Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Валеран де Бомон, Уорвик графының 4-ші титулы (12 желтоқсан 1204 ж. қайтыс болды) – Уорвик графы Роджер мен Суррей графының 2-ші титулы Уильям де Вареннің және Элизабет де Вермандоидің қызы Гундрида де Вареннің екінші ұлы. Ол ағасының өмірінде «Уорвиктік Валеран» деп аталды, бұл оның әулетінде тегінің өзгеруін көрсетеді. «Бомон» және «Ньюбург» тегі отбасының алғашқы екі буыны қолданған, ал кейінгі буындарға дәстүр бойынша қолданылады.
Waleran de Beaumont, 4th Earl of Warwick (died 12 December 1204) was the second son of Earl Roger of Warwick and Gundreda de Warenne, daughter of William de Warenne, 2nd Earl of Surrey and Elizabeth de Vermandois. He was known in his elder brother's time as 'Waleran of Warwick' marking the shift of surname in the family in his generation. The surnames 'Beaumont' and 'Newburgh' were used by the first two generations of the family, and are applied to the later generations by convention.
Ерте өмір
Валеран әкесінің бірінші туысы және саяси одақтасы Меулан графы Валерен II-нің құрметіне аталған, бұл оның 1137 және 1141 жылдар аралығында туғанын көрсетеді, сол кезде граф Валерен Англия королі Стивеннің сарайында саяси үстемдік құрған. Валеран ағасы граф Уильямның үй шаруашылығындағы рыцарі болған және олардың әкесінен Ратландтағы Гритам және Коттсмор меншіктерін мұраға алған сияқты.
Waleran was named after his father's first cousin and political ally Count Waleran II of Meulan which indicates that he was born between 1137 and 1141 when Count Waleran was politically dominant at the court of King Stephen of England. Waleran served as household knight to his elder brother Earl William and appears to have inherited the manors of Greetham and Cottesmore in Rutland from their father.
Уорвик графы
Валеран ағасынан, 1184 жылы баласыз қайтыс болғаннан гөрі саяси жағынан сәттірек болды. Оған қарыздар мен тозығы жеткен мүліктердің жағымсыз мұрасын қалдырды. Дегенмен, Валеран Анжу әулеті сарайында белгілі бір ықпалға ие болды, Ричард және Джон патшалардың тәж кию рәсімінде Мемлекеттік қылышты алып жүрді. Ол ағасы жоғалтқан Уорикширден түскен табыстың үштен бірін Ричард патшадан қайтарып алды. 1193-94 жылдары Джонның сот судьяларына қарсы көтерілісі кезінде патшаға адал болған маңызды тұлғалардың бірі болды. Валераның отбасылық қалпын жақсартуға тырысқан тағы бір жолы – сол кезде Уорикширдің солтүстігінің көп бөлігін құраған Саттон орманның үлкен участаларын жергілікті ақсүйектерге сатуды бастау болды. Валеран Уорвик қаласындағы Сент-Михаил ауруханасының жомарт демеушісі болды және бірнеше монастырлық үйлерге сыйлықтар мен растау қағаздары берді. Ол Клэрдон қаласындағы Пинли монастырының қарындастарына қызы Гундрида мен немересі Изабельді қабылдап, оларды тәрбиелеу және білім беру үшін елеулі кіріс берді.
Waleran was rather more successful politically than his elder brother, who died childless in 1184 and left him an unwelcome inheritance of debt and depleted estates. Nonetheless, Waleran achieved some influence at the Angevin court, bearing a Sword of State at the coronations of King Richard and of King John. He was able to regain the traditional payment of the third penny of the profits of Warwickshire from King Richard, which his brother had lost. He was one of the principal loyalists to the king during John's rebellion against the justiciars in 1193 94. Another way Waleran may have tried to retrieve the family fortunes was by commencing the sell off to local gentry of large swathes of the forest of Sutton, which at the time made up much of the north of Warwickshire. Waleran is said to have been a generous patron of the hospital of St Michael's Hospital, Warwick and otherwise made grants and confirmations to several monastic houses. He made a notable grant of revenues to the nuns of Pinley at Claverdon on their reception of his daughter Gundreda and niece Isabel for their upbringing and education there.
Эрл Валерен және Уорвиктік Гай
Валер өзінің үлкен ұлы Генриге өте беделді некеге қол жеткізді. 1204 жылы, графтың өмірінің соңғы жылы Генри Хук Нортондық Генри д’Ойлидің қызы және болашақ мұрагері Маргаретқа үйленді, ол Оксфордширдің маңызды барондарының бірі болған. Бұл оқиға Уорвиктік Гай романының жазылуына себеп болды деген болжам бар. Романның батыры – англосаксон дәуіріндегі Оксфордшир бароны, Уорвик мұрагерімен үйленген. Кейіннен Гай Гибклиф немесе Гайдың жартасымен байланысты болды, оны граф Валерэн Уорвик қаласындағы Киелі қабір монастырына сыйлады.
Waleran achieved a very respectable marriage for his eldest son, Henry who in 1204, the last year of the earl's life, married Margaret daughter and eventual co heir of Henry d'Oilly of Hook Norton, one of the leading barons of Oxfordshire. This has been suggested to have been the occasion for the commissioning of the romance Guy of Warwick whose legendary hero was an Oxfordshire baron of Anglo Saxon days who married the heiress of Warwick. Guy was later associated with the hermitage of Gybclyf or Guy's Cliffe which Earl Waleran granted to his priory of Holy Sepulchre in Warwick.
Графтықтың шығу тегі
Валер екі рет үйленді және әйелдерінен төрт заңды баласы болды, олар ересек жасқа жетті. Бұған қоса, ол үйленбес бұрын Вильям есімді заңсыз ұлы болғанына куәліктер бар. Бірінші әйелі, Хамфри III де Боунның қызы Маргареттен, Генри деген ұлы мен графтықтың мұрагері дүниеге келді, сондай-ақ, Гундрида да болған болуы мүмкін, ол бала кезінде Пинли монахтарына тәрбиеленді. Бұл әулет оның немересі, графня Маргаретпен аяқталды. Валер екінші рет Роберт де Харкурдың қызы Элисқа үйленді. Ол одан кейін қайтыс болды, шамамен 1226 жылы. Олардың екі баласы болғаны белгілі. Олардың ұлы Уорвик графы Уолеран 1204 жылы граф қайтыс болғаннан кейін Гритам мен Коттсмор иеліктеріне ие болды, бірақ баласыз қайтыс болды. Олардың қызы Элис арқылы Уорвик графтығына деген құқық ақыры Эльмли Бошамп отбасына көшті.
Waleran married twice and with his wives had four legitimate children who survived to adulthood. As well as these there is evidence that before he married he had an illegitimate son, William. By his first wife Margaret daughter of Humphrey III de Bohun he had Henry as son and heir to the earldom, and probably also Gundreda, confided as a child to the nuns of Pinley. This line ended with his granddaughter Countess Margaret. Waleran married secondly Alice, daughter of Robert de Harcourt. She survived him, dying probably in 1226. They had two known children. There was a son, Waleran of Warwick, who succeeded to the manors of Greetham and Cottesmore at the earl's death in 1204, but died childless. It was from their daughter Alice that the claim to the earldom of Warwick came ultimately to the Beauchamp family of Elmley.