Кіріспе

Баграт I (876 жылы қайтыс болған), Багратид әулетінен шыққан, 830 жылдан өмірінің соңына дейін Иберияның (қазіргі Грузия) бас билеушісі болды. Баграт әкесі Ашот I-ден Иберияның бас билеушісі лауазымын және византиялық куропалат титулын мұра етті. 10 ғасырлық грузин жазушысы Георгий Мерчуле Баграттың әкесінен кейін, ағалары Адарнасе мен Гуарамның келісімімен куропалат ретінде бекітілгенін айтады. Баграт мұралық иеліктерін ағаларымен бөлісті, бірақ оның нақты қай жерлерге ие болғаны ортағасырлық дереккөздерде тікелей көрсетілмеген. Ол, мүмкін, Тао және Коланың (қазіргі Түркия) бір бөлігін билеген. Баграт I арабтармен, абхаздармен және кахетиялықтармен орталық Иберияны (Шида Картли) және әсіресе Тбилиси әмірлігін бағындыру үшін үздіксіз күреске түсті. 842 жылы ол Кавказдағы халифаның өкілі Мұхаммед ибн Халид әш-Шайбани бастаған араб экспедициясына, Тбилисидің бүлікші әмірі Сахак ибн Исмаил мен оның кахетиялық одақтастарына қарсы қосылды. Бұл үшін халифа Багратты Иберия Картлинің билеушісі деп мойындады. Экспедиция нәтижесіз аяқталды және Баграт Сахакпен бейбіт келісімге келуге мәжбүр болды. 853 жылдың тамызында Баграт халифаның Сахаққа қарсы екінші жорығына қатысты, оған түрік Буға басшылық етті, ол Тбилисиді басып алып, әмірді өлімге кесті. Осының нәтижесінде Баграт Шида Картлиді қайта иеленді, бірақ оны жаңадан күш алған абхаздар осы аймақтан қуғаннан кейін ол ұзаққа соқпады. Әкесі Ашот сияқты, Баграт Кларджетидегі монахтар қозғалысының демеушісі болды. Ол монах Григоль Ханцтелиге Ханцтадағы монастырь шіркеуін салуға материалдық көмек көрсетті және Шатберди мен Ишкани монастырларын салуға көмектесті. Баграт I Армения князі Смбат VIII Багратунидің қызына үйленді және үш ұлы болды: үлкен ұлы Дәуіт, ол бас билеуші және куропалат лауазымдарына ие болды; екінші ұлы Адарнасе, ол әкесінің өмір сүру кезеңінде қайтыс болды; және кіші ұлы Ашот, ол 885 жылы қайтыс болды.