Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Призреннің екінші лигасы – 1943 жылдың қыркүйегінде Косовода албандық шенеуніктердің Албаниядағы албандардың этникалық бірігуі үшін науқан жүргізу мақсатында құрылған ұйым. 1918 жылдан бастап Косово жаңа құрылған Югославия Корольдігіне енгізілді және Косоводағы албан этносы Югославия үкіметі тарапынан Албанияға немесе Түркияға күштеп көшірілуге ұшырады. Осының салдарынан 1939 жылы Албанияны итальяндықтар басып алуы көптеген албандықтарды Косово сияқты албандар көп шоғырланған аймақтарды Албания құрамына қосу үшін итальяндықтарға лобби жасауға итермеледі және Муссолинидің Ұлы Албания идеологиясын қолдауы оларға көмектесті. Алайда, 1943 жылдың 3 қыркүйегінде Италияның капитуляциясы осы армандарды уақытша тоқтатты және назар Дебар мен Батыс Македонияны басып алған немістерге аударылды. Барлық албан халқының құрамына енген кеңейтілген албан мемлекетін қолдаған саяси лидер Бедри Пежани, Ұлы Албания құруға көмек сұрап, Рейхсфюрер-СС Генрих Гиммлерге хат жазды. Ол, өз кезегінде, осы мақсатқа жету үшін неміс Вермахтымен бірлесіп жұмыс істеуге арналған албандық жауынгерлік күшін ұйымдастыруға көмектесуді ұсынды. Гиммлер өтінішті қабылдап, екі албан этностық Ваффен-СС дивизиясын құруға бұйрық берді және Призреннің екінші лигасы болып таралған албан ұлтшыл ұйымын құруға демеушілік етті. 1878 жылы Албанияның тәуелсіздігі үшін күресу үшін құрылған түпнұсқа Призрен лигасының құрметіне аталған Призреннің екінші лигасының мақсаты Ұлы Албанияның жалғасуын қамтамасыз ету болды. Пежани Лига президенті болып тағайындалды, албан премьер-министрі Рекшеп Митровица – орталық комитеттің төрағасы болды. Аћиф Хаджиахметович және Кафо Бег Ульцини орталық комитеттің мүшелері болып тағайындалды. Албандық Квислинг үкіметі Косовоның солтүстік бөлігін Албанияға беруге сәтсіз тырысты, ол тікелей неміс басқаруында қалды, бірақ Югославия армиясы мен полиция күштеріне қарсы күресу үшін еріктілер жинады. Призрен лигасының екінші бөлімі итальяндық оккупациялық күштері бастапқыда құрған албандық Люботен батальонын сақтап қалды. Ваффен-СС-пен бірлесіп, Призреннің екінші лигасы македон және серб православиелік славян халқының әскери оккупациясын сақтау үшін албандық Скандербег Ваффен-СС дивизиясын құрды. Нәтижесінде 6491 албан этносы Ваффен-СС қатарына шақырылды, сондай-ақ босниялық мұсылман 13-ші Ваффен-Гебиргс дивизиясында қызмет еткен қосымша 300 албан этносы Скандербег дивизиясына ауыстырылды. СС Скандербегке албан және югослав партизандары, соның ішінде Фадил Ходжаның Косово партизандары қарсы тұрды. 1943 жылы Италияның капитуляциясынан кейін Косоводағы партизандық қозғалыстың күші күшейді, бірақ про-неміс күштері, әсіресе адамдарды жұмылдыру кезінде қарсылық көрсетті. СС Скандербегтің үгіт-насихат артықшылығы партизандық бөлімдерге жауынгерлерді тартуда қиындықтар туғызды, әсіресе 1944 жылдың жазынан кейін, Энвер Ходжаның партизандары Югославияның Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы шекараларын мойындау туралы талаптарына келіскеннен кейін, бұл Косово мен Батыс Македонияны Албаниядан тыс қалдырды. Скандербег дивизиясы нашар даярланған және соғысқа жарамсыз болды және нашар өнер көрсетті. 1944 жылдың 30 тамызында Скандербег дивизиясы Дебардан шегінуге мәжбүр болды және Лига Германиямен байланысын жоғалта бастады. Германия күштерінің Албаниядан шығуы Лиганың тарауына әкелді, бірақ коммунистік шенеуніктер Лига мүшелеріне қарсы кезектегі жазалау шараларын жүзеге асырды.
The Second League of Prizren was an organisation founded by Albanian officials in Kosovo in September 1943 to campaign for the ethnic unification of Albanians in Albania. From 1918, Kosovo was integrated into the newly formed Kingdom of Yugoslavia and ethnic Albanians in Kosovo faced forced evacuation by the Yugoslav government to Albania or Turkey. As a result, the Italian occupation of Albania in 1939 encouraged many leading Albanians to lobby the Italians to incorporate areas with sizeable Albanian populations like Kosovo into Albania and were encouraged by Mussolini's support of the Greater Albania ideology. However, the Italian surrender on 3 September 1943 stymied these dreams temporarily and attention was turned to the Germans who had occupied Debar and western Macedonia. Bedri Pejani, a political leader who supported an expanded Albanian state that included all Albanian people, wrote to Reichsführer SS Heinrich Himmler to request his assistance in establishing a Greater Albania. In return he offered to help raise an Albanian fighting force to work with the German Wehrmacht to achieve this aim. Himmler agreed to the request and ordered the formation of two ethnic Albanian Waffen SS Divisions and sponsored the foundation of the Albanian nationalist organisation which became the Second League of Prizren. Named in honour of the original League of Prizren, founded in 1878 to fight for Albania's independence, the aim of the Second League of Prizren was to ensure the continuation of Greater Albania. Pejani was appointed President of the League and Albanian Prime Minister Rexhep Mitrovica as chairman of the central committee. Aćif Hadžiahmetović and Cafo Beg Ulqini were appointed as members of the central committee. The Albanian Quisling government campaigned unsuccessfully for the transfer of the northern tip of Kosovo to Albania which remained under direct German governance, but raised volunteers to fight against the army and police forces of Yugoslavia. The Second of League of Prizren maintained the Albanian Ljuboten battalion initially formed by the Italian occupation forces. In conjunction with the Waffen SS, the Second League of Prizren also formed the Albanian Skanderbeg SS Division to maintain the military occupation of the Macedonian and Serbian Orthodox Slavic populations. As a result, 6,491 ethnic Albanians were drafted into the Waffen SS, as well as an additional 300 ethnic Albanians who were serving with the Bosnian Muslim 13th Waffen Gebirgs Division who were transferred to the Skanderbeg Division. The SS Skanderbeg was heavily fought by Albanian and Yugoslav partisans, including Kosovo partisans of Fadil Hoxha. The strength of the partisans in Kosovo had somehow increased after 1943 Italian surrender, but the pro German units were an opponent especially when it came to recruiting people. SS Skanderbeg had a propagandist advantage which caused the partisan units to much trouble in recruiting, especially after summer of 1944 when the partisans of Enver Hoxha agreed to Yugoslav claims of recognizing the borders of before World War II, which automatically left Kosovo and western Macedonia out of Albania. The Skanderbeg Division was poorly trained and ill suited to warfare and performed poorly. On 30 August 1944, the Skanderbeg Division was forced to retreat from Debar and the League began to lose any influence it had with Germany. The retreat of German forces from Albania ensured the end of the League, although Communist officials were methodical in their retribution against League members.