Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның Пиза қаласындағы шіркеу
Church in Pisa, Italy
Санта-Мария-делла-Спина – Италияның Пиза қаласында орналасқан шағын шіркеу. 1230 жыл шамасында Пизан готика стилінде салынған және 1325 жылдан кейін кеңейтілген бұл шіркеу бастапқыда жақын жерде болған, бірақ 15 ғасырда құлап, қайта салынбаған жаңа көпірге орай Санта-Мария-ди-Понтеново деп аталған. "Делла Спина" ("тікеннің") атауы Мәсіхтің азапталуы мен айқышқа қадалу кезінде оның басына кигізілген деп саналатын тікен тәжінің болуынан шыққан. Бұл релікви 1333 жылы осы шіркеуге әкелінді. 1871 жылы Арно өзенінен судың қауіпті түрде сіңуіне байланысты шіркеу бөлшектелді де, жоғарырақ жерге қайта орнатылды. Бірақ, осы процесте шіркеу өзгертілді, ал 1872 жылы Пизаға келген Джон Раскин бұл қалпына келтіруге наразылық білдірді. Қазір шіркеуде "тікен" жоқ, ол Виа Рома көшесіндегі Санта-Кьяра шіркеуінде қойылған. Санта-Мария-делла-Спина шіркеуінің басқаруы әрдайым қаланың қарауында болды, тек 17 және 18 ғасырлардағы қысқа үзілістерде ғана ол жергілікті аурухананың жауапкершілігіне өтті.
Santa Maria della Spina is a small church in the Italian city of Pisa. The church, erected around 1230 in the Pisan Gothic style, and enlarged after 1325, was originally known as Santa Maria di Pontenovo for the newer bridge that existed nearby, collapsed in the 15th century, and was never rebuilt. The name of della Spina ("of the thorn") derives from the presence of a thorn, putatively part of the crown of thorns placed on Christ during his Passion and Crucifixion. The relic was brought to this church in 1333. In 1871 the church was dismantled and rebuilt on a higher level due to dangerous infiltration of water from the Arno river. The church was altered in the process, however, and John Ruskin, who visited Pisa in 1872, was outraged about the restoration. The church no longer houses the “thorn”, it is now on display in the Chiesa di Santa Chiara on Via Roma. The church of Santa Maria della Spina has always been administered by the city, except for short interruptions in the seventeenth and eighteenth centuries when it fell to the responsibility of the local hospital.
Сыртқы
Ғибадатхана Италияның готикалық сәулет өнерінің бағалы мүсіні болып табылады. Шағын құрылыстың тіктөртбұрышты жоспары бар, ол көп түсті жолақтармен қаланған мәрмәрден тұрғызылған. Сыртқы түрі кусптармен, тимпандермен және табернакльдермен, сондай-ақ тарсиялар, роза тәрезелер және 14 ғасырдың басындағы атақты Пизан суретшілерінің көптеген мүсіндерімен безендірілген бай мүсіндік әшекейлерімен ерекшеленеді. Олардың қатарында Джованни Пизано, Лупо ди Франческо, Андреа Пизано ұлдары Нино мен Томазомен және Джованни ди Балдуччо бар. Фасадта екі қақпа орналасқан. Олардың арасында Джованни Пизаноға жатқызылатын Баласымен бірге Мадонна мен екі періште мүсіні бар табернакль орналасқан. Фасадтың жоғарғы бөлігінде екі ниша ашылған: олардың ішінде Мәсіх екі Жариялаушының арасында және тағы екі періште бейнеленген. Көше бойында орналасқан оңтүстік фасадта да Лупо шеберханасының жасаған Апостолдар мен Мәсіхтің он үш мүсіні бар. Тимпандардың үстіндегі киелілер мен періштелерді бейнелейтін шағын мүсіндер Нино Пизано шеберханасынан, ал оң жақтағы тіректегі нишада Джованни ди Балдуччоның Мадоннасы мен Баласы орналасқан. Шығыс жағында үш дөңгелек аркасы қарапайым терезелермен жабдықталған. Тимпандар Евангелисттердің символдарымен безендірілген, олардың арасында Әулие Петр, Пауыл және Жақсы хабар беруші Жоханның мүсіндері орналасқан. Биік пирамида тәрізді мұнаралар Нино Пизаноның екі періште арасындағы Баласымен бірге Мадонна мүсінімен аяқталады.
The church is a gem of Gothic architecture in Italy. The small structure has a rectangular ground plan, and is built of marble, laid in polychrome bands. The exterior appearance is marked by cusps, tympani and tabernacles, together with a rich sculptural decoration with tarsiae, rose windows and numerous statues from the main Pisane artists of the early 14th century. These include Giovanni Pisano, Lupo di Francesco, Andrea Pisano with his sons Nino and Tommaso, and Giovanni di Balduccio. The façade has two gates with lintelled arches. Among these lies the tabernacle with the statues of Madonna with the Child and two Angels, attributed to Giovanni Pisano. Two niches open in the upper part of the façade: these house the statue of Christ among the two Annunciation ones, and two other angels. The south façade, alongside the street, is also abundantly furnished with cusps and thirteen statues of the Apostles and Christ by Lupo's workshop. The small sculptures over the tympani portraying Saints and Angels are from Nino Pisano's workshop, while the niche in the right pillar has a Madonna and Child by Giovanni di Balduccio. The east side has three round arches with simple windows. The tympani are decorated with the Evangelists' symbols, intervalled by niches with the statues of the Saints Peter, Paul and John the Baptist. The high pyramid like spires end with the statues of the Madonna with Child between two angels, by Nino Pisano.
Интерьер
Сыртқы әсемдігімен салыстырғанда, ішкі жағы өте қарапайым көрінеді. Ол 19 ғасырдағы жөндеу кезінде суреттелген төбесі бар, жалғыз бөлмеден тұрады. Пресвитеридің ортасында Андреа мен Нино Пизаноның "Гүл Мадоннасы" – готикалық мүсінтаудың ең көрнекті туындыларының бірі орналасқан. Сол қабырғада бір кезде тәждің қасиетті реликвиясы сақталған Стаджо Стаджидің (1534) киелі сандығы бар. Пизанолардың тағы бір мүсіні, "Сүтпен Мадонна", бұрын осы жерде болған, бірақ қазір Сан-Матео қалалық ұлттық мұражайына көшірілді.
If compared to the rich exterior, the interior appears quite simple. It has a single room, with a ceiling painted during the 19th century reconstruction. In the presbytery's centre is one of the highest masterpieces of Gothic sculpture, the Madonna of the Rose by Andrea and Nino Pisano. On the left wall is the tabernacle in which once was the crown's relic, by Stagio Stagi (1534). Another statue by the Pisanos, the Madonna del Latte, was once here, but has been moved to the city's National Museum of San Matteo.