Кіріспе

1848 және 1856 жылдары аралығында Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында, Сиднейде жарияланған газет. «Халықтың қолдаушысы және Жаңа Оңтүстік Уэльс жақтасы» газеті 1848 және 1856 жылдары аралығында Сиднейде шыққан.

Тарих

"The People's Advocate" және "New South Wales Vindicator" – Жаңа Оңтүстік Уэльстің жұмысшы табы үшін маңызды мәселелерді қозғаған газет. Ол 1848 жылдан 1856 жылға дейін Сиднейдегі саяси өмірде елеулі рөл атқарды. 1848 жылы "Халықтың дауысының" пайда болуы Австралия радикалдық баспасөздің сипаты, тілі және көзқарасының айқын өзгеруін білдірді. Бұл газет алғаш рет барлық байлықты өндіретін жұмысшылардың еңбек өнімдерінен әділ үлес алуын талап етті, оның бетіндегі Альфонс де Ламартиннің сөзі әр апта сайын жарияланды: "Саяси экономика бұған дейін байлық өндірумен айналысып келді. Енді ол байлықты бөлумен айналысуы керек, осылайша еңбекші өнімнің әділ үлесінсіз қалмайды". "Халықтың дауысын" Эдвард Джон Хоксли және Сидней баспагері Фрэнсис Каннингхэм құрды. Каннингхэм бұрын "Сидней Citizen" газетінің редакторы болған, бірақ ағылшын католик радикалы Хоксли газеттің көп бөлігін жазды. Газеттің алғашқы саны 1848 жылдың желтоқсан айында жарық көрді. Одан бір ай бұрын Эдвард Хоксли Генри Паркс, Ричард Хипкисс, Дж.К.Хейдон, Фрэнсис Каннингхэм, Ангус Маккей, Бенджамин Сазерленд және басқа радикалдармен бірлесіп, демократиялық үкімет құру үшін Конституциялық қауымдастықты құрды. Дэвид Кемп өзінің "Армандар елі: Австралия қалай бостандыққа қол жеткізді" атты кітабында бұл топтың бастапқыда сол жылы Заңнамалық кеңес сайлауында Роберт Лоуды "халықтың үміткері" ретінде ілгерілету үшін құрылғанын атап өтті. Чартистерлік идеяларға шабыттанған "Халықтың дауысы" Конституциялық қауымдастықтың ресми емес айқын көрінісіне айналды. Ол Дэниел Денихи, Чарльз Харпур, Аделаида Айронсайд, Роберт Лоу және Джон Данмор Ланг сияқты радикалдарды қолдады. Сонымен қатар, ол "The Sydney Morning Herald" газетінің жер иелері мен саудагерлерге бағытталған саясатына қарсы тұрды. Терри Ирвинг "Халықтың дауысын" "сол кезеңнің ең танымал радикалдық газеті" деп атады. 1848 жылғы наразылықтар мен 1856 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің өкілдік үкіметінің құрылуы арасындағы алабұрлы кезеңде демократиялық реформаларға қолдау көрсетуде Э.Дж. Хоксли мен "Халықтың дауысы" басқа газеттерден гөрі көбірек күш салды. Дон Бейкердің сөзіне сәйкес, Ланг "Халықтың дауысының" радикалды сайлаушылар арасындағы беделін жақсы түсінген. Сондықтан, католиктерге қарсы риторикасына қарамастан, Ланг өзінің беделін жақсарту және NSW Заңнамалық кеңесіне сайлану үшін оның беттеріне жүгінді. Бейкердің айтуынша, "Хоксли осылайша толығымен алданғандықтан, оның салмақты, сақ мақаласы Лэнгті оған тағылған барлық айыптардан ақтап берді". Олар Хоксли мен Каннингхэм баспасында кем дегенде бір әдеби туынды жариялады: Эдвард Ривтің "Реймонд, Миланның мырзасы, 13-ғасырдың трагедиясы" (1851), көптеген сыншылар жақсы бағалаған өлеңмен жазылған пьеса. Бұл пьесаны шамамен бір ғасырдан кейін Мей Холлинворт Сиднейдегі Метрополитен театрында қойды. 1852 жылдың қаңтар айында серіктестік таратылды, бірақ Каннингхэм газетті Кинг-стриттегі баспасынан шығаруды жалғастырды.

Хоксли мен Каннингхем

Эдвард Джон Хоксли (1807 – 2 шілде 1875) – унитарий, кейіннен католик дініне ауысқан, испандық Карлист соғыстарында британдық легион қатарында шайқасқан. Сиднейге келгеннен кейін ол мұғалім болып жұмыс істеді, 1848 жылы Сидней қасиетті католик гильдиясының басшысы болды және діни үнқатыстар жазды. Ол «Сидней хроникасын» (1846–1847) редакциялап, басылымға шығарды, сондай-ақ Чарльз Сент-Джулианмен бірге қысқа ғұмырлы «Daily News» газетін шығарды, ал кейін Фрэнсис Каннингхэмпен бірлесіп «People's Advocate» газетінде жұмыс істеді. 1863 жылдан 1870 жылға дейін Хоксли үкіметтік баспаханада жұмыс істеді, содан кейін Фиджиге зейнетке шықты, онда 1875 жылы қайтыс болды. Хокслидің қызы Элиза жесір Сент-Джулианға үйленіп, Фиджиде де қоныстанды. Фрэнсис Каннингхэм (шамамен 1813 – 14 мамыр 1884) – Ирландиялық баспагер, 1840 жылғы 8 ақпанда әйелі Эллен және қызымен бірге «Аркрайт» кемесімен колонияға көшіп келді. Оның алғашқы жұмысы «Сидней Морнинг Геральд» газетін басып шығару болды. Сиднейге келгеннен кейін көп ұзамай, отбасы Сюзанна Плейс, 60 мекенжайындағы Рокс ауданында жалға алынған үйге қоныстанды. Отбасының үйі сақталған және қазір Рокс мұражайының бөлігі болып табылады, ондағы тұрғын үйдің қонақ бөлмесі мен жатын бөлмесі 1840 жылдарға тән стильде безендірілген. «Халық адвокатын» құрудан бұрын Фрэнсис Каннингхэм 1842 және 1848 жылдар аралығында «The Australasian Chronicle» газетінде кемелер туралы хабарлар бойынша тілші болып жұмыс істеді. 1847 жылы Каннингхэм Уильям Вернон және Уильям Кеннедимен бірлесіп, өткен жылы жұмысын бастаған «The Citizen» радикалды газетін басып шығарды. Жаңа Оңтүстік Уэльсте алтын асығушылық басталғанда, Каннингхэм Туронг алтын кендеріне аттанды. 1851 жылы тамыз және қыркүйек айларында «Адвокат» газетінде алтын кендеріндегі өмір туралы оның хаттары жарияланды. Хокслимен серіктестік аяқталғаннан кейін Каннингхэм баспагер ретінде жұмысын жалғастырып, Сиднейдегі 113 Кинг-стриттегі Томас Трудтың үй-жайын иеленді. 1869 жылы Людольф Теодор Меллин фирмаға қосылған кезде бизнес «Francis Cunninghame & Co» деп аталды. Меллин бұрын 1853 жылы Уолтер Джордж Мейсон (1820–1866) және Уильям Эдвард Вернонмен бірге «The Illustrated Sydney News» газетін құрған болатын. Кейін 1855 жылы Людольф Меллин Уильям Вернонмен серіктесіп, «The Goulburn Chronicle and Southern Advertiser» газеттерін құрды.