Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альфред Хичкокк түсірген 1939 жылғы фильм.
1939 film by Alfred Hitchcock
Фильм 1820 жылы Корнуоллда, Бодмин Мурдың шетінде орналасқан нағыз Ямайка Иннында (ол әлі де бар) өтеді.
The film is a period piece set in Cornwall in 1820, in the real Jamaica Inn (which still exists) on the edge of Bodmin Moor.
Сюжет
Фильм 1820 жылы (Пенгалланның алғашқы сахнасында айтылғандай, король Георг IV билік құрған кезде) оқиғасымен өрбиді. Жамайка қонақ үйі тек мейрамхана ғана емес, сонымен қатар қонақ үй иесі Джосс Мерлин бастаған қарақшылар мен ұрылардың құпия ауылдық штабы болып табылады. Олар кемелерді қиратумен айналысады. Олар жағалаудағы ескерту шамдарын сөндіріп, кемелерді Корнуоллдың тасты жағалауына тіреуге мәжбүр етеді. Содан кейін тірі қалған теңізшілерді өлтіріп, жүктерін тонап алады. Бір күні кешке жас ирланд қызы Мэри Йеллан көлігімен қонақ үйге жақын, жергілікті әкім және бейбіт судья сэр Хамфри Пенгалланның үйіне түсіріледі. Ол өзінің тәтесі Пейшенс (Джосс Мерлиннің әйелі) -пен қайта қосылу үшін Жамайка қонақ үйіне атпен баруға жылқы қарыз сұрайды. Пенгалланның ескертулеріне қарамастан, ол қайтыс болған анасының қарындасымен бірге Жамайка қонақ үйінде тұруға ниетті. Шындығында, Пенгаллан – кемелерді қиратудың құпия шебері. Ол достары мен таныстарынан жақыннан өтетін жүкке толы кемелер туралы ақпарат алып, қашан және қайда кемелерді қирату керектігін анықтап, ұрланған жүкті сатады. Ол табыстың көп бөлігін сәнді өмірін ұстауға жұмсайды, ал қалғанын Джосс пен оның тобына береді. Қонақ үйдің тағы бір бөлігінде топ жиналып, еңбегі үшін неге аз ақша алатынын талқылайды. Олар екі айдан бері топта болған Джем Трехерннің тауарды ұрлағанын күдіктенеді. Олар оны қонақ үйдің бір бұрышынан іліп қояды, бірақ олар кетіп бара жатқанда Мэри арқанды кесіп, оның өмірін сақтап қалады. Трехерн мен Мэри топтан қашып, тек қайықпен ғана баруға болатын үңгірге тығынады. Ертесіне қайық ағысымен кетеді, ал олардың орны анықталады. Олар суға секіріп, қашып құтылады. Жағалауға жеткеннен кейін олар Пенгалланнан қорғау іздейді, бірақ оның топтың пайдасына әрекет ететінін білмейді. Трехерн Пенгалланға ол шындығында кемелерді зерттеу миссиясындағы құпия полиция қызметкері екенін айтады. Пенгаллан қорқып, бірақ тынышқысымен, Трехернмен бірігуге дайын екенін көрсетеді. Мэри олардың әңгімесін естіп, Пейшенске қылмыскер ретінде тұтқындалудан қашу керектігін ескерту үшін қонақ үйге барады. Бірақ Пейшенс күйеуін тастап кетпейді. Темірқасықта Пенгаллан жағалаудан өтетін құнды жүкке толы кеме туралы біледі. Ол Джосс пен топқа хабар береді, олар жағаға барып, кеме пайда болуын күтіп, жағалаудағы ескерту шамдарын сөндіреді. Бірақ Мэри ескерту шамдарын қайта жаққанда, кеме экипажы қауіпті жартастардан аман өтіп кетеді. Топ ашуланып, кеме апатқа ұшырауына кедері келтірген Мэриді өлтіруге шешім қабылдайды. Бірақ оған деген тартымдылығы артып, Джосс оны құтқарып, екеуі ат арбасымен қашып кетеді. Джоссқа артынан оқ атып, олар Жамайка қонақ үйіне жеткенде құлап түседі. Пейшенс Мэриге Пенгалланның кемелерді қирату тобының құпия басшысы екенін айтқысы келгенде, Пенгаллан камерадан тыс жерден Пейшенсқа оқ атып өлтіреді. Джосс та жарақатынан көз жұмады. Содан кейін Пенгаллан Мэриді тұтқынға алып, байлап, аузын жауып, енді әлемде оған ешкім жоқ болғандықтан, оны өмірі үшін ұстап қалуды жоспарлап отырғанын айтады. Ол оны әлі де байлап, ауыр плащпен жауып, портқа апарып, Францияға бағыт алған үлкен кемеге мінгізеді. Жамайка қонақ үйінде Трехерн мен он шақты сарбаз Джосс тобын тұтқынға алады. Содан кейін Трехерн Мэриді құтқару және қашып кетуге тырысқан Пенгалланды ұстау үшін портқа барады. Қуалау кезінде ол кеме мачтасының үстіне көтеріліп, "Пенгаланға жол беріңдер!" деп айқайлап, өлімге секіреді.
