Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чех Холокост құрбаны Ханичка "Хана" Брэйди (туған Hana Bradyová; 16 мамыр 1931 – 23 қазан 1944) – Холокост кезінде Польшаның оккупацияланған аумағында орналасқан Аушвиц неміс концлагерінде газ камерасында қаза болған чехословакиялық еврей қызы. Ол Карен Левиннің 2002 жылы жарық көрген "Хананың чемоданы" атты құжаттық балалар кітабының негізгі кейіпкері.
Czech Holocaust victim
Hanička "Hana" Brady (born Hana Bradyová; 16 May 1931 – 23 October 1944) was a Czechoslovak Jewish girl murdered in the gas chambers at German concentration camp at Auschwitz, located in the occupied territory of Poland, during the Holocaust. She is the subject of the 2002 non fiction children's book Hana's Suitcase, written by Karen Levine.
Өмірбаян
Хана Брэйди 1931 жылы 16 мамырда Прагада Маркета (туған есімі Дубский) мен Карел Брэйдидің қызы болып дүниеге келді. Оның отбасы Чехословакияның Высочина аймағындағы Нове Место на Моравде тұрды. Нацистік Германия Чехословакияны толығымен басып алғаннан кейін және 1939 жылдың 15 наурызында Богемия мен Моравия протектораты құрылғаннан кейін, бұл аймақта дискриминациялық Нюрнберг заңдары қолданыла бастады. Сегіз жасар Хана мен оның үлкен ағасы Джордж (туған есімі Жири Брэди) өз ата-аналарының нацистер тарапынан тұтқындалып, алып кететінін көрді және оларды ешқашан қайта көрмеді. Хана мен Джордж Терезиенштадт концлагеріне жіберілді. 1944 жылы Хана Аушвиц концлагеріне депортацияланды. Оның ағасы жұмысшы болып жұмыс істеп аман қалса, Хана 1944 жылдың 23 қазанында келгеннен кейін бірнеше сағаттан соң газ камерасына жіберілді. Оның денесі крематорийдегі пештерде басқа құрбандармен бірге өртелді.
Hana Brady was born on 16 May 1931 in Prague, the daughter of Markéta (née Dubsky) and Karel Brady. Her family lived in Nové Město na Moravě in the Vysočina Region of Czechoslovakia. After the occupation of the whole of Czechoslovakia by Nazi Germany and the creation of the Protectorate of Bohemia and Moravia on 15 March 1939, the discriminatory Nuremberg laws began to be applied in this territory. Eight year old Hana and her older brother George (born Jiří Brady) watched their parents being arrested and taken away by the Nazis, and never saw them again. Hana and George were sent to the Theresienstadt concentration camp. In 1944, Hana was deported to the Auschwitz concentration camp. While her brother survived by working as a labourer, Hana was sent to the gas chambers a few hours after her arrival on 23 October 1944. Her body was cremated with other victims in the ovens at the crematorium.
Хананың әмиян
Хана Брэйдидің тарихы алғаш рет 2000 жылы жапондық педагог және жапондық коммерциялық емес «Токио Холокост білім беру ресурстық орталығының» директоры Фумико Ишиока (石岡史子, Ishioka Fumiko) Хананың чемоданын концентрациялық лагердің қалдығы ретінде көрсеткен кезде көпке белгілі болды. 1999 жылы Аушвицке сапар шеккен Ишиока басқа балаларға Холокост тарихын жеткізу үшін балаларға арналған заттарды қарызға алуды сұрады. Чемодан Холокост туралы әңгіме айтудың өте тиімді құралы болды, балалардың санасына түсіну деңгейінде жетіп, оларға үлгі болып қызмет етті. Чемоданның үстінде ірі әріптермен есім, туған күні және неміс тіліндегі «Waisenkind» (жетім) деген сөз жазылған. Ишиока Хананың өмірін жіті зерттеп, ақырында Канадада аман қалған оның інісін таба алды. Хана Брэйдидің тарихы және оның чемоданы Ишиоканы Торонтоға қалай жеткізгені CBC деректі фильмінің тақырыбына айналды. 2004 жылдың ақпан айында Хананың немересі Лара Брэйди 1960 жылдары соғыстан кейін Хананың досымен бірге түскен суреттегі чемодан мен көрмедегі чемодан арасындағы айырмашылықты байқады. Чемодан суреттегіден жаңа көрінгенімен, тұтқасының орны да кері бұрылған еді. Наурыз айында Фумико мен Джордж Брэйди Аушвиц мұражайының директорынан чемодан туралы ақпарат сұрады. Директор түпнұсқа чемодан 1984 жылы Англиядағы Бирмингемде өткен көрмеде өртеніп жойылғаннан кейін, сол суреттердің негізінде көшірме жасалғанын түсіндірді. Осы өрттің себебін өрт сөндірушілердің салдарынан болған деп санайды (сол кездегі директор мен полицияның пікірінше). Мұражай қызметкерлері оны «Токио Холокост білім беру ресурстық орталығына» берген кезде бұл фактіні жасырғандықтан, чемоданның көшірме екендігі көп жыл бойы байқалмады. Отбасы мен Орталық, тіпті осындай жағдайда да, көшірменің адам құқықтары мен бейбітшілік туралы білім беру ісіне қосқан үлесі оның түпнұсқа еместігіне қарамастан төмендемейді деп мәлімдеді.
The story of Hana Brady first became public when Fumiko Ishioka (石岡史子, Ishioka Fumiko), a Japanese educator and director of the Japanese non profit Tokyo Holocaust Education Resource Center, exhibited Hana's suitcase in 2000 as a relic of the concentration camp. Visiting Auschwitz in 1999, Ishioka requested a loan of children's items, things that would convey the story of the Holocaust to other children. The suitcase turned out to be a very capable means of telling the story of the Holocaust, reaching out to children at their level. The suitcase has large writing on it, a name and birthdate and the German word, Waisenkind (orphan). Ishioka began painstakingly researching Hana's life and eventually found her surviving brother in Canada. The story of Hana Brady and how her suitcase led Ishioka to Toronto became the subject of a CBC documentary. In February 2004, Lara Brady, Hana's niece, discovered inconsistencies between the suitcase on display and the suitcase pictured with Hana's friend after the war in the 1960s. Not only did the physical suitcase appear newer than in the photographs, but the location of the handle was also reversed. In March, Fumiko and George Brady inquired about the suitcase with the director of the Auschwitz museum, who explained that a replica had been created based on the pictures after the original suitcase was destroyed in a fire in 1984, while on loan to an English exhibit in Birmingham. This fire was likely caused by arson (according to the director and police at the time.). As the museum personnel had omitted this fact when they loaned it to the Tokyo Holocaust Education Resource Center, the fact that the suitcase was a replica had gone unnoticed for several years. The family and the Center assert that even as such, the replica's contribution to the cause of human rights and peace education is not lessened by its lack of authenticity.
Марапаттар мен мойындау
2002 жылы жарық көрген бұл кітап бестселлерге айналып, Банк-стрит педагогикалық колледжінің Флора Стиглиц Штраус атындағы көркем емес әдебиеттерге арналған сыйлығын, Ұлттық еврей кітап сыйлығын және балалар әдебиеті саласындағы бірнеше канадалық сыйлықтарды иеленді.
The 2002 book became a bestseller and received the Bank Street College of Education Flora Stieglitz Straus Award for non fiction, the National Jewish Book Award, and several other Canadian awards for children's literature.
Бейімделулер
Эмиль Шер кітап негізінде пьеса жазды. 2009 жылы "Хананың чемоданының ішінде" фильмі шықты. CBC деректі фильмінде көрсетілген чемодан түпнұсқа емес, көшірме болды. Ал нағыз чемодан 1984 жылы Англияның Бирмингем қаласындағы қойманы өртеп жіберген неонацистердің қолынан жойылды. Аудиокнига белгілі бір сайттарда қолжетімді. 2011 жылы пьесаның иврит тіліндегі нұсқасы Израильдің Холон қаласындағы Нефеш театрында сахналанды.
A play based on the book was written by Emil Sher. A film, Inside Hana's Suitcase, appeared in 2009. The suitcase featured in the CBC documentary was not the original, but a replica. The real suitcase, on loan, was destroyed by neo Nazi arsonists, who set fire to a warehouse in Birmingham, England, in 1984. The audiobook is available on certain websites. In 2011, a Hebrew version of the play was staged by the Nephesh Theater in Holon, Israel.