Британдық антисемиттік және иммиграцияға қарсы ұйым: "Бритон" қоғамының тарихы
The Britons
Британдық «The Britons» ұйымы – 1919 ж. құрылған, антисемиттік және иммиграцияға қарсы бағытталған саяси топ. Ұйым антисемиттік әдебиет таратып, ұлтшылдықты қанағаттандырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдықтар – 1919 жылдың шілдесінде Генри Гамильтон Бимиш құрған ағылшындық антисемиттік және иммиграцияға қарсы ұйым. Ұйым «Judaic Publishing Co.» және кейіннен «The Britons» және «The Britons Publishing Society» аттарымен буклеттер мен үгіт-насихат материалдарын жариялады. Бұл ұйымдар негізінен Ұлыбританияда антисемиттік әдебиеттер мен риториканы таратумен айналысты, сондай-ақ ұлтшылдықты күшейтуге шақырды және академиялық тұрғыдан британдық фашистердің алдыңғы қатарында саналды. Бірінші атаумен 1920, 1921 және 1922 жылдарға арналған материалдар бар. Тарихшы Шарман Кадиштің сөзіне сәйкес, «Британдықтар» – «1920-жылдардың басында антисемиттік пропаганданы таратушы ең экстремалды топ, тіпті осы мақсат үшін Ұлыбританияда құрылған алғашқы ұйым».
English anti Semitic and anti immigration organisation
the anti Semitic publishing society and political pressure group
The Britons was an English anti Semitic and anti immigration organisation founded in July 1919 by Henry Hamilton Beamish. The organisation published pamphlets and propaganda under imprint names: Judaic Publishing Co. and later The Britons, and (The) Britons Publishing Society. These entities mainly engaged in disseminating anti Semitic literature and rhetoric in the United Kingdom and called for greater nationalism, being considered academically among the forefront of British Fascists. Imprints under the first label exist for 1920, 1921, and 1922. According to historian Sharman Kadish, The Britons was "the most extreme group disseminating anti Semitic propaganda in the early 1920s indeed the first organisation set up in Britain for this express purpose."
Тарих
Топ 1919 жылы Лондонда, Оңтүстік Африкада тұрған кезде антисемит көзқарасын қалыптастырған Генри Гамильтон Бимишпен құрылды. Бимиш британдықтардың конституциясын жазды және топ Джон Генри Кларк төрағалық еткен 14 адамның отырысында іске қосылды. Топ Лондонда ай сайын жиналыстар өткізіп, өзінің жеке баспасын – The Judaic Publishing Company Ltd. ашты, ол көптеген антисемит және құпия әдебиеттердің көзіне айналды. Бимиш «Күміс белгі» партиясына қосылды, бірақ 1919 жылы сэр Альфред Мондқа қарсы жала жабушы плакат үшін өтемақы төлеуге мәжбүр болғаннан кейін Ұлыбританияны мүлдем тастап кетті. Ол сондай-ақ, қанағаттандырылмаған антисемит болғандықтан, нацилік пропагандистке айналды. «Британдықтар» Джон Генри Кларк басшылығымен, гомеопатияны қолдайтын төраға және вице-президент ретінде (Оңтүстік Родезияда тұратын Бимиш президенттік лауазымын сақтап қалды) топ құрылғаннан бастап 1931 жылы қайтыс болғанға дейін жұмысын жалғастырды. Кларк партияға Консервативтік партияның оңшыл қанатымен байланыс орнатуға және Артур Китсон мен Бригадир-генерал Р. Б. Д. Блейкени сияқты мүшелерді тартуға көмектесті. Топтың жалғыз мақсаты – Ұлыбританиядағы барлық еврейлерді Палестинаға эмиграциялауға мәжбүрлеу арқылы олардан құтылу еді. Мүшелікке тек ата-анасының әкесіне дейін ағылшын тегін дәлелдей алатындар ғана қабылданды (аты «Британдықтар» болғанына қарамастан). Топтың қызметі негізінен баспаға бағытталған, «Jewry Uber Alles», «The British Guardian» және «The Investigator» (1937 жылы жариялана бастады және эмблема ретінде свастиканы, ал тұрақты ұраны ретінде «Тәж және ел үшін, қан мен топырақ үшін» дегенді пайдаланды) сияқты журналдар шығарылды. Оларда сол кездегі ең фанатикалық және жақтас антисемиттердің еңбектері, соның ішінде Джозеф Банистер мен Джордж Кларк, Комбтың 1-ші бароны Сиденхэм, сондай-ақ нацилік нәсіл теориясының авторы Альфред Розенбергтің аудармалары жарияланды. Олар Виктор Э. Марсден аударған деп есептелетін «Сион ақсақалдарының хаттамалары» сияқты антисемит кітаптарын да жариялады. Марсден 1920 жылдың 28 қазанында қайтыс болғаны анықталды; британдықтар Норман Кохнның 1921 жылы шыққандығын айтқан алғашқы басылымды тоқтатты. Алайда, Британ кітапханасында Марсденнің атымен басылған ең ерте нұсқасы 1922 жылғы басылым болып табылады және онлайн каталогында бұл кітаптың «Британ баспа қоғамы» шығарғаны көрсетілген. Марсден туралы ғылыми еңбектер жоқ, ол бір кезде «The Morning Post» газетінің тілшісі болған, ал оның аты «Хаттамалардың» жариялануымен қалай байланысты болғаны туралы есеп әлі дайындалған жоқ. 1921 жылдың тамызында «The Times» газетінің Филип Грейвс бұл мәтінді плагиат деп анық жариялады. Аударманы Джордж Шенкс «Eyre & Spottiswoode» компаниясы үшін жасаған. Зерттеуші Ник Точек «Британдықтардың» осы компаниядан 30 фунт стерлингке баспа табақшаларын және «The Jewish Peril: The Protocols of the Learned Elders of Zion» кітабын басып шығару құқығын сатып алғанын мәлімдеді. «Британдықтар» «Хаттамаларды» өмірінің соңына дейін басып шығаруды және сатуды жалғастырды, нәтижесінде 85 басылым шықты. 