Кіріспе

Гихва (хангыль=기화, 1376–1433), сондай-ақ Хамхео Тэуктонг деп те аталады, Кореялық Сеон буддизмінің монахы және кейінгі Корё дәуірінен ерте Чосон дәуіріне дейінгі маңызды буддалық тұлға. Ол бастапқыда жоғары беделді Конфуций ғалымы болған, бірақ жақын досының қазасынан кейін 21 жасында буддизмге көшкен. Кореяның таулық монастырларында саяхаттап, Кореяның соңғы ұлттық ұстазы Мұхақтың шәкірті болу бақытына ие болды. Гихваның жазбалары иконакласттық және субиттік Сеон тілінің ерекше үйлесімін, сонымен қатар жазбалар дәстүріне жоғары құрметті көрсетті. Осылайша ол Цзинульден Сеон және Гё буддизмін біріктіру дәстүрін жалғастырды. Оның жазбаларының ішінде Кореядағы Сеон дәстүріне терең әсер еткен төрт еңбек бар: "Толық ағарту" сүресіне түсіндірме, "Вэоңгак гёнг хе сеоруи". "Алмаз сүресіне" (Geumgang banyabaramilgyeong) қатысты бес белгілі ертерек түсіндірмелердің редакциясы және субкомментарийі, "ogahae seorui". Ёнчжия жинағының субкомментарийі және редакциясы, "Yonggajip gwaju seorui". "Хёнчжон нон".

Төртінші маңызды еңбегі "Хёнчжон нон" нәтижесінде Гихва өзінің заманындағы жаңа конфуциандық poleмикаға буддалық жауап беруші ретінде танылды, өйткені ол буддизмге конфуциандық сынға қарсы белсенді түрде күресті. Гихва Гангхвадоның оңтүстік ұшындағы Чонсусада қайтыс болды, оның қабірі бүгінге дейін сақталған. Гихваның "Толық ағарту" сүресіне берген түсіндірмесін 1999 жылы А. Чарльз Мюллер аударды. "Маңыз-Функция" (Essence Function) – Шығыс Азия буддизмінде, әсіресе корей буддизміндегі маңызды ұғым. "Маңыз-Функция" Гихваның философиясы мен жазбаларында ерекше формаға ие.

Өмірбаян

21 жасында Гуанаксан тауындағы Уисангамға кіріп, буддалық монах атанды. Келесі жылы ол Хоэамсаның Ячосынан буддалық қызметті үйренді. Содан кейін елдің танымал тауларын аралап қайтып, қатаң тәжірибеге берілді.