Кіріспе

Жапон аниме режиссері, аниматор және кейіпкер суретшісі – жапон анимесінің режиссері, аниматоры және кейіпкер суретшісі. Оның әйелі – аниматор және манга суретшісі Наруми Какинучи. Оның кейбір туындылары ересектерге арналған "Lemon People" манга журналында жарияланған. Ол "Toshiki Hirano Office Ltd" компаниясын ұсынады.

Мансап

Токио дизайнерлік колледжінің студенті кезінде Хирано Тоэй Дога үшін аралық суреттер салуды бастады. Томонори Когава басқарған №1 студияда, Ио студиясында, Нобору Исигуро басқарған Артлендте және Тору Миура басқарған AIC-де жұмыс істегеннен кейін, қазір ол Тосики Хирано Офисі ЖШҚ директоры. 1982 жылы Артлендте жұмыс істеген кезде Хирано Super Dimension Fortress Macross телеанимациялық сериалында кейіпкерлер анимациясының режиссері болып жұмыс істеді, ол әйел кейіпкерлерінің тартымдылығымен жақсы қабылданып, аниме жанкүйерлерінің назарын аударды. 1984 жылы шыққан «Макрос: Махаббатты есіңде сақтау» анимациялық фильмінен кейін, 1985 жылы Артленд өндірген «Мегазоне 23» ОВА-ның кейіпкер дизайнына таңдалып алынды. Сол жылы ол «Ниндзя Сенси Тобикаге» телеанимациясының кейіпкер дизайнымен де айналысты және тез арада ең танымал аниматорлардың біріне айналды. Оның режиссерлік дебюті «Fight! Iczer One» ОВА-сы – бұл ол және оның досы Аран Рей Кубо Шотенге әкелген жоба, ол серияға айналған сәтті жоба болды. 1980-жылдардың екінші жартысында ол «Дангайо», «Хадес Жобасы Зеоример» және «Даймаю Геккито: Хагане но Они» сияқты жанкүйерлерге арналған ОВА-ларды түсіріп, үлкен жанкүйерлер қатарына ие болды. 1990-жылдардан бері ол Токио Мувиде анимация режиссері ретінде белсенді жұмыс істеп келеді, онда оның «Iczer One» сияқты токусацу, сплэтер, қорқыныш және әрекет элементтерін біріктірген «Devil Lady» жақсы қабылданып, сәтті болды. Сондай-ақ ол әйелі Наруми Какинучидің «Вампир принцессасы Мию» және «Фуун Сан Шимай ЛИН» серияларының алғашқы серіктестерінің бірі.