Кіріспе

Ауыл Стаффордшир шекарасының тікелей солтүстігінде, Пик округі ұлттық паркіне жақын орналасқан. Артур Герберт Проктер, Виктория кресінің иегері, 1931 жылдан 1933 жылға дейін Босли приход викарі қызметін атқарды. 1947 жылы құрылған ауылдың тартыс күрес командасы 1975 және 1976 жылдары әлем чемпионы болды.

2015 жылғы шілдедегі жарылыстар

Wood Treatment Ltd түрлі ағаш талшықтары мен ағаш ұнтағы өнімдерін өндіретін. 2015 жылдың 17 шілдесінде сағат 09:10-да Wood Treatment учаскесінде болған кем дегенде үш жарылыс салдарынан бірнеше адам жарақат алды, төртеуі қаза тапты немесе жоғалып кетті, ал диірмен толығымен қирады. 23 шілдеге дейін төрт денеден үшеуі табылды, ал өрт сөндіру басшысы соңғы дененің орнын білетініне “қатты сенімді” екенін мәлімдеді. Өрт әлі де өріп, құрылыстың өте аз бөлігін ғана тану мүмкін болды. Қалалық іздеу-құтқару тобының өкілі Пол Хичэн: "Осы оқиғаның масштабы соңғы 10 жылда елде бұрын-соңды болмаған" деді. Өрт сөндірушілер трагедиядан бір айдан астам уақыт өткен соң ғана оқиға орнынан кетті. Тіпті содан кейін де Мерсисайд өрт сөндіру және құтқару қызметінің қалалық іздеу-құтқару тобы ресми түрде жоғалып кеткен бір адамның денесін іздеуді жалғастырды. Шешир полициясы мен Ұлттық денсаулық және қауіпсіздік басқармасы жүргізген кең ауқымды тергеуден кейін Wood Treatment Ltd компаниясына 2019 жылдың қараша айында корпоративтік кінәлілікпен адам өлтіру айыбы тағылды. Компанияның басқарушы директоры салдарынан болған адам өлтіруге кінәлі деп танылды, ал тағы екі менеджер денсаулық пен қауіпсіздік заңнамасын бұзғаны үшін айыпталды; олардың ісі 2019 жылдың желтоқсан айында басталды. 12 апталық сот отырысынан кейін фирма да, оның басқарушы директоры да адам өлтіруден ақталды, бірақ денсаулық пен қауіпсіздік ережелерін бұзудың аз ауыр қылмыстары үшін кінәлі деп танылды. Бұл мекеменің ұзақ тарихы бар. 1760 жылдары Чарльз Роу Дана өзенінің бойында мыс пен латуды өңдеу үшін екі су диірменін салған. Олар "Жоғарғы диірмен" және "Төменгі диірмен" деп аталған. Кейіннен екі диірмен де жібек пен мақта өңдеуге, содан кейін астық ұнтақтауға пайдаланылды. Олар 1920 жылдары жабылып, 1930 жылдары қайта ашылды, соңғы міндеті – ағаштан ұн жасап, линолеум, бакелит және жарылғыш заттар шығару үшін қолданылды.