Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық заңгер, судья және саясаткер (1840–1929)
British lawyer, judge and politician (1840–1929)
Джон Чарльз Бигхэм, Мерсидің 1-ші виконты (3 тамыз 1840 – 3 қыркүйек 1929) – британдық құқықтанушы және саясаткер. Заңгерлік қызметінде ерте табысқа жеткенімен, саясатта үлкен жетістіктерге қол жеткізе алмады. Кейін судья болып тағайындалып, коммерциялық құқық саласында жұмыс істеді. Зейнетке шыққаннан кейін де Мерси қоғамдық өмірге белсенді қатысып, ең көп танылғаны – сауда кеңесінің кемелердің, әсіресе RMS «Титаниктің», және басқа да кеме апаттарын зерттеу комиссиясын басқарғандығы. Бұл комиссия Thrasher оқиғасына да себеп болды.
John Charles Bigham, 1st Viscount Mersey, (3 August 1840 – 3 September 1929) was a British jurist and politician. After early success as a lawyer and a less successful spell as a politician, he was appointed a judge and worked in commercial law. After his retirement, Mersey remained active in public affairs and is probably best remembered for heading the official Board of Trade inquiries into the sinking of steamships, most notably RMS Titanic, , and ; and also , which gave rise to the Thrasher incident.
Ерте өмір
Бигхэм Ливерпульде, Джон Бигхэмнің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Ливерпуль институтының ұлдарға арналған жоғары мектебінде және Лондон университетінде білім алды, онда құқық танымын оқыды. Бигхэм университетті дипломсыз тастап кетті. Содан кейін білімін жалғастыру үшін Берлин мен Парижге сапарлады. 1870 жылы Мидл Темплде адвокаттыққа қабылданған ол туған қаласы мен айналасындағы аймақтарда коммерциялық құқықпен айналысты. 1871 жылдың 17 тамызында ол да Ливерпульден шыққан Джорджина Сара Роджерске үйленді. Олардың үш ұлының үлкені, Чарльз Клайв Бигхэм (Мерсидің 2-ші виконты) 1872 жылы дүниеге келді. 1892 жылы ол Ливерпульдегі тағы бір сайлау округінде, Exchange округінде сәтсіз сайлауға түсті. 1895 жылы үшінші рет сайлауға түскенде, Либералды Унионист ретінде сайланды. Бұл оның бизнес құқығы саласындағы жұмысын жалғастыруына және парламент депутаты болу құқығынан айырылуына әкелді. Ол Теміржол және Канал Комиссиясының президенті болды, банкроттық соттарда жұмыс істеді және Екінші Буер соғысы кезінде шығарылған әскери сот үкімдерін қарады. 1909 жылы ол Probate, Divorce and Admiralty бөлімінің президенті болып тағайындалды, бірақ ажырасу істері оны қанағаттандырмады және 1910 жылы зейнетке шықты. Сол жылы ол Ланкастер графтығындағы Токстедте Барон Мерси титулына ие болды. Алайда, кейіннен Питер Падфилд «куәгерлер мен соттың қасарысқандықтары, бұрмалаулар, алдын ала пікірлер және кейде ақылға сыймас шешімдері» болғанын айтты. 1913 жылы Мерси Теңіздегі өмір қауіпсіздігі жөніндегі халықаралық конвенцияға төрағалық етті және RMS Empress of Ireland (1914 жылы Канадада өткен), Falaba және RMS Lusitania (1915 жылы) кемелерінің қазасына байланысты үш теңіз сауалдамасын өзінің тәжірибесіне қосты. Соңғысы туралы айтқанда, Мерси конспирологиялық теориялармен айналысатын адамдар тарапынан жасыруға қатысқан деп күдіктелді. Оның өмірбаяуын жазған Хью Муни мұндай күдіктердің негізсіз екенін айтты, бірақ «тергеу қорытындысы (трагедия үшін Германияны толыққанды кінәлаған) саяси тұрғыдан тиімді болғаны сөзсіз». Соғыстың басында Мерси сондай-ақ сыйлық соттарында жұмыс істеді, британдық блокададан тәркіленген жүкті қарады. Бұл істерге Румыния (1916) және Одесса (1916) да кірді. Сол жылы Мерси барондықтан виконттыққа көтерілді.
Bigham was born in Liverpool, the second son of John Bigham, a prosperous merchant, and his wife, Helen, née East. He was educated at the Liverpool Institute High School for Boys, and the University of London, where he studied law. Bigham left the university without taking a degree. He then travelled to Berlin and Paris to continue his education. Called to the bar in 1870 by the Middle Temple, he practised commercial law in and around his native city. On 17 August 1871 he married Georgina Sarah Rogers, also from Liverpool. The first of their three sons, Charles Clive Bigham (2nd Viscount Mersey), was born in 1872. In 1892, he stood unsuccessfully in another Liverpool seat, the Exchange constituency. He was finally elected at his third attempt in 1895, when he stood as a Liberal Unionist. continuing his work in business law, and disqualifying him being an MP. He was president of the Railway and Canal Commission, worked in the bankruptcy courts and reviewed courts martial sentences that were handed down during the Second Boer War. He was appointed President of the Probate, Divorce and Admiralty Division in 1909 but found the divorce work unfulfilling and retired in 1910. He was raised to the peerage as Baron Mersey, of Toxteth in the County Palatine of Lancaster, the same year. However, Peter Padfield later concluded that there had been "crazy deductions, distortions, prejudice, and occasional bone headed obstinacy of witnesses and the court". In 1913, Mersey presided over the International Convention for the Safety of Life at Sea and added three more maritime inquiries to his résumé with his heading of the inquiries into the sinkings of RMS Empress of Ireland (held in Canada in 1914) and Falaba and RMS Lusitania in 1915. About the last, Mersey is among those suspected by conspiracy theorists of a cover up. His biographer Hugh Mooney wrote that such suspicions are wholly conjectural, but "the conclusion of the inquiry (which blamed Germany for the tragedy without reservation) was without doubt politically convenient". During the first part of the war, Mersey also worked in the Prize Courts, adjudicating seized cargo from the British blockade. This included the cases of the Roumanian (1916), and the Odessa (1916). Mersey was raised in the peerage from baron to viscount that year.
Кейінгі өмірі
Мерсидің соңғы жылдары есту қабілеті нашарлаған, бірақ ол белсенді жұмыс істеуді жалғастырды және ажырасу соттарында істер көп жиналған кезде сексен жасында қайтадан сотқа оралды. Муни: "Ол бұрынғысымен бірдей тиімділікпен істер тізімін тазалауға көмектесті" деп жазады. Оның әйелі 1925 жылы қайтыс болды, ал ол төрт жылдан кейін Батыс Сассекс округіндегі Литтлхэмптон қаласында 89 жасында дүние салды. Мерсидің үшінші ұлы (бірақ екінші аман қалғаны) – сэр Тревор Бигхэм, ол Метрополис полициясының комиссарының орынбасары болды. Оның тұңғыш ұлы, полковник Чарльз Клайв Бигхэм 1915 жылы жолаушылар кемесі батып кеткенде аман қалды.
In his later years, Mersey was beset by deafness, but continued to work actively and returned to the bench in his eighties when the divorce courts had a heavy backlog. Mooney writes that "he helped to clear the lists with all his old efficiency". His wife died in 1925, and he died four years later at Littlehampton in West Sussex, aged 89. Mersey's third son (although the second surviving) was Sir Trevor Bigham, who became Deputy Commissioner of Police of the Metropolis. His first son, Colonel Charles Clive Bigham, survived the sinking of the passenger ship in 1915.