Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оточач – Хорватиядағы қала, бұрынғы епископтық және қазіргі латын католик титулярлық орны. Ол Лика аймағының солтүстік-батыс бөлігінде, Гачка өзенінің аңғарында жатыр. 2011 жылы Оточац қаласының әкімшілік ауданының халқы 9 778 адамды құрады, оның ішінде Оточац қаласының өзінде 4 240 адам тұрды, олардың көп бөлігі хорваттар (91%).
Otočac is a town in Croatia, former bishopric and present Latin Catholic titular see. It lies in the northwestern part of Lika region, in the Gacka river valley. The population of the administrative area of the Town of Otočac was 9,778 in 2011, with 4,240 in Otočac itself, the majority of whom were Croats (91%).
Атауы
Қала мажар тілінде Otocsán, итальян тілінде Ottocio, латын тілінде Ottocium деп аталады. Тарихи дереккөздерде бұл атау Ottochaz (неміс және ағылшын тілдерінде), Ottocaz (итальян және неміс тілдерінде), сондай-ақ Ottotschaz, Ottotschan және Ottocsaz (неміс тілінде) деп келтірілген.
The town is known as Otocsán in Hungarian, Ottocio in Italian, and Ottocium in Latin. In historical sources, the name has been rendered as Ottochaz (German and English), Ottocaz (Italian and German), and Ottotschaz, Ottotschan, & Ottocsaz (German).
Тарих
Оточац ежелгі хорват приходының атымен аталыпты. Шамамен 1100 жылға жатқан Башка тақташасының мәтінінде Оточацтағы Әулие Николай шіркеуі Крк аралындағы Юрандвордағы Әулие Люсия шіркеуімен бірге тәртіптік қауымдастыққа кіргендігі айтылған. 1300 жылдан бастап ол Франкопан әулетінің меншігіне өтті. Зигмунд Франкопан (1461–1535) сол жерде дін басқару орталығын құрды (төменде қараңыз). Гацка өзенінің иілісінде орналасқан, қорғаныс мұнарасы бар елді мекенді мұнаралы бекініс қорғаған. 1829 жылы бекініс бұзылғаннан кейін оның тек бір бөлігі сақталған. Қорғанысты күшейту үшін 1619 жылы цилиндрлі мұнаралары бар үшбұрышты құрылымы бар Ренессанс дәуіріндегі бекініс ("Фортица") салынды. 1684 жылы салынған (1774 жылы қалпына келтірілген) Барокко стиліндегі Қасиетті Үштік шіркеуі – дөңгелек апсидасы бар, бір кемелі үлкен ғимарат; кеме екі жағында үш қосалқы шіркеу орналасқан. Қоңырау мұнарасы басты кіреберістен көтеріледі. Шіркеудің барокконың соңғы және классицизм стиліндегі жиһаздарына жеті алтарь, мінбар, крещение тағы және 18 ғасырға жататын қабір тақталары кіреді. 1746 жылдан бастап Оточац Хорватия әскери шекарасының (хорват Война Крайнасы) полкінің штабы болды. Осы кезеңде бірнеше үйлесімді, қарапайым, көбінесе екі қабатты үйлер салынды. 1918 жылға дейін Оточац Австрия монархиясының құрамында болды (1867 жылғы келісімнен кейін Венгрия Корольдігіне бағынышты Хорватия Корольдігінің бөлігі). 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Оточац Хорватия Славониясының Лика-Крбава округіне кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде усташтар жасаған сербтерге қарсы геноцид кезінде 1941 жылдың сәуір айының соңында Оточацта 331 серб өлтірілді. Құрбандар балтамен шауылып өлтіруге дейін өз қабірлерін қазуға мәжбүр болды. Олардың арасында жергілікті православие дінінің священнигі мен оның ұлы да болды. Священник ұлы өлтірілген кезде өлгендер үшін дұға оқыды. Содан кейін священникке азап шегізіп, шашы мен сақалын жұлып, көздерін ойып, тірідей терісін сызып тастады. Хорватияның Тәуелсіздік соғысы кезінде қала серб әскерлерімен басылып алынды, бірақ кейін хорваттар босатып алды. Кейіннен оны 154-ші бригаданың бошкарині қорғады, олар келесі жылдары қалаға келіп тұрды. 1992 жылдың қаңтар айында қару тоқтату туралы келісімге қол қойылды, бірақ Оточацтың айналасы 1995 жылы ғана толық босатылды.
Otočac was named after the early Croatian parish. The text of the famous Baška Tablet (around 1100) says that the church of St. Nicholas in Otočac was part of the order community with the Church of St. Lucy, Jurandvor on the island of Krk. From 1300 on, it belonged to the estate of the Frankopan family. Sigismund Frankopan (1461–1535) founded a diocese there (see below). The settlement with a defence tower, at a bend in the river Gacka, was protected by a towered fort. After the fort's demolition in 1829, only parts remained preserved. To provide a safer defence, a Renaissance era fortress ("Fortica") was built in 1619, with a triangular layout of cylindrical towers. The Baroque parish church of the Holy Trinity, erected in 1684 (restored in 1774), is a large one nave building with rounded sanctuary; three side chapels are on each side of the nave. The bell tower rises from the main front. The late baroque and classicist furnishings of the church include seven altars, a pulpit, baptismal font and sepulchral slabs from the 18th century. From 1746, Otočac was the headquarters of a regiment (Ottotschaner Grenz Infanterie Regiment N°II) of the Croatian Military Frontier, (Croatian Vojna Krajina). A number of harmonious, simple, mostly two story houses originate from this period. Until 1918, Otočac was part of the Austrian monarchy (part of the Kingdom of Croatia Slavonia subordinate to the Kingdom of Hungary after the compromise of 1867). In the late 19th century and early 20th century, Otočac was part of the Lika Krbava County of Croatia Slavonia. During the World War II Genocide of Serbs by the Ustaše, Otočac was the site of the slaughter of some 331 Serbs in late April 1941. The victims were forced to dig their own graves before being hacked to death with axes. Among the victims was the local Orthodox priest and his son. The former was made to recite prayers for the dying as his son was killed. The priest was then tortured, his hair and beard was pulled out, eyes gouged out before he was skinned alive. During the Croatian War of Independence the city was occupied by Serbian forces, but was later liberated by the Croats. It was later defended by the boškarini of the 154th Brigade HV, which in the following years visited the city. An armistice agreement was signed in January 1992, but the surroundings of Otočac were finally liberated only in 1995.
