Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренциядағы шіркеу, Италия
парфюмерия және денсаулықты жақсарту дәріханасы
темір жол станциясы
Church in Florence, Italy
the perfumery and wellness apothecary
the railway station
Santa Maria Novella – Флоренция қаласындағы шіркеу, Италия, қаланың басты темір жол станциясының қарсы бетінде орналасқан және осы станцияға атын берген. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл Флоренциядағы алғашқы ірі базилика және қаланың негізгі доминикан шіркеуі. Шіркеу, оған іргелес келіс және басқару үйі көптеген өнер туындылары мен жерлеу ескерткіштерін сақтайды. Ерекше атақты готика және ерте Ренессанс шеберлерінің фрескалары. Олар Флоренцияның ең беделді отбасыларымен қаржыландырылған, олар өздері үшін қасиетті жерде жерлеу шаптерлерін қамтамасыз еткен.
Santa Maria Novella is a church in Florence, Italy, situated opposite, and lending its name to, the city's main railway station. Chronologically, it is the first great basilica in Florence, and is the city's principal Dominican church. The church, the adjoining cloister, and chapter house contain a multiplicity of art treasures and funerary monuments. Especially famous are frescoes by masters of Gothic and early Renaissance. They were financed by the most important Florentine families, who ensured themselves funerary chapels on consecrated ground.
Тарих
Бұл шіркеу S. Maria Novella («Жаңа») деп аталды, себебі ол 9-ғасырдағы Санта-Мария-делле-Винье ораториясының орнында салынған. 1221 жылы бұл жер Доминикан орденіне берілгенде, олар жаңа шіркеу мен оған іргелес монастырь салуды шешті. Шіркеуді екі Доминикан монахы – Фра Систо Фиорентино және Фра Ристоро да Кампи жобалады. Құрылыс 13 ғасырдың ортасында (шамамен 1276 жылы) басталды және 80 жылға созылды. Оның үлесі – шаршылармен әшекейленген кең фриз және төрт ақ-жасыл пилястрлар, дөңгелек терезе және екі жағынан S-тәрізді иілген элементтермен шеңберленген Доминикан орденінің күн белгісі бар фронтонмен жабылған жоғарғы бөлігінен тұрады. Сондай-ақ, қасбеттің төменгі бөлігіндегі Коринфтік капителдері бар төрт бағана да қосылды. Фриз және фронтон ежелгі өнерден шабыттанғаны анық, бірақ жоғарғы бөлігіндегі S-тәрізді иілген элементтер жаңа және ежелгі өнерде бұрын-соңды кездеспеген. Италиядағы көптеген шіркеулерде кездесетін бұл элементтер (немесе олардың вариациялары) кең қабаттардан тар қабаттарға өту мәселесін шешеді және осы шіркеудің дизайнынан бастау алады. Сол қанатын бойлап, шамамен ортасында орналасқан Қасиетті Үштік – Мазаччоның ерте Ренессанс кезеңіндегі новаторлық туындысы, ол перспектива және математикалық пропорциялар туралы жаңа идеяларын көрсетеді. Оның кескіндеме өнеріне әсері Брунеллескидің сәулет өнеріне және Донателлоның мүсін өнеріне тигізген әсерімен теңестірілуге лайық. Бұл жерге судья мен оның әйелі, Лензи отбасының мүшелері келіп, дұға тартқан. Төмендегі саркофагта итальян тілінде: «Мен сен болғандай болдым, сен мен болғандай боласың» деген жазу бар. Оң қанатында Бернардо Росселлиноның 1451 жылы салған Томба делла Беата Вильяна монументі орналасқан. Сол қанатта Фиезоле епископтарының қабірлері де бар, олардың бірі Тино ди Камайно, екіншісі Нино Пизаноға тиесілі.
This church was called S. Maria Novella ('New') because it was built on the site of the 9th century oratory of Santa Maria delle Vigne. When the site was assigned to the Dominican Order in 1221, they decided to build a new church and adjoining cloister. The church was designed by two Dominican friars, Fra Sisto Fiorentino and Fra Ristoro da Campi. Building began in the mid 13th century (about 1276), and lasted 80 years, His contribution consists of a broad frieze decorated with squares, and the full upper part, including the four white green pilasters and a round window, crowned by a pediment with the Dominican solar emblem, and flanked on both sides by enormous S curved volutes. The four columns with Corinthian capitals on the lower part of the façade were also added. The pediment and the frieze are clearly inspired by antiquity, but the S curved scrolls in the upper part are new and without precedent in antiquity. Solving a longstanding architectural problem of how to transfer from wide to narrow storeys, the scrolls (or variations of them), found in churches all over Italy, all draw their origins from the design of this church. The Holy Trinity, situated almost halfway along the left aisle, is a pioneering early Renaissance work of Masaccio, showing his new ideas about perspective and mathematical proportions. Its meaning for the art of painting can easily be compared to the importance of Brunelleschi for architecture and Donatello for sculpture. The patrons were the judge and his wife, members of the Lenzi family, here depicted kneeling. The cadaver tomb below carries in Italian the epigram: "I was once what you are, and what I am you will become". Of particular note in the right aisle is the Tomba della Beata Villana, a monument by Bernardo Rossellino executed in 1451. In the same aisle, are located tombs of bishops of Fiesole, one by Tino di Camaino and another by Nino Pisano.
Торнабуони шіркеуі
Қақпа (немесе Торнабуони капелласы) 1485 жылдан 1490 жылға дейін Доменико Гирландайо салған атақты фрескалар сериясын қамтиды, оның шәкірті жас Микеланджело болған. Фрескалар Құдай ана мен Жақияның өмірінен алынған сюжеттерді бейнелейді. Оларда Флоренцияның көрнекті отбасыларының бірнеше өкілдерінің бейнелері бар. Жоғары жағындағы дөңгелек суреттерде Евангелистердің бейнелері салынған. Арқалық қабырғада "Қасиетті Доминиктің дінсіз кітаптарды өртеуі" және "Қасиетті Петірдің шейіт болуы", "Жарлау" және "Қасиетті Иоанн шөлге кетеді" суреттері бейнеленген. 1492 жылы боялған шыны терезелерді флоренциялық суретші Алессандро Аголанти, сондай-ақ Ил Биделло деп белгілі, Гирландайоның эскиздері негізінде жасаған. Бас алтарьдағы қоладан жасалған айқыш Гьямболоньяның (16 ғасыр) туындысы.
The chancel (or the Cappella Tornabuoni) contains series of famous frescoes painted from 1485 to 1490 by Domenico Ghirlandaio whose apprentice was the young Michelangelo. The frescoes represent themes from the lives of the Virgin and John the Baptist. They contain portrayals of several members of important Florentine families. The vaults have roundels with paintings of the Evangelists. On the rear wall are the paintings Saint Dominic burns the Heretical Books and Saint Peter's Martyrdom, the Annunciation, and Saint John goes into the Desert. The stained glass windows were made in 1492 by the Florentine artist Alessandro Agolanti, known also as Il Bidello, and were based on cartoons by Ghirlandaio. The bronze crucifix on the main altar is by Giambologna (16th century).
Филиппо Строцци шіркеуі
Филиппо Строцци капелласы бас алтарьдың оң жағында орналасқан. Филиппино Липпидің фрескалар сериясы апостол Филипп пен апостол Ұлы Яковтың өмірін көрсетеді және 1502 жылы аяқталған. Оң қабырғада Иерополь ғибадатханасынан Аждаһаны қуатын әулие Филипп фрескасы және оның үстіндегі лунетте – әулие Филипптің айқышқа асылуы бейнеленген. Сол қабырғада Евангелист Иоаннның Друисанды қайта тірілтуі фрескасы және оның үстіндегі лунетте – Евангелист Иоаннның қиындыққа ұшырауы салынған. Адам, Нұх, Ыбырайым және Яков қабырғалы күмбезде бейнеленген. Алтарьдың артында Бенедетто да Майаноның мүсіні бар Строцци қабірі (1491).
The Filippo Strozzi Chapel is situated on the right side of the main altar. The series of frescoes by Filippino Lippi depict the lives of Apostle Philip and the Apostle Saint James the Great and were completed in 1502. On the right wall is the fresco St Philip Driving the Dragon from the Temple of Hieropolis and in the lunette above it, the Crucifixion of St Philip. On the left wall is the fresco St John the Evangelist Resuscitating Druisana and in the lunette above it The Torture of St John the Evangelist. Adam, Noah, Abraham and Jacob are represented on the ribbed vault. Behind the altar is the tomb of Strozzi with a sculpture by Benedetto da Maiano (1491).
Гонди шіркеуі
Джулиано да Сангалло жобалаған бұл шапель бас алтарьдың сол жағында орналасқан және 13 ғасырдың соңына дейін салынған. Мұнда, артқы қабырғада, Брунеллескидің ағаштан жасалған айқышқа шегеленген әйгілі туындысы – оның санаулы мүсіндерінің бірі орналасқан. Аңыз бойынша, ол Флоренциядағы Санта-Кроче шіркеуіндегі Донателлоның "примитивті" айқышқа шегеленген бейнесінен наразы болып, осы туындыны жасаған. Шапельдің күмбезінде 13 ғасырғы грек суретшілерінің фрескаларының фрагменттері сақталған. Көп түсті мәрмәрмен әрлеуді Джулиано да Сангалло жасаған (шамамен 1503 жыл). Витражды терезе 20 ғасырда орнатылған.
This chapel, designed by Giuliano da Sangallo, is situated on the left side of the main altar and dates from the end of the 13th century. Here, on the rear wall, is the famous wooden Crucifix by Brunelleschi, one of his very few sculptures. The legend goes that he was so disgusted by the "primitive" Crucifix of Donatello in the Florence's church of Santa Croce that he made this one. The vault contains fragments of frescoes by 13th century Greek painters. The polychrome marble decoration was applied by Giuliano da Sangallo (c. 1503). The stained glass window and dates from the 20th century.
Каппелла Строцци ди Мантова
Каппелла Строцци ди Мантова сол жақтағы трансепттің соңында орналасқан. Фрескалар Филиппо Строццидің атасы Томазо Строцци тарапынан Нардо ди Чионеге (1350–1357) тапсырыс берілген. Фрескалар Дантенің "Құдай комедиясынан" шабыттанды: Соңғы сот (арқа қабырғада; Данте портреті қоса), Тозақ (оң қабырғада) және Жұмақ (сол қабырғада). "Құдай анасы мен қасиеттілермен" Құтқарушының негізгі алтарі Нardo ди Чионенің ағасы Андреа ди Чионе, көбінесе Орканья деп танылатын, жасаған. Артындағы үлкен бояулы шыны терезе екі бауырдың эскизі бойынша жасалған.
The Cappella Strozzi di Mantova is situated at the end of the left transept. The frescoes were commissioned from Nardo di Cione (1350–1357) by Tommaso Strozzi, an ancestor of Filippo Strozzi. The frescoes are inspired by Dante's Divine Comedy: Last Judgment (on the back wall; including a portrait of Dante), Hell (on the right wall) and paradise (on the left wall). The main altarpiece of The Redeemer with the Madonna and Saints was done by Nardo di Cione's brother, Andrea di Cione, better known as Orcagna. The large stained glass window on the back was made from a cartoon by the two brothers.
Делла Пура шіркеуі
Дела Пура капелласы ескі зираттың солтүстігінде орналасқан. Ол 1474 жылы салынған және Ренессанс дәуірінің бағаналарымен тұрғызылған. 1841 жылы Гаэтано Баккани оны қалпына келтірді. Сол жағында 14 ғасырға жататын Мадонна мен Бала және Әйел қасиетті Катерина бейнеленген фрескасы бар лунета орналасқан. Алдыңғы алтарьда Баччо да Монтелупоның 1501 жылы жасаған ағаштан ойылған кресті бар.
The Della Pura Chapel is situated north of the old cemetery. It dates from 1474 and was constructed with Renaissance columns. It was restored in 1841 by Gaetano Baccani. On the left side there is a lunette with a 14th century fresco Madonna and Child with St Catherine. On the front altar there is a wooden crucifix by Baccio da Montelupo (1501).
Руселлаи шіркеуі
Оң қанаттың соңында орналасқан Ручеллаи капелласы 14 ғасырға дейін сақталып келген. Паоло Ручеллаидің (15 ғасыр) кесенесінен және Нино Пизаноның Мадонна мен Баланың мәрмәр мүсінінен басқа, ол Маэстро ди Санта-Чечилияның фрескаларының қалдықтары сияқты бірнеше өнер туындыларын сақтайды (13 ғасырдың соңы – 14 ғасырдың басы). Сол қабырғадағы сурет, Әйя Екатеринаның шейіттігі, Джулиано Бугиардинимен салынған (мүмкін Микеланджелоның көмегімен). Еденнің ортасындағы қоладан жасалған кесенені 1425 жылы Лоренцо Гиберти жасаған.
The Rucellai Chapel, at the end of the right aisle, dates from the 14th century. Besides the tomb of Paolo Rucellai (15th century) and the marble statue of the Madonna and the Child by Nino Pisano, it houses several art treasures such as remains of frescoes by the Maestro di Santa Cecilia (end 13th – beginning 14th century). The panel on the left wall, the Martyrdom of St Catherine, was painted by Giuliano Bugiardini (possibly with assistance from Michelangelo). The bronze tomb, in the centre of the floor, was made by Lorenzo Ghiberti in 1425.
Барди шіркеуі
Барди капелласы, апсиданың оң жағындағы екінші капелла, Риккардо Барди құрылысын бастады және 14 ғасырдың басына дейін салынған. Оң жақтағы тіреудегі жоғары рельефте Риккардо Бардиді ізгілікпен баталаған Әулие Григорий бейнеленген. Қабырғаларда Спинелло Аретиноға жатқызылатын 14 ғасырдың басындағы фрескалар сақталған. Алтастағы Розарио Мадоннасы – Джорджо Вазаридің (1568) туындысы.
The Bardi Chapel, the second chapel on the right of the apse, was founded by Riccardo Bardi and dates from early 14th century. The high relief on a pillar on the right depicts St Gregory blessing Riccardo Bardi. The walls show us some early 14th century frescoes attributed to Spinello Aretino. The Madonna del Rosario on the altar is by Giorgio Vasari (1568)
Сакратория
Сол қаптаманың соңында орналасқан сакристия 1380 жылы Кавальканти отбасымен Жариялану шеберханасы ретінде салынған. Онда соңғы он төрт жылдық тазалау және қайта жаңартудан кейін Джоттоның ерте туындысы – Мадонна мен Жанындағы Иоаннмен бірге зор суреттелген Крест орналасқан. Сакристияны Джованни делла Роббияның (1498) шедеврлері – глазурланған терракота және мәрмәр шүмілкі әшекейлейді. Қабылдағыштар 1593 жылы Бернардо Буонталенти жасаған. Қабырғадағы суреттер Вазари мен Флоренцияның сол кезеңдегі басқа суретшілеріне жатқызылады. Арқа қабырғадағы үш бөлімі бар үлкен готикалық терезе 1386 жылы салынған және Николо ди Пьетро Геринидің эскиздеріне негізделген.
The sacristy, at the end of the left aisle, was built as the Chapel of the Annunciation by the Cavalcanti family in 1380. It houses, after a recent period of fourteen years of cleaning and renovation, the enormous painted Crucifix with the Madonna and John the Evangelist, an early work by Giotto. The sacristy is also embellished by a glazed terra cotta and a marble font, masterpieces by Giovanni della Robbia (1498). The cupboards were designed by Bernardo Buontalenti in 1593. The paintings on the wall are ascribed to Vasari and other contemporary Florentine painters. The large Gothic window with three mullions at the back wall dates from 1386 and was based on cartoons by Niccolò di Pietro Gerini
Испанша шіркеуі
Испан капелласы (немесе Cappellone degli Spagnoli) – монастырьдың бұрынғы бас үйі. Ол жасыл айванның (Chiostro Verde) солтүстік жағында орналасқан. Оны Доминикан ордені үшін бас үй ретінде Буонамико (Мико) Гидалотти салдырған. Құрылысы шамамен 1343 жылы басталып, 1355 жылы аяқталды. Гидалотти капелласы кейіннен «Испан капелласы» деп аталды, себебі Козимо I оны Толедоның Элеонорасына және оның испандық сүйегіне берді. Испан капелласының ішінде Ең Қасиетті Жәрдемнің кішкентай капелласы бар. Испан капелласын 1365 жылдан 1367 жылға дейін Андреа ди Бонайуто, сондай-ақ Андреа да Флоренция деп те аталатын суретші безендірген. Капелла доминикандықтар үшін салынғандықтан, фрескалардың көпшілігінде Әулие Доминиктің бейнесі кездеседі. Оң қабырғадағы үлкен фрескада белсенді және жеңіске жеткен Шіркеутің және Доминикан орденінің аллегориясы бейнеленген. Бұл әсіресе қызықты, өйткені фондық бөлігінде үлкен қызғылт ғимарат бейнеленген, оның кейбір адамдар Флоренция соборының Арнольфо ди Камбио жасаған бастапқы жобаларына түсінік беруі мүмкін деп санайды (Брунеллескинің күмбезі салынбастан бұрын). Алайда, мұндай түсіндіру қиял – Дуомо ешқашан қызғылт түске боялмаған, сондай-ақ колокольня артқы жағында орналаспаған. Бұл фрескада Рим папасы Бенедикт IX, кардинал Никколо Альбертини, граф Гидо ди Поппи, Арнольфо ди Камбио және ақын Петрарканың портреттері де бар. Басқа қабырғалардағы фрескалар кіреберіс қабырғасында Мәсіх және Әулие Петірдің өмірінен көріністерді (көп бөлігі кейінірек хор орнатылғандықтан зардап шеккен), сол қабырғада Әулие Фома Аквиннің жеңісі мен христиандық білімнің аллегориясын, ал алтарь қабырғасының аркасында «Калварий жолымен айқышқа шегелену және Лимбоға түсу» суреттерін көрсетеді. Төрт бөліктен тұратын күмбезде Мәсіхтің қайта тірілуі, navicella, Аспанға көтерілу және Пентикост (Елуінші күн) бейнеленген. Бернардо Даддидің 1344 жылы салған «Тәж киген Мадонна және Баласымен, төрт қасиетті» бейнеленген готикалық полиптих қазіргі уақытта айванның соңындағы шыны есіктер арқылы кіретін шағын мұражайда қойылған. Күмбездің, қабырғалардың және алтарьдің күрделі иконографиясы доминикандықтардың құтқаруға жол көрсетушілері екенін білдіретін біртұтас хабарды жеткізеді. Төртбұрышты пішінде, батыс жағында алтарь мен Доменико Пьераттидің XVII ғасырдың басында жасаған мәрмәр айқышқа ілінген кресі бар скарселла орналасқан, оны 1731 жылы Джан Гастоне де Медичи сыйға берген.
The Spanish Chapel (or Cappellone degli Spagnoli) is the former chapter house of the convent. It is situated at the north side of the green Cloister (Chiostro Verde). It was commissioned by Buonamico (Mico) Guidalotti as a chapter house for the Dominican Order. Construction started c. 1343 and was finished in 1355. The Guidalotti chapel was later called "Spanish Chapel", because Cosimo I assigned it to Eleonora of Toledo and her Spanish retinue. Within the Spanish Chapel there is a smaller Chapel of the Most Holy Sacrament. The Spanish Chapel was decorated from 1365 to 1367 by Andrea di Bonaiuto, also known as Andrea da Firenze. As the chapel was built for the Dominicans, depictions of Saint Dominic are found in most of the frescos. The large fresco on the right wall depicts an Allegory of the Active and Triumphant Church and of the Dominican order. It is especially interesting because in the background it shows a large pink building that some think may provide some insight into the original designs for Florence Cathedral by Arnolfo di Cambio (before Brunelleschi's dome was built). However, such an interpretation is fantasy since the Duomo was never intended to be pink, nor to have the bell tower at the rear. This fresco also contains portraits of pope Benedict IX, cardinal Friar Niccolò Albertini, count Guido di Poppi, Arnolfo di Cambio and the poet Petrarch. The frescoes on the other walls represent scenes from the lives of Christ and St Peter on the entry wall (mostly ruined due to the later installation of a choir), The Triumph of St Thomas Aquinas and the Allegory of Christian Learning on the left wall, and the large "Crucifixion with the Way to Calvary and the Descent into Limbo" on the archway of the altar wall. The four part vault contains scenes of Christ's resurrection, the navicella, the Ascension, and Pentecost. The five panelled Gothic polyptych that was probably originally made for the chapel's altar, depicting the Madonna Enthroned with Child and Four Saints by Bernardo Daddi dates from 1344 and is currently on display in a small museum area reached ed through glass doors from the far end of the cloister. Together, the complex iconography of the ceiling vault, walls, and altar combine to communicate the message of Dominicans as guides to salvation. Rectangular in shape, towards the west it has a scarsella containing the altar and a marble crucifix by Domenico Pieratti from the early seventeenth century, donated in 1731 by Gian Gastone de' Medici.
Сәулет
Вазари 1567 жылы Ұлы герцог Козимо I-нің тапсырысымен шіркеудің алғашқы жаңғыртуын жүргізді, оған бастапқы роуд экраны мен галереясын алып тастау және бағаналар арасына алты капелла қосу кірді. Екінші жаңғыртуды Энрико Ромоли жобалады, ол 1858 және 1860 жылдар аралығында жүзеге асырылды. Шіркеу алдындағы алаңды Козимо I жыл сайынғы аттардың көліктік жарысы (Palio dei Cocchi) үшін пайдаланған. Бұл дәстүр 1563 жылдан 19 ғасырдың соңына дейін сақталды. "Корса деи Кокчи" жарысының екі обелискі жарыстың басталу және аяқталу нүктесін көрсетеді. Олар ежелгі Римнің Максимус циркінің үлгісімен орнатылған. Обелисктер 1608 жылы мүсінші Джанболонья жасаған қола тасбақалардың үстіне қойылған.
Vasari was the architect, commissioned in 1567 by Grand Duke Cosimo I, for the first remodelling of the church, which included removing its original rood screen and loft, and adding six chapels between the columns. The second remodelling was designed by Enrico Romoli, and was carried out between 1858 and 1860. The square in front the church was used by Cosimo I for the yearly chariot race (Palio dei Cocchi). This custom existed between 1563 and late in the 19th century. The two Obelisks of the Corsa dei Cocchi marked the start and the finish of the race. They were set up to imitate an antique Roman Circus Maximus. The obelisks rest on bronze tortoises, made in 1608 by the sculptor Giambologna.