1922 жылдан бастап «Британ баспасы» деп аталған бұл жеке баспа 1975 жылға дейін Британ фашистер одағы және басқа да Ұлыбританиядағы антисемит және фашистік ұйымдар үшін материалдар шығарды. Қаржы тапшылығынан «Британдықтар» Кларк 1931 жылы қайтыс болғаннан кейін баспа «үйінің» кеңесінен асып түспеді, көп ұзамай 1949 жылға дейін заңгер Джеймс Д. Делл басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол көбінесе белсенді болмады. Кейіннен ол Энтони Гиттенс, содан кейін А. Ф. Басқарма тарапынан қайта жандандырылды, ол Арнольд Лиз бен Колин Джорданның үлестерін қамтыған жаңа антисемит, оңшыл басылым «Free Britain»-ді іске қосты, бірақ 1950 жылдары саяси ұйым ретінде көбінесе тарап кетті.
The group was founded in London in 1919 by Henry Hamilton Beamish, who had developed an antisemitic worldview while living in South Africa. Beamish wrote The Britons' constitution and the group was launched at a meeting of 14 people chaired by John Henry Clarke. The group held monthly meetings in London and launched its own publishing imprint, The Judaic Publishing Company Ltd., which was to be the source of much anti Semitic and conspiratorial literature. Beamish became involved with the Silver Badge Party but by 1919 had left Britain altogether after facing damages for a libellous poster against Sir Alfred Mond and, becoming a vehement anti Semite, progressing to Nazi propagandist. The Britons continued under John Henry Clarke, an advocate of homeopathy, as Chairman and Vice President (with the Southern Rhodesia based Beamish continuing as president) from the formation of the group until his death in 1931. Clarke helped the party to work with the right wing of the Conservative Party, and to attract such members as Arthur Kitson and Brigadier General R. B. D. Blakeney. The group claimed that its only aim was to get rid of all the Jews in Britain by forcing them to emigrate to Palestine. Only those who could prove English blood up to grandparent level were allowed membership (despite the name 'Britons'). Group activities centred mainly on publishing, with journals such as Jewry Uber Alles, The British Guardian and The Investigator (which began publishing in 1937 and used a swastika as its emblem and regular motto 'For Crown and Country, Blood and Soil). These featured contributions from some of the most fanatical and notorious anti Semites of the time, including Joseph Banister and George Clarke, 1st Baron Sydenham of Combe, as well as translations of work by Nazi race theorist Alfred Rosenberg. They also published anti Semitic books including a translation, allegedly by Victor E. Marsden, of The Protocols of the Elders of Zion. It has been observed that Marsden had died on 28 October 1920; the Britons ceased publication of the first imprint which Norman Cohn states came out in 1921. However, the earliest imprint bearing the name of Marsden held by the British Library is dated 1922 and whose online catalogue shows that it was imprinted by the Britons Publishing Society. No scholarly work exists on Marsden, a one time correspondent for The Morning Post, and there has not yet been an accounting of how precisely his name came to be associated with the publication of The Protocols. In August 1921, the text was conclusively exposed by Philip Graves of The Times as plagiarism. The translation used was made by George Shanks for Eyre & Spottiswoode. Researcher Nick Toczek claims that for the sum of £30, The Britons purchased a set of printing plates and the publishing rights to The Jewish Peril: The Protocols of the Learned Elders of Zion from that company. The Britons continued to publish and sell The Protocols for the rest of their existence, eventually producing 85 editions. Known from 1922 onwards as the Britons Publishing Company, this separate publishing arm produced material for such groups as the British Union of Fascists and other UK anti Semitic and fascist organizations until 1975. Short of funding, The Britons was little more than the board of the publishing "house" after Clarke's death in 1931, soon run by solicitor James D. Dell until 1949. It was largely inactive during the Second World War. It was later revived first by Anthony Gittens and then by A. F. X. Baron. The board launched a new anti Semitic, far right publication Free Britain, which featured contributions from Arnold Leese and Colin Jordan, but was largely defunct as a political organization by the 1950s.