Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Байлықтың шоғырлануы – жалпы ұғым.
Concentration of riches
the general concept
Қазына (грекше θησαυρός thēsauros, "қазына қоймасы") – көбінесе ежелгі тарихтан бастау алатын, қайта табыларға дейін жоғалған және/немесе ұмытылған саналатын байлықтың шоғырлануы. Кейбір мемлекеттер заң жүзінде қазынаның қандай екенін анықтайды, мысалы, 1996 жылғы Ұлыбританияның қазына туралы заңында. "Қан мен қазына" деген тіркес соғыс сияқты ірі жобалармен байланысты адам және қаржылық шығындарды білдіреді. Жасырын қазына іздеу – аңыз-ертегілерде жиі кездесетін тақырып; қазына іздеушілер бар, олар жоғалған байлықты табу арқылы күнкөріс қамтамасыз етеді.
Treasure (from thesaurus from Greek θησαυρός thēsauros, "treasure store") is a concentration of wealth — often originating from ancient history — that is considered lost and/or forgotten until rediscovered. Some jurisdictions legally define what constitutes treasure, such as in the British Treasure Act 1996. The phrase "blood and treasure" has been used to refer to the human and monetary costs associated with massive endeavours such as war that expend both. Searching for hidden treasure is a common theme in legend; treasure hunters do exist, and can seek lost wealth for a living.
Жерлеу
Жерге көмілген қазына – қаракшылар туралы халық арасында кең таралған мифтердің маңызды бөлігі. Басылымдарда айтылғандай, қаракшылар ұрланған байлықтарын шалқары жерлерге көміп, кейін оларға оралуды жоспарлаған (көбінесе қазына карталарын пайдаланып). Құрлықта көмілген қаракшы қазынасы туралы мифті танымал етуге көмектескен үш белгілі әңгіме бар: Эдгар Аллан Поның «Алтын жәндігі», Вашингтон Ирвингтің «Волферт Веббер» және Роберт Луис Стивенсоннің «Қазына аралы». Олар сюжеті мен көркемдік өңделуі жағынан мүлдем әртүрлі, бірақ барлығы Уильям Кидд туралы аңызға қатысты. Стивенсоннің «Қазына аралы» тікелей Ирвингтің «Волферт Вебберінен» әсер алды, Стивенсон алғы сөзінде: «Менің санама түскені – Вашингтон Ирвингке деген қарызым, және бұл әділ, өйткені мен плагиаттың мұндай деңгейде жасалғанын сирек кездестірдім. Менің алғашқы тарауларымның рухани мазмұны мен маңызды егжей-тегжейлерінің көп бөлігі Вашингтон Ирвингке тиесілі еді» деген пікір білдірген. Құжатталған бір жағдай Франсис Дрейкке қатысты, ол Nombre de Dios қаласынан тоналған испан алтынын мен күмісін көміп тастады. Дрейк кемелерін іздеп кеткен соң, алты сағаттан кейін оралып, олжаны алып, Англияға бет бұрды. Дрейк карта жасамады. Жылдар бойы көптеген адамдар Гарднер аралында және басқа жерлерде Кидд қазынасының іздерін табуға тырысты, бірақ ешқайсысы табылмады.
Buried treasure is an important part of the popular mythos surrounding pirates. According to popular conception, pirates often buried their stolen fortunes in remote places, intending to return for them later (often with the use of treasure maps). There are three well known stories that helped popularize the myth of buried pirate treasure: "The Gold Bug" by Edgar Allan Poe, "Wolfert Webber" by Washington Irving and Treasure Island by Robert Louis Stevenson. They differ widely in plot and literary treatment but all are derived from the William Kidd legend. Stevenson's Treasure Island was directly influenced by Irving's "Wolfert Webber", Stevenson saying in his preface "It is my debt to Washington Irving that exercises my conscience, and justly so, for I believe plagiarism was rarely carried farther the whole inner spirit and a good deal of the material detail of my first chapters were the property of Washington Irving." One documented case of buried treasure involved Francis Drake who buried Spanish gold and silver after raiding the train at Nombre de Dios—after Drake went to find his ships, he returned six hours later and retrieved the loot and sailed for England. Drake did not create a map. Over the years, many people have tried to find the supposed remnants of Kidd's treasure on Gardiner's Island and elsewhere, but none has ever been found.