Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суньер (шамамен 870 – 950) 911 жылдан 947 жылға дейін Барселона, Жирона және Аусона графы болған.
Sunyer (c. 870 – 950) was count of Barcelona, Girona and Ausona from 911 to 947.
Шығу тегі
Ол Вильфред Шаштының ұлы және Барселонаның бұрынғы графы Вильфред II Боррельдің кіші інісі болды. Әкесі 897 жылы қайтыс болғаннан кейін, олар екеуі әкелері билеген округтерді бірлесіп басқарды. Ағасы 911 жылы қайтыс болғанға дейін ол жеке билік жүргізбеді.
He was the son of Wilfred the Hairy and younger brother of the previous count of Barcelona, Wilfred II Borrel. He worked jointly with his brother in the government of the counties held by their father after his death in 897. He did not reign independently until his brother's death in 911.
Отбасылық қақтығыс
Алайда, оның ағасы, Беслау графы Радульф I 913 немесе 920 жылы қайтыс болғаннан кейін, Суньер мен оның ағасы Сердания графы Миро II арасында Беслау графтығының мұрагерлігі үшін тартыс туды. Барселона графтығына деген барлық құқықтарынан толығымен бас тарту шартымен, Суньер Беслауға деген құқықтарынан бас тартты. Суньер шамамен 917 жылға дейін үйленген, кейіннен әйелі Ричильда Тулузалықпен бірге көрінді, ол Руэрг графының қызы болған деген болжам бар, себебі отбасыға жаңа есімдер енгізілді. Олардың төрт ұлы мен бір қызы болды: Эрменголь, Миро, Боррель, Аделаида (сондай-ақ Бонафилла деп аталды) және Вифред. Ұлы, Эрменголь, әкесінің өмірлік кезеңінде Осона графтығын басқарды. Ол 939 мен 943 жылдар аралығында 21 тамызда Балтарғаның жанындағы шайқаста, мүмкін мажарларға қарсы, қаза тапты.
However, on the death of his uncle, Count Radulf I of Besalú, in 913 or 920, a conflict emerged between Sunyer and his brother Count Miró II of Cerdanya over the succession of the County of Besalú. In exchange for the total renunciation of all claims on the County of Barcelona, Sunyer gave up his claim on Besalú. Sunyer was apparently married by 917, and later appears with wife Richilda of Toulouse, speculated to have been a daughter of the Count of Rouergue based on the introduction of novel names into the family. They had four sons and a daughter: Ermengol, Miró, Borrell, Adelaide (also called Bonafilla), and Wifred. Ermengol, the eldest, governed the county of Osona during his father's lifetime. He died on 21 August between 939 and 943 in a battle near Baltarga, possibly against the Hungarians.
Саясат
Суньер ішкі саясатта маңызды күш-жігер жұмсады, шіркеуді қорғады және жер мен кіріс беру арқылы оның институттарын нығайтты. Ол Аусона округінің халқын қайта қоныстандыруды жалғастырды. Өзінен бұрынғыларының қорғаныс тактикасын тастап, оңтүстіктегі мавр мемлекеттеріне қарсы белсенді күреске шықты. Лейда мен Таррагонада шайқастар өтті. Сонымен қатар ол солтүстік провинцияларында билігін жоғалтып жатқан Кордовамен дипломатиялық қарым-қатынасты сақтап қалды. 912 жылы Хуэска мен Лейданың уәлісі Мұхаммед әл-Тавиль Таррега аңғарында Суньер басқарған барселондық әскерге шабуыл жасап, оларды талқандады. Бірақ 914 жылы Суньердің қарсы шабуылы оларды кері шегіндіріп, әл-Тавильдің қазасына әкелді. Содан кейін ол франк және мұсылман империялары арасында көптеген қақтығыстар болған Пенедес графлығын Ольердолаға дейін (929) қайта қоныстандырды. 936-937 жылдары мұсылмандарға қарсы жорыққа шықты. Осы сәтті науқанның нәтижесінде көптеген жау әскері, соның ішінде Валенсияның қадиі де қаза тапты. Маврлар Таррагонаны уақытша тастап кетті (ол қарапайым халыққа тиесіз аймаққа айналды), ал Тортоса графқа салық төлеуге мәжбүр болды. Бірақ бұл жеміс аз ғана уақытқа созылды, себебі Абд ар-Рахман III 940 жылы Барселонаға елшілер мен флот жіберіп, Суньерді бағынышты одаққа түсуге және Памплона королі Гарсия Санчес I-мен жасасқан, Суньердің қызына үйленуге (немесе үйленген) келісімнен бас тартуға мәжбүр етті. 947 жылы Суньер монастырьға кешіп, өзінің билік еткен жерлерін ұлдарына – Борель II мен Миро I-ге тапсырды. 950 жылы Ла Грасса монастырында (Конфлентте) қайтыс болды.
Sunyer made important efforts with domestic politics, protected the church and strengthened its institutions by giving it more land and income. He also continued to encourage the repopulation of the county of Ausona. He abandoned the defensive stance adopted by his predecessors and took up the fight actively against the Moorish states to the south. Battles were fought at Lleida and Tarragona. At the same time he managed to retain diplomatic relations with Córdoba, which had increasingly lost control of its northern provinces. In 912, Muhammad al Tawil, the Wāli of Huesca and Lleida, attacked and destroyed the Barcelonian army under Sunyer in the Tàrrega valley. However Sunyer's counterattack in 914 successfully pushed them back and resulted in the death of al Tawil. He subsequently repopulated the county of Penedès, which had been the scene of many conflicts between the Frankish and Muslim empires, as far as Olèrdola (929). From 936 to 937 he led an expedition against the Muslims. As a result of this successful campaign many of the enemy forces were killed, including the Qadi of Valencia. The Moors temporarily abandoned Tarragona (which became a no man's land), while Tortosa was forced to pay a tribute to the count. This gain was short lived however, as Abd ar Rahman III sent envoys and a fleet to Barcelona in 940, forcing Sunyer into a subservient alliance and to abandon a marriage pact he had reached with king García Sánchez I of Pamplona, who was to marry (or had already married) Sunyer's daughter. In 947 Sunyer retired to monastic life and ceded the government of his realms to his sons: Borrell II and Miró I. He died in the Monastery of La Grassa (in Conflent) in 950.