Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Курсаль конгресс орталығы мен аудиториясы бірнеше кеңістіктен тұратын кешен: үлкен концерт залы, көптеген қолдану залдары және көрме залдары. Оны испан сәулетшісі Рафаэль Монео жобалаған, ол Доностиа-Сан-Себастьян қаласында (Испанияның Баск елі) орналасқан. 1999 жылы ашылған. Оның құрамында 1800 орындық концерт залы, Palacio de Congresos Auditorio Kursaal және 1953 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Испаниядағы ең ірі кинофестиваль – Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалі бар.
The Kursaal Congress Centre and Auditorium is a complex comprising several spaces: a great auditorium, many use halls and exhibition halls. It was designed by Spanish architect Rafael Moneo, and is located in Donostia San Sebastián (Basque Country, Spain). It opened in 1999. It consists of several spaces, including the 1,800 seat concert hall, the Palacio de Congresos Auditorio Kursaal, and is the home of the biggest film festival in Spain, the San Sebastian International Film Festival, in existence since 1953.
Орналасуы: K учаске
Бұл 1921 жылы салынған әсем сарай, ішінде казино, мейрамхана, кинотеатр, қосымша бөлмелер және 859 орындық театр болған. Ол Грос жағажайының алдында және Урумеа өзенінің құйылысының жанында орналасқан. Ішкі кеңістіктің бір бөлігі, соның ішінде негізгі залы Виктор Эузамен жобаланған. 1973 жылы бүкіл ғимарат қиратылды. Бос учаске (кейін К учаскесі деп аталды) пайда болды. Осындай артықшылықты жерде көп жылдар бойы архитектуралық құрылыстың болмауы көзге түріп тұрды.
This was an elegant palace built in 1921, incorporating a casino, a restaurant, a cinema theater, complementary rooms and an 859 seat theater, placed in front of the Gros beach, and next to the mouth of the Urumea river. Part of the interior, including the main hall, was designed by Victor Eusa. The entire building was pulled down in 1973. An empty plot (later called K Plot) was freed. The absence of any architectonic structure in such a privileged site for so many years was remarkable.
Жобалардың орындалуы тоқтатылды
Ескі сарайды бұзған кезде, оның орнына жаңасын табу үшін конкурс жарияланды. Бірақ жеңімпаз жобаның күрделілігіне байланысты ол ешқашан салынбады. 1972 жылы жаңа жоба ұсынылды. Жобаға бірнеше түзетулер енгізілген соң, 1975 жылы құрылыс жұмыстары басталды, алайда сыртқы қабырғасы салынып, негізі құрылғаннан кейін жұмыс тоқтатылды. Осыдан кейін жер учаскесі жеке меншіктен (Ұлы Курсаль жекеменшік болғандықтан) мемлекеттік меншікке өтті, сол себепті жаңа ғимаратты салу үшін мемлекеттік консорциум құрылды.
At the time the old palace was pulled down, a competition was held to find a replacement. However, the winning project was never constructed due to its complexity. A new project proposal was submitted in 1972. After a few changes to the design, building work was started in 1975, but after the perimeter wall was complete and the foundations in place, works was halted. The plot of land then passed from private hands (as the Great Kursaal had been private) to public hands, so a public consortium was created for the purposes of constructing a new building.
Соңғы таңдау
1972 жылғы жобадан бас тартқаннан кейін және K учаскесінде үлкен концерт залы салу мүмкіндігі туғаннан кейін 1989 жылы алты архитектормен кеңес жүргізілді: Марио Ботта, Норман Фостер, Арата Изозаки, Рафаэль Монео, Хуан Наварро Балдевег және Луис Пенья Ганчегуи. Алты ұсынылған жобаның ішінде Монеоның жобасы таңдалды (оның ұраны "Құрлыққа шығып жатқан екі жартас" болды).
Once the 1972 project discarded, and facing the possibility of building a great auditorium in the K Plot, six architects were consulted in 1989: Mario Botta, Norman Foster, Arata Isozaki, Rafael Moneo, Juan Navarro Baldeweg and Luis Peña Ganchegui. Of the six projects, the one of Moneo was chosen (the motto of which was "Two beached rocks").
Жұмыстардың басталуы мен аяқталуы
1991-1994 жылдар аралығында жоба жазылып бітірілгеннен кейін, құрылыс жұмыстары 1996 жылы басталды және 1999 жылға дейін аяқталмады. Осы кезеңде қаржыландыру мәселелері туындады, негізінен Баск үкіметінің (жобаның жалпы құнының 16%-ын төлеген) қаражатты арттырудан бас тартуына байланысты. Бұл мәселелер шешілген соң, жұмыстар 1999 жылы аяқталды. Курсаль конгресс орталығы Рафаэль Монео жобалаған, ал 2001 жылы Еуропалық Одақтың қазіргі заманғы сәулет өнері сыйлығымен марапатталды. Ғимараттардың алғашқы әсері Доностиа пейзажына (он тоғызыншы ғасыр басындағы француз стиліндегі сәулетпен ерекшеленетін) жағымсыз бағаланды: қарапайым, текше пішіндес құрылым бұрыннан бар құмтас ғимараттардың бароколық әсемдігімен үйлеспеді. Ғимараттың маңыздылығы (1999 жылдың 23 тамызында Еускади симфониялық оркестрі мен Айнхоа Артетаның концертімен ашылды) сондай-ақ Бильбаодағы Гуггенхайм мұражайының салынуымен қатар жүрді, ол Курсальдан екі есе қымбатқа түсті. Дегенмен, бейімделу кезеңінен кейін көптеген азаматтар Курсаль ғимаратының стиліне көншілдік танытып, оның экономика, туризм және Доностианың мәдени өміріндегі оң рөлін қолдады.
After the project was written down between 1991 and 1994, the works were begun in 1996, and were not finished until 1999. During this period some funding problems arose, mainly because of the refusal of the Basque Government (who paid for a 16% of the total cost) to increase the funds. After these problems were solved, the works were concluded in 1999. The Kursaal Congress Centre was designed by Rafael Moneo and awarded the European Union Prize for Contemporary Architecture in 2001. The initial impact of the buildings upon the Donostian landscape (characterized as it was by early twentieth century French style architecture) was deemed negative by Donostians: the simplistic, cubic structure clashed with the baroque elegance of the existing sandstone buildings. The significance of the building (opened August 23, 1999, with a concert of the Euskadi Simphonic Orchestra and Ainhoa Arteta) was also eclipsed by the parallel construction of the Guggenheim museum in Bilbao, which was twice as expensive as the Kursaal. However, after an adaptation period, most citizens came to tolerate the inappropriate style of the Kursaal building, and support the positive role which it plays in the economy, tourism and cultural life of Donostia.