The film is set in 1820 (at the start of the reign of King George IV, as mentioned by Pengallan in his first scene). Over and above its function as a hostelry, Jamaica Inn houses the clandestine rural headquarters of a gang of cut throats and thieves, led by innkeeper Joss Merlyn. They have become wreckers. They are responsible for a series of engineered shipwrecks in which they extinguish coastal warning beacons, causing ships to run aground on the rocky Cornish coast. They then kill the surviving sailors and steal their cargo. One evening, a young Irish woman, Mary Yellan, is dropped off by coach near the inn, at the home of the local squire and justice of the peace, Sir Humphrey Pengallan. She requests the loan of a horse so she can ride to Jamaica Inn to re unite with her aunt Patience (the wife of Joss Merlyn). Despite Pengallan's warnings, she intends to live at Jamaica Inn with her late mother's sister. It transpires that Pengallan is the secret criminal mastermind behind the wrecking gang; he learns from his well to do friends and acquaintances when well laden ships are passing near the coast, determines when and where the wrecks are to be caused, and fences the stolen cargo. He uses the lion's share of the proceeds to support his lavish lifestyle and passes a small fraction of them to Joss and the gang. In another part of the inn, the gang convenes to discuss why they get so little money for their efforts. They suspect Jem Trehearne, a gang member for only two months, of embezzling goods. They hang him from one of the rafters of the inn, but when they leave, Mary cuts the rope and saves his life. Trehearne and Mary flee the gang by hiding in a cave that is only accessible by a row boat. The next morning the boat drifts away and their location is discovered. They narrowly avoid capture by swimming for their lives. After reaching the shore they seek the protection of Pengallan, unaware that he is the gang's benefactor. Trehearne reveals to Pengallan that he is actually an undercover law officer on a mission to investigate the wrecks. Pengallan is alarmed but maintains his composure and pretends to join forces with Trehearne. Mary overhears their conversation and goes to the inn to warn Patience that she must flee in order to avoid being arrested as an accomplice. However, Patience refuses to leave her husband. Meanwhile, Pengallan learns of a ship full of precious cargo which is due to pass the local coastline. He informs Joss and the gang, who go to the beach, and there extinguish the coastal warning beacon, as they wait for the ship to appear. However, Mary re lights the warning beacon, and the ship's crew avoid the treacherous rocks and sail by unharmed. The gang angrily resolves to kill Mary as revenge for preventing the wreck, but Joss, who has developed a reluctant admiration for her, rescues her and the two escape by horse cart. Joss is shot in the back and collapses when they reach Jamaica Inn. As Patience is about to tell Mary that Pengallan is the secret leader of the wrecking gang, Pengallan shoots and kills Patience from off camera. Joss dies of his wound as well. Pengallan then takes Mary hostage, ties and gags her, and tells her that he plans to keep her now that she has no one else in the world. He drives her, still tied up and covered by a heavy cloak, to the harbour, where they board a large ship going to France. Back at Jamaica Inn, Trehearne and a dozen soldiers take Joss's gang into custody. Trehearne then rides to the harbour to rescue Mary and capture Pengallan, who attempts to escape. During the chase, he climbs to the top of the ship's mast, from which he jumps to his death, shouting "Make way for Pengallan!"
Кейіпкерлер
Лаутон мен О’Харадан басқа, сол кездегі танымал сахна және кино актерлері бірнеше екінші рөлдерді сомдады, соның ішінде "қатаң мінезді" актер Лесли Бэнкс (ол "Ең қауіпті ойын" фильмінде граф Зароффты ойнаған) – Жос Мерлин рөлінде; ал Роберт Ньютон – әдемі, жас құпия полиция агенті Джем Трехерне рөлінде. Сидни Гиллиат осы түзетулерді Хичкокқа көмектесу үшін жасады. Содан кейін Лаутон Хичкоктан өзінің кейіпкеріне экранда көбірек уақыт беруді талап етті. Бұл Хичкокты Пэнгаланның контрабандистермен біріккен жауыз екенін Хичкок жоспарлағаннан бұрын көрсетуге мәжбүр етті. Хичкок мұны кейіпкерге сай емес деп ойлады. Лаутон Морин О’Хараның экрандық сынағын көргеннен кейін оған басты рөл беруді де талап етті (сынақта оның актерлік шеберлігі жеткіліксіз болды, бірақ Лаутон оның көзін ұмыта алмады). Фильм түсірілімі аяқталғаннан кейін Лаутон оны 1939 жылғы "Нотр-Дамның дөңгелегі" фильмінде өзінің Квазимодосына қарсы Эсмеральда рөлінде ойнау үшін Голливудқа алып келді, содан кейін ол халықаралық деңгейде танымал болды.
Besides Laughton and O'Hara, several secondary characters are played by notable stage and screen character actors of the time, including "bruiser type" actor Leslie Banks (who played Count Zaroff in The Most Dangerous Game) as Joss Merlyn; and Robert Newton as Jem Trehearne, a suave young secret police agent. Sidney Gilliat did these rewrites as a favour to Hitchcock. Laughton then demanded that Hitchcock give his character greater screen time. This forced Hitchcock to reveal that Pengallan was a villain in league with the smugglers earlier in the film than Hitchcock had initially planned. and Hitchcock thought it was out of character. Laughton also demanded that Maureen O'Hara be given the lead after watching her screen test (her acting in the screen test was sub par, but Laughton could not forget her eyes). After filming finished, Laughton brought her to Hollywood to play Esmeralda opposite his Quasimodo in the hit 1939 version of The Hunchback of Notre Dame, after which she became an international star.