекленбург) және Польшаның Померелиясындағы Свицеге жақын Сартовицедегі меншіктерін басқарды. 1928 жылы ол Генрих Сахмның қызы Марианна Сахмға үйленді, ол кезде Данциг еркін қаласының сенатының президенті болды. 1935 жылға қарай Шверин Адольф Гитлерді тоқтатудың жалғыз жолы оны өлтіру екеніне сенді. 1938 жылы Германияның Чехословакияны басып алуы алдында Шверин өзінің жақын достары Питер Граф Йорк фон Вартенбург және Фриц Дитлоф Граф фон дер Шуленбургпен бірге қарсылық қозғалысының ең жақын шеңберіне кірді, кейіннен Крейзау тобына да қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол генерал-оберст Эрвин фон Вицлебеннің штабындағы офицер ретінде Вермахтқа шақырылды. 1942 жылы Вицлебен қызметтен босатылғаннан кейін Шверин Утрехтке ауыстырылды, ал 1943 жылдың наурыз айында генерал-майор Ханс Остер оны Берлиндегі Вермахттың Abwehr кеңсесіне тағайындады. Шверин 1944 жылғы 20 шілдеде Гитлерге жасалған сәтсіз қастандыққа және төңкеріске Бендлерблоктағы штабтан қатысты, бірақ ол апталар бойы төңкеріс сәтті болады деген үміт аз екенін айтып келді. Сол түні, 21 шілдеде 1944 жылы ол тұтқындалды, ал 21 тамызда Роланд Фрайслер төрағалық еткен Халық трибуналы (Volksgerichtshof) өлім жазасына кесті. Сот процесінің жазбалары Швериннің қамаудағы жағдайдан қиын халде болғанын және сотқа белбеусіз және галстуксыз әкелінгенін көрсетеді, бірақ ол өзінің қадір-қасиетін сақтауға тырысты. Ол Гитлерге қарсылығының себебін "Германияда және шетелде көптеген адамдардың өлтірілуі" деп түсіндірді. Ол ашулы Фрайслердің үнемі үзіліп, ақырында оны айқайлап үнсіз қалдыруына ұшырады. 8 қыркүйекте Шверин Берлиндегі Плетцензее түрмесінде дарға асылды. Ол Далемдегі Вальдфридхофқа жерленген.
Count Schwerin von Schwanenfeld was born in the Danish capital, Copenhagen, the son of the German diplomat Ulrich Graf von Schwerin (1864–1930) and his wife Freda von Bethmann Hollweg, a cousin of Chancellor Theobald von Bethmann Hollweg. The Uradel House of Schwerin, named after the Mecklenburg capital, was first documented in the 12th century; the family held large estates in the Brandenburgian Uckermark region and the adjacent lands of Mecklenburg Strelitz. Schwerin's family moved to Dresden when he was twelve years old. He finished school at the convent of Roßleben, Thuringia in 1921 and went to study agronomy at the Technische Hochschule of Munich. As a witness of the 1923 Beer Hall Putsch, he found Nazism loathsome to his Christian and social convictions (he was a Knight of Justice in the Protestant Order of Saint John, to which he had been admitted in 1933). Schwerin was graduated at Breslau in 1926 and administered his family's manors in Göhren (today part of Woldegk, Mecklenburg) and Sartowice near Świecie, Pomerelia in Poland. In 1928, he married Marianne Sahm, a daughter of Heinrich Sahm, then president of the Free City of Danzig senate. By 1935, Schwerin had come to believe that the only way Adolf Hitler could be stopped was by assassinating him. Beginning in 1938 ahead of the German occupation of Czechoslovakia, Schwerin belonged to the tightest circle of the resistance along with his personal friends Peter Graf Yorck von Wartenburg and Fritz Dietlof Graf von der Schulenburg, and later also to the Kreisau Circle. With the beginning of World War II, he was called up to the Wehrmacht as an officer in the staff of Generaloberst Erwin von Witzleben. After Witzleben's dismissal in 1942, Schwerin was transferred to Utrecht until in March 1943, Major General Hans Oster appointed him to the Abwehr office at the Oberkommando der Wehrmacht in Berlin. Schwerin participated in the failed attempt on Hitler's life and coup d'état on 20 July 1944 from his position at the Bendlerblock, where the plotters' headquarters were, although he had been saying for weeks that the chances for a successful coup were very slight. There, on the night of 21 July 1944, he was arrested, and on 21 August was sentenced to death by the Volksgerichtshof, with Roland Freisler presiding. The recordings of the show trial attest how a doomed Schwerin, ravaged by the conditions of his detention and brought to court without a belt and tie, tried to preserve his dignity. He stated that his opposition to Hitler was due to "the many murders ( ) in Germany and abroad". He was constantly interrupted by a furious Freisler, who finally shouted him down in rage. On 8 September, Schwerin was hanged at Plötzensee Prison in Berlin. He is buried at the Waldfriedhof Dahlem.