Дін тарихы
1460 жылы Сень Рим-католик діоцезінен бөлінген аумақта епископтық құрылды, оны жергілікті жер иесі Зигизмунд Франкопан (1461–1535) Киелі Николай және Елена (Кеглевичтен туған) шіркеуінде негіздеді. Римдегі Киелі Рух қауымының мүшесі болған Юрай Микуличичтің жесірі Елена, шіркеуге үш жер учаскесін сыйлады. Бастапқыда ол Салона митрополиттік архиепископиясына, кейін Сплит архиепископиясына бағынышты болды. 1534 жылы ол таратылып, оның аумағы Сенж аналық діоцезіне қайтарылды. 1933 жылы ол латын титулды епископтығы ретінде номиналды түрде қайта жаңартылды.
A bishopric was established in 1460, on territory split from the Roman Catholic Diocese of Senj, which local estate owner Sigismund Frankopan (1461–1535) founded at the church of St. Nicholas and Jelena (née Keglević), widow of Juraj Mikuličić, who was a member of the community of the Divine Holy Spirit in Rome, gave to the church three parcels of land. Initially it was suffragan of the Metropolitan Archdiocese of Salona, later of the Archdiocese of Split. In 1534 it was suppressed and its territory returned to its mother diocese of Senj. It was nominally restored in 1933 as a Latin titular bishopric.
Демография
2011 жылғы халық санағы бойынша Оточац қаласының халқы 9 778 адамды құрады. Ұлттық құрамы бойынша 91,18% хорваттар, ал 7,25% сербтерді құрады. Оточац маңындағы хорваттар екі топқа бөлінеді: шакавия диалектісінде сөйлейтіндер және икавия акцентімен штокавия диалектісінде сөйлейтін буневцилер. Сербтер Горичи және Старо Село ауылдарында басымдылықты құрайды. Өзінің Оточац елді мекенінде 4 240 адам тұрады. Хорватия Тәуелсіздік соғысына дейін 1991 жылғы халық санағында Оточацтың кеңейтілген муниципалитетінде 24 992 тұрғын, оның ішінде 16 355 хорват (65,44%) және 7 781 серб (31,13%) тіркелген.
In the 2011 census, the Town of Otočac had a total of 9,778 inhabitants. By ethnicity, 91.18% were Croats and 7.25% were Serbs. Croats in the vicinity of Otočac form two groups, those who speak Chakavian dialect and Bunjevci, who speak Shtokavian dialect with an Ikavian accent. Serbs form a majority in the villages of Gorići and Staro Selo. The settlement of Otočac itself had population of 4,240. Before the Croatian War of Independence, the 1991 census lists the greater municipality of Otočac as having 24,992 inhabitants, with 16,355 Croats (65.44%) and 7,781 Serbs (31.13%).
Азшылық кеңестері мен өкілдері
Тікелей сайланған азшылық кеңестері мен өкілдері жергілікті немесе өңірлік билік органдарымен кеңес беруге міндетті, олар азшылықтардың құқықтары мен мүдделерін қорғау, қоғамдық өмірге интеграциялану және жергілікті істерді басқаруға қатысу мәселелерімен айналысады. 2023 жылғы Хорватияның ұлттық азшылықтар кеңестері мен өкілдерінің сайлауында Хорватия сербтері Оточац қаласының 15 мүшелі азшылық кеңесін сайлау үшін заң талаптарын орындады, бірақ соңында тек 13 мүше сайланды.
Directly elected minority councils and representatives are tasked with consulting tasks for the local or regional authorities in which they are advocating for minority rights and interests, integration into public life and participation in the management of local affairs. At the 2023 Croatian national minorities councils and representatives elections Serbs of Croatia fulfilled legal requirements to elect 15 members minority council of the Town of Otočac with only 13 members being elected in the end.
География
Оточац Гакко Польедің батыс бөлігінде, Велебит және Мала Капела таулары арасында орналасқан, орталықта Гакка өзені ағатын карсттік жазықта, 459 метр биіктікте жатыр. Қала Сеньден оңтүстік-шығысқа қарай, Госпичтен солтүстік-батысқа қарай және Плитвицеден батысқа қарай орналасқан. Қала жоғарғы және төменгі бөліктерден тұрады.
Otočac is located in the western part of Gacko Polje, the karst field of centrally located Gacka river, located between Velebit and Mala Kapela, at an elevation of 459m. The town lies to the southeast of Senj, northwest of Gospić and west of Plitvice. There are two town sections, the Upper Town and Lower Town.