Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Кореядағы будда ғибадатханасы
Buddhist temple in South Korea
Хэинса (hangul=해인사) – Оңтүстік Кореяның Оңтүстік Кёнсан провинциясындағы Каясан ұлттық паркінде орналасқан будда ғибадатханасы. Бұл корей сеон буддизмінің Жогье орденінің бас ғибадатханасы. Хэинса Трипитака Кореанаға мекен болғанымен ең танымал, ол 81 350 ағаш баспа тақтасына қашалған буддалық кітаптардың толық жиынтығы. 1398 жылдан бері осы кітаптарды сақтап келеді. Хэинса – Үш асыл тастың бірі және Будданың үйретістерін, яғни Дхарманы бейнелейді. Қазіргі заманда да белсенді сеон практика орталығы болып табылады және 1993 жылы қайтыс болған ықпалды сеон шебері Сончхольдың туған ғибадатханасы болды.
Haeinsa (hangul=해인사) is a Buddhist temple in Gayasan National Park, South Gyeongsang Province, South Korea. It is the head temple of the Jogye Order of Korean Seon Buddhism. Haeinsa is most notable for being the home of the Tripitaka Koreana, the whole of the Buddhist Scriptures carved onto 81,350 wooden printing blocks, which it has housed since 1398. Haeinsa is one of the Three Jewels Temples, and represents Dharma or the Buddha’s teachings. It is still an active Seon practice center in modern times, and was the home temple of the influential Seon master Seongcheol, who died in 1993.
Тарих
Ғибадатхана алғаш рет 802 жылы салынған. Аңыз бойынша, Даэгая әулетінен тараған екі монах, Сунеунг пен Ичжонг, Тан Қытайынан оралып, Силла патшайымы Аэжаңның ауруын емдеді. Гаутама Будданың мейіріміне алғыс айту үшін патша ғибадатхана салуға бұйрық берді. Ғибадатханада монахтың өте шынайы ағаштан ойылған мүсіні, қызықты буддалық суреттер, тас пагодалар және шамдар сияқты бірнеше маңызды мүліктер сақталған.
The temple was first built in 802. Legend says that two monks of royal Daegaya descent, Suneung and Ijeong, returned from Tang China and healed Aejang of Silla's wife of her illness. In gratitude for Gautama Buddha's mercy, the king ordered the construction of the temple. The temple also holds several official treasures including a realistic wooden carving of a monk and interesting Buddhist paintings, stone pagodas, and lanterns.
Дағдарыс
Жапониядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Корея соғысы басталғанда, Хэйинса дағдарысқа ұшырады. 1951 жылдың қыркүйегінде Инчхон шайқасынан кейін Оңтүстік Корея соғысты өзгертіп жіберді, бірақ сонда да бірқатар Солтүстік Корея әскерлері шегінбеді, сондықтан Хэйинса маңындағы мыңға жуық Солтүстік Корея сарбазы партизандық соғыс жүргізді. БҰҰ күштері Хэйинсаны төрт бомбалаушымен бомбалауға бұйрық берді.
After independence from Japan, when the Korean War broke out, Haeinsa encountered a crisis. In September 1951, after the Battle of Inchon, South Korea turned the war around, but then some North Korean armies did not retreat so the remnants of one thousand North Korean soldiers around Haeinsa engaged in guerrilla warfare. UN forces were ordered to bomb Haeinsa with four bombers.
Жангён Панчжон (Ұлттық қазына No 32)
Жангьён Панчжон кешені деп аталатын сақтау залдары Хэйинсадағы Трипитака Кореана ағаш блоктарының сақтау орны болып табылады және Корея үкіметі оларды 1962 жылғы 20 желтоқсанда Ұлттық қазына деп жариялады. Бұл әлемдегі ең ірі ағаш сақтау құрылыстарының бірі. Таңғажайсып, залдар Кореяға жасалған жапон шапқыншылығы кезінде (1592–98) зардап көрмеді және 1818 жылғы өрттен аман қалды, ол ғибадатхана кешенінің көп бөлігін өртеді. Барлығы есептегенде, сақтау залдары жеті ауыр өрттен және Корея соғысы кезінде болған бір шабуылдан аман қалды, онда ұшқыш бұйрыққа бағынбады, себебі ғибадатханада құнды қазыналар сақталғанын есіне алды. Жангьён Панчжон кешені ғибадатхананың ең көне бөлігі болып табылады және Трипитака Кореанадан 81 258 ағаш баспа блогын қамтиды. Трипитака Кореана орналасқан залының нақты құрылыс мерзімі белгісіз болғамен, Жосонның Седжо оны 1457 жылы кеңейтіп, жаңартқан деп саналады. Кешен төртбұрышты орналасқан төрт залдан тұрады және қойма ретінде пайдаланылуына байланысты стилі өте қарапайым. Солтүстік зал Беопбоджон (Дхарма залы) деп аталады, ал оңтүстік зал Судара джанг ("Сутралар залы") деп аталады. Бұл екі негізгі залының ұзындығы 60,44 метр, ені 8,73 метр, биіктігі 7,8 метр. Екеуінде де 15 бөлме бар, олардың екеуі бірімен-бірі жалғасқан. Сонымен қатар, шығыс және батыс жағында екі кішкентай зал орналасқан, онда екі кішкентай кітапхана бар. Ағаш баспа блогын сақтау үшін бірнеше тапқыр сақтау техникалары қолданылады. Сәулетшілер Трипитаканы сақтау үшін табиғаттан да пайдаланды. Сақтау кешені ғибадатхананың ең биік нүктесінде салынған және теңіз деңгейінен 655 метр биіктікте орналасқан. Жангьён Панчжон оңтүстік-батысқа қарап тұр, төмендегі аңғардан соғатын ылғалды оңтүстік-шығыс желдерінен аулақ болу үшін және тау шыңдарымен салқын солтүстік желден қорғалған. Екі басты залының солтүстік және оңтүстік жағындағы әртүрлі өлшемдегі терезелер желдету үшін пайдаланылады, гидродинамика принциптерін қолданады. Терезелер барлық залда желдетуді барынша арттыру және температураны реттеу үшін орнатылған. Сазды едендер көмір, кальций оксиді, тұз, әк және құммен толтырылған, бұл жаңбыр жауған кезде ылғалдылықты азайтады, артық ылғалды сіңіріп, ол құрғақ қыс айларында сақталады. Шатыр да саз балшықтан жасалған, ал тіреулер мен ағаш қабырғалар температураның кенеттен өзгеруіне жол бермейді. Сонымен қатар, кешеннің ешбір бөлігі күн сәулесіне ұшырамайды. Көрінетіндей, жануарлар, жәндіктер мен құстар кешеннен қашып жүреді, бірақ мұның себебі белгісіз. Осы күрделі сақтау шаралары ағаш блоктарының бүгінгі күнге дейін керемет жағдайда сақталуына себеп болды деп кеңінен мойындалған. 1970 жылы заманауи сақтау техникаларын пайдалана отырып, заманауи сақтау кешені салынды, бірақ сынақ ағаш блоктарында көбелек пайда болғандықтан, жоспарланған көшіру тоқтатылды және ағаш блоктары Хэйинсада қалды.
The storage halls known as the Janggyeong Panjeon complex are the depository for the Tripiṭaka Koreana woodblocks at Haeinsa and were also designated by the Korean government as a National Treasure on December 20, 1962. They are some of the largest wooden storage facilities in the world. Remarkably, the halls were untouched during the Japanese invasions of Korea (1592–98) and were spared from the 1818 fire that burned most of the temple complex down. All told, the storage halls have survived seven serious fires and one near bombing during the Korean War when a pilot disobeyed orders because he remembered that the temple held priceless treasures. Janggyeong Panjeon complex is the oldest part of the temple and houses the 81,258 wooden printing blocks from the Tripiṭaka Koreana. Although the exact construction date of the hall that houses the Tripiṭaka Koreana is uncertain, it is believed that Sejo of Joseon expanded and renovated it in 1457. The complex is made up of four halls arranged in a rectangle and the style is very plain because of its use as a storage facility. The northern hall is called Beopbojeon (Hall of Dharma) and the southern hall is called the Sudara jang ("Hall of Sutras"). These two main halls are 60.44 meters in length, 8.73 meters in width, and 7.8 meters in height. Both have fifteen rooms with two adjoining rooms. Additionally, there are two small halls on the east and west which house two small libraries. Several ingenious preservation techniques are utilized to preserve the wooden printing blocks. The architects also utilized nature to help preserve the Tripitaka. The storage complex was built at the highest point of the temple and is 655 meters above sea level. Janggyeong Panjeon faces southwest to avoid damp southeasterly winds from the valley below and is blocked from the cold north wind by mountain peaks. Different sized windows on the north and south sides of both main halls are used for ventilation, utilizing principles of hydrodynamics. The windows were installed in every hall to maximize ventilation and regulate temperature. The clay floors were filled with charcoal, calcium oxide, salt, lime, and sand, which reduce humidity when it rains by absorbing excess moisture which is then retained during the dry winter months. The roof is also made with clay and the bracketing and wood rafters prevent sudden changes in temperature. Additionally, no part of the complex is exposed to sun. Apparently, animals, insects, and birds avoid the complex but the reason for this is unknown. These sophisticated preservation measures are widely credited as the reason the woodblocks have survived in such fantastic condition to this day. In 1970, a modern storage complex was built utilizing modern preservation techniques but when test woodblocks were found to have mildewed, the intended move was canceled and the woodblocks remained at Haeinsa.
Туризм
Сонымен қатар, бұл жерде буддалық мәдениетті өздері басынан өткізуге мүмкіндік беретін "Temple Stay" бағдарламалары ұсынылады.
It also offers Temple Stay programs where visitors can experience Buddhist culture.