Кіріспе

Американдық композитор Эли Зигмейстер (сонымен қатар L. E. Swift псевдонимімен жарияланған; 15 қаңтар 1909 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келген, 10 наурыз 1991 жылы Манхасетте, Нью-Йорк штатында қайтыс болған) – американдық композитор, педагог және жазушы.

Ерте өмір және білім

Элий Зигмайстер 1909 жылдың 15 қаңтарында Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы екеуі де орыс еврей тегінен шыққан. Әкесі хирург болған. Зигмайстер бес жасқа толғанда отбасы Бруклинге көшіп, сол кезде ол фортепиано сабақтарын бастады. Зигмайстер 15 жасында Колумбия университетіне қабылданды және 18 жасында "А" дәрежесін (cum laude) алды; ол Сет Бингемтен музыка теориясын оқыған. Джульярд мектебінде Альберт Стоссельден дирижерлік өнерді және Валлингфорд Риггерден контрапунктті үйренді. Ол Париждегі ықпалды ұстаз Надя Булангердің оқушылары болған Аарон Копленд және Вирджил Томсон сияқты көптеген американдық композиторлардың қатарында болды.

Мансап

Оның алуан түрлі музыкалық туындылары шынайы американдық музыкалық тілдің дамуына деген ықыласын көрсетті. Джаз, блюз және халық әуендері мен ырғақтары оның көптеген ән циклдерінде, тоғыз операсында, сегіз симфониясында және көптеген хорлық, камералық және жеке туындыларында жиі кездесетін тақырыптар болып табылады. Оның 37 оркестрлік шығармалары бүкіл әлемдегі жетекші оркестрлерде Артуро Тосканини, Леопольд Стоковский, Димитри Митропулос, Лорин Маазель және Серджио Комиссиона сияқты дирижерлермен орындалды. Ол сондай-ақ Голливудқа (әсіресе, Гари Купер мен Рита Хейворттың қатысуымен түсірілген «Олар Кордураға келді» фильмінің музыкалық сүйемелдемесі, 1959) және Бродвейге («Sing Out, Sweet Land», 1944, Уолтер Керрдің кітабы) жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Нью-Йорк метросында қыздарымен бірге билеп-күйіп ән салатын. Оның Батыс сюитасының премьерасын Тосканини мен NBC Симфониялық оркестрі 1945 жылғы 25 қарашада NBC Studio 8 H-де өткен концертте орындады. Морис Абраванель мен Юта Симфониялық оркестрі кейіннен музыканың стерео жазбасын жасады, онда таныс ковбой әуендері бар. Биограф Мортимер Франк Тосканинидің премьерасы (транскрипция дискілерінде сақталған) – бұл Ескі Батысқа емес, Парма консерваториясына тамырлары бар дирижердің керемет орындауы екенін айтты. Зигмайстер музыка туралы бірқатар маңызды кітаптар жазды, олардың ішінде «Американдық ән қазынасы» (Knopf, 1940–43, мәтіні Олин Даунспен бірлесіп жазылған, музыкасын Зигмайстер ұйымдастырған), екінші басылымы қайта қаралып, кеңейтілді (Consolidated Music Publishers); «Музыка сүйіктісінің нұсқаулығы» (William Morrow, 1943; Айлық клубтың таңдауы), «Жаңа музыка сүйіктісінің нұсқаулығы» (1973) ретінде қайта қаралып, кеңейтілді; және екі томдық «Гармония және мелодия» (Wadsworth, 1985), ол колледждер мен консерваториялардың оқу бағдарламаларында кеңінен қолданылды. 1960 жылы Зигмайстер Folkways Records-та музыканың негіздерін талқылаған «Музыкаға шақыру» атты оқу альбомын жазды. 1977 жылдан қайтыс болғанға дейін ASCAP директорлар кеңесінде қызмет етті және Симфониялық және концерттік комитетінің төрағасы болды. Оның маңызды жетістіктерінің ішінде 1966–1976 жылдары Хофстра университетінде композитор болып жұмыс істегені, Хофстра симфониялық оркестрін ұйымдастырып, жетекшілік еткені; 1971 жылы Шығармашылық суретшілер, кітапханалар және мұражайлар кеңесін құрып, төрағалық еткені; және 1978 жылы Кеннеди орталығының Ұлттық қара музыка конкурсын бастағандығы бар. 1939 жылы ол американдық баллада орындаушыларының жаңа толқыны болған American Ballad Singers тобын ұйымдастырды және сегіз жыл бойы АҚШ бойынша олардың қойылымдарын өткізді. Ол көптеген сыйлықтар мен тапсырыстардың иегері болды, олардың ішінде Гуггенхайм, Форд және Элизабет Спраг Кулидж қоры, Конгресс кітапханасы, Ұлттық өнер қоры және АҚШ Ақпарат агенттігі бергендері бар.

Белгілі студенттер

Өзінің шәкірттерінің ең белгілілері – Стивен Альберт (1941–92), 1985 жылғы Пулитцер сыйлығының лауреаты, Леонард Лерман және Майкл Джеффри Шапиро болды. Басқа шәкірттері туралы,