Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Израильдік автор және эссеші
Israeli author and essayist
Шуламит Харевен (; қаламдыры, Тал Яэри; 14 ақпан 1930 жыл - 25 қараша 2003 жыл) – Израильдік автор және эссеші.
Shulamith Hareven (; pen name, Tal Yaeri; February 14, 1930 – November 25, 2003) was an Israeli author and essayist.
Өмірбаян
Ол сионист отбасынан Шуламит Рифтин болып дүниеге келген. Әкесі Авраам заңгер болған. 1940 жылы олар Палестинаға көшіп келді. 17 жасында Хаганаға қосылып, 1948 жылғы Араб-Израиль соғысында жауынгерлік фельдшер болды; Иерусалим үшін болған шайқаста қызмет етті. Кейіннен ол Израиль қорғаныс күштері радиосын құруға көмектесуге тағайындалды; 1950 жылы станцияның хабарларын таратуды бастады. Атруция соғысы мен Йом-Киппур соғысы кезінде ол соғыс тілшісі болып қызмет етті. 1962 жылы ол өзінің алғашқы кітабын, «Жабырлаушы Иерусалим» атты өлеңдер жинағын жариялады. Содан бері ол проза, аудармалар және пьесалар жазды. Ол Израиль қоғамы мен мәдениеті туралы эсселер мен мақалаларды «Маса», «Орлугин» және «Кешет» сияқты әдеби журналдарда, сондай-ақ «Аль Ха Мишмар», «Маарив» және «Едиот Ахронот» газеттерінде жариялады. Оның эсселері төрт томдық жинақта жиналған. Ол сонымен қатар «Тал Яэри» псевдонимімен детективтік роман жазды. Оның кітаптары 21 тілге аударылған. Ол Еврей тілі академиясына қабылданған алғашқы әйел және «Peace Now» қозғалысының белсендісі болды. 1995 жылы француздық «L’Express» апталығы оны «Бейбітшілік авторы» деп атап, «әлемді қозғайтын» 100 әйелдің қатарына қосты. Харевен жеке өмірін сақтады: «Мәдениет жеке және қоғамдық мәселелерді ажырата білуден басталады деп әрқашан ойладым», - деп жазды ол өзінің соңғы кітабының алғы сөзінде, еврей тілінде. Ол Моссадта қысқа уақыт қызмет еткен, Алф Харевенге үйленді. Олардың қызы - жазушы Гейл Харевен. Ол Иерусалимдегі Хар-Ха-Менохот бейістігіне жерленген. Оның материалдарының архиві Бен-Гурион университетінде сақталады.
She was born as Shulamith Riftin to a Zionist family. Her father, Avraham was a lawyer. They immigrated to Mandate Palestine in 1940. At 17, she joined the Haganah and became a combat medic in the 1948 Arab Israeli War; serving in the Battle for Jerusalem. Later, she was assigned to help establish Israel Defense Forces Radio; beginning the station's broadcasts in 1950. During the War of Attrition and the Yom Kippur War, she served as a war correspondent. In 1962, she published her first book, a collection of poems titled Predatory Jerusalem. Since then, she has written prose, translations, and plays. She published essays and articles about Israeli society and culture in literary journals such as Masa, אורלוגין, and lt=Keshet, and in several newspapers, including Al Ha Mishmar, Maariv, and Yedioth Ahronoth. Her essays have been collected in four volumes. She also published a thriller under the pen name "Tal Yaeri". Her books have been translated into 21 languages. She was the first woman inducted into the Academy of the Hebrew Language and was an activist for Peace Now. In 1995 the French weekly L'Express deemed her an Author of Peace and listed her among the 100 women "who move the world". Hareven protected her privacy: "I have always thought that culture begins where they know how to separate personal matters from public matters," she wrote in Hebrew in the foreword to her last book, Many Days, an Autobiography. She was married to אלוף הראבן, an intelligence officer who briefly served with Mossad. Their daughter is the writer Gail Hareven. She is buried at Har HaMenuchot in Jerusalem. An archive of her materials may be found at Ben Gurion University.