Ричард Пауэрстің «Қара жыртыс» романы: ливандық террористерде бес жыл тұтқын болған американдық мұғалімнің және VR симуляторының әңгімесі. Кітапта өмір мен жад зерттеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Plowing the Dark (2000) - американдық жазушы Ричард Пауэрстің романы. Онда екі баяндама желісі кездеседі: бірі – ливандық шиит террористері тарапынан ұсталған американдық оқытушы туралы, екіншісі – жоғары технологиялық виртуалды шындық симуляторының құрылысы.
Plowing the Dark (2000) is a novel by American writer Richard Powers. It follows two narrative threads; one of an American teacher held hostage by Lebanese Shiite terrorists, the other the construction of a high tech virtual reality simulator.
Сюжет
Тұтқын Таймур Мартин 5 жыл бойы жалғыз бөлмеде тұтқындалып, өмірін талдаумен және қайта-қайта ойлаумен өткізеді. Оның сыртқы байланысы шектеулі. Ол кейде тұтқындарымен сөйлеседі, ал қысқа мерзімге жақын жердегі тұтқындармен соғылған Морзе коды арқылы хабарласады. Ол "Ұлы қашу" атты кітапты оқиды. Өмірінің көп бөлігін Гвенмен арақатынасы туралы ойлауға жұмсайды. Оқиғасы босатылғаннан кейін жалғасады, ол баласы мен әйелімен бірге, көп уақыт өткен соң жаңа өмір бастайды. Екінші баяндамада, "Көген" деп аталатын виртуалды шындық машинасы Реализация зертханасының жұмысшыларымен құрастырылуда. Басты кейіпкерлер – енді жаңа туындылар жасамайтын суретші Ади Кларпол; инженерден ақынға, содан кейін бағдарламашыға айналған Стиви Шпигель; әлемдік оқиғалардың нәтижесін болжауды үміттенетін эконометрист Ронан О'Райли; және жас компьютерлік бағдарламалау шебері Джек "Джекдоу" Акварелли. Олар үш қабырғалы бөлмеде әлемді қайта жаратуға тырысады. Олар толыққанды әсер ететін орта құрайды, бірақ соңына қарай Ади технологияның әскерилер тарапынан пайдаланылатынын түсінеді. Ол өзін-өзі бағалауға мәжбүр болады, бірақ ақырында өркениеттің құлауын және қайта құрылуын бейнелейтін тағы бір бөлме жасайды. Екі баяндама да бір бөлмеде не болуы мүмкін деген идеямен, сондай-ақ соғыс және соғыстан кейінгі жаңару тақырыптарымен байланысты.
Taimur Martin, the hostage, spends five years analyzing and replaying his life while trapped in a single room. He has little outside contact. He occasionally exchanges words with his captors, and for a short interlude, he is able to communicate with nearby prisoners using a tapped Morse code. He reads a book called Great Escape. He spends most of his time thinking about his life and relationship with his girlfriend Gwen. When his story resumes after he is released, he has a child and a wife, and much time has gone by. In the second narrative, a virtual reality machine ("The Cavern"), is being built by workers at the Realization Laboratory. The main characters are Adie Klarpol, an artist who no longer does original work; Stevie Spiegel, an engineer turned poet turned programmer; Ronan O'Reilly, an econometrician who hopes to predict the outcome of world events; and Jack "Jackdaw" Acquerelli, a young computer programming wizard. They are attempting to recreate the world inside a three walled room. They create a completely immersive experience, but near the end, Adie realizes that the technology will be used by the military. She has to reconcile with herself but ends up creating another room that recreates the destruction and rebuilding of civilization. The two narratives are loosely connected through the idea of what can happen in a single room, and also by themes of war and rebuilding after a war.
Мәдениеттік сілтемелер мен сілтемелер
Пауэрстің басқа романдары сияқты, оның ең тиімді тәсілдерінің бірі – аллюзия қолдану. Роман бірнеше өлеңдерге сілтеме жасайды, оның ішінде Уильям Батлер Йейтстің «Византияға саяхат» және Роберт Фросттың «Пеш құсы» өлеңдері. Сондай-ақ, Руссоның «Арман» және Ван Гогтың «Арльдегі жатын бөлмесі» сияқты бірнеше картиналар да еске алынады. Роман атауының өзі Уильям Блейктің «Жердің жауабы» поэмасының 20-жолына аллюзия болуы мүмкін.
As in Powers' other novels, one of his most effective devices is the use of allusion. The novel alludes to several poems including "Sailing to Byzantium" by William Butler Yeats and "The Oven Bird" by Robert Frost. Several paintings are also mentioned, including Rousseau's "The Dream" and van Gogh's "Bedroom in Arles". The title itself may be an allusion to line 20 of the poem "Earth's Answer" by William Blake.