Кіріспе
704–787) - Кореяның үш патшалығының бірі – Силла мемлекетінен шыққан буддалық монах. Хьечо Тан Қытайында эзотерикалық буддизмді алдымен Сюбакарасимхадан, кейін үнділік монах Ваджрабодхиден оқыды. Ваджрабодхи Хьечоны «буддалық канонның бес бөлімін жақсы меңгерген алты тірі адамның бірі» деп бағалаған. Қытайдағы үнді ұстаздарының кеңесімен 723 жылы Будданың туған жеріне сапар шегіп, сол елдің тілі мен мәдениетін үйренуге тырысты.
Hyecho (hangul=혜초; ; 704–787) (Sanskrit: Prajñāvikrama; pinyin: Hui Chao) was a Buddhist monk from Silla, one of the Three Kingdoms of Korea. Hyecho studied esoteric Buddhism in Tang China, initially under Śubhakarasiṃha and then under the famous Indian monk Vajrabodhi who praised Hyecho as "one of six living persons who were well trained in the five sections of the Buddhist canon." On the advice of his Indian teachers in China, he set out for India in 723 to acquaint himself with the language and culture of the land of the Buddha.
Үндістанның бес патшалығына саяхат туралы естеліктер
Үндістанға саяхат кезінде Хиечо қытай тілінде "Үндістанның бес патшалығына саяхат туралы естелік" (корейше Wang ocheonchukguk jeon) деп аталатын саяхатнама жазды. Саяхатнамада Хиечоның теңіз арқылы Үндістанға келгеннен кейін Магадха (қазіргі Бихар) Үнді патшалығына барып, содан кейін Кушинагар мен Варанасиге сапар шеккені айтылады. Алайда Хиечоның саяхаты осымен аяқталмады, ол солтүстікке қарай жалғастырып, Лумбиниге (қазіргі Непал), Кашмирге, арабтарға барды. Хиечо Үндістаннан Жібек жолы арқылы батысқа қарай, Агни немесе Карасахра арқылы Қытайға бет бұрды, онда есеп 729 жылы аяқталады. Ол Кашмирдің солтүстік-шығысында орналасқан үш патшалықты атап өтті, олар "тибеттердің бағыныштылығында болды. Ел тар және кішкентай, ал таулар мен аңғарлар өте қиын өткелді. Мұнда монастырлар мен монахтар бар, халық Үш асыл тасты құрметпен сақтайды. Шығыстағы Тибет патшалығында мүлдем монастырь жоқ, Будданың үйреті де белгісіз; бірақ [жоғарыда аталған] елдерде халық Худан тұрады, сондықтан олар сенімді". Ризви бұл үзіндінің VIII ғасырдың басында қазіргі Ладакх аймағы Тибеттің бағыныштылығында болғанын және халықтың Тибет тегінен емес екенін растайтынын айтады. Хиечоның саяхатын аяқтауына шамамен төрт жыл уақыт кетті. Саяхатнамада жергілікті тағамдар, тілдер, климат, мәдениеттер және саяси жағдай туралы көптеген мәліметтер бар. Хиечо Үндістанда буддизмнің құлдырауына куә болғаны айтылады. Ол сондай-ақ, ірі қара малдың қалалар мен ауылдарда еркін жүріп-тұрғанын көруге қызығушылық танытты. Саяхатнама көп жылдар бойы жоғалып кеткен, бірақ оның бір бөлігін Поль Пеллиот 1908 жылы Қытайдағы Могао үңгірлерінен тауып алды, және кейіннен жылдар бойы әртүрлі тілдерге аударылды; Wang ocheonchukguk jeon еңбегінің бастапқы нұсқасы. Алғашқы үзінді қазір Францияда сақтаулы.