Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Құбылыс үйі» — Каццзянник 135633-тің 1953 жылы жазылған повесі. Повесте екінші дүниежүзілік соғыс кезінде концлагерьлерде нацистік солдаттардың жыныстық қанағаттануы үшін ұсталған еврей әйелдерінің тобы болған «Қуаныш бөлімшелері» сипатталады.
1953 novella by Ka tzetnik 135633
House of Dolls is a 1953 novella by Ka tzetnik 135633. The novella describes "Joy Divisions", which were groups of Jewish women in the concentration camps during World War II who were kept for the sexual pleasure of Nazi soldiers.
Шығу тегі
1942 және 1945 жылдар аралығында Аушвиц және тағы тоғыз нацилік концлагерьде лагерьдегі борделдер (Freudenabteilungen "Қуаныш бөлімдері") болды, олар негізінен еврей емес тұтқындарды ынталандыру үшін пайдаланылды. 1945 жылдың жазында Ұлыбритания Ақпарат министрлігі мен Америка Соғыс ақпарат бюросының қадағалауымен жасалған "Лагерьлер естелігі" атты деректі фильмінде, камера тобы күзетшілер мен артықшылыққа ие тұтқындардың пайдалануы үшін сексуалдық құлдыққа мәжбүрленген әйелдерді түсірді. Фильм жасаушылар әйелдер қайтыс болған сайын, олардың орнына Равенсбрюк концлагерінен әйелдер келгенін мәлімдеді.
Between 1942 and 1945, Auschwitz and nine other Nazi concentration camps contained camp brothels (Freudenabteilungen "Joy Divisions"), mainly used to reward cooperative non Jewish inmates. In the documentary film Memory of the Camps, a project supervised by the British Ministry of Information and the American Office of War Information during the summer of 1945, camera crews filmed women who had been forced into sexual slavery for the use of guards and favoured prisoners. The film makers stated that as the women died they were replaced by women from the concentration camp Ravensbrück.
Әдебиет және ғылыми сілтемелер
"Холокост әдебиетіне қатысты повествоталық көзқарастар" атты эссесінде Леон Юдкин "Кукольный домды" авторлар Холокостқа қалай қарағандығының негізгі мысалы ретінде пайдаланады, шығарманы автордың жеке тәжірибесіне сүйенгендіктен "күнделіктерге (куәліктерге) ұқсайтын романдар" мысалы ретінде қарастырады. Ронит Лентин "Израиль және Шоа қыздары" еңбегінде "Кукольный домды" талқылайды. Кітабында Лентин Холокосттан аман қалғандардың баласымен сұхбаттасады, ол "Кукольный домды" Холокост туралы алғашқы танысуының бірі деп еске алады. Лентин "ашық, қынжырлы" оқиғаның жарияланғаннан кейін үлкен әсер еткенін айтады және "Холокосттан аман қалғандардың көптеген балалары келісер еді, "Кукольный дом" зорлық-зомбылық пен сексуалдықты порнографиялық шекараға жақындататын түрде бейнелейді". Яд Вашемде, Холокост құрбандарын еске алуға арналған басты еврей ұйымында зерттеу жүргізіп жатқан Наама Шик кітапты көркем әдебиет деп санайды. Дегенмен, ол Израильдің жоғары мектептерінің оқу бағдарламасына енген. Кітаптың сәттілігі Израильде "Сталагтар" деп аталатын нацистік эксплуатациялық әдебиетке сұраныс бар екенін көрсетті. Алайда, Еврей университетінен Йехиэль Сзеинтух бұл әдепсіз "Сталагтар" мен Ка Цетник шығармалары арасындағы байланысты жоққа шығарады, оның пікірінше, Ка Цетник шығармалары шындыққа негізделген. "Махаббат лагері 7" (1968) – нацистік эксплуатациялық фильмнің біріншісі саналады, оның оқиғасы "Қуаныш дивизиясы" концлагерінде өтеді.
In his essay "Narrative Perspectives on Holocaust Literature", Leon Yudkin uses House of Dolls as one of his key examples of the ways in which authors have approached the Holocaust, using the work as an example of "diaries (testimonies) that look like novels" due to its reliance on its author's own experiences. Ronit Lentin discusses House of Dolls in her work Israel and the Daughters of the Shoah. In her book Lentin interviews a child of Holocaust survivors, who recalls House of Dolls as one of her first exposures to the Holocaust. Lentin notes that the "explicit, painful" story made a huge impact when published and states that "many children of holocaust survivors who write would agree . that House of Dolls represents violence and sexuality in a manner which borders on the pornographic". Na'ama Shik, researching at Yad Vashem, the principal Jewish organization for the remembrance of the victims of the Holocaust, considers the book as fiction. Nonetheless it is part of the Israeli high school curriculum. The success of the book showed there was a market for Nazi exploitation popular literature, known in Israel as Stalags. However Yechiel Szeintuch from the Hebrew University rejects links between the smutty Stalags on the one hand, and Ka Tzetnik's works, which he insists were based on reality, on the other. Love Camp 7 (1968), considered to be the first Nazi exploitation film, is set in a concentration camp "Joy